1062 resultaten.
Mijn land, mijn land...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
671 Als 't voorjaar haar warmte weer teruggeeft aan de aarde,
kalveren en lammeren in de weide zijn,
het gras weer groen wordt en de paarden
in de schaduw van bomen dromerig staren
naar iets dat lonkt in de verte,
ben ik een diepgelukkig mens, want
dit is mijn land, dit is mijn land, mijn Noord-Hollandse land.…
Lelystad
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 Je vraagt me hier,
je daagt me uit te leren,
je draagt me en verbergt me in jouw veren,
de liefde in jouw hart heb ik zo vaak bedreven,
je appels heb ik op ‘t veld geplukt
en als het voorjaar wordt,
zal ik opnieuw zaad aan jouw aarde geven.…
Koude Zomerdagen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
450 tuinstoelen moeten weer ingeklapt
't lijkt of we naar de herfst zijn overgestapt
geen kleurige parasols meer op het gazon
geraniums hangen verwaaid op het balkon
bloeisels laten zich plukken door de wind
de tuinman kijkt niet langer fier en blij gezind
doch hij weet (na regen komt er zonneschijn)
maar de verwelkte bloemen doen hem pijn
een voorjaar…
Bekende toestanden, gemengde gevoelens
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
603 Verlaten straten, de kroegen staan droog
de winkels zijn gesloten, de stad spookt
en de tijd vliegt maar de dagen gaan traag
schaduwen vallen over het voorjaar.
Duisternis aan het begin van de dag
kippen van de leg, gekheid op een stok
het wasgoed hangt lusteloos aan de lijn
een spin klimt langs een dunne draad omhoog.…
cyclus
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
551 het einde kondigde zich aan
toen het voorjaar werd
bomen nog zonder blad niet wetend
van de onontkoombare cyclus
die inzet bij elk begin
het eindigde toen de streng werd geknipt
en het kind de tepel zocht
toen een deur sloot
het gedwongen vergeten aanving
uren bemoeizuchtig werden en terug wilden
naar momenten toen het einde nog niet…
Virtuositeit
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
425 Fluiter zet zijn beste pootje voor zodat
een vleugje romantiek zal bloeien tijdens het voorjaar
tot wanneer een zomer arriveert in stad en land waar het gezellig
samenzijn wordt gevierd als een hoogtepunt met kleurrijk en uitbundig klanktapijt.…
EEN PARACETAMOLLETJE!
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
290 straks over de komende dood van de Here Jezus Christus aan 't kruis:
"Mijn God, mijn God, waarom heeft U mij verlaten"
en dan in mei als de zon lekker gaat stralen, het voorjaar lacht
de Diepbeleefde Doden Herdenking op de Dam, ook zo'n alliteratie
'Oh Dood die waarheid zijt, nader tot u'
de doden-tekst van wijlen Gerard Reve uit 'NADER…
l'amour d'amour
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.967 De liefde vindt je overal,
in elke straat een melodie
L'amour d'amour d'amour
Parijs zo in het voorjaar,
ik wil je kussen op zijn Frans.
Ik wil met je dansen, met je zingen,
samenzijn is een buitenkans.
Zie de schilders van Montmartre
werken bij avondlicht
en wij kijken over de stad uit
wat een prachtig vergezicht.…
gezien geliefd
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
578 liefde zich als wingerd hecht
groeit en bloeit het nieuwe leven
in moeders warme veilige schoot
waaraan steeds meer ongeduldig
de vader en het broertje luisteren
tot op een zomers zonnige julidag
het mooiste meisje van de wereld
als esmee zich dan tonen laat
dit prachtige wonder van het leven
sprankelt levenslust en optimisme
zoals het voorjaar…
Hier geniet zij oeverloos
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
503 Aan de Binnenmaas waar tijd en water
vallen en opstaande dagen scheuren en blinken
wil ook zij het voorjaar terughalen en herbeleven
nervositeit inruilen, de nuances helderheid geven.
Hier loop ik met haar gearmd als vergane foto
met gedachten op een koers die haar steunen.
Eenden geven vrolijkheid.…
Eenzame tocht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
601 Vroege vogels leren hun lied,
dansen in de vrijheid, terwijl de vluchtige wind zich haast naar het opkomend voorjaar.
Kou dringt diep in mijn ziel, raakt mijn
hart, en de duisternis heeft geen einde of belofte, horizon
vervaagt, reis eindeloos.…
Als het bloesemt
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
699 In tinten en tonen schildert zij een caleidoscoop
van vreugde, een ongekend lenteconcert dat het mooie voorjaar tot een wonder kroont.
Zo vluchtig, zo broos, haar ongeëvenaarde pracht
blijft diep in mijn hart. Liefde raakt de snaren die trillen van rust
en vrede. Haar bestaan is een herinnering, helder als een onmiskenbaar lied.…
Kuikenhof
netgedicht
2.2 met 5 stemmen
701 Gaat heen gij poulen des verderfs
o tergend krijtend stikstofbrakend haneschreiend kuikenhof
gij zijt door doverheid veroordeeld
tot eeuwig volucer verblijf
deo volente saeculis
in de met as bedekte velden
verdwijnend in het uitgestrekte gapend gat van holle gijs
Uw lot hing aan een stikstofdraad
van moederlief plas ouwehand
na 't voorjaar…
BLIJDE VERWACHTING
netgedicht
2.5 met 61 stemmen
9.367 De bevruchting moet een zegen blijven,
de navelstreng die lengt
zoals het daglicht in het voorjaar.
Jij wordt loom als een moeras in de laagste zon.
Ik weiger te berusten in een vergeefs lot.
Geef ons de hittegolf die onze huid laat dampen.…
Visje visje
hartenkreet
2.0 met 4 stemmen
1.429 Het is onvoorstelbaar, sinds het voorjaar
ken ik mezelf niet meer.
Hangt er een buitje in de lucht of wordt het hondenweer,
dan trek ik snel mijn zwembroek aan en zet mijn badmuts op
en roep: "JONGENS, NA MIJ DE ZONDVLOED,IK KIES HET RUIME SOP!
Visje visje diep diep in de zee,
zoals jij kan ik niet zwemmen en daar zit ik best wel mee.…
Februari
poëzie
4.3 met 3 stemmen
2.289 De dagen worden langer al,
Al is 't ook een klein beetje;
Maar, lieve vrindjes, weet-je,
Een beetje is meer als niemendal:
Elk beetje brengt ons voet voor voet
Weer 't lieve voorjaar tegemoet.
Komt, laat ons eens naar buiten gaan,
Naar 't bos en naar het veld;
Daar zien wij nergens bloemen staan,
Maar 't is er naar gesteld.…
- Laat lente bloesem dragen -
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
848 Wanneer boomgaarden
terug in bloei staan
in het vroege voorjaar
laten vier jaargetijden
nieuwe lente geuren,
uiteindelijk verfrissend
wordt bloesem naar de zon gedragen
midden in de tuinkamer staat
de kersenboom en loopt weer uit
sappige appelbloesem maakt prachtige
zure veredelde variëteiten
beelden van roze dromen in lenteland…
Niet vergeten op 4 en 5 mei.
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
533 Hoe lijden en leden verschoppelingen verdoemd door de tijd,
zagen zij alleen het voorjaar in de rug dapper zonder spijt.
Het waren de dagen dat de laatste klaprozen bloeiden
de gouden kim de schoenmakers niet bij hun leest hield.
'T walmende graan reikhalzend uitkeek naar zuivere handen.…
BOURNEMOUTH PIER & BEACHES
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
525 Het is een late winter, het voorjaar nog ver van hier.
Tussenseizoen.
Koffiedrinken op de pier, maar de jas blijft aan.
Rommelig plekje aan het raam, de koffie is lauw.
Veilig achter glas tuur ik naar The Needles in de verte.
Het klaart sterk op boven zee, Alum Bay in zonnestralen.…
Altijd alleen, maar niet eenzaam
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
260 Misschien ben ik voor sommige mensen niet geloofwaardig,
maar dit keer ben ik besluitvaardig!
Na een lange periode bezocht ik weer een groep.
In een groep vind ik het moeilijk te volgen, wat de mensen allemaal zeggen.
In dit gedicht wil ik graag één en ander uitleggen.
Het is mij duidelijk dat ik helemaal geen groepsmens ben.
Daarom heb ik de…
Hommeles
netgedicht
2.2 met 8 stemmen
1.095 meerkuikentjes dan koet langskomen
De bladgouden morgen dampt de dauw zilverwit
sommeert sluierslangen schrander slierende schimmen
verwaasd naar het heldere hemeldak te klimmen
waarna een purpergloed rijkelijk rond het gulden zit
Gezwollen aarde baart voldragen gekiemde zaden
zoemen is `t geluid dat klinkt van ontdooiende kleuren
als het voorjaar…
Samenzang
poëzie
3.3 met 7 stemmen
2.547 Dorinde, Puikschone, mijn lust en mijn leven,
Wiens wezen zo lang in mijn hart stond geschreven;
Ai, zie hoe de telgen en 't liefelijk kruid
Verjeugden, nu 't voorjaar de hemel ontsluit.
Dorinde.…
Maar als ik jou dan kussen mag
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
2.298 Ik wandel door de schaduw van mijn verleden
en blik eens terug naar wat ik heb gedaan
Er is geen verschil tussen toen en heden
alsof de wereld stil is blijven staan
De sterren staan hetzelfde al duizend jaren lang
soms voel ik mij onzeker en soms wat bang
Maar als ik jou dan kussen mag
wordt dit een mooie dag
Het voorjaar is begonnen alles…
De eenzame schilder
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
573 vele gezichten van de dood
of de grimaskoppen die hij zich
uit de psychiatrie en de kerk
weet te herinneren, hij schildert ze onkundig
uit losse pols zonder horloge
geeft hij ze beeltenis aan tijd
zonder een waarom te beredeneren
maakt hij ze onafscheidelijk
van de dood die slechts vervaagt
in herinnering van zwijgen
en als het voorjaar…
wanhoop
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.472 Glazen vazen met helder water erin
bloesem zo schoon als de eerste bloem in het voorjaar
zo zal het zijn en ik u bemin
ook wij zoeken; is dat niet waar
Zo op de ladder; een wankele tree
armen reikend boven mijn krullend haar
pak ik mijn tak; daar is mijn zee
de vlam, ; de gevoelige snaar
Boven zijn gekomen
vlak bij de wolken zo blauw…
Sir Neville Marriner
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
672 Het jaar is voorjaar 2013.
We varen naar Barra,
temidden van de Hebriden.
Ik hoor Sir Neville dirigeren.
We need to go back Neville.
Back to the wild seas.
Back to Scotland.
Back to Lyme.…
Dwers / Tegen de keer in
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
669 takken in het bos
jij hoort nu niet de zwaluwen,
noch ook het zuivere geluid van een nachtegaal
die zingt en slaat en zingt,
vlak bij de ruige, gele akkers
ik weet niet wat te zeggen,
je kijkt zo doof, bijna blind,
jij wilt de wereld veranderen,
maar je luistert naar niemand
zomer betekent altijd herfst voor jou
en de winter is jouw voorjaar…
WENNEN
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
518 doet
in de beperking die heet leven
dealen, dat is wellicht 't maximum
zelfs dat nog moet/mag je delen
met je directe liefsten om je heen
merk hoe 't jou en hen zal helen
je staat niet op jezelf, 't is niet je lot
vele zielen strijden hun hele leven
passen, meten, vallen en staan op
soms voor langer, soms voor even
't voorjaar…
Lente trip
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
584 is onheuglijk verteld
Over sluimeren en ontwaken
Maar of dat zo is besteld
Valt slecht te kraken
Nachtelijk voorportaal
Van het ongewilde wachten
We herkennen allemaal
De onmacht om het te verzachten
Ik moet nu anders arrangeren
Voordat ik het verpruts
Van een ander leven heb ik niks te leren
Hij zegt het met zijn blauwe muts
Voorjaar…
ode aan de eik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 reusachtig in ruisend groen gestoken
tot de wind hem machtig stormend
niet alleen al zijn bladeren ontnam
maar ook zijn takken zo ver strekte
dat het houten hart scheuren ging
waar de stam zich groots vertakte
tot afdak voor de lopers en fietsers
die bij felle zon er schaduw vonden
of een schuilplaats voor de regen
eerst nog bracht het voorjaar…