9250 resultaten.
- Overlevingsstrategieën -
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
525 overlevingsstrategieën
reanimeren
gedachten na de dood
doodgeschoten,
ondoorgrondelijk
weggestopt en begraven
de koele brise verandert
in een zinderende hysterie
vat ongrijpbaar licht
de dag schuift somber
tot aan de rand van de dood
jaren vinden bevrijding
uit innerlijke ademnood
betrachtelijk
als kinderlevens protesteren…
Aan de buitenkant zie je geen pijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
645 Ach, je ziet er zo goed uit
Kijk die glimlach op hun snuit
Telkens moet je je verweren
Soms wil ik dat niet eens proberen
Loop een dagje met mij mee
Dan krijgt je misschien een idee
Hoe het is om te leven met pijn
Kon je maar even zoals een gezond iemand zijn
Bij heel veel mensen zie je het niet
Die hebben pijn en innerlijk verdriet…
ZELFTUCHT
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
485 Een beeldschone vrouw
kijkt moeizaam onderzoekend
naar haar innerlijk.
Het drukke denken
vol strijdlustige vragen
geeft de geest vleugels.
Het zwevende brein
maakt draaiend licht en duister
om het lichaam heen:
wijd en verrassend,
eindeloos geheimzinnig,
gelijk het heelal...…
Het muurbloempje.
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
507 Zijn lot doet soms een
toeschouwer innerlijk
wenen.
Zijn kwetsbaarheid is
ook zijn tederheid.
Die tot tranen van
bewondering toe kan
beroeren.
Omdat het een waarheid
is dat niet met de wetten
strijdt. Dat zo'n muur-
bloempje in de natuur
met zijn omgeving een
harde strijd moet voeren.…
De rozentuin
hartenkreet
3.6 met 5 stemmen
712 Het leven
gaat niet altijd over rozen
Onze Lieve Heer heeft je immers geen
rozentuin beloofd
soms moet je vechten gelijk een beest
voelt men zich totaal verdoofd
innerlijke moed vraagt dan
om mentale kracht
die jou geest niet breken kan
ervaar dan
dat er in de krochten van je ziel
een onoverwinnelijke zomer bloeit
met geurende rozen in…
Grafschrift
netgedicht
2.3 met 10 stemmen
1.118 Hier rust Willem Jan van Tol
Hij was doorlopend dronken.
Maar eenmaal was de maat toch vol,
En werd hem eeuw’ge rust geschonken.…
Autisme en natuur
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
511 als een echte boomknuffelaar vindt hij zijn rust
Rust in zijn hoofd
rust in zijn lijf
het leven is al druk genoeg als
alles snoeihard bij je binnenkomt
Mijn 'auti' en het magische bos
zijn een fijne combi!…
Een man is maar een kleine man.
gedicht
2.8 met 208 stemmen
51.894 Een man is maar een kleine man.
Hij valt in slaap,
zijn mond valt open,
zijn dromen ontsnappen hem zonder spoor.
En 's ochtends niemand die zeggen kan
welke naam er op zijn lippen lag,
welk gezicht hij daarbij amper trekt.
Hij neemt zijn lege koffer en vertrekt.
Mensen zeggen naar zijn werk.
-------------------------------
uit: 'Apenjaren…
senior neemt zich serieus
netgedicht
3.8 met 13 stemmen
1.675 hoe blijft de senior
die zijn ogen graag
stevig de kost geeft
zijn blik laat dwalen
zonder enig fixeren
te innemend staren
of inhalig gebaren
naar schoonheid frivool
en luchtig gekleed
toch recht overeind
het leek de juiste tijd
mijn strategie terzake
nader praktisch te bepalen
door me te oriënteren
want al sta ik stil
ze tellen de…
Sterker dan ooit
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
223 voor wie moedig is
maar kwetsbaar mag zijn
voor wie zich zwak voelt
maar sterk is
voor wie vliegen wil
met gebroken vleugels
ze genezen
om hoger dan hoog te stijgen
om alles te overzien
om met diezelfde vleugels
jezelf te omarmen
je warm te houden
als er kou is
en je denkt dat je zwak bent
maar sterker dan ooit…
De breekbaarheid van vrijheid
netgedicht
1.3 met 3 stemmen
493 Voor iemand die diep voelt
is het geen vanzelfsprekend bezit, maar een
innerlijk terrein dat telkens opnieuw bevochten wordt — door
trouw te blijven aan wat kwetsbaar is, zelfs als dat betekent dat je alleen blijft staan.…
Verloren en Gevonden
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
289 Verloren dwaal ik rond,
mijn geest gegijzeld en gewond,
op zoek naar een morgen
waarin vreugde en deugd
uit hetzelfde vuur ontstaan.
Aan de rand van zelfgenoegzaamheid,
blind voor vergankelijkheid,
sta ik in een arena van schuld en spijt,
strijdend zonder publiek.
Mijn ogen worden canvas,
mijn gezicht marmer en glas.
Dromen vervlakken…
Liefdespad
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
281 langzaam ontwaken
een ziel zonder leeftijd
een kind dat ontdekt
knisperende bladeren
doorbreken stille stilte
hier en nu
vogels zingen
anders luisteren
zacht, melodieus
levenslied, liefdeslied
dansen in een plas
neuriën als niemand luistert
verrijkt, bereikt
ommekeer
op een liefdespad
langzaam ontwaakt
de ziel van liefde
binnenin…
Thuiskomen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
404 Een thuis heeft kamers die stilte ademen
met ramen die naar binnen kijken
en zon doorlaten waar het donker is
De woonkamer hoeft niets te bewijzen
Gedachten mogen rustig rondlopen
Gevoelens mogen zitten waar ze willen
De klok tikt oneindigheid
De kelder bewaart wat vergeten is
Op zolder ligt stof op de namen
Scheuren in muren kennen…
De Kamers van Mijn Hart
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
288 Tranen rollen langzaam als doorzichtige parels
langs mijn verhitte, rusteloze wangen
Vallend op een kussensloop van verwaterd verdriet,
en gekoesterd in stil verlangen
Ik voel me als een lege huls in een leeg bestaan
waar het hart totaal is verwrongen
Geschapen als een sculptuur van ijs en steen,
in duisternis bedwongen
Wanneer het kloppen…
De reiziger
netgedicht
2.2 met 13 stemmen
544 Soms rust ik in het midden
van mijn eigen beweging, waar gedachten
als lichte vogels cirkelen, en ik leer hun zachte, wijdse
vlucht te vertrouwen zonder te weten welke richting zich zal openen.…
Eindeloze stroom
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
414 Tussen lucht en meer
drijft een stilte zonder haast
licht ademt in mij
In de vroege stilte van
mijn gedachten wordt elke indruk
een lichte golf die door mij heen beweegt, een
trilling waarin iets in mij wakker blijft nog voor het een vorm krijgt.
Als het licht verschuift
in mij wordt elke nuance groter dan
ze lijkt, een fluistering die…
Solitudo
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
421 Geen strijd van goed
of kwaad
maar lagen waarin
stilte staat
een schaduwvorm
een lege huid
een naam die langzaam
dooft van binnenuit
geen wolven in het
innerlijk veld
geen tanden door
verhalen geveld
slechts gestalten
zonder gezicht,
bijna mensen
in tegenlicht
de donkere kreeg
de meeste tijd
gevoed door zwijgen,
angst…
Als het licht dooft
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
189 Een brandend, fel lichtje,
In mijn kwetsbare hoofd.
Stralend op mijn gezichtje,
Dat langzaam dooft.
Als de vlam verdwijnt,
En de kille avond begint.
Dan is dat het eind,
Dat mij in stukken verslindt.…
Wat nog achterblijft
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
149 Wanneer het licht zich
terugtrekt en de horizon in bleke
rust oplost, blijft een stille helderheid nog even
achter, een zachte afronding die mij niet sluit maar draagt.…
Bevrijding
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
1.440 Stukgeslagen paden in haar leven
sloegen kraters diep van binnen
buiten was verleden tijd, beven
meer en meer een innerlijke strijd
Zo volkomen de wereld kwijt
kon ze alleen nog maar zweven
zweven zonder identiteit
zomaar alles opgegeven
Toch luisterde ze heel even
toen iemand haar ontrukte uit vergetelheid
door haar zijn eigen hart te…
Vrijheidsbeeld
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.234 Ontstaan uit zelfbedrog
verstoren duivelse machten
wreed het koninkrijk
waar vrede altijd heerste
Daar strijdt
haar angstig wezen
innerlijk verscheurd
door opgelegde keuzen
Ooit onschuldig en vrij
geboren om te leven
werd geketend en onthand
het echte gebroken
Maar eens de oorlog uitgewoed
verschijnen glanzende muren
spiegels van…
mijn oude stoel
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
927 maar nog niet uit het zicht
draait hij zich langzaam om
met de ogen niet op mij
maar op zijn innerlijk gericht
twijfel beheerst zijn gevoel
en hij vraagt zich bevreesd af
is dit wel mijn juiste weg
naar de gewenste openbaring
of kies ik voor mijn oude stoel…
In minne schikken
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
671 ik herken de zachte melodie
in elke zin die je in inkt gedrenkt
tot pastel laat verzachten
alsof je de letters in minne doopt
voor ze met voelsprietende precisie
elegant bevallen op mijn netvlies
ik proef de innerlijke klankkleur
van een vibrerende intonatie
die mijn sluimering aanwakkert
hunkering voert de boventoon
naar de volledige…
ontnomen
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.292 toen je werd geboren
groeide om jou een laag van spiegelglas
waarin je zocht, naar wie je was
want iemand had je innerlijk ontnomen
de pijn naar binnen toe geslagen
we drukken knuffeldieren
door de kieren
zalf en lentegeuren
maar het verzacht niet
diep in jezelf, vond jij
ze zijn er, in je bloed
tranen met een rode gloed
iemand zong een…
Vriendendienst
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
649 Genadeloos fileert
het 'vriendenmes'
verstand mijn
innerlijke wereld
haar in segmenten verdeeld
op sterk water zettend
samen iets opbouwen....
een veilig gevoel...?…
Woede!
netgedicht
3.2 met 36 stemmen
2.899 Zonder schuldgevoel, zonder pijn
Probeer ik moedig te zijn, innerlijk zo klein
Want mijn hart is zwaargewond.
Maar ooit komt de dag
waarop ik dan zeggen mag:
‘Hou je dan nu eindelijk je brutale mond?’…
Mijn leven
gedicht
4.6 met 38 stemmen
7.691 Ik doe wat ik doe langzamerhand
zonder innerlijke achtergrond, ja, een jeugd
en veel in koelen bloede daarna, maar het meeste
is ijlte, een strandwandeling met dichtregels
op golftoppen, zomaar, de ijlte, niet
gevuld met ontstaansgeschiedenissen zonder Schepper.…
Het begin...
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
574 is van de druk
Nooit verlost is van de verwachting
Nooit is bekomen van de angst
Nooit is aangestoken met de euforie
Niet heeft geleefd om te mogen zijn
En is wat openheid niet uitsluit
De geslotenheid niet uitbuit
Maakt het als een onbeschreven blad
De geboorte van een kind
Dan heerst daar de stilte
Wordt het gehoor gedreven naar innerlijke…
Frustraties overwinnen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.525 Een strijd tussen gedachten
in de arena van onze ziel
gespannen donkere krachten
maken de situatie labiel
Gehuld in een harnas van tranen
ga je de strijd weer verbeten aan
met die innerlijke vulkanen
waar komen ze toch vandaan?…