2221 resultaten.
Liefde en toen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.079 Beamen mogen in
oude poëzie, geweest
is al mijn liefde.…
paniek suite nummer één
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
932 mijn vervallen mond
op de joodse begraafplaats
geen beest te zien -
moeilijke tijden
op de neusplantage -
schimmel en virus
de straat schoongeveegd
de bedwinger van de zaak
des doods begraven
de vorst in de grond
een goede gelovige
doet de zonnegroet
elkaar omarmen
bij de gloeiende kachel
muziek en poëzie…
Blootstelling
netgedicht
4.2 met 17 stemmen
760 mijn woorden stel ik niet meer bloot
aan deze naamloze wereld
ik verslaap nu de poëzie
ruggelings in mijn gedachten
muze bladert niet meer met plezier
het zucht in het versmeltende licht
in vormen van geheim
gekwetst in oude levenskrachten
treft het argeloos mijn hart
het sterft als onkruid en
in paarse winden zal zij
verdwijnen…
poëzie ten vondeling
netgedicht
4.1 met 15 stemmen
733 doorweekt in het leven
tot buigens toe
word poëzie ten vondeling gelegd
rond de mate van het mogelijke
kijken we onbehulpzaam toe
in het handschrift van uitstel
ik waag er geen frase meer aan
ik kan mijn schrijfspieren
wel verroeren, alles blijft
toch achter in éénzaamheid
in de steek gelaten, in
een land met veel dichters…
morgen sluit de kroeg
netgedicht
3.9 met 25 stemmen
982 poëzie
is meer dan een vlucht
hoorde ik
in het verhaal
van de stadsdichter
die het stof deed opwaaien
tussen schimmen van eens overleden
woorden
hij ontkleedde zijn bruiden
en bedekte borsten met
rijpe mond
de handen vrij van wonderlijk gemis
het podium volgde zijn bed
en ik glimlachte
verder
naar het
verleden…
Als een dichtlippige mossel
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.222 Hier is voor jullie een esdoornblad
het lijkt een beetje op mijn hart
leg het in een bundel poëzie
uit een koffer vol met gedachten
los gelaten op ijle lucht
van de hoge top
inkvisbotten imposanten lyriek
klanken onder de kemi'riboom
een dichtlippige mossel op
speurtocht woorden worden geboren
soms een miskraam…
Geschreven
netgedicht
3.2 met 13 stemmen
694 Ik denk soms
al weet ik het niet zeker
dat zij die zich het minst vaak
schrijver noemen, meer
te vertellen hebben
de weemoedige vreemdelingen
die geen tijd hebben om te schrijven
ze beleven pure poëzie en ademen
het leven, waarover schrijvers schrijven
en het zal mijn eigen pen niet zijn
die woorden herhaalt, van wat ik hen
niet heb…
In jouw poëzie verloren
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
524 ik duik in je woorden
zoals een meeuw
naar de vissen in zee
letters krijgen vleugels
als in zomerdromen
neem je me mee
naar een kleurenlandschap
waar bloesemklanken
luisterrijk bloeien
pennenvruchten groeien
tot voorbeeldige verzen
van liërende metaforen
ja, zo dikwijls
ben ik zweverig
in jouw poëzie verloren
* opgedragen…
Een vergeefs gedicht
gedicht
3.7 met 18 stemmen
12.276 Zoals je praat,
met je tanden in mijn mond
en je oren om mijn tong,
zal geen pen ooit praten
Zoals je zwijgt,
met je bloed in mijn rug
door je ogen in mijn hals,
zal geen poëzie ooit zwijgen
------------------------------------------------
uit: 'Een standbeeld opwinden', 1952.…
dicsmare
netgedicht
4.6 met 17 stemmen
660 zij gaf het me
en hij
golven die zacht opstaan
en zo de weg veranderen
hun dromen, gekust
en uit het krijt gehaald
als pianogolven
wild boven de branding
hoe zij poëzie spraken, gesalonneerd
in elkaars hoofd en tot in de kleinste hoek
aan de horizon
zij gaf het me
en hij
en ik zag wat ik bewaren wilde;
hun vonken in een vuurtoren…
Ik schrijf horizontaal
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
805 'k Wil poëzie bedrijven
en liggend in m'n nest
doe ik m'n allerbest
om dit sonnet te schrijven.
Het is voor mij geen straf.
Ik ben - het zit me mee -
al op de helft: de twee
kwatrijnen zijn nu af.
Nog even twee terzetten.
(Die horen in sonnetten,
als ik me niet vergis.)…
jaren worden dieper
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
703 legt een vraag zich neer
in poëzie
de dood
met besneeuwde lippen
aan woorden likt
het blijft een bewegen
al is de avond net
hetzelfde
en lacht een kind om honing
aan moeders hand
ween ik dan
om de vreemdeling
die in de schemer de stilte
binnentreedt
*
ik tik tegen de binnenkant
van deze verzen
en ruik angst omdat er liefde…
Coenraedt van Meerenburgh
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
577 Ied’re week schrijft hij een snelsonnet
Op www.gedichten.nl
Satire, actueel, kort en snel
Weer iets of iemand in de zeik gezet
Maar dat hij ook de Roos zou bekomen
Zo’n prijs: daar kon hij slechts van dromen
-----------------------------------------------------------
Coenraedt van Meerenburgh heeft in Venray de 1e prijs poëzie van de Raadselige…
poëzie uit een fraai flesje
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
955 uit piëteit voor de grote
Twentse dichter Willem Wilmink
nam ik een duveltje uit een doosje
schonk hem langzaam in en keek
vol verlangen naar de schuimkraag
liet hem dansen als vloeibare poëzie
over mijn tong langs m'n huig
naar de maag
daarna nogmaals in slow-motion
lekker traag...…
Pas de poésie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
688 De beste suggestie voor die amfibie
is daarom padden-poëzie te maken.
Zonder ambitie maar wat kwaken.
Zo lang als maar kan het ritme radbraken.
Zich niet te vertillen of energie te verspillen
en zoveel mogelijk aan alles te verzaken.…
Gebroken woorden
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
854 in het stof
van lang geleden kwam
ik losse letters tegen
gebroken woorden
die alleen het
zinsverband verstoorden
een paar strofen
die de toets van poëzie
niet konden gedogen
heb ze gepoetst
ze spellen weer jouw
naam de woorden kloppen
alle zinnen spreken
ja voor jou ben ik
in dit gedicht gegaan…
Ik wil wel
gedicht
4.2 met 11 stemmen
6.310 Ik wil wel graven
naar poëzie, maar niet
te diep. Je weet
hoe ik dichter ben
bij de gratie van
aardoppervlak
hemelbodem ook
wel genoemd. Daar
staan mijn handen
nu eenmaal naar. Dus
wandelaar en zwartziener,
geen delver
maar werper
van stenen, laatste
en eerste.…
Ik wil wel
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.899 Ik wil wel graven
naar poëzie, maar niet
te diep. Je weet
hoe ik dichter ben
bij de gratie van
aardoppervlak
hemelbodem ook
wel genoemd. Daar
staan mijn handen
nu eenmaal naar. Dus
wandelaar en zwartziener,
geen delver
maar werper
van stenen, laatste
en eerste.…
Lichaam VIII
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
500 (geboren worden – leven - sterven)
lichtsporen die klonteren
tot blote voeten in vette klei
de Melkweg wapent ons
met hagelwitte tanden
we planten een vlag in dit pak van
vlees en bloed en klampen ons
vast aan aardse gewoonten
lichten het roestige anker alleen
voor poëzie, liefde of de dood…
Kloppen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
579 Het verleden klopt niet meer
Geluk brengt geen poëzie
Richting de tuin
En waterornament
Onoverwinnelijk ben je niet
Nooit meer
Geweest
Als een eenzame straatnaam
Het klopt niet meer
Ook niet die schreeuwende
Overdreven aanwezig
Hij is nu een vreemdeling
Gek
Als je terug kijken
Mag
En staar maar niet te lang
Het is goed zo…
een droomgedachte in een herfstnacht
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.836 Droom maar lieve zieke
Van liefde, spel en schemerlicht
Stilzwijgend heb je overzicht
Jij ziet het al en wij nog niet
Wij kijken, maar jij luistert niet
waardoor je de begrenzing ziet
en dan leed en liefde fluistert
Jij neemt je eigen levensweg
Aarzelend, en dan eenmaal rechtuit
wanneer je tot het einde
van je stille weg besluit
Steel…
Een droomgedachte in een herfstnacht
netgedicht
3.4 met 286 stemmen
45.800 Droom maar lieve zieke
van liefde, spel en schemerlicht
stilzwijgend heb je overzicht
Jij ziet het al en wij nog niet
wij kijken, maar jij luistert
waardoor je de begrenzing ziet
die van leed en liefde fluistert
Jij neemt je eigen levensweg
aarzelend, en dan eenmaal rechtuit
wanneer je tot het einde
van de stille weg besluit
Steel nu…
Ouderdom sterft...
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
833 Zijn oude hoofd verheft zich moeizaam
ontwaakt uit een licht knikkende dut
hun ogen ontmoeten elkaar in teder tendens
alleszeggend doch uiteindelijk stilzwijgend..
Het oude bankje kerft de vergankelijkheid
leegmakend bleekt het in de oude zon
wachtend op een nieuw entree naar de dood
snatert wat jong eendenkroes naar een nieuw leven..…
Laat maar, ik ga mijn eigen gang
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
544 zwijgt maar troost
de regen klettert neer
in pijpenstelen
er zijn er meer
die niet helemaal passen
onder hun paraplu
de rokers kleumen buiten
niemand bekommert zich
om mij
huilt een heel oude dame
een bos rozen en een fruitmand
getuigen van “anders”
een verdwaalde zwarte Piet
roept om pepernoten
een nieuwe Nederlander schudt
stilzwijgend…
laat maar, ik ga mijn eigen gang
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
620 zwijgt maar troost
de regen klettert neer
in pijpenstelen
er zijn er meer
die niet helemaal passen
onder hun paraplu
de rokers kleumen buiten
niemand bekommert zich
om mij
huilt een heel oude dame
een bos rozen en een fruitmand
getuigen van “anders”
een verdwaalde zwarte Piet
roept om pepernoten
een nieuwe Nederlander schudt
stilzwijgend…
De kleuren van de avond.
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
560 Het langzaam doven van de zon,
dit stilzwijgend ondergaan.
Het zijn de geluiden van de avond.
Het zachte ruisen van de zee.
De stilte op de achtergrond.
Het late krijsen van een meeuw.
Het zijn de geuren van de avond.
De kamperfoelie, de jasmijn.
Het pas gemaaid gazon.
En we drinken rode wijn.
Het is het vallen van de avond.…
nabeeld
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
447 kortstondig heb ik je gekend
wij waren jong
en snoepten van de liefde
aan de zonnekant
het was te vroeg
ik wist niet welke woorden ik moest spreken
je ging terug
en nooit
heb ik je nog gezien
toch bleef ik wachten
als had je me beloofd, stilzwijgend,
wat ik dacht dat je wou zeggen
en sedertdien
spel ik de tijd als onvoltooid verleden…
Ode aan de zon
hartenkreet
4.2 met 9 stemmen
832 Ik schuil en denk stilzwijgend,
brand dan maar in de hel!…
Dans der dansen
hartenkreet
4.8 met 12 stemmen
708 Zo dwingend en nabij, haar welwillende genegenheid,
’n stilzwijgend wederzijds genieten, vol lieflijke tederheid.
Verre bloedeilanden nu verbonden.
Het snelle einde met een dankbare tedere omhelzing,
nog een vlugge boodschap:”Ik hou van je mijn prinses”.
“Ik ook, ik hou ook van je pappie”.…
Le temps discontinu
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
447 Zo bijzonder als hier
de zoveelste variatie
op zijn favoriete
uitgekauwde thema (de 'Tijd')
wordt geëtaleerd
zijn de 'feiten'
die hier als 'waarheden'
worden gepresenteerd
nou ook weer niet
Vanwaar, zo vraag ik jullie,
zijn adepten, vanwaar deze
stilzwijgende slaafse
admiratie voor jullie goeroe?…