Alle inzendingen over levenslijn, oneindig

2087 resultaten.

Sorteren op:

Ons hout

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 577
Ons houden van is hout geworden verschoten door het leven vervolgens is het koppig en ruw met onrust ingewreven Ons houden van is hout geworden zilt van de oneindige traan het haalde het zoete uit datgene wat eenmaal was ontstaan Ons houden van is hout geworden verweerd door het verleden geblakerde nerven relateren aan hoe vurig het…

Blind vertrouwen

netgedicht
1.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 543
Ik zie, ik zie wat jij niet ziet en het is alles maar ook niets, de kleur van het licht en haar oneindigheid. Voorbij het zwart achter verre horizonnen, waar de tijd is in te halen en je weer hetzelfde zag, om vervolgens te beginnen aan een nieuwe zelfde dag.…

in gedachtenis, Wim Brands

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 738
telkens zeer als een dichter de nacht opzoekt om de ochtend te mijden, heb zijn ogen niet zien lijden hij had wel iets dat mij raakte en heb vaak zijn rug zien buigen ook diepte in zijn woorden gehoord die zijn lippen teder maakten was het een mokerslag van de duivel op een wellicht niet verwacht moment; de muur is dan oneindig…

Gefluctueerd tot fiasco

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 484
Tijd doorgaans niet te stoppen hoewel een stopwatch zelfs de snelste negeert na deze eerst punctueel subliem te hebben vastgelegd Daarentegen niet af Tijd, ontegenzeggelijk een enorm gevaar in deze tijd Vooral een gebrek aan tijd registreert onze onrust bij het zien het registreren van een over ons gekomen tijd die nimmer oneindig…

De paarse heide

netgedicht
4.0 met 7 stemmen aantal keer bekeken 533
En ieder klein, heel klein paars kelkje vertelt me over leven dat oneindig verder gaat.…
Adeleyd10 september 2016Lees meer >

Voorjaarsoase

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
ik heb ze zien rijden stoere mannen van weleer beijsde baarden en haren blik op oneindig en meer langs berijpte rietkragen kraakte vervaarlijk het ijs spiegelde zwart dat de immense diepte aangaf het lijken wel dromen uit mijn subtropische tuin waar op beschutte plaatsen al even de lente wil zijn het sombert in deze donkere dagen…
wil melker13 december 2016Lees meer >

Adem van de zee

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 695
Adem van de zee streelt het lichaam en de ziel je geeft je over in vervoering de euforie van geluksontroering heelt door haar macht de kracht want zij haalt alles uit de bron daar verdwijnt de grens die ik verzon in oneindigheid wenkt stralend licht het vergezicht naar kwaliteit van leven hier aan de zee vloeide onze liefde tomeloos…

Zijrivier

netgedicht
3.8 met 11 stemmen aantal keer bekeken 597
Er valt in mij een stilte een zijrivier die meandert naar de zee oneindigheid die ik niet kan duiden een vragenspel, onwerkelijk herinnering neemt mijn gedachten mee en de zuurstof die ik haalde uit het verwerken van jouw dood is als vroege mist rond jouw graf verschenen even plotseling is de herinnering weer verdwenen ik zie je telkens…

Ware liefde

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 654
Engel jij kwam uit een oneindige ruimte, zo onvoorspelbaar, net als de ware liefde.…

Wonderen met een begin

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 481
In den beginne schiep de mens de gedachte: alles, de mensen en de aarde, is een wonder met een begin en alles wat zich voortplant gaat dood, alleen de zon de sterren en de stenen hadden geen eind, tot later de oneindigheid werd bedacht het zelfs nooit begonnen zijn zodat de rest, eigenlijk alles dat bekend is, de wereld ooit zal moeten…
Zywa21 mei 2019Lees meer >

Dorst

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 420
Waarheen ik ook loop, altijd komt er een eind aan mijn reis aan de kust van een zee waarin het land uitmondt met uitzicht over oneindig vruchtwater dat leven geeft ieders bloed doet vloeien en jouw zaad draagt door geulen, over bergen en dalen naar het hiernamaals, het vult mijn cellen, mijn borsten rond van vreugde lest mijn dagelijkse…
Zywa9 maart 2020Lees meer >

Wat Je Ogen Zeggen

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 382
ik lees zoveel in je ogen want ze zijn zo oneindig donker diep achter elk vermoeden zie ik nu iets wat ik niet eerder heb durven bevroeden: onzekerheid ontevredenheid hulpeloosheid moedeloosheid bitterheid genegenheid tederheid vrolijkheid vriendelijkheid al die kleinigheidjes bij elkaar is best wel veel maar ook de levenslust die…

Avonden in Limburg

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 488
Oneindige sterren verschijnen, die door de schemer breken. Ik hoor geluiden fluisteren, die niet van onze wereld zijn. De avond valt in Limburg. Nachten beloven vrede. Morgen zal heden zijn. Hier en nu opnieuw.…

Je gaat op reis

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 762
Je gaat op reis Lang heb je gewacht, en lang heb je verlangd Hard heb je gewerkt, dat blijft niet onopgemerkt Enorm heb je het verdiend, meer dan elke andere collega of vriend Hevig ga ik je missen, maar ik zal proberen niet te crisissen Intens groot is mijn liefde voor jou, ik hou oneindig veel van jou Gauw zie ik je terug, in mijn dromen zelfs…

OPWAARTS NEERWAARTS

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 381
het oneindige Hoge Rijk bewaart veel geheimen mag meteen verhoren of lang wachten laat soms regenstralen dikwijls fijne druppels neer die duidelijk misschien ook onbegrepen de wil en bijstand van de Heer en Diens engelen in zich houden.…

Het zwart contrast

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 499
ik ben in wit gaan graven omdat zwart geen schaduw kan dragen ook hoogte en diepte ontbreken zonder schepping in zijn vele nuanceringen van de natuur de melodie van schakering die van de harp vingers komt de variaties in kleur oneindig wordt dus altijd nog is er het contrast van tegendeel juist bij zwart wit is de balans…

hels

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 563
denkbaar zie een oneindig zwart diep dal nee dit is verre van mal daar waar nooit het licht zal schijnen luister niemand op aarde kan jou ooit bevrijden het lot is eeuwig verdwijnen Jezus waarschuwde ons al eeuwen geleden lees het allemaal maar na jij staat straks voor Zijn heilige troon ja in alle hemelse panden…
Antonia13 juli 2024Lees meer >

De Ontreddering

netgedicht
3.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 680
In deze immense stilte de grote oneindige schreeuw van de natuur. De ontreddering.…
J.Bakx6 november 2024Lees meer >

Sterrenfiets

netgedicht
1.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 520
Een droomreis, zo oneindig klaar,
een kind op de fiets, wonderbaar. Geen verdriet hier, enkel lach,
fietsend door de sterrenpracht.
Zo klein op aarde, nu zo vrij,
sterrenkindje, jij en ik.…
Dabda26 april 2025Lees meer >

Speel ney speel - voor Naeeda A.

netgedicht
2.9 met 17 stemmen aantal keer bekeken 803
playlist niet lang zijn er wachten nog zoveel doden in de rij achter mij geen wierook geen ruimte geen tijd voor bidden op het tapijt waar is het stil hummend liedje dat in samenspraak met de ney als een rouwende moeder de tranen teder verklankt mij troostend leidt naar de overkant van de brug waar ik mijn playlist oneindig…

Gezamenlijke Leegte

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 437
gedeelde leegte bleven de wrede kauwtabletten weg van rustgevend bladgeritsel stuitte zij op zijn verharde huid Zij wierp alles met verve van zich af de afschuwwekkende werkelijkheid met vulgaire viswijventrekjes daar stond zijn getrainde lichaam te zweten daar lagen de nachten van zijn waarheid Zij zouden op afstand blijven tot in oneindigheid…

Gesneden Koek

gedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 1.041
een boom En camoufleer je wijsheid als een boom die geen boom is, maar de gedachte aan een boom, vertakt In de hersenschors, als de gedachte aan een kameleon die de kleur en vorm van een bek in de bek van zijn prooi aanneemt Leg woorden zo in de mond van een mond, gelijk het Droste-effect van iemand op een koekblik, voor wie de oneindigheid…

AKKOORDEN

netgedicht
4.5 met 16 stemmen aantal keer bekeken 932
stille zomeravond in blauw en goud, een paar scherpe wolken, ik luister naar het vioolconcert in E minor van Mendelssohn, en laat me verleiden, molto vivace, onder het strelen van de snaren door onze formidabele Janine, molto appassionato, muziek vult de oneindige ruimte tussen god, die niet bestaat en mijn ziel, die machteloos poogt zich te…
Tjoke19 juni 2009Lees meer >

Van wis naar wijs is maar één letter meer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 521
Daar verschijnen verscheidene oneindigheden ineen. En toch... kan deze gymnastiek ons wel genoeg vervullen? De werkelijkheid is weidser dan een wiskundig rooster. We zetten onszelf in een kerker van nullen en enen. Grauwe nacht, met honger en hebzucht; verdwijn!…

Groeien

hartenkreet
4.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.062
Kwetsbaar en oneindig mooi, maar groter groeiend door ervaring. Steeds sterker in de wereld, maar nog steeds klein in haar gedachten. Vierentwintig jaar oud, en nog een lange weg te gaan...…

verten

netgedicht
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 627
in deze nacht raast de storm onzichtbaar langs de heldere hemel de maan zilvert de bomen bulderen met hun hoge kronen een antwoord ik ben in een wereld vol muziek hoog boven mijn hoofd trekt een ver vliegtuig een streep over de maan naar een oneindige bestemming straks ben ik bij jou en samen dromen we in onze warmte over verre…

Memory ...

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 699
Gedonder van de golven geruis van de wind Onder zand bedolven heftig en totaal bemind Gedachten nemen 'n vlucht woorden vliegen mee Altijd weer dat trekken naar die woeste zee Oneindig in de verte gevoelens stromen mee Starend naar de horizon verdwijnen in de zee 't Opsnuiven van zilte lucht Ik proef op mijn lippen het zout Ik…
metha30 juni 2003Lees meer >

Als Psyche

netgedicht
3.1 met 12 stemmen aantal keer bekeken 2.737
De rupsen van de vlinder gedijen zonder hinder van koud verstild verleden en leven in het heden genietend van het blad totdat ze hangen stil en zwaar als grauwe poppen naast elkaar en vragen zich verbijsterd af waar is de zon die leven gaf oneindig lang de nacht En pas na 1000 vragen en nachtzwart lange dagen herrijst het vlinderkind…
la farfalla1 november 2003Lees meer >

Verbannen realiteit

netgedicht
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 865
Een hemelse glimlach siert een bleek, grauw gelaat vochtige ogen staren in een denkbeeldige wereld vol dromen, beelden en kleuren steeds langer zoeken wanhopige vingers krampachtig houvast in de bevrediging die het vergeten voedt het verlangen om oneindigheid maakt de geest krankzinnig verhitte gevoelens branden in gepijnigde…