Alle inzendingen over op gang brengen

9852 resultaten.

Sorteren op:

Niets meer dan de grote zee

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 514
Ik verlang naar een zee zonder horizon Waar de lucht overgaat in water Ik verlang naar de kleur van de ochtendzon Naar het rood van de avond Ik wil zoekraken in de golven Ik wil alle woorden verliezen Ik wil schepen tot zinken brengen Hun lading in rook doen opgaan Er is een teveel Aan alles Ik wil niets meer dan water van de grote…

Hoogtij

netgedicht
4.3 met 10 stemmen aantal keer bekeken 687
jouw verfijnde klanken brengen diep in mij een opgekropte snik ik voel de melancholie de liefde in jouw avondlied er is zoveel meer je bent gedreven bij elke prille noot tover je een wijze sfeer liefde voor het licht liefde voor het leven een aankondiging van mogen verjaren ik voel de veerkracht en ik zing……
Hilly Nicolay21 augustus 2023Lees meer >

VERGEZELLEN

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 597
Dwerglampjes en kaarsen schijnen bij Kerstversiering mild brengen gezegend samenzijn verdwijnen wanneer de feestdagen verstreken zijn maar moge een enkel vlammetje heel het komende jaar geleidend mee zweven in alle bescheidenheid de stille wenk geven het verheugende Woord van de Blijde Boodschap te gedenken.…
Han Messie28 december 2024Lees meer >

Priester-zijn

netgedicht
2.3 met 6 stemmen aantal keer bekeken 457
Priester-zijn is woorden vinden voor wie hem gegeven zijn; Woorden die Gods liefde brengen tot het hart van wie hem hoort. Priester-zijn is brandglas worden voor de boodschap van Gods woord. Priester-zijn is taal en teken van het Rijk dat komen zal. Priester-zijn ondanks het lijden hoop bewaren toch vooral.…
Adeleyd17 april 2025Lees meer >

Breuk

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 237
Gaan als gescheiden eenheid Elk huns weegs naar gisteren En vandaag, maar morgen Brengen ze de ‘The Last Post‘, Nadat ’t ‘Silenzio‘ is geblazen.…
Joris Olivier21 augustus 2026Lees meer >

Strandwandeling

hartenkreet
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.248
Wanneer de storm het verdriet uit mijn tranen jaagt tegen de wind in en tegen het beter weten, de snelheid van mijn gang vertraagt op weg naar het vergeten, een blauwe vlek tot aan de horizon het schreeuwen in mij stilt en in de wind die keren kon, mijn hoop wordt opgetild, raap ik een schelp uit het rulle zand en staar naar het vertrouwen…

Een gedicht schrijft een man

netgedicht
3.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 2.164
In de tweede strofe komen de woorden op gang: hand, die over het vel gaat, hoofd en hart. Voorzichtig krijgt de man vorm. Langzaam ontstaat poëzie. Met de pen leest het gedicht wat er niet staat.…

ach....

hartenkreet
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 2.145
ach ik weet wel dat morgen komt en de herrie en ellende niet verstomt en tuurlijk slaap ik ook al is het niet lang weer een dag dezelfde pijn dezelfde gang en die dag die dag komt eraan heel snel dan gaat de gong voor de laatste keer de bel dan is het over en ga ik rusten voor altijd terwijl het leven mij met een rotgang voorbij rijdt…
wim4 augustus 2004Lees meer >

Seconden zonder eind

netgedicht
2.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.090
Het lijkt wat traag op gang te komen. Minuten lijken jaren. Tot jaren maar minuten zijn. Zo was ook deze dag een druppel op de eeuwigheid. Met af en toe seconden zonder eind.…
Gé Tol24 augustus 2004Lees meer >

Lange ochtenden

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.474
De nacht raakt de ochtend aan vers dauw zweeft over de wei ik laat mijn gedachten gaan och, was je nog maar bij mij Het bed voor twee personen staat troosteloos onder het raam je mag hier dan niet meer wonen toch fluister ik steeds je naam Ik heb weer teveel koffie gezet je pantoffels staan nog in de gang ik ga maar weer naar mijn bed…
Ruud Brouwer1 september 2004Lees meer >

Toorts der liefde

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 1.001
Dwars door het doolhof van liefde blijf ik doelloos rond rennen paden van passie die mij kruisen maar die mag ik niet verkennen Vergeten gangen van hartstocht gaan aan mij voorbij in een waas ik wil zo snel mogelijk oversteken maar ik ben mijn zenuwen niet de baas Dit labyrint van eenzaamheid blijft aan mijn toekomst plakken zodra ik de…
Ruud Brouwer19 september 2005Lees meer >

Deformatie van de waarheid

hartenkreet
3.0 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.090
de gevoelens trillen een toneelstuk begint al eerste deel een gedachte komt schudt een rust van een mens tweede deel de woorden zijn geboren deformatie van de waarheid het gevoel was alleen maar echt als de tong zijn gang gaat de waarheid geeft een schaduw laten we die tong van ons zwijgen en bewegen alleen maar onze lippen…
Vilija26 november 2005Lees meer >

Terug

gedicht
3.0 met 46 stemmen aantal keer bekeken 17.566
De ramen konden niet open en de dag was langer aan het einde van de gang waar zij ligt in een smalle kamer. Ze kan niet lopen maar ze zegt dat er in de glazen jampotten veel bloemen staan. De stelen zijn niet schuin afgesneden want er was geen mes.…
Maria Barnas12 februari 2020Lees meer >

Doodsangst

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 874
geluiden galmen angstig door hoge gangen doodsangst houdt mijn hart in stalen wurggreep gevangen eenzaam martelend verlaten in mijn cel het felle licht brandend in de hel sterk moet ik zijn als ze me weer komen halen een hoge prijs met mijn leven te betalen Mijn God, mijn God, geef me moed en kracht te doorstaan wat mij morgen wacht…
Myriamm17 juni 2004Lees meer >

Plotseling vliegt er een smak

gedicht
2.7 met 34 stemmen aantal keer bekeken 15.737
Voordat de kamer wordt volgestort met herte- geweien, sta ik al op de gang; indachtig het alarm. Nu het veilig is, kijk ik het trapgat in, en luister hoe beneden op de deurmat de Echo ritselend en knisperend verpulvert. ------------------------------------ Uit: 'Verzamelde gedichten', 1993.…

aarde

netgedicht
2.4 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.439
met vallen en opstaan verankert beetje bij beetje elk voetspoor mijn gehechtheid bij elke stap de gedachte hoe duizelingwekkend je aardigheidjes mij aantrekken met spreidarmen vang ik je walswind je stof uit rulle grond gewaaid poedert mijn gezicht onontkoombaar is de terugkeer naar mijn gang van kruipen met opstand en verval beetje…

terugkeer

netgedicht
2.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.152
met vallen en opstaan verankert beetje bij beetje elk voetspoor mijn gehechtheid bij elke stap de gedachte hoe duizelingwekkend je aardigheidjes mij aantrekken met spreidarmen vang ik je walswind je stof uit rulle grond gewaaid poedert mijn gezicht onontkoombaar is de terugkeer naar mijn gang van kruipen met opstand en verval beetje…

de ring

hartenkreet
2.5 met 11 stemmen aantal keer bekeken 1.164
De stad flitst voorbij en gaat z'n eigen gang. Ik sta op - van woede buiten zinnen - en hou me vast aan de metalen stang. Op dat moment mis ik iets: klanken vol herinneringen tonen die opkwamen uit het niets muziek om bij te zingen. En dan weet ik weer wat ik mis... het tikken van mijn ring op het metaal…

neus

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.189
haren vangen stof en roet voor het de longtak bezoedelt doorbloede botplaten plooien mijn adem roeren de lucht, zenden het aroma naar het slijmvlies een tussenschot van kraakbeen, bekleed met haarvaten scheidt de gangen waarrond zich een vleugel welft in de nok van de holte, tussen oogkassen onder de bodem van mijn schedel snuif ik het…
wim veen3 oktober 2006Lees meer >

De winkel

netgedicht
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 709
Stil zit ik hier te wachten verkoop relikwieen onder een stolp een splinter van het kruis van Christus zal je leed verzachten Voetstappen in gips afgegoten van zijn laatste gang de berg op herinneren ons aan het gewicht waarmee hij leefde onverdroten Laatst zag ik hem nog lopen hij bekeek de dingen van de andere kant wenkte mij dat ik…
rudy paans26 januari 2011Lees meer >

Eerbied voor de natuur

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 611
Waar haalde ik het lef vandaan om hier mijn eigen gang te gaan!…
L. Wisse1 september 2012Lees meer >

kranslegging

netgedicht
4.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 473
schimmelgeurend zucht de weg een lange gang rond oude buitenwacht de nacht verduurt de maan niet meer als het raam geen uitzicht biedt geniet zijn zwarte gat van alle boze dingen kenteringen in een plas brand een kaars tussen de was schroei diens oude luister weg en zwaarte zal van daar verdwijnen als ik witte bloemen leg…
switi lobi11 januari 2013Lees meer >

Wat wilde takken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 531
jij hebt mijn blaadjes beschut de knoppen gekoesterd toen storm de kruinen neersloeg gebroken takken verwijderd wonden gedicht voordat zij door rot waren gezwicht jij wist in verzorgen de mogelijke gang naar de zerken tot een minimum te beperken mag ik je in bloei laten merken dat ik weer groei in standvastigheid ook al ben ik wat…
wil melker21 december 2013Lees meer >

Inundatie

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 445
een kamer verlaat aanwezigheid zodat gehemelte aan leegte blijft plakken een lichaam sterft bloedeloos tot schijndood, verdrinkingsdood wegen scheiden naar ieders weegs, naar onderaardse brieven, ongelezen drenkelingen wandelen in hun slaap, praten over oeverloos land, door halfduistere gangen in wankele spiegeling gloort een bruggenhoofd…
Iniduo27 januari 2014Lees meer >

Het voorjaar wacht

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 460
De nacht verliest Het van het jonge Ochtendlicht - Het leven buiten Dat steeds eerder Zichtbaar wordt, Vorst bedekt het Grasveld nog Maar jij ziet Alleen de zon Die aanlokkelijk Aan de nieuwe hemel Te lonken staat, Je ziet kans voor Het eerst dit jaar Je eigenwijze gang Te gaan, geen zin meer Om je te voegen in de…

Passant

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 511
Willig nodigende armen, streling maande: ‘ga je gang’, heimelijk elkander warmend aan het koortsvuur van de drang. Het samenzijn ontbeerde zegen, ik droomde jou doch jij mij niet. Nimmermeer kwam ik jou tegen hoewel jij sporen achterliet.…
luctor26 augustus 2014Lees meer >

Zijn geraamte

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 547
wat ik dacht dat leven heet zijn geraamte behangen met maatschappelijke belangen die hij dringend nodig heeft toch knookt hij nog terughoudendheid zijn zekerheden is hij kwijt rammelt botten in aanvaarde eenzaamheid dood en verwanten ten spijt ik heb hem niet kunnen bezielen met emoties en overlevingsdrang hij gaat zijn gang…
wil melker15 december 2016Lees meer >

De zee

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 411
Een verpletterend einde van de zonsondergang, was in volle gang. Het is fantastisch, als de rode zon met zijn optimale glans over de zee ons kan beïnvloeden in weerspiegeling van schaduw en den rijk ter zeeën. Foto Dick Voogd…
Dick Voogd16 augustus 2019Lees meer >

Boom

netgedicht
4.4 met 14 stemmen aantal keer bekeken 756
De boom vertelt een groot verhaal Van honderd jaren lang Zijn takken bergen nesten En zijn vogels zijn niet bang Zij weten niet van dreiging Van hun vredige bestaan Van mensen die natuur en wind Hun gang niet laten gaan Ik hoop dat je mag blijven Want jouw zuurstof geeft ons lucht Nog eenmaal schuil ik naast je Afscheid met een diepe…

In memoriam matris (11)

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 522
De gang naar ‘t kerkhof wordt steeds moeilijker. Maar ik weet dat ik blijven komen zal. En telkens zal ‘t verdriet dieper in me boren, en de vragen en de twijfel, en de bitterheid om ‘t eigen lot.…