3326 resultaten.
Zacht strelende avond-arm
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
455 De warmte van de late avondzon
nog lang niet achter de horizon
voedt mijn rust, voedt mijn zijn
voedt het besef hier wil ik zijn
zittend aan een heerlijke kust
die me aantrekt, liefhebt en kust
alles voelt zo teder, mooi en warm
als een zacht strelende avond-arm!…
Uit vette klei
netgedicht
3.1 met 10 stemmen
791 wil de horizon voorbij
maar ben getogen uit vette klei
die veel te vaak verdronken is
ze zuigt me terug
als ik ontstijgen wil de wortels
lam de stam weer te beschonken is
dan wuiven slechts mijn bladeren
door geestrijk vocht dat in het sap
van aderen verruiming en vergeten zocht…
inclinato
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
362 voorlopig blijven we binnen
vult ruimte zich met geest
verlaten enkele woorden het lichaam
vloeit bier tegen droogte
wacht een timmerklus, onverwacht
helt de zon over in haar horizon
en lijkt tijd voor het eerst geen einde te kennen…
Cefalu
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
440 De zon daalt langs
de golven naar het strand
Onze blik beklimt ze
Tot wij mekaar ontmoeten
In volle geopende zee
Langzamerhand
Verbrokkelt de lichttrap
Wij spoelen weer aan
Laatste glinsters wuiven
De horizon glimlacht…
einderloos
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
484 in de schaduw van de dood
die de kleuren van het leven
verlicht tot aan de horizon
waar het verlangen wenkt
dat het verzet zal breken
lijkt de strijd om het bestaan gestreden
als ik op het kerkhof van het even
aarzelend mijn vleugels spreid
voor een reis zonder einder
de verre vlinders achterna…
Uit stille hoop verzonnen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
549 Je brengt mijn schaduwkant naar de oevers
van de rivier, waar de hoofdstad
uit een spiegel drinkt
vol intieme handelingen
met een dronken volkszanger
op hoop van zegeningen
de beide longen in de wind
ogen naar de horizon
uit stille hoop verzonnen
dit is de nacht, hier is mijn dromenland.…
Redden
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.872 Nee, redden kan ik je niet, je bent té ver
heen, ik moet je laten gaan, maar écht
achterlaten, dat lukt me dus nog niet,
je blijft in m'n hoofd en in m'n gedachten,
wat kan ik verder nog verwachten?…
Aan de liefste onbekende
hartenkreet
3.8 met 21 stemmen
1.292 Ik dank de sterren en de maan
dat iedereen die komt en gaat
de diepste sporen achterlaat, behalve jij,
dat jij mijn deuren, dicht of open,
steeds voorbijgelopen bent.
Het is maar goed dat je me niet herkent.…
Met weigerende keel
netgedicht
4.9 met 7 stemmen
774 En als mijn stem al eens hees wordt,
is het door toedoen van felle woorden,
die razen als een trein door een tunnel
en me achterlaten
met een strottenhoofd van gebroken glas.
Dan blijft me enkel de spiegel
van de droomwereld, waar ik instap
met knieën van broos papier.
Want mijn stem moet voor jou
wel smaken als repen dode huid.…
Dodelijke omarming
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
1.753 Mijn angel vulde zich klaar om toe te steken
Het strekken van jouw slanke schoonheid
Bevochtigde mijn hand en onderarm
En rusteloos gleden mijn vingers in jou weg
Je ontspande en gleed slijmerig onder mij in
Sissend bedreef jij jouw zwarte mystieke liefde
Na mijn verkramping volgde jouw intense ontlading
Rondom sloot de nacht je huid achterlatend…
Mijn spoor
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
699 In hoeverre zal de wil geschiedde,
Achterlatend het geweten, met onmog’lijkheid bezwaard?…
een weg terug
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
555 Het licht dat verdwijnt, zodra
ik het binnenga, mijzelf daarmee
achterlatend op een oeverloos eiland,
waar de geuren van eenzaamheid
opstijgen uit wolken van gedachten
die als hongerige haaien rondzwemmen;
zoals filosofen dolen in de spelonk van ratio.…
Als de nacht weer knaagt
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
706 Dan breekt het kleine lichaam los
alles van de dag scheurt open
in gegil van ja en nee
rook onthult het angstsyndroom
dat telkens slaapt en wakker wordt
door steeds hetzelfde beeld
dat stampend in het hoofd
ontploft en puinhoop achterlaat
in overspannen geest zonder eigen wil
verlamd door flitsen van herinnering
die zich oogverblindend…
Geur van illusies?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
494 Gedachten als voorbeeld dat geluk
mild en duurzaam is en zichzelf moet
verdienen maar wegvloeit in de wind
van een klimaat wat omslaat en na
een plotselinge blikseminslag een
geur van littekens achterlaat.…
Zonder me aan te raken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 flits naast mij
Die donkerblauwe Audi
Die mij op een onmoog'lijke
Plek inhaalt, mijn linker
Voorkant er bekant van
Afsnijdt, en een halve
Seconde voor de frontale
Botsing zal plaatsvinden
Die ook mij en de kinderen
Onherroepelijk mee zal
Slepen in een voortijdige
Dood voegt hij naar rechts
In, mij en mijn passagiers
Achterlatend…
Ook in het paradijs
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
667 met in gure wind wandelende takken -
gesluierd in de wiegende vrieskou
geworteld in winterbeelden
ruw behangen met
de dood in nerfstructuur
aan hun schenen ligt nu loos en
gesteven in wolkenzweet
de afgeworpen zomermode
een hoogzomerse heerlijkheid vergaat
in de stilte van het bevroren seizoen
dat pas bij het verlaten weer water achterlaat…
vriendin
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.224 op zoek naar een uitgang
uitingsvormen verschillen per persoon
dansende penbeweging op ritmische rijmschema's
passievol dansen emoties door de gedachten
op zoek naar verbinding
vriend of vriendin
schrijvende dansbeweging op dichterlijke vrijheden
gedachteloos stromen emoties naar een uitgang
de vrije wereld in
de mens emotieloos achterlatend…
Voet-prints?
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
366 Het zijn slechts voet-prints
die we achterlaten voor de
eerste stap nog onbedorven
zand, waren slechts een korter
leven beschoren dan gedacht
de bezem van de tijdswind
kwam eerder dan verwacht
als ik ergens anders aarden
kon ben ik rijk of berooid
door eigentijdse en vervlogen
symbolen gedwongen afwezigheid
dat er al iemand voor…
ook toen dacht ik al
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
265 ook toen dacht ik al
felle kleuren veranderen zo snel
dat zelfs de hel van Jheronimus
deze klus niet zo rap klaren zou
de lucht onwaarachtig zwaar
achterlatend in donkerder blauw
dan waar die heldere ogen van jou
slechts verbouwereerd reageren
konden
ook toen stond ik al
onderhevig aan stevige uitval
vreemde wezens in jouw bosch
los te…
Onder Spotlights…
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
114 Onder spotlights
waarvoor niemand staat
is hij getuige van de glorie
die hij persoonlijk achterlaat
Coulissen vol portretten
van zijn magische koor
dit lied zingt alleen voor hem
en liegt zichzelf voor
Schone kunsten grijnzen
achter een glazen wand
vol internationale stempels
gedrukt in het zachte zand
Als almachtige heerser
van…
Mijn kus
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
334 Geen woord kan zo waar zijn,
geen gebed zo tastbaar,
als de warmte die ik achterlaat,
op de rand van jouw bestaan.
Ik proef het voorbijgaan,
het zout van tranen,
het zoet van gemis,
mijn lippen lezen,
wat mijn hart nooit durfde te spreken.…
cptss
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
624 hoe het kind ontluisterd
de nacht beleend
uit een trage droom en
de grote man bedeesd
achterlaat in een mui
van angst waar didactiek
geen macht herkent
in het ondergaan van
hectische exacerbatie
omwille het teniet doen
van brekende golflengtes
met zeeën die behartigd
zijn met een gillende branding
struinen zeevogels het lege
strand…
OP EEN JAAR
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.179 Het mos een olievlek,
de horizon een poort.
Het standbeeld zal ik zijn
van de wandelaar
die ieder jaar -voor mij dus
om de haverklap- een roos
aan zijn voeten krijgt.
Dan voorover neigend
zie ik net wat rest
van de steel vergaan.…
Hartenwens.
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
2.240 Als ik iets prachtigs geven kon
plukte ik jou de gouden maan
en ving de warme zonnestralen
jij zou die hartenwens verstaan
dan kijk jij diep in mijn ogen
en belooft mij oprechte trouw
wij kussen voorbij de horizon
en zeggen "ik hou zo van jou".…
Kanoën in de mist
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
594 Aan de horizon een boomkruin
en ook nog een zwevend dak.
Reigerkoppen zonder poten
staren in dit wolkenpak.
Oorverdovend is de stilte in
dit onherkenbaar land.
En mijn hoofd, ook zonder lichaam
peddelt naar de wallenkant.…
als de lente verschraalt
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.618 nog even, dacht ik
dan zal ik gaan
niet dat aan mij
de keus wordt gelaten
ik ga niet staan
in de wijsheid
van het lot
noch dat ik
het ongewisse
zal aanpraten
nee, ik zie
het verleden komen
nog zonder om het
duister te vragen
ergens sluit het net
dat moet haast wel
ik voel de horizon al dagen…
De Grens
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
2.947 Zwaai tot ik verdwijn,
achter de horizon.
Het einde van ons samenzijn:
terug naar de bron.…
De teloorgang van de gargouille
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 Bewakers van de kathedralen
Overzien het vlakke land
Turend naar de horizon
Spuwen water naar de vijand
Zij bewaken oude stenen
Tegen verval en vergetelheid
Dromen soms over het verleden
Herinneren zich hun klassieke aanwezigheid
Bewakers van de kathedralen
Vallen langzaam uit elkaar…
Neem me mee
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.047 Neem me mee
en draag me
op de vleugels van de wind
over zee
ver voorbij de horizon
zwevend op de wolken
verstoppertje spelend
met de sterren
als een kind
hand in hand
reizend door de tijd
op zoek naar het
beloofde land
waar alleen liefde is
en geen strijd…
Drenkeling
hartenkreet
4.4 met 17 stemmen
2.071 Ik was aan boord op je schip
Geweldige koersen gevaren
Maar opeens had je besloten
Om me achter te laten
Ik dreef op zee
Bedwelmend in je golven
Tranen niet zichtbaar
Door zeewater bedolven
Al happend naar adem
Spoelde ik aan op land
Jij was de horizon al voorbij
Al in een andere haven gestrand…