1715 resultaten.
spijt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 is ’t het onzegbare van die haren
na een lange wandeling over straat
toen je door de regen had gewaad
en de wind maar woei zonder bedaren? -
is ’t het sierlijke van je gebaren?
de grote schoonheid van je gelaat?
terloops met zachte stem gegeven raad?
het uit het raam weemoedig staren?…
Ik had alles met jou...
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
649 Ik had met je willen fietsen,
lopen, wandelen: altijd aan
jouw zijde, nooit wijkend.
Ik had alles met jou.
Ik had met je willen vrijen,
ik had jou... ja...
Ik had je... kinderen
willen krijgen, zwemmen in
de oerbronnen der tijden
alles met jou: vorige levens,
nu en vele, véle volgende levens
met jou.…
Vloer op drift
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
510 donkerblauwe dromen
een oeververbinding wenkt zwierig
de veelkleurige baan verbindt
twee uitersten van het bestaan:
mijn diepste vrees en mijn stoutste visioenen
ik sluit de ogen en zet een eerste stap
deze schrede beroert een onbestaanbare dimensie
de weg is week en wankel
een schuimend koord zonder vangnet
op de draden van mijn fantasie
wandel…
De mist staat in brand
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
438 slaapgedicht
rozenbottel rood weerspiegelt in mijmerend water
bloeiende biezen silhouetteren in tranend tegenlicht
witte diezigheid maskeert het avant-gardistisch natuurtheater
natuur geurt de avond vochtig en zwoel
de bloemen hebben hun kelken gesloten
kikkers roepzingen hun partners in de poel
verdwenen koppels hebben hun dag genoten
ik wandel…
Zwanen in het Goor
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
429 Op wandel door het Goor
zie ik doorheen het takwerk
van de houtwal
negen witte zwanen
in de nog verrassend
groene weide.
Het fraaie beeld blijft me bij.
In de buurt van het kanaal
bemerk ik er drie.
Een waterplas maakt het prentje compleet.…
Bemoediging in zware tijden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
415 Morgen schijnt de zon
die het donker
zal verjagen
voelen we weer dat
het zomer is
de wind ruist het lied
van de hoop dat zingt in parelmoeren
schelpen op het rulle strand
het verliefde paartje al
wandelende op de vleugels
van het Woord
gaan hand in hand
zegevierend voort
kinderen spelen hun spel
bouwen
torenhoge zandkastelen…
Opeens valt keihard de hamer
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
699 Samen wandelen naar het verre
kijken naar de sterren
schreeuwen naar de golven
"we komen eraan
...
Ja maan
we komen"
Omstrengeld liggen op het strand.…
Oude vriend
gedicht
3.2 met 12 stemmen
3.778 Je pakt wel eens een bandje uit een kast,
blaast er het stof af en al bij de eerste zinnen
wandel je lang vergeten paradijzen binnen,
weer als vanouds ontroerd en weer opnieuw verrast.…
Groenendaal
gedicht
3.7 met 3 stemmen
4.005 Het heette wandeling.
Zo kwam ik voor het eerst in Groenendaal.
Het breedste pad: wat was het op het spoor?
Ze marcheerden zo’n beetje allemaal.
Maar ik keek steeds tussen de bomen door.
Midden juni geloof ik dat het was.
Iemand zwamde over de Ilias.
Maar ’t was of daar, ver weg, een feest begon.…
Leven..., nu
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
517 Laten wij de wereld weer vol kleuren verven
De beken en rivieren met leven vullen
En blazen de wolken van de hemelboog
Zodat de zon tranen op aarde droogt
Laten we dansen onder de regenboog
Als kinderen spetteren in plassen
Kuilen graven aan het strand
En kastelen ergens hoog in de lucht
Als bejaarden wandelen over paden
Op een bank op…
Witte steen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
721 Onlangs vond ik op een wandeling
een mooie witte steen
ruw nog met aardgelaagde strepen
hem thuis gewassen en geslepen
eindeloos gepolijst tot hij schitterde in de zon
een naam er in gekerfd, een edele naam
die in eeuwigheid niet sterft
wel duizend keer gezegd
over het aangeharkte pad
ontdaan van afgevallen blad
naar de rustplaats gebracht…
Inzicht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
574 Als je ouder wordt,
wil je soms doen
wat je toen je jong was deed
reizen, dansen, spelen nog
met leuke partners,
yoga, wandelen..
vooral geen uitvallend gebit
haar dat grijswit
niet doof, kaal,
rollators, scooters mobiel
alsjeblieft, hoef ik die allemaal niet
geen krakkemikkig bewegen!
Leven!…
Madelief vraagt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
435 of wij gelukkig zijn
want al moet de wereld beter
je kunt er toch gelukkig zijn
als de mensen om je heen het zijn
tot en met de opa's en oma's
in het buitenland
Ja, wij zijn gelukkig
de buren maken wel eens ruzie
maar wanneer we wakker liggen
doen we dat in vrede
We ontbijten en we wandelen
het hoeft niet bijzonder te zijn
wat je samen…
De kat spint z'n kater
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
420 Ze ademt poëzie
wandelende ontdekkingstocht,
alleen en-passant.
Prent van heilig dier
bijgezet als geliefde,
maar ze mauwt niet.
Cyperse kater
koppigheid fier overeind,
door mijn kop ruist water.
Jacht naar vette buit
ontwakende vleermuizen,
dunt haar zoektocht uit.…
Ruimterariteit
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
448 Ik neem een bad in zout water
waar zwaartekracht niet bestaat
Op het blad ligt een nieuw stel
van dezelfde kleren klaar
Er is hier geen concertzaal
en geen buiten om te wandelen
alleen een plantenkas
waar ik graag geuren snuif
vrij van mensensporen
de huidcrèmes en de zeep
waarmee wij, getelde bekenden
ons onderscheiden
En als ik moeite…
Vaccinatiestraat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
472 Er staan nauwelijks nog files op de wegen,
die wandelen nu langs de waterkant;
ik spreek slechts collega’s die, vierkant omrand,
over het beeld van ‘zoom’ bewegen.
Ik had deze eenzaamheid nooit verwacht;
dit verdriet, door afstand verborgen,
nu alles op instorten staat.…
Honfleur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
576 er zit nog een beetje verf aan het penseel
die de gordijnen achter mij gaat sluiten
de heggen en bomen ken ik van buiten
mij er in verdiepen wordt me nooit teveel
tot in de details heb ik hun beschreven
maar zij vergaan ook naar langere tijd
sommige huisjes missen nog wat krijt
een wandeling duurt er niet voor even
de stad waar ik ben…
Een zaterdagochtend
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
625 Dwalend door verlaten straten
van mij onbekende kille steden
doodstil door Jan en alleman verlaten
opgejaagd door spoken uit het verleden
wandel ik op een vroege zaterdagochtend
aarzelend door mijn hoofd
op zoek naar zekerheden
waarvan ik denk te zijn beroofd.
In een kluwen van verlatenheid en nijd
die de liefde even deed verzwinden.…
rood witte kruizen
netgedicht
3.4 met 39 stemmen
445 ik heb
ze gehoord
zoals ieder jaar
de stemmen in
het ruisen
van de wind
waar rood-
witte kruizen
de toon geven
van hen die door
de oorlog niet
meer leven
en waar wij
nu langs
hun symetrie
wandelen
het is ook
ooit hun aarde
geweest voordat
zij in bloed
zweet en tranen
de geest gaven
voor god en
vaderland
nu loop ik
hier…
Pas als mijn voeten pijn doen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
761 Pas als mijn voeten pijn doen
mijn handen willen grijpen
er een ijzige wind staat
koude golven over mijn lichaam
de zon op mijn voorhoofd brandt
en ik doorweekt ben van de regen
pas dan zal ik jouw in de ogen kunnen zien
we zullen wandelen in dezelfde ruimte
dezelfde hoogte breedte diepte
Het sneeuwt als er sneeuw valt
het regent…
Lentestorm
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.300 Wandelen met de wind mee
geeft minder frictie
Wilde narcissen doen een rondedans
pikken als kippen naar hun eigen grond
De eerste pruimenbloesem strooit
ze blaadjes als zaadjes
Soms is er de lentelage zon,
dan doen rossige pluimpunten
aan je haarkleur denken
Je zou de mooiste plukken
We zouden naar huis gaan
Je zou hen met je…
Heerlijk seizoen
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
335 Een genot in late “Indiansommer”
wandelen in het knisperend blad
vrij van zorg, vrij van kommer
weg gedachten van een stad.
Dit is het seizoen waar ik van droom
als de natuur zich voorbereid op rust
rust ik ook zelf uit onder een boom
ja, de herfst is mijn leven en lust.…
Knikken naar de blauwe lucht
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
355 mooi weer
de buur verschijnt, hetzelfde weer
we knikken naar de blauwe lucht
alsof daarin iets groots zucht
van mei naar juni is het snel gegaan
van daar naar vroeger nog sneller gedaan
een stadhuisplein, een koets, een vorst
een eeuw die naar wat zonlicht dorst
zo groeit een praatje zonder plan
van hier tot waar de tijd begon
wij wandelen…
Aandringen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
67 haar baasje doet zijn best
om zijn tranen te verbergen
vandaag dus een langere wandeling
langs de brullende zee
zij wilde wel eindeloos door
achter al die ballen van vriendjes aan
maar soms bleef haar baasje zomaar stilstaan
en probeerde zij het ook te ruiken
echter voelde zij alleen zijn onrust
zij bespeurde geen onraad aan de kust…
Tranen
hartenkreet
5.0 met 210 stemmen
1.082 Tranen vloeien
Tranen stromen
Gemis en verdriet
Ontroering en rouw
Een lied
Muziek
Viool
Piano
Een geur
Een bloem
Doet me denken aan jou
Samen wandelen zonder woorden
Dat kon ik met jou
Alleen met jou
De vogels die zingen
Ze zingen jouw lied
Ik hoor jouw stem
Veilig en vertrouwd
Zo lang al dat ik jou moet missen…
Twee weken vieren
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
510 van ver feliciteert
Dat als je de deur uitstapt daar een krukje met krokant croissant
en sap en plant en kaart
van dichtbij vriendin
Dat je luncht met zoon en dochter in het park,
't gesprek als kleefkruid aan je kleding
Dat de dag erop voor je verjaardag nog in kruidentuin een lezing, je luistert over Zijn en ziel met schone zus
en wandeling…
Het pad van licht
netgedicht
2.4 met 38 stemmen
619 Dromen en wensen vullen de nachten, verlangen weeft haar gouden lijn
mijn ziel beweegt in stroom van liefde, als in een eeuwig zachte wijn
de wandelende verlichting leeft, zij zoekt haar wegen, vrij en puur
en in die tocht schijnt ‘t inzicht helder, een licht dat ik voorgoed verduur.…
VROUWELIJKHEID
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
866 Vrouwelijkheid
Daar zit ze dan
De wat rijpere vrouw, mevrouw…..
Neen haar naam, bij mij bekend, noem ik niet om privacy-redenen
Daar zit ze dan
Op een terras aan het Amsterdamse Bos
Gesoigneerd haar handen op elkaar
Haar ellenbogen rustend op de tafel
Gekleed in een ’n licht chocolade kleurige creatie
Welke plooien mooi combineren met…
Klimmen naar de ochtendzon
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
2.182 wandelen door diepe dalen
klimmen naar de ochtendzon
in een web van liefde verdwalen
denken dat het niet meer kon
heel onverwacht in mijn leven
een gevonden diamant
denken het duurt maar even
schuif je gevoelens aan de kant
een vriend om mee te praten
hield geen rekening met mijn hart
nu zou ik alles verlaten
en gevoel zo heel.... apart…
In koude huiver
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
435 binnengeslopen
uit blauwwitte lucht
met kilometers zicht
jij was meer
van de contrasten
alleen op het strand
zonder andere gasten
met koel gefluister van
golven in koude huiver
geen intens
genieten van
levensenergie wel
actie en reactie in het
overweldigende spel
dat zand laat stranden
wij hebben onze
ziel verpand aan het
wandelen…