1419 resultaten.
TANDARTS KIJKT
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
689 Gaatjes en bruine plekjes in het gebit
zijn betrapt euvel, voelen zich verslagen.
Maar de speurder is voldaan na diens rit.
Gereinigd: korte rust mag behagen,
terwijl de boor raast met eerzuchtige pit.
Weldra zal volgende plicht opdagen.…
De PfarrKirche St. Remigius in Kröv, Moezel, Duitsland
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
536 Het ruikt hier muf in deze kerk
muf, al eeuwen niet afgestoft
de stof is nog stoffiger geworden
't ligt er dik boven op
ik ervaar de duivel met
z'n bruine plumeaustaart
het Heilige kruis staat scheef
Christus hangt zielig voorover
de rode gordijnen voor
de vier biechthokjes zijn gewassen
ik vraag me af of
deze kerk ooit tot volle…
Overton-spiegel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
130 Wanneer wij het denkbare
als mogelijkheid aanbieden
een haalbare keuze geven
voor het onaanvaardbare
het volstrekt ondenkbare
Wat de gangbare praktijk is
in alle openheid en vrijheid
omarmd als beweging
tegen het radicale bruin
die no-go-area ontruimen
Wij zeggen hardop wat
echt onaanvaardbaar is
en zeer moeilijk te bespreken
als…
Goedemorgen- twee ochtendgedichten
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
529 levens story
om zes uur drie en dertig
bij open raam beginnen mag
er passeert een eerste blik
naar ik aanneem op vier wielen
(ik woon één hoog voor)
en de vogel aan de overkant,
een duif op leeftijd,
zit als het waren doorgezakt
op het Franse dak
menselijkerwijs gesproken
op zijn iele hielen
ik word me gewaar
van de zucht naar de bruine…
Atelier : 'een laatste dialoog'
hartenkreet
4.5 met 10 stemmen
1.936 Aan het einde van het pad langs
een zijden schaduw van bronzen
bomen laat ik samen met jou
de herfst ontwaken
Ik streel over ’t groenige water
en meng grijze tinten
doorheen het roestige bruin
van verdorde bladeren
In zachte bogen laat ik
je sierlijk dansen wanneer
een koele bries het kleurende
lover laat vervagen
Door elke windvlaag…
Dochterlief
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
1.234 Ik heb ze: van die wappervoeten
Ben veel te mager, lang en plat
Met op mijn rechterwang een wrat
Een neus vol bruine zomersproeten
Ik heb ze : Piekig steile haren
Te dunne benen, zo gênant
(Wat ben ik mooi in dromenland)
't gaat over, maar na hoeveel jaren?…
Dodewagen
poëzie
3.2 met 4 stemmen
2.351 Slaap, dode, slaap, uw leven is voorbij -
Maar rond de rouwkrans fladdert, als in Mei,
Een blanke vlinder tussen 't bruin der bloemen.
Op 't eenzaam pad, waar 'k twijfelend droom en dool,
Ontroert mijn ziel dat eeuwigheidssymbool;
God zal de geest tot ondergang niet doemen.…
Weemoed
hartenkreet
3.2 met 12 stemmen
2.154 Wind door losse haren
Verlichting voor verkleurde huid
Ogen achter bruine glazen
Vluchtend voor de felle zon
Zachtjes rolt de branding
Op het ritme van de wind
Tegen een kakafonie van kreten
Meeuwen vechtend om een vis
Luie wolken drijven over
Wit als zand tussen blote voeten
Palmen in hun eeuwenoude dans
Omringd door een overmaat aan blauw…
Longe Exul
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.665 -O vreemdling met uw bruin gelaat,
Vanwaar?
-Van 't westen, van 't gebergte!
-Die weg is zwaar!
Wees welkom... ach,
Wat is uw ros bestuifd, bezweet!
-Maar o mijn land...
Eer dat ik ú vergeet'!
-O vreemdling met uw zacht gelaat,
Waarheen?
-De bergen over, naar de zee!…
Egoïsmus
poëzie
3.5 met 27 stemmen
3.341 Geef een meisje bruine lokken,
Lippen, nimmer moe of bang
Om te kussen en te jokken
Heel het lieve leven lang;
Rozenblosjes, sneeuwen handen,
Hemelse ogen, elpen tanden,
Ranke leest en vlugge voet;
Armpjes om er in te vliegen,
Of een kindje op te wiegen,
En een blij gestemd gemoed.…
Hondenmijmering
poëzie
3.4 met 21 stemmen
2.828 Bruine Fanny, gele Mop!
Zeven weken: hondendagen:
Houten hok en halsbandstrop.
Hitte. Dolheid. Watersloot. . . .
Diender . . . als een pier zo dood!…
Merk-ziek
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
2.030 De hakken onder ‘t zand, bruin leer nog op te boenen.
Mijn vader was heel arm en ik was amper zes.
In de derde dropte dezelfde juf versleten kleren.
Ze zei het “lekker hard” onder een rekensom.
Mijn pov’re pa was arm, maar ik kon prima leren:
voor taal een tien, alleen voor blokfluiten te dom..…
Rozen
gedicht
2.1 met 205 stemmen
95.594 voor je verjaardag koop ik 42 rozen
ik zet ze op mijn altaar neer ik geef ze water
en dan laat ik ze drinken en verwelken later
nog wacht ik tot de cirkel van verdorde loze
blaadjes bruin en knisperend is ik tel hun broze
stiltes dat weet je niet je viert het niet je gaat er-
van uit dat ik er niet meer ben de waarheid staat er
te lezen blad…
brakjapanner voelt zich thuis
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
787 tussen vissen geen kinnesinne
sommigen komen met verwarming mee aan
zoals via bretagne tijgermuggen uit de tropen
om knokkelkoorts priksgewijs van op te lopen
en er dan binnenshuis mee leren omgaan
in zijn nopjes voelt zich ook de kruiskwal
naast elkander met gorgelpijp haringgraat
penneschaft lampekapje geknoopte zeedraad
men zag zijn bruin…
De moeder de dichter
gedicht
2.3 met 42 stemmen
14.628 Hij wees me op Adam en Eva in de tuin,
hoe rond en zacht haar buik was, roze, bijna bruin
gekleurd na zoveel eeuwig zonlicht: dingen
ontstaan in stilte, dragen namen, getwijnd
als wol, geborduurd op hun werkelijkheid
en vol van eigen ongedwongen schoonheid.…
Eenmalige daden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.112 En met die ree bruine ogen,
keek ze verlegen,
hoe haar dromen vervlogen..…
Tevredenheid
poëzie
3.3 met 3 stemmen
1.980 Maar de andre roos krijgt krinkels, scheuren, naden,
Verschrompelt, en wordt groen en bruin en zwart,
En zinkt, door haar met deze smaad beladen:
"Zo'n ontevreden en verdorven hart,
Dat water, lommer, kroos en slib durft smaden
En doet of 't beste en edelste haar smart!"…
PAARS
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
1.800 Haar hals ontstijgt de warme gloed
Van haar borsten, vormt de koele trekken
Van haar gezicht; zwarte lijntjes accentueren
Het zwoele bruin van haar ogen,
Met scherp in haar vel gegrift.
De hete adem van haar ogen
Omklemt me, plant een lemmet
In mijn darmen, ze woelt en woelt,
Zuigt me naar binnen, en rijt zich
Open in mijn armen.…
De kunst van het verleiden 1
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
1.464 ’s avonds in een bruin café
zie ik een lekker ding
qua looks is hij beslist oké
zijn kleding echt mijn ding
enthousiast stel ik me voor
en geef direct een rondje
lachend schreeuw ik in zijn oor
‘jij hebt een lekker kontje’
volkomen onbewogen
alsof ik niet besta
kijkt hij me in mijn ogen
en antwoordt algebra
een echte vreemde gast…
Water
hartenkreet
4.9 met 10 stemmen
2.162 Ik reinig het kleine meisje
met het bruine haar,
sluit haar in mijn armen,
jaar na jaar.
Ik neem haar bij de hand,
zoek naar een wereld waar
ik haar beschermen kan.
Het water stroomt over
onze gezichten heen,
tranen zijn niet langer
meer versteend.…
Violenbed
poëzie
2.8 met 21 stemmen
3.270 De paarsen leken ernstige oude heertjes,
De bruinen glanzend-moll'ge, goed'ge beertjes,
De gelen pluimen van een goudfazant;
En massa's witten stonden om de rand,
Zo wit als vlinders of als duivenveertjes,
Net roomse kindertjes in Pinksterkleertjes,
Die om iets heiligs heen staan, hand in hand. -
Verwilderd is 't, deels plat, deels uitgeschoten…
DE KLEINE SAVOOIAARD
poëzie
2.7 met 11 stemmen
4.567 Zijn huid is bruin, zijn kleed is vreemd;
Hij komt uit verre streken.
Gij ziet hem aan met medelij,
Zijn taal, vol zoete melodij,
Kunt gij, helaas! niet spreken!
Gij denkt, dat hem het heimwee kwelt,
Dat kommervol verlangen
Naar berglucht en naar zonneschijn,
Naar allen, die hem dierbaar zijn,
Zijn boezem moet bevangen.…
Ommezwaai
netgedicht
3.0 met 45 stemmen
732 Tussen het keileem de gedwarrelde bladeren,
vrij van groen naar geel en bruin. De zomer nog,
in het hoofd doch daar omheen zwart. Bang,
voor winterdieren met hun koude harde poten.
Zal er bij het ontwaken een nieuwe moeder zijn
met schalen vol gedroogde noten?
En verse kokosmelk, okselwarm
geurend naar het jongste jong?…
tegendraads
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
871 vertelt iets anders
op basis van de kleur van
een stel ongekleurde cellen
leert iedereen zijn plek wel kennen
rood staat gelijk aan dood
voor moord en zelf vermoord
het volk verstond geen woord
van goud en koorts ernaar
en geel, geel is geheel
geheid het meest heidens
in de rij voor wij doch uniek
enkel laconiek inwisselbaar
zwart en bruin…
Uren van geluk
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
582 altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in golven
geef jou de zon om je rug
te verwarmen uit blauw straalt
zij het bruine…
Uren van geluk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
671 altijd vast
ik wil kijken in je ogen
zien hoe licht daar breekt
hoe langzaam je emoties doven
samen gaan we wandelen
naar de grens van ons gebied
leven tussen vreugde en verdriet
wil met jou de bloemen zien
de vergezichten in de wolken
het gras dat buigt in golven
geef jou de zon om je rug
te verwarmen uit blauw straalt
zij het bruine…
mijn jochie
hartenkreet
2.2 met 21 stemmen
2.641 een kusje
Welterusten en gaat naar benee
Ik blijf nog even bij je zitten
En vertel je een sprookje over een fee
Je valt in slaap wat een mooi snoetje
Dicht tegen je speelgoedhondje aan
Ik ben erg blij met jou mijn kleintje
Op de gang laat ik de lamp nog even aan
Als ik beneden dan voor de tv zit
En ik zie ze liggen daar in het zand
Bruine…
Herfst
poëzie
3.3 met 9 stemmen
3.633 geluid in 't grille licht,
dat gul door de ijle takken binnenvliet,
en eenzaam valt een schot, een verre knal,
die heel het woud vult, als waar' 't de eigen stem
van 't bos, dat in sonore toon verkondigt,
dat ergens op een dichte plek een vogel
getroffen hortend door de takken zakt
en naar beneden ploft, terwijl het bloed
rood langs de bruine…
Wees onverdraagzaam ! (voor onverdraagzaamheid)
hartenkreet
2.2 met 8 stemmen
1.341 Bruine strepen in de pot.
Geknoei om winst met de natuur
En nogmaals: slappe haring in het zuur !
Maar bovenal:
verdraag ik geen onverdraagzaamheid.
Soms ben ik onverdraaglijk,
wil ik mezelf kwijt.…
- Op termijn -
netgedicht
4.1 met 55 stemmen
599 Heb ik heel de wereld bereisd,
gevoelige zinnen op de tocht
nacht die opstond voor weeën in de kou
naakt en vogelvrij
de witte noorderzon
heeft de maan vervolgd
gejaagd
ontevreden als een bruine beer
het hart verscheurd met grommen
de poolster fonkelt intens vol geluk
met spijt
een scheidingslijn trekkend
verdient moe
de…