1259 resultaten.
In Memoriam
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.722 Het hele land was terstond
van emotie en verdriet van slag
de democratie ernstig verwond
dat Pim in vrede rusten mag.
(gelukkig is zijn moordenaar
gepakt en gevangen gezet)…
Gedachte in één adem
netgedicht
4.9 met 22 stemmen
808 Emotie wordt doodverklaard
Door normen uit de rede
Gevoelige waarden leggen
Het loodje
Hoe druist mijn teer gevoel
In tegen het bruut combineren
Van waarden en normen
In één adem en een droge zin
Hoe huilt het onbegrepene
Zich door het gevoelig kind
Dat telkens wordt gestoord
Van het rationele woord
Dat heel beredeneerd
Als was er…
Reisgedicht
netgedicht
4.3 met 31 stemmen
3.110 Er was eens een reis
Opwelling van gevoel
Zolang verdrukt geweest
Even een sprank van hoop
Een beving van contact
Mijn eerste haar was grijs
Gesprek zonder doel
Boeide het meest
Mijn zuivere ik
Gaf even vrij van zorg
Los van daags geworg
Emotie ten doop
De contactsinus heeft zijn top
Gaat licht dalen
Mijn eigen wijs
Zegt mij…
Laatste groet
hartenkreet
3.7 met 17 stemmen
3.810 Achter een raampje weggezonken,
In een ruimte van emotie
Treurwilgen buigen,
Auto’s die stoppen,
Voetgangers kijken om,
Alles stil en licht.
Veel mensen opgedrongen.
Tranen voeren ze mee.
Op de golven van muziek.
Echoënd door de kille ruimte.
De laatste groet de laatste kans Om te vragen.…
Dagdromend
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
777 Plotseling besef dat je een rijke nacht
vol van emotie en zoete, tedere daden,
dat je probeert, uit alle macht,
die herinnering door je overdag te weven.
Dan helder en duidelijk voelen, ervaren,
hoezeer een mooie, wondervolle nacht
zo pijnlijk scherp verschillen kan
van de eeuwige hetzelfde werkdag.…
Slag der tijd
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
702 Vleselijke lusten,
bedreigend, der emotie,
Verterend op het gebrek van devotie
Genageld en getergd,
Zwaklevend voortborduren,
Op het borrelend beekje, dat de tijd laat stromen.
Gewichtig in het begin,
Eisend in het midden
Bezinnend aan het einde.
Voorgestuwd,
Maar tegen de stroming in,
vragend over een leven leiden.…
VANDAAG
hartenkreet
0.5 met 4 stemmen
1.441 Vandaag regeert de angst
Die al vaak bespeelde emotie
Maar wat vreest hij dan het meest
Die angstige en gecreëerde commotie
Voor dat allemaal is hij namelijk het bangst
Wees niet bang de vrijheid komt er aan
De angst is ook maar een minuscuul geestje
Eigenlijk zelfs maar een heel vreesachtig beestje
Dat helemaal geen recht heeft in het menselijk…
Bospad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
605 De dagelijkse voeten
dwalen, reizen af
naar ondoorgrondelijke wegen
daar in de verte, intimiteit verlegen
buigen de bomen weerbarstig tussen
de spanning van emotie
en frustratie, de stille winddag
neemt bijna afscheid
loopt over het oude bospad
van het duistere nachtwoud
het grote bos nabij de stad
grote nachtuilen roepen
van onrust…
Luctor et emergo ( 2 )
netgedicht
3.5 met 21 stemmen
922 doe zelf ervaring op uit roddelbladen
literatuur met diepgang van formaat
de inhoud berust op schijn, benen en boezem
van gepromoveerde ego's van de straat
ik zie mezelf derhalve uitvergroot
in andermans denken, praten en gelaat
het is weinigen gegeven
de eigen ik te doorgronden
zo is nu eenmaal het leven
de werkelijkheid is vaak
aan emotie…
Alexander de Grote
netgedicht
3.6 met 13 stemmen
965 van Alexander de Grote
in een ongeëvenaarde systematiek
heeft hij de eeuwenoude legkunst
van de verwoestende ondergang gered
al bij binnenkomst zoekt het oog
naar werken van deze gigant
die zonder maar een steen aan te raken
zijn gedachten legt in ruimtelijk zand
daar hij ook nog in mijn dorp zijn dagen slijt
raak ik door een diepe emotie…
Verdwaalde ik
hartenkreet
1.9 met 31 stemmen
1.611 Terwijl ik mijn sporen vergeten ben
Ligt daar mijn emotie open en bloot.
Zij vertellen mijn naaktheid te zien
Terwijl ik mij netjes gekleed voel.
Een activiteit doet mij geen deugd.
Alleen een woord etaleert mijn gevoel.
Door die warme hand op mijn schouder
Berust ik op mijn angsten en verdriet.…
Fluwelen contract?
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
458 Te vroeg donker op een
avond van stilstaand water,
wij voeren vooruit op een
naderende bui die de
emotie heeft verwoord in een
landschap van het ongewisse.…
als ik jantje hoor...
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
555 -
o jesuke klein
o jesuke klein,
denkt de volwassene in mij
hoe lei dit kindeke
- dit jantje -
onder het juk
het juk van de roem
en toch
als ik hém hoor
in gedachten
míjn broer
geniet ik weer,
met volle teugen
wil ik
- zoals in die winternacht -
klein zijn - en blíjven
stilletjes wens ik mij
dat ik dit moment
ooit - díe emotie…
Als stilte de taal der mensen was
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
513 Als stilte de taal der mensen was, vreugde en emotie gesmoord. Als stilte de taal der mensen was, liederen en melodieën nimmer gehoord. Als stilte de taal der mensen was, veroordeeld tot gevoel en het zicht. Als stilte de taal der mensen was, alleen voor een aanblik gezwicht. Als stilte de taal der mensen was, tijd en ruimte geruisloos doorkliefd.…
Waar moet dat heen?
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
575 Iets van zijn emotie met
de massa deelt. Een tijdelijke
verandering zoekt als het weer
tijd is dat het zich verveelt,
in een uitzwermende vakantiekolonie
van in alle richtingen krioelende mieren.
Lang leve het vakantie
gevoel! Dat iets verruimt
van steeds datzelfde bij
de dag.…
Hij zweeg
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
581 Zijn vader zweeg over emotie.
Zijn vaders vaders vader zei het evenmin.
Hoe vaak stond hij met zijn mond vol tanden
als hij wilde zeggen:"Jij bent het die ik bemin.
"Ik hou van jou"
zie hoe trots hij is. Hij zei het! Hij zei HET
Hij staat niet meer met zijn mond vol handen
want die liggen in een glaasje naast zijn bed.…
Satijn?
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
416 in alle
tinten grijs, een nuance bood
men zou wel schilder willen zijn
om dit gebrek of overvloed
van deze kleur op linnen te
bewaren of op te slaan
tot het moment wanneer de zon
z'n luiken openslaat, om de grond
te bekleden, ingedeeld naar
elk gemoed, lijkt een gebrek
aan schaarste als schijn,
het diepste grijs zich in een
emotie…
corona
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
451 Daar is het monster weer
Verleidelijk nog steeds
Het grijpt ons naar de keel
Onze dromen worden sleets
We zijn moe en getergd
Een lege stoel in de kamer
En maar schreeuwen en maar slaan
Met die veel te kleine hamer
Het virus speelt geen spel
Geen emotie en geen kleur
Ze danst met wie ze wil
Met de blik van een charmeur
De enige manier…
zacht kubisme
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
432 van groot
naar klein in de
wisselende schijn
van licht en schaduw
waarin koorts
fluctueert die
gerelateerd is aan
inhoud en grote
in strakkere
elementen huizen
de gevoeligheden
waarbij hoofdlijnen
zorgen voor de
logistiek van het
dagelijks bestaan
en onderhoud
soms vouw jij
open waarbij alle
vlakken kleuren
in de emotie…
Universeel communiceren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
462 zonder herkenbaar
te maken wat
jij dacht voelde
of wilde zeggen
de noten in
hun verschillen
leken begrijpen
te bouwen
waarbij ogen de
bruggen sloegen
waarmee wij
elkaar konden
raken om zo
een heel bijzonder
contact te maken in
nieuw communiceren
waarbij de integratie
van woord en muziek
het mogelijk maakt
momenten van emotie…
Hoofdpijn
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
166 Spiegelbeelden reflecterend vol emotie zonder enig gezicht denkend dat ogen niet zullen zien.
Kon ik het maar niet zien.
Ik wou kunnen ontlopen, onwetend door de straat slenteren, niet te zien wat anderen missen.
Nouja, ‘t is niet anders.
Ogen nemen eenmaal waar, wat spiegelbeelden reflecteren.…
RIJMRAM
poëzie
3.5 met 13 stemmen
5.349 Daar viel mij in ‘t gedacht entwat,
dat, al te onveerdig opgevat,
verloren liep; en, mondgemeens,
en zal ‘t noch ik, noch iemand eens
genieten.
Het deert mij danig! Ei! ‘t en doet:
en heel en is en al, voor goed,
dat ongedicht gedachtje, dat
was al te onveerdig opgevat,
te nieten.
Het leeft entwaar entwat dervan,
dat vissende ik nog…
Zondag 26 juli 2026, 3 x maal kerk, 2 x Westerkerk, 1 x Kerkzaal H'Artmuseum
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
223 mijn tenen bereikt
laat ik mijn tranen los
het is een gigantische bombarde emotie
die me stokt en opslokt
het orgelstuk ligt me zwaar op de maag
doch ik troost mij dat ik mij mag vertrouwen
dat ik zelf die vaste burcht ben, waarin
vooral ook de Queer-gemeenschap welkom is!…
Boos
gedicht
3.5 met 28 stemmen
8.785 Het is bepaald overdreven te denken
dat het gedicht een poging betekent
om iets verstaanbaar te maken, laat staan
een uiting van priesters die god zien.
Een gedicht is niet meer dan een oor, om te grijpen
wanneer men geen woorden meer heeft
in officiële gesprekken, een reling
bij zeeziekte in de salon.
-----------------------------------…
Thalassa
poëzie
4.2 met 11 stemmen
3.305 De nacht was in de eikebossen
Tussen de heuv'len klaar en koel;
En statig stapten onze rossen
Naar 't oosten en 't verlangde doel.
Toen woei een windje in onze oren
Een vreemd gemurmel, ver en veeg . . .
En briesend sprong mijn ros naar voren,
In onbevolen draf en steeg,
En stond ter kruine. Onbewogen,
Onder de koperrode maan,
Aanschouwden…
Thee
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
519 wij hebben een liefde
een liefde met littekens
soms scheld je heel mijn huid vol als
het heethoofd dat je bent
dan was ik toch nog zo op mijn hoede
voor het moment dat je woede
wordt aangewend
maar je kookt er bijna van
mijn arm en hand verbrand…
Berusting in Hoedanigheid
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
356 Er komt een tijd van rust en introspectie,
waarin gemoedsrust zich
stil laat vinden.
Niet als antwoord,
maar als aanwezigheid.
Ik spiegel mij in wat is geweest,
laat pijn toe zonder haar vast te houden.
Wat ooit schreeuwde,
mag nu zwijgen
zonder te verdwijnen.
Ik laat los wat mij niet langer dient,
loop trager
op een pad van compassie…
Om Te Janken
snelsonnet
4.0 met 6 stemmen
945 Een man mag best van mij wat tranen laten,
Als hij na twintig jaren afscheid neemt
Van werk, collega’s; ik vind dat niet vreemd
Wat er gebeurde bij Van Peperstraten.
Dus denk ik bij het zien van al die schik:
Wie van de heren is nou niet goed snik?…
Vreedzaam bomen
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
522 Nu ik gestaag een hogere leeftijd heb bereikt
in mijn stoel uitkijk over het talud en zwijg
neig een projectiel te gaan worden voor een moment
weet ik ook dat ik beter een schuur kan zijn.
Een plaats waar opslag een plek heeft
al mijn goede bedoelingen te bewaren,
inspanningen voor goede dingen te sparen.
Ik kan immers stoppen met denken,…
In schaduw van stilte
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
443 De avond draagt het licht
van langgerekte uren
een meeuw krijst langs de horizon
Zijn stem klinkt
uit braakliggend land
waar groene vingers smachtend wachten
Een laatste zweem
van warmte geurt
kleurt in zachte rode gloed
Gedachten rijgen woorden
staren grijze ogen aan
in schaduw van stilte
liggen dromen…