1174 resultaten.
Witte licht van de dood
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.818 En uit de speakers zal een soort van requim klinken,
daarna kleffe cake en een slap kopje koffie drinken.
Familieleden die op je proosten, drinken op wie je was,
vertwijfeld maar opgelucht lachend heffen ze het glas.
Daar sta je dan: Achter het witte licht van de dood,
het was 'n kwestie van één stap, die stap was groot.…
Opgeborgen
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
895 Hij zit er in z'n celstof kloffie
en krijgt een likkoek bij de koffie.
Hij denkt: ' 'k Wil weg, verdomme.'
Het zitvlees staat 'm geenszins aan.
Het toetje is een bakbanaan.
Hij wil wat anders eten.
Het nórmaal is er heel normaal.
Hoe gaarne ging-ie aan de haal.
De lik maakt hem bezeten.…
Ritme van Genot
hartenkreet
4.4 met 35 stemmen
3.938 Ik wacht op jou in een klein café
Sigaretje, kopje koffie met koekje
Verlang naar jou met heel mijn lijf
Mijn mooie billen zonder broekje
Ik weet dat jij zo weer bij me bent
Spaarzame momenten voor elkaar
De puur verslavende lichaamsdrift
Gedeelde passie niet zonder gevaar
Vinden plaatsen waar we samenzijn
Seksuele spanning zich kan ontladen…
Meisjes van tachtig
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
1.951 Daar flaneert ze en passeert een terrasje
steekt nuffig haar gemodelleerde neusje in de wind
scheetjeslatend bij ieder frivool stappend pasje
besluit ze toch maar voor een kopje koffie verkeerd
torteltjes flipflapperen rond haar tafel en koeren
om kruimeltjes sopkoek uit haar linksgedragen mondhoek
welke spetterend rondvliegen bij `t rispen…
In het Theehuis
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
917 De slanke meisjes in de hoek Ze drinken
hippe koffie en likken de room verleidelijk van
Rode lippen
De foto uit een magazine omlijst door huid waarvan we weten
Dovezacht. J’adore bedwelmend.…
het is slechts een herinnering
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.278 de gedachte aan je stem
die over heuvels en zeeën vloog
naar andere landen toen je
vreemde vruchten proefde
en opgewonden raakte
van smekende vrouwenogen
altijd een muntstuk in je hand
het was al een herinnering
bij je krantje kopen
en kopje koffie op de hoek
toen later vroeger werd
van samen naar de bioscoop
mijn tranen en jouw zakdoek…
Bloemen plukken in de wei
netgedicht
3.3 met 21 stemmen
2.924 Fietsen stuk, de mandoline bleef heel
Jaren stond ze
Met haar ranke steel
Daar, in uw te kleine kamer
En we dronken nog koffie
Langzaam werd later
Verhalen nam ik mee -
Dan wordt het middag
Alles hapert tot u stopt
U verslaat de tijd
en gaat hem voorbij
Fietsend met uw mandoline
Bloemen plukken in de wei
En kunt u Opa zien
Snoepen…
Reis naar het oosten
hartenkreet
2.0 met 5 stemmen
1.987 Heb je al koffie gehad?’ vraagt ze lief.
Ik kijk naar de tafel en knik onzichtbaar.
Opa is naar de winkel, koekjes kopen.
Opa en oma zitten samen op de schommelbank.
Aan haar glimlach zie ik dat ze weer aan het reizen is.
Haar paspoort, sleutels en leesbril liggen in de la
van het vriesvak.…
Poor Virginia
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
463 Vanochtend dronk ik koffie
met haar dolende geest, maar nee, gelachen
hebben we absoluut niet. Wel gefluisterd,
tijdens het eindeloze roeren in de kopjes,
dat onze koude harten warm werden van
elkaar en dat we elkaar wilden beminnen
als Romeo en Julia op hemels niveau.…
Elke dag anders
hartenkreet
4.4 met 7 stemmen
984 soms zijn charme, is licht en zonnig bovendien
Elke dag laat zich dan, van een andere donkere kant, ook wel eens zien
Elke dag, kan zwaar zijn als lood of soms een steen
Elke dag is weer een andere, geen dag is eender als voorheen
Elke dag heeft een avond, vooraf een maaltijd, met of zonder toetje
Elke dag heeft een schemering, met in de koffie…
Begrafenis.
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
888 Op naar de koffie en de koek,
Hèhè, het is voorbij...
Ik loop maar mee, wat moet ik anders.
Het zint me niet,
Ik zit ermee..
Die bril, die bril... staat nog steeds scheef.…
ik wil
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
765 je niet om
in spiegels die de waarheid zien
is jouw verdriet dan zo verstoord
wil je nog meer misschien
ik wil zon ik wil zee ik wil strand frisse lucht
ik moet er echt uit
heel relaxed met een groot glas koud bier in m'n hand
lekker onderuit
ik verdring het gevoel want de volgende dag
werpt z'n schaduw vooruit
een snelle kop koffie…
Liefde is projectie, zegt de wekkerradio
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
799 Vader, moeder, zoon, half zeven,
vers geroosterd brood; koffie, thee?
Je gaapt geen antwoord, zwijgzaam
staar je lang de vol gedekte tafel aan.
Kinderdroom koesterend vermoord zij
zacht de droom van haar kindertijd;
‘Liefde is projectie’ luisterend draai ik
mij toekomstwissend nóg eens om.…
547
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
568 In een huis waar afwezigheid de lucht vult
De man op de vloer, voor mij onbereikbaar,
Degene die mij grootbracht, te gast in haar eigen land,
De vrouw die ik liefhad, en wakker word met koffie
Die ik niet geschonken heb.…
In schil of nat
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
656 Motor voor
gewone en grote
prestaties van de dag
Gezond als moraal
Zomerkoninkjes
straks op alle markten
Koninklijk nagerecht
zonder kroon, met slagroom
Afsluiting van maal
Start jouw dag met een
banaantje, muesli, melk
koffie, brood en meer fruit
Na een dag werk en sport
Niets verzuurt in 't vat…
zonder hem
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
677 als stille getuigen stonden de bloemen
en verjaardagskaarten op de tafel,
och het was een drukke dag geweest
het had niet gevoeld als een feest
vorig jaar toen haar man nog leefde en
haar koffie en een ontbijtje bracht.
zijn warme lippen in een liefdevolle
zoen….maar ja, dat was verleden, dat
was toen.…
tien voor tien
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
474 in een natuurlijke ovaal
tussen dikke beukentakken
beweegt een houten mast
met vage wimpel zonder vlag
waarschijnlijk een toeristen tjalk
die voor even in de haven mag
in het zonlicht, in de schaduw
van de vol gegroeide kronkeltak
door het ritme van de rode pannen
en het hangend groen gebladerte
ervaar ik op balkon met koffie en gebak…
De familie Piggelmee - negende verhaal - tweede serie
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
629 In het met liefde onder ogen
zien van hun dagelijks leven onder het genotvol drinken
van een kopje Dwergenmans koffie of thee.
Op die momenten, die belang en waarde krijgen
als het leven uitzichtloos lijkt af te drijven ergens hoog
bungelend boven een grote wereldzee.…
Dagje moeder
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
668 Met de trein naar Assen en met bloemen
aanbellend bij mijn moeder's woning, waar
de koffie en gebak (supervlaai) al klaar
staat voor consumptie.
Mijn vader ontbreekt al drie jaar, maar
zijn stoel staat gelukkig nog op dezelfde
plek, waar ik hem nog steeds levendig in
zie zitten.…
Een opgeruimd type
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
556 Ik kan heel goed
de boel de boel laten
maar ik ben wel
een opgeruimd type
ordenen, opruimen
schoonmaken, netjes maken
zit in mijn genen
en is aangemoedigd
door wijlen mijn moeder
zij altijd in dat schort
niet uit te krijgen
soms lukte het
dan speelde ik obertje
had de afwas al gedaan
de keuken opgeruimd
en koffie met wat lekkers…
Als de winter komt
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
660 ‘s winters heel dicht bij de haard
hun dagen eenzaam in deuren vergrendeld
de ogen ver weggezonken
brillen en sleutels vaak zoek
toch bleef een geborgen gevoel -
met de hulp van een buur om de hoek
rimpels als diepe groeven
bruine vlekken, tandenloze mond
hard en luid moest je roepen
ook als je vlak voor hen stond
zij zette hem koffie…
Een beleefdheidsbezoek
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
458 Chateau Le Bois
liggen galant uitgespreid en majestueus
voor ons, met het oog op de "edelen"
en de uitgenodigde aanwezigen;
mijn broer, zijn vrouw en ik,
allemaal vol kennis van doodlopende wegen
In de schaduw van een afgelegen eikenboom
maar met volledig zicht op de trotse residentie
we drinken wat wordt aangeboden; koffie…
Holweerklinkend 1
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
585 Het maakt niet uit of ik iets maak
En wat ik maak dat maakt niets uit
Zet thee of koffie, maakt het uit
Of ik wat zeg of schrijf of fluit
En als ik op een dag verzaak
Zoals vandaag, scheelt dat een duit?…
WERK
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
508 bij het eten
de enkels, bij de koffie de knieën,
bij valavond het borstzakje,
tot het met krakende wervels
en barstende lippen lucht staat te happen.
alleen de klok verspringt.
conversaties pletten zich met grotere aandrang tot moes
in een hoek van het plafond en er wordt minder
en minder gezeten, ingepakt links
en opgeruimd rechts.…
vanaf een terras
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
478 in een gevederd mozaïek liggen
de gebakken stenen vlak in dof zand,
vanuit mijn zicht, vanachter een koffie
waaieren zij zich uit, de dorpsstraat in
aan het begin van wat voelt als mijn achterland
doorheen de bomen aan wederzijden
groeit mijn ochtend langzaam de morgen in
huizen houden de vergetelheid in stand
hier en daar nog statig,…
Bij mij geen kramp door de krimp!
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
577 of 3 in mijn naam bijeen zijn,
ben ik in uw midden"
Daar is geen Westerkerk voor nodig
praktisch een organisatie van arbeid en kapitaal
een hele onderneming, management en personeel
Ik bagatelliseer dit geenszins niet, want
hoe fijn is het niet in de Wester te mogen zijn
de woorden, de klanken, het licht
de mensen, de aanspraak en de koffie…
leven met het weten (2)
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
508 dagen
het leek alsof niets kon ontkomen
tot woorden vielen, stil en koud
een waarheid die je niet verwachtte
geen hoop op ‘beter’, slechts vertraagd
de toekomst vond plots eindigheid
hoe leef je door, met wat je weet
als niets meer vast lijkt, alles zweeft
je leeft niet minder, maar compleet
in ieder uur dat jou en jij nog leeft
de koffie…
de aftrap
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
371 gehouden en van onze luiheid beroofd
het is altijd een groot genoegen ieder op zijn wijze te zien bewegen
en met het advies, "u bepaalt zelf uw eigen tempo"
heb ik vrede, voor mij is dat een zegen
immers voor mij is het leut en geen zwoegen
mijn heil is met name in het samenzijn gelegen
het hoogtepunt is de nieuwsgaring na afloop
dan is er koffie…
Ontwaken uit de mist
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
320 Ontwaken in een lijf
dat niet meer van mij was,
koffie smaakt naar bitter en kruidig
maar kon mijn hart niet bereiken.
Kinderen glimlachten –
de zon scheen onbewogen voorbij.
Was dit alles –
beton op mijn borst,
paniek als een storm die binnen woedt;
stenen woorden stollen op mijn tong,
het leven krimpt tot eenzaamheid.…
Stemmen uit Amsturia
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
79 De straten ademen in grijs en groen,
waar yuppen aan hun dure koffie nippen,
terwijl de armoede haar best moet doen
om door de mazen van de stad te glippen.
Een omgedraaide pas, een haperend brein,
de geur van bonen in de vroege middag.
De dromen van de straat zijn vaak heel klein:
een tweedehands bankstel en een milde lach.…