Alle inzendingen over heideveld herfst

2966 resultaten.

Sorteren op:

Komt straks de herfst...

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 950
Komt straks de herfst met bonte kleuren, met dagen die wat korter zijn en naar het afscheid geuren..., toch wil mijn hart niet treuren maar hoopvol blijven tot het licht weer daagt.…
Adeleyd6 september 2005Lees meer >

de verwachting

hartenkreet
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 884
mijn raam verschuilt zich achter zachte groene tinten van bossen en bomen ik voel al wat gaat komen van najaarskleuren droom ik van nevelgeuren die allengs verkondigen dat de zomer verouderd raakt ik pluk de laatste vruchten eer de natuur het zichtbaar groeien staakt zo drijven mijn gedachten naar het veld van verwachten…

Hortensia's

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 717
Hortensia's, in kleur gevangen waar goud en rood uit 't zomerlicht vol weemoed rond de stengels hangen - we zijn tot zacht verstaan verplicht. De warmte is nu echt verdwenen - de avond lang, de luiken dicht, de zon die vrolijk heeft geschenen is voor een najaarslied gezwicht, maar is de kleur vervloeid tot vrede, ze blijft een winter…
Adeleyd10 oktober 2005Lees meer >

winters zacht

hartenkreet
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 878
toe maar , schilder maar zachtgrondig de gevallen zomer in een notendop vergeet de nerven niet als enkel restant van sappige groene bladeren denk aan de kleurenschat die je kreeg en vooral het licht dat groeien deed creëer een herfsttapijt niet alleen zacht maar warm genoeg om de winter te dragen zodat het niet eens zielig lijkt…
Jandeb12 november 2005Lees meer >

Soms voel ik mij zo leeggehaald

netgedicht
3.2 met 6 stemmen aantal keer bekeken 1.114
Soms voel ik mij zo leeggehaald, zo uitgestrooid en weggegeven... De akkers liggen maagdelijk - geen spoor meer van het leven dat eens in al zijn weelde blonk terwijl de zon scheen in de morgen. Ook nu blinkt licht, al is het vaal, gekleurd door 't brandglas van de zorgen. Mijn gang vertraagt, de uren wegen al is mijn hart nog onderweg…
Adeleyd21 november 2005Lees meer >

Bevrijding

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.029
De laatste blaadjes houden zich vast aan de boom, herfststorm laat ze vrij…

bezorgersleed

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 725
spinrag om het hoofd slakken kraken op het pad de krant stipt op tijd…
wil19 december 2005Lees meer >

dag boom

netgedicht
3.0 met 9 stemmen aantal keer bekeken 779
de oude plataan in onze buurt die hier al jarenlang het beeld verrijkt, verliest reeds zijn blad alsof hij de roep van de herfst als eerste verstaat, nagenoeg doorzichtig wordt, gaandeweg afweziger lijkt tussen kaal verweerde takken en twijgen louter zijn leegte achterlaat…

ochtendmist

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 992
een vochtige deken verblindt het zicht van polder en lucht ganzen verdoezelen hun vlucht in doffe klanken verzonken leegte…

November in Nice

netgedicht
4.9 met 21 stemmen aantal keer bekeken 1.128
De stegen van de oude stad, oranje, geel en beige, blinken uit in onregelmatige schoonheid; het is alsof parallellen hier niet bestaan. Behalve dan aan de boulevard, waar palmbomen in slagorde de novemberwind weerstaan.…

Wacht maar...

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 658
Als de woedende noordwesterstorm de knokige, oude boom dan eindelijk genadeloos uit zijn zomerjas joelt, kijk ik machteloos toe hoe hij zijn bange, gewonde armen wanhopig ten hemel richt en niets anders kan doen dan zwijgend, meebuigend toegeven aan het valse lachje van de Grote Woelewaai. Troostend sla ik mijn armen om hem heen…

Avondland

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.355
paarsberookt mijn lucht zijn afgeschenen podium de sliert die gedag als verwelkende boterbloemen zegt aan de nachtegalen ruiselaars van leeglekkend wilgenhout aan de haren van moeder aarde waar vissen zweven en wolken heiligschennis zijn aan de uitgeschoten mensenknollen, hen laat hij hun betraliede winterkoppen houden, hen laat hij…

ONZEGBAAR

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 704
De herfst, in goud gevat laat zich van zijn mooiste kant zien De bomen barsten uit in kleuren waarvan dichters de woorden ongeschreven laten de taal zichzelf nog uit moet vinden om te beschrijven schilders hun palet mengen in dromen Ogen drinken gretig dompelen in een bad vol goud het hart…

herfstzon

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 674
Als je zon niet meer wil schijnen en je regen druppelt neer. Denk dan aan die lente tijden. Dan verander je je weer! Laat je zon die wolk doorbreken. Laat je warmte tot je toe. Dan komt vanzelf jouw teken, Ik ben mijn regen moe!! Ga dan zonnen tot het duister en warm je bij het vuur. Dan blijft vanzelf het duister een verleden avontuur…
gizmo8 november 2007Lees meer >

Novemberstorm

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 896
De kou kruipt in alle voeten, blaren vliegen op een hoop. Vrije vogels zijn gevlucht, wezels verschansen zich. De wind stuwt het water op tot golven schuim bekken. De duinen staan schrap strooien ogen vol zand. Takken zwiepen wanhopig aan de stam die ze ijkte. Steeds zwaardere breken af, bomen sterven rij aan rij. Klokken luiden de…

Herfsthaiku

netgedicht
3.1 met 18 stemmen aantal keer bekeken 734
~~~~ na de ontgroening leeft herfstblad zich uit in kleur als mobiel tapijt ~~~~…
Nina Laverona12 november 2007Lees meer >

roestbruin

netgedicht
4.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 447
Roestig eikenblad. Grauw verdonkerd hun ziel. Transparent doorschijnend.…
pama23 november 2007Lees meer >

Regen

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 827
Wanneer de zon wijd strekt en de hemelwitte wolken wiegen zie ik dwarrelende stukjes tekst heel vredig, zoals zij vliegen maar dan komen donkere wolken de teksten worden waziger stukjes papier beginnen te kolken en de wolken worden baziger regen komt naar beneden denderen stukken tekst regenen kapot niemand die het redden kan…
Marick3 januari 2008Lees meer >

November

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 722
De herfst ligt uitgeput gevloerd in bladerpulp. De bodem is zwaar zuigt de voeten zeer. De bomen kennen geen troost in de bladval van verdriet. De takken kaal en willoos stijf de stam die ze torst. Woest walst de westenwind, de lucht geplet door donker dreinen. November kent geen genade alle zielen sterven zich dood.…

Naseizoen

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 722
Herfstwind in haar hoofd Dor vallen de gedachten Als bladeren neer…
A. Thomas2 oktober 2008Lees meer >

Ontsluimeren

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 433
langzaam kruipt de zon uit haar schulp als zij zich uitrekt over wegen en landerijen om in alle schoonheid de mist te verjagen de bladeren hun kleuren terug te geven genieten de dieren in de duinen nog van geruisloze stilte voordat de stad werkelijk ontwaakt en zij deze kalmte zwijgend verruilt voor geluiden van alledag…
LadyLove8 oktober 2008Lees meer >

Najaarssneeuw

netgedicht
3.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 810
Het sneeuwt bruine bladeren vanuit de bomen overal in het rond ze vormen ritselend een knisperend laagje tussen voeten en grond de zon gluurt nieuwsgierig over de toppen van de bomen verdrijft de nevels dan terstond de lucht ruikt naar aardse liefde ik kijk opzij en kus je langzaam op je heerlijk zachte lentemond…
Gerardo21 oktober 2008Lees meer >

Najaarsvensterke

poëzie
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 3.699
Tussen 't naakte, rood geraamte Van een wilde wijngaardrank, Hing een scheefgezakte venster In de gevel, blauwig blank. Op de grauw arduinen richel Hier en daar vergroend van mos, lagen enk'le wingerdblâren, Dronken van d'oktoberblos. Onder…
Alice Nahon31 augustus 2020Lees meer >

bladwijzer

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 863
gisteren lag het nog verloren op de grond het iets te vroege blad nu sluimert het in de roman die ik aan het lezen ben en dwarrelt ruisloos mee van boek naar boek…

Najaar

netgedicht
4.8 met 16 stemmen aantal keer bekeken 814
Zelfs hier is de herfst voelbaar ondanks de warmte van het middaguur word ik in de schemering steeds meer gewaar dat er kilte heerst buiten het avondlijke vuur. Van de bergen in het noorden rollen wolken naar het dal waar jij en ik het traag verval beseffen zonder grote woorden.…

Nu weer de herfst komt met zijn gouden kleuren

netgedicht
4.5 met 26 stemmen aantal keer bekeken 1.194
Ik weet niet veel, ik ben niet dapper of heel sterk maar nu de herfst komt met zijn gouden kleuren nu zie ik weer dat lachen kan, dat onverwachts veel gaat gebeuren, maar merk ik ook dat harten schreien om wat niet gezegd werd, niet gezien, en dat er weemoed hangt tussen de huizen om zomers die voorbij zijn, kansen weg, en klanken die niet…
Adeleyd18 september 2006Lees meer >

Een klein geel blaadje

netgedicht
4.6 met 20 stemmen aantal keer bekeken 786
Een klein geel blaadje dwarrelt zachtjes neer. Er loopt een oude heer die wel van wanten weet; Hij lacht om wat zijn leven tot hiertoe heeft gegeven aan vreugde en verdriet, maar ach, hij weet dat niemand hem haast ziet en zeker niet wil leren van iemand in zo'n oude kleren; Hij vond het blaadje op de straat en weet hoe 't ook met mensen…
Adeleyd20 september 2006Lees meer >

Hysteria

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 714
Zwaarbebaarde knotwilg leunt houtskolig op zijn laatste poten. De winter schrapt en schraapt zijn fraaie franje weg. Georchestreerde chaos. Een blad wringt een ander dwingt een ander uit zijn getormenteerde knoop. Ze willen blijven. Flits Criminele hoop. Ze laten los vallen als een kometenregen maar dan wel beleefd aan u de eer, collega…

In het rozenboogje

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 726
Glanzende parels aan dauwketting tussen de rozen De kruisspin weeft haar zijden boog nog vroeg de dag spiedt zij de lichte vleugelslag van elk insect zij lokt haar prooi in het zijden web trekt met haar poot `t insect in nood zij slaat haar slag Ochtendlicht breekt in het dauwkristal in kleurenprisma spiegelt zich het al…

Sterfgevallen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 819
De rivier glanst van waterkeien tranen. Een rilling van muggen in brailleschrift. Ze dansen prikken in de spiegel alsof ze met hun kleinste teen de kogels uit het bloed van de wereld proberen op te vissen, uit te wissen. Schuiven uit op bemoste stenen. Wachten vanzelfsprekend als troost op verdriet tot de aarde begint te leven, te beven of…