12357 resultaten.
Zonder woorden
hartenkreet
4.6 met 7 stemmen
1.729 een instrument dat speelde
blies enkel stilte uit
als woorden er niet waren
een wereld van verschil
dan sprak ik met gebaren
en bleef hier alles stil…
De dag van het gedicht
hartenkreet
3.0 met 16 stemmen
2.402 Podium verlichting geluid en grote luidsprekers
doen daar nog een schepje bovenop.
De dag van het gedicht nadert met rasse schreden
de 25e is het weer zover.
De dag staat in het teken van rust en stilte,
we drinken ieders werken in.…
Stilleven
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
724 Die slapen met de ogen dicht
En de oren gevangen in een lege stilte.…
op het kussen van de avond
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
827 voel zachte klanken
in een eindeloze stoet, geluiden van nergens
en overal
wanneer daglicht en schaduw
zijn woorden verlaten
op zoek gaan
naar losgebroken schimmen van de ziel;
het weten dat alles leeft
in open zicht
en dat, gedragen door het sterven,
verwachting terugkantelt
in kleine fonteinen, ongevraagd
en vaak hoger…
Zomaar uit het niets.
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
951 sssst
stilte
stil maar
het is gewoon
een lief gebaar..…
Chromosomen
netgedicht
2.2 met 10 stemmen
694 De ruimte van geluid
vullen met gedichten,
de stilte niet bruskeren
aards moraal gevangen,
in de mens verwerkt, de
verwarring versterkt de
beelden, om die mee te
voeren in “dood tij “om me
argeloos de mond te snoeren
met onbekende woorden, om
de sterfelijkheid met zijn
handlangers te bedwingen,
zwervend voor de poorten
van de onmacht…
Door verstilde wereld
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
593 Stilte daalt over serene landerijen
gekleed in blinkend wit kostuum,
over velden wazige nevel.
Bedekt zijn bomen en boerderijen,
vanuit verten slechts gedempt geluid
en langs wegen staan in lange rijen
populieren gekleed als maagdelijk bruid.…
Zo te kunnen schilderen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
559 Geel klatert klinkend langs lichte vlakken
ze tinkelt over blauwe wateren en langs
de toppen van een dicht-groen woud
waarin zware dampen hangen
adem van aarde, blad en hout
Het stervend licht penseelt paarse vegen
zachte schemer langs de hemel
spreidt de stilte uit
waarin helder opklinkt het geluid
van een vogel vlak voor de nacht
Rood…
Spaties?
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
446 ik in een onafhankelijkheid las, in
spaties tussen het praten en het zwijgen
creëert een grootsheid van het onbevlekte
woord, verdwalen we in een ongebleekte
zekerheid, verscholen teksten zonder geluid
tot aan de oude horizon,
die steeds verder reikt
dan de realiteit en vaak
anders is dan het lijkt.…
Vluchtende gedachten...
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
591 Mijn gedachten maken nu geluid!
Ik hoor mezelf tegen mezelf gaan praten.
Ineens zie ik mijn gedachten vluchten.
Het ene oor in! Het andere oor weer uit.
Dank! In mijn hoofd wordt het weer stil.
Stilte is alles, wat ik nu nog horen wil.…
Het bos
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
650 De uil
In het bos
Fladdert op en neer
Hij blijft in het bos
hij is op zichzelf
Samen met de elf
Die ook in het bos woont
En de sfeer van het bos
Beklemtoont
Een stap in het bos
En de mens voelt zich mens
het leeft tussen de bomen
Er zijn voor veel levende wezens een onderkomen
Ritselende Geluiden
Tussen stilte door
Prachtig
Toverachtig…
Corona
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
716 Geruisloos vult de eenzaamheid
de stilte om mij heen,
te midden van die eenzaamheid leef ik,
oud mens, al maandenlang alleen.
Eenzaamheid die mij beschermt,
mijn oude lijf en dus zo kwetsbaar,
ver van het giftig virus daarbuiten,
het Covid 19 gevaar.…
KLOKKEN
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
583 Het ruikt haar huid en voelt geluiden.
Het schrijft haar teder weg in de gedichten:
een hoogtepunt in een verstrikt heelal.
Het hoort de klokken van de stilte luiden.…
Het licht blijft langer hangen
netgedicht
2.3 met 17 stemmen
433 Essentie wordt gevonden in het zachte geluid, in rust en in de ademruimte.
Aanwezige mensen vullen
geladen kamers met wat zij niet zeggen.
Hun diepe, zware stilte is voelbaarder dan woorden, een
vluchtige blik die ik vang, en herken de bedoeling – te veel gezien misschien.…
Natuurwandelen
netgedicht
2.5 met 10 stemmen
644 Bomen buigen langzaam
met hun kronen, hun wortels diep in de
bodem verankerd, terwijl hun beschermende takken
mijn gedachten optillen naar een ruimte waar stilte zacht fluistert.…
Stadsstilte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
653 De stad ademt uit
een stap verdwijnt in de nacht
ik hoor mijn stilte
Stad ademt uit, een stap
verdwijnt in de nacht, straten gloeien
nog na terwijl licht zich terugtrekt. Alles mag even
vertragen, en ergens tussen de voetstappen hoor ik mijn stilte.
Een lantaarn brandt boven
een lege stoep, waar nauwelijks iets
beweegt.…
rust
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
561 Het klotsend water
tegen de kade geluid
van oneindigheid…
[ In de wachtkamer ]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 In de wachtkamer
is er maar één geluid: ik –
frunnik aan mijn rits.…
Zzzzzzzzz...
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
499 oorverdovend
in de zwoele zomernacht
dat stekende geluid…
MANTELZORGER
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
771 U kent ze niet...
misschien is het
die stoere vent
of die statige oude dame
zij doen het stille werk
achter de ramen
Aan een lintje
kan je ze niet herkennen
een voetstuk
daar zetten wij ze op
zij moeten in het licht
vandaag
krijgt de mantelzorger
een gezicht…
In al die boeken
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
495 Toch vind ik niet het laatste woord
in al de boeken die verschijnen
want ieder is toch met zichzelf alleen
en moet de weg in 't leven vinden.
We zijn verschillend en toch één
en kunnen eindeloos wel leren,
maar ieder heeft een eigen pad
op weg naar zin en vreugdig leven
en 't lijden vormt en slijpt de ziel.
Een antwoord vormt zich als…
Stille im Brandenburger Tor
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
532 onder de Brandenburger Toren
die kleine stilteruimte van een ongekende eenvoud en doeltreffendheid
doen mij doen zitten, schrijven, blijven en denken aan Bach's cantate:
“Sei stille plaudert nicht"
als we in het drukke Berlijn ons bezoek vervolgen echoot de stilte nog lang na!…
Als de ziel zingt
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
622 Als de ziel zingt
De melodie van stilte
ken ik inmiddels uit het hoofd
omdat het ligt opgeslagen
in de krochten van mijn ziel
leegte en volheid
komen daar ze tezamen
het maakt me vrij
daar ontwaarde ik
dat eenzame leegte
ook volheid van het leven kent
de ziel vertaalt die melodie
eens immers
is mij die rozentuin beloofd
een witte…
Stil in de lente
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
191 Het werd zo stil,
zo stil
dat woorden
niet geschreven werden,
dat beelden zachtjes werden losgelaten.
Het werd zo stil
zo stil
omdat dromen zachter maakten
wat werd achtergelaten,
omdat later
veel later
d' ochtenden ongepland gelukkig konden maken.
Het werd stil
dagen gingen zachter ademen
er hoefde niet veel gezegd,
alsof iets…
Indonesie
hartenkreet
3.3 met 7 stemmen
2.646 echt
Eens over de sawa's dwalen
Want als ik daarna mijn ogen sluit, zie ik beelden
Beelden met geluid…
verloren stem van verstomt geluid
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
761 geen woorden meer
die gevangen
in een zilveren spinnenweb
blijven hangen
tussen jou en mij
geen gevoelens meer
waar ik je in terug
vinden kan
hooguit een lichte
aanraking die
ik net niet vang
geen geluiden meer
die zeggen
dat ik er ben
verloren stem
van verstomt geluid
onherkenbaar
onbereikbaar
er niet meer
zijn…
SPIJTIG MEILIED
poëzie
4.0 met 2 stemmen
903 En houden d'adem in en zien weer uit
Naar verten,her en der, of mocht uitkomen
Uit ietwat land, het orgelende stromen,
Onmetelijk, dat dreunende geluid!…
een uur eerder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
521 De geluiden buiten doven,
stilte maakt zijn intocht.
Nu en dan verdrongen door geluid,
Een auto die over de stenen dondert.
De haan, altijd de eerste als alarmklok,
heeft zijn stem te slapen gelegd.
Ook voor hem is de avondklok ingesteld.
Hij slaapt zijn roes uit tot vroeg in de morgen.…
De Bellenblazer
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
1.600 en fluistert
zwijgen violen, verstommen trompetters
en hier, waar het buiten langzaam duistert
leen ik zacht de geluiden van waterzetters
en alleen jij – als je heel goed luistert -
hoort hoe ik zacht bellen blaas van letters.…
Gebroken spiegelbeeld
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
816 De stilte van haar lichaam
was oorverdovend sterk
toen ze lachte
omdat haar spiegelbeeld
aan scherven lag.
Lachen dat eigenlijk
schreien wilde zijn.
Maar niemand hoorde het
toen haar mond
geen geluid meer maakte.…