3211 resultaten.
Liefde
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
618 Zo af en toe is ze
sereen en fijn als
rijm op een sprietje gras.
De zon laat
haar bloeien
in elk hart.
Tot ze tot vlammende
passie verwordt.
Maar het mooist is ze ‘liefste’,
sensueel en teder als
een roos zachtjes tussen je lippen
als je kust met je hartendief.…
denken
hartenkreet
3.8 met 9 stemmen
805 Denken
denken over de grote wereld
gedachtes zonder grens en tijd
dan hoor ik mezelf vaak zeggen
Ruud je denkt jezelf nog kwijt
zo lig ik wat te dromen
wat te mijmeren in het groene gras
over hoe de wereld vandaag is
en hoe hij gisteren was
dan denk ik o wat lig ik lekker
ach wat lig ik fijn
maar wat zou een wereld toch zonder al dat…
help dan toch de moderne tijd voor iedereen.
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
941 hang ik maar wat in woorden boven het gras
tussen twee bomen gebonden aan het touw
dat nooit kan breken onder het zuiver gewicht
van het lezen en kennis als krieken op te eten.…
Met jou wil ik dansen
hartenkreet
2.0 met 11 stemmen
2.234 In het park,onze blote voeten in het gras
Weet je nog die avond ?
Duizenden kleine sterren, die dansten
met ons mee. Ik zag ze in je ogen als je
naar me keek
Ik ben je niet vergeten Al is het voorbij.
De zomernachten brachten we door op
het balkon. Wat voelden we ons vrij.…
gelijkenis
netgedicht
3.8 met 26 stemmen
969 ik kijk door het raam
en zie
wanneer ik even niet verdwaal
een vreemd licht
op het gras liggen
het is veel zachter dan gisteren
ik ga voorbij, blootsvoets
onzichtbaar
als een reiziger met koortsige handen
die wolken bedenkt, heen en weer
druppel voor druppel
er waait wind
misschien ben ik het sterven
nog niet gewend
in…
DE OPDRACHT
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
520 De opdracht luidt goed en kwaad
Ziel balans te brengen, schoonheid
Die voor de vaat vroomheid
Verlaat voor het te laat
Tafel of stoel is
Vogel, ranke hinde
Nevel, gras, beminde
Aan, op, te, be, - zitten
Ik wil droom zijn
Blad aan boom
Duizend kleuren
Hoon
Verklaar mij voor gek
Nog word ik gewekt…
Hoe?
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
462 Dieren, planten, bomen
bloemen in hun schoonheid
’t kleinste mos
de grootste bomen
een mug, een klein insect
de grootste olifanten
gras en struiken,
ze leven.
Hoe?
De tijden wisselen
de natuur past aan
de mens loopt rond
en produceert wat vervuilt
maar begrijpt geen oorsprong
van leven.
Is dit dan alles
alleen toeval?
Hoe?…
Aan de Donge
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
507 Gras als hoogpolig tapijt
kriebelend aan blote voeten.
Naakt en sprakeloos;
tong aan het gehemelte geplakt.
Zichzelf op de rotsen gesmeten.…
Ken ook je prijs
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
530 jij bent er altijd geweest
pas later wat meer
op de voorgrond gekomen
als kind ontmoette
ik jou vaak in
angstige dromen
bij huis en tuin
maaide jij het gras
harkte scherp de kantjes
eens heb ik jou
in de ogen gekeken
jij wette de zeis
noemde geen tijd
nu ben jij er steeds
ken ook je prijs…
OKTOBER
netgedicht
2.2 met 6 stemmen
1.557 Alleen de mussen pikken zenuwachting door
in het korte gras, alsof het winter wordt.…
melkdauw
hartenkreet
1.5 met 23 stemmen
3.866 in de stilte van de morgen
vol van dauwend gras
blote slippertenen
geurend naar jasmijn
loopt zij naakt
te dromen
nagenietend van de nacht
fluwelen liefde
teder en toch hard
trapt zij kevers plat
even is zij als een kind
zonder toekomst
gelovend in die waan
van echt en puur
tot zij nuchter
naar de zure melkboer grijpt…
In de tuin
gedicht
2.3 met 15 stemmen
4.721 Wij in dit grote gras, klaver, paardebloem
en wat er wriemelt, wat ingewikkeld
wordt: de rups, de wingerd. Waaronder wij,
weer overhoop, weer door elkaar. Wij lijken
wel. Volkomen. Verwarder dan de mieren, in
dit bijzijn van de tuin, waarin begrepen:
deze wildernis. Wat er aarzelt, water valt
erover, stort en wordt van kracht.…
Het teken van het brood
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
569 Niet het aantal telde
vijf broden bleek genoeg
Hij die het brood ís deelde
vermenigvuldigde en sprak
Ga zitten in het gras
Neem, eet...
Zijn lichaam
brood in overvloed
Verzamel wat te veel was
- niets mag verloren gaan –
om te delen van
Wie gaf.
n.a.v. Johannes 6 : 1 – 15 en 22 - 35…
Verdwaald
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.821 vol ongeloof na het nieuws
dat insloeg als een bom
staar ik verloren naar
mijn eigen spiegelbeeld
vraag me ten zeerste af
waarom de ring die ooit
onze liefde bezegelde
nu voelt als 'n leugen
is het gras daadwerkelijk
groener daar waar hoop
gloort aan de horizon
blijf ik gebroken achter…
tuinrijmpje
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
1.004 het fris gewassen gras glimlacht
hij is tevreden met zijn kapster
niet te kort, niet te lang
zo maaide zij met lentezang
het karmijnen kraagje van een aster
het mos maiorum riep echter uit:
ik ben een ongeschreven wet
daarom heeft de coiffeuse
wat paardenbloemen
op zijn hoofd gezet
zij boog zich naar beneden
en zei: je hebt niets meer te…
Vergankelijkheid-2
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
504 Koeien met halve poten
beroeren traag de nieuwe dag
bij het grazen in onzichtbaar gras
verdwijnen ook hun koppen
in een dunne grijze deken
die net boven de velden hangt
de dag lijkt nog even uitgesteld
maar reeds onder het kijken
verliest het beeld langzaam
steeds meer van haar mysterie
terwijl de zon alles oplost…
een beeld, nog dichterbij
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
695 ik zou een vers willen schrijven
over de ochtend, het ruisend geluid
van winterkoude waarin mijn hart hangt
misschien is het de eenzaamheid
die in wezen niet verandert of de minnaar
uit mijn dromen en ik van mezelve genoeg
ik volg de banen, de wolken dieper,
over het bleek, getralied gras
dat als een bevroren pijn in de tijd ligt
dit…
Kinderen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
722 Hun kwetsbaarheid
gedachteloos
uitgespreid op het gras
van hun jeugd.
Nog lang niet
die moeizame omhelzing
zoals later
wanneer je van zo ver
naar elkaar moet reiken.…
Zomeravond
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
496 De katten slapen in het gras,
Takken bewegen zacht in de wind.
We zwijgen na alle gesprekken,
Laten de gedachten gaan.
De stoelen staan onbeweeglijk in de tuin,
Boven is de heldere lucht.
De beelden van de dag
Gaan over in de zomernacht.…
Geen ster...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
475 Mensen beven tussen grauwe wolken
en dor gras.
In het park geen rode rozen,
alleen dode gele.
En in vele ogen tranen zichtbaar
of verborgen in een tijd van wanhoop
en zorgen.…
doorzon
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
422 waar het licht zich terugtrekt
in de schemer van dat koele woud
oud door tijd, maar jong
door nieuwe twijgen en het neigen
van haar eigen
kwetsbaarheid
het trillend gras vol blauwe klokjes sluipt
een wijle tot aan niets
dan duister, zondermeer vergeten
door de luister van dit uur
aan de kant een oude fiets,
een waterfles
en ramen…
Met blote voeten
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
524 ik wilde je
groter en meer
duizenden rozen
konden jou
niet doen blozen
heb je portretten
de kleur van liefde
en leven gegeven
ieder pigment
droeg jouw geur
maar toen
de hemel kierde
zag ik voor
het eerst wie jij
werkelijk was
je danste met
blote voeten
in het hoge gras
straalde een intens
warme madeliefjeslach…
Uitdagend rood
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
474 hij was rond
uitdagend rood
ving mijn blik
ik wist dat hij zou
gaan bewegen
als ik hem vond
gaf een pass
hij rolde van mij af
een felle streep
in groenig gras
als een magneet
trok hij me aan
ik bleef gaan
naar links en rechts
in subtiel toucheren
van voet naar borst
dan hoofd en knie
binnenkant paal geniaal…
Nacht in juli
gedicht
3.8 met 4 stemmen
6.640 De sterren aan de hemel geven toe
dat ik vannacht de juiste stappen doe,
ik heb het bed, de kamer en het huis verlaten
en spoed mij opgeruimd door ingeslapen straten,
ik laat mijn dagdroom die het niet kan laten
nog na te blijven gonzen laat ik praten,
ik hak de straatweg in de pas, ik ben niet moe,
ik ga naar gras en water, naar niets en niemand…
Weide....
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
660 Hier
mag je grazen
het sappig gras
voor m´n voeten
Het hek
de weidepalen
waarlangs
prikkelend draad
Het is
als een brede straat
voor
het grazend vee
Schapen, koeien
paarden, geiten
om het even
Hier buigen
ze
naar moeder aarde
Overtuigd
van de waarde
de kop te buigen
Als ware het
omwille van
louter lijfsbehoud.…
Genieten
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
589 Dolend op het spoor
Verborgen achter glas
Zie ik kilometers groen
Voornamelijk Hollands gras
De tijd neemt mij mee op reis
De aankomst is bekend
Vertrekken is niet echt mijn ding
Hoewel ook dat snel went
De mensen in de trein
Zijn rustig en gedwee
Wat is de wereld mooi
In zo'n stilte treincoupé…
Veluwe
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
457 Onder hemelsblauw
wiegen smalle berken
in het wuivende gras
wit in geelblond
een gehavende den
staat eenzaam op afstand
het tafereel te aanschouwen
hij mist zijn familie
allemaal verwaaid
met de vele stormen
ik loop tussen
wat de natuur
te bieden heeft
elk seizoen
zit vol met charmes
als je er oog voor hebt…
Koperen ploert
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
648 Wolken wit in blauwe lucht
laatste dag in nieuwe tijd
vreemde sfeer in dit gehucht
weekje zonder haat en nijd
krekels klinken in het riet
vrouwen hangen aan de was
heerlijk is dit zomerlied
kinderen spelen in het gras
gedachten zaaien nieuwe dromen
de zon is weer zo groots gekomen.…
de smaak van zout
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
429 stamelend jong was ik
ver voor het verdriet
dat groen als gras uit
het niets bijna om de
hoek kwam kijken
abrupt en rijkelijk
welden argeloze tranen op
om beekjes te vormen
die meanderend over
de gladde weg van mijn
gezicht stroomden
troostend bijna kusten
zij mijn rode bitterzoete
lippen mijn mond kende
de smaak van zout…
om de tuin geleid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
633 ongelezen, beproefd, bevattelijk, om
uiteenlopende redenen
het gedicht spreekt uit wat er staat,
bos omzoomt het voorportaal
dicht, ongerijmd, vertwijfeld en in
opstand tegen lege orde
het gras spreekt geen taal, is dienstbaar
aan groenheid, aan zomergoud
tot het woord sterft, tot boek verheven,
aan begrip voorbij…