1669 resultaten.
je handen sterven later
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
787 een verhaal
de vingers zijn
emoties aan het vlechten
hoofdpersonen vechten
maar niemand wint
je ogen zijn gekluisterd
aan het spel
je aandacht is geboeid
ziet blikken die
snel kunnen doden
je hoofd laat schimmen vrij
met duistere gedachten
ze ondermijnen fantasie
betoveren de goede krachten
en overheersen met magie
stemmen schreeuwen…
Heropbloei
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
500 Wij schreeuwen moedeloos
en trachten ons aan een strohalm
vast te klampen.
Het is net of we verdwalen in het donker,
waar het licht niet meer zal opkomen.…
Heropbloei
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
659 Wij schreeuwen moedeloos
en trachten ons aan een strohalm
vast te klampen.
Het is net of we verdwalen in het donker,
waar het licht niet meer zal opkomen.…
Duisternis
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
496 Wanneer ik op het punt sta te schreeuwen, schieten mijn ogen open en zie ik door de spleten van de gordijnen, de zonsopgang met een wondermooie gloed erond.
Een nieuwe dag begint!…
omdat ik nooit een spiegel zag
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
1.948 ik kijk naar ze en
voel dat ze het weten
als ik het vraag wil ik ineens
het antwoord niet meer weten
dan lachen ze en
zeggen ben je mal
gillend schreeuw ik nee
want dat woord ken ik al
in gezichten lees ik
vaak mijn verdere leven
weet mezelf niet meer zeker
omdat ik nooit een spiegel zag
ik hoor aan stemmen
in mijn hoofd hoe ik me…
legenden vonken in de vlammen
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
1.372 je speelt heimwee
legenden vonken
in de vlammen
ogen dansen in het
vuur de schaduwen van
half ontblote mannen
akkoorden schreeuwen
van hun strijd, de pijn
die ze hebben geleden
het is de donkere
kant van het verleden
weerklinkend in verdriet
lage tonen zeggen niet
waarvoor er is gebeden
hoeveel de kinderen leden
snaren resoneren…
op deze middag
netgedicht
3.2 met 17 stemmen
735 op deze middag in dit dal
verbreekt de grauwe hemel
het licht van de ijskoude zon
voorbij de uiteengedreven wolken
onder de opgeschrikte hemel heft
een moeder haar handen naar de lucht
de storm in haar borst
het samentrekken van het hart
het trage huilen met open mond
het uitdoven van het schreeuwen
in vergeefse echo's van de naam…
Nachtstorm
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
152 Ik schreeuw hem toe, luistert niet,
het lijkt verdorie wel anarchie.
Ik bespeur woede in mijn hart,
mijn mond zwijgt als het graf,
mijn ogen schieten links, rechts,
mijn oren potdicht en met recht.
Dan klinkt de reddende stem
ver weg, hoog boven de wolken.
Mijn tong verlamd, geen stem
klinkt uit mijn strottenhoofd.…
Jack van Gelder
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
896 Bijzonder dat Jack aanschuift bij Matthijs,
Waar hij de week daarvoor besloot te vluchten.
Wie even stil was hoorde Jack verzuchten:
“Van Nieuwkerk is tenminste wel goed wijs”.
Wat na die show beklijft van Jack van Gelder:
Dat Bergkamp scoorde was volkomen helder.…
Tsoenami, de vreemdeling die niet wist... .
hartenkreet
4.1 met 14 stemmen
1.412 De zee nam meedogenloos
Dit keer van het land
Ineens met grote kracht
Op gruwelijke wijze
Meedogenloos
Het werd immens verdriet
Wereldomvattend
Onbeschrijfelijke onmacht
De wereld weent
Weet niet hoe
Gezichten grauw en verdoofd
In hun ogen de gruwel
De onmenselijke schreeuw
Koortsachtig zoekend naar anderen
Hoop
Kinderharten verschrompeld…
Een splinter uit een boom gekozen
hartenkreet
2.8 met 6 stemmen
951 uit een van de miljoenen mensen op aarde
kies ik die ene splinter uit een grote boom
die mijn huid tot bloedens toe doorboorde
in een rode vloeiende stroom
intense pijn die het lichaam laat schreeuwen
het onrecht keert zich telkens weer
herinneringen die nooit meer verdwijnen
omdat ik aan het einde ben van mijn verweer
dromen die…
eerlijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
588 enkel één ding is de moeite waard
niet het kletsen en het schreeuwen
van criticasters is voor mij belangrijk
noch de glimmende lach van cynici
die mijn doen en laten nu bespotten
enkel één ding is er dat voor mij telt
de glans van ongeveinsde waarheid
als repliek op de verleidelijke leugen
die de storm van twijfel waaien doet
in wat het geweten…
het kleinere kwaad
netgedicht
4.9 met 30 stemmen
704 openzwaaiden
en ze je wezen welk bed
wilde ik je in een deken wikkelen
je optillen en met je vluchten
de straat op het park in
maar ik verroerde me niet
en toen ze je wegreden
om je geweld aan te doen
omdat dat het kleinere kwaad was
zwaaide ik machteloos naar je
onderdrukte de aandrang
achter je aan te hollen
ze tegen te houden
te schreeuwen…
Onschuld van kinderen
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.301 nu zijn kinderen al te vaak de klos
ondanks onze zo moderne beschaving
is het verantwoordelijkheid die teloor ging
of laten we cultgod Onmacht er op los
we leveren doekjes voor het bloeden
schreeuwen desnoods moord en brand
geven malaisemunten aan de collectant
doen de quiz scheid kwaden van goeden
vragen naïef wat is er toch aan de hand…
SCHRIJNENDE BEELDEN.
hartenkreet
2.9 met 18 stemmen
1.614 Sommige moeders schreeuwen het uit
bij een ander is er een lege blik te zien
want ergens is er toch nog de hoop
zou hij of zij nog leven misschien ?
Overal waar je kijkt in de wereld
komen er allerlei acties op gang
ik durf bijna niet meer te kijken en
stort mijn geld, maar ben zo bang.....…
Het doodsbed
gedicht
2.7 met 152 stemmen
51.487 Wie hangt
haar op, de ets die ik van haar bewaren moet,
het vergezicht dat stolt op haar huid, de
schreeuw die uitrolt op mijn hand? Zij zwijgt,
zij weigert elk geluid. In haar is alles uit.
----------------------------------------
uit: 'Het Zwijghout', 2000.…
Zinloos geweld
hartenkreet
4.2 met 23 stemmen
2.669 hij heeft haar in het bos genomen
gewoon omdat hij daar zin in had
haar haar maagdelijkheid ontnomen
ergens midden op een lang smal pad
ze was echt in alle staten
sloeg verwoed om zich heen
haar schreeuwen mocht niet baten
want ze was hier heel alleen
hij ontdeed haar van haar kleren
betastte heel haar mooie lijf
penetreerde meerdere keren…
Loslaten
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
1.135 pendelklok
Schommelen ze heen en weer
Nonchalant maar o zo zelfbewust
Kijk jij nu op mij neer
Je stoel kraakt onder het gewicht
Dat niet te tillen is
Ik zit hulpeloos en monddood gemaakt
Te wachten tot dit overgaat
Tot ik werkelijk word herboren
In dat nieuwe leven zou ik opspringen
De deur zo hoog als het plafond
Open schoppen en gaan schreeuwen…
Je kent me niet
hartenkreet
4.2 met 22 stemmen
1.753 Al zou het nog zo hard schreeuwen,
Je hoort het niet.
Want je kent me niet.
Nee, je kent me helemaal niet.…
Ik zag je lopen
hartenkreet
3.4 met 23 stemmen
3.107 Ik zag je lopen
Had mijn gedachten
Zoals een ieder die dat zag
Jouw stil verdriet
Wie kon dat weten
Toch steeds maar weer een nieuwe dag
Een vlotte vraag
Een simpel antwoord
Het was een schreeuw recht uit het hart
Een hart teleurgesteld en duister
Jouw leven
Boordevol met smart
Je hebt mij zeker laten schrikken
Met jouw keuze voor de dood…
Vette klei
netgedicht
3.7 met 9 stemmen
558 hoeken van de liefde
zoek ik naar een teken van leven
achter de façade van een open wond
probeer het teder, boos en stoer
onbeholpen, vleiend en begrijpend
maar alleen humor ontsteekt de lont
als een lach tenslotte openbreekt
is de spanning eindelijk gebroken
kus ik meer dan volop je mond
we lopen langs de akker in de zon
ik wil schreeuwen…
Wat onder is, komt boven
netgedicht
4.2 met 8 stemmen
630 Iedere zucht
wordt breed uitgemeten
in een te nauwe context
Peinzend
schrijf ik “ zelfbezinning “
in ledige hoofden
Hun woorden schreeuwen
op de blinde muur
die zij steen voor steen bouwen,
liefdeloos
Zij donderen
als jaloezie hen messcherp souffleert
en zij zachtmoedigheid verwoesten
Als kleinzerige dwazen
verbranden zij…
Chaos in de woonwijk
netgedicht
3.2 met 26 stemmen
636 een oude vogel vlieg ik traag
langs huizen
ik zie de linker
en de rechterbuur
en de bovenbuur rimpelt
in het raam mijn naam
de buur drie deuren verder
lijkt ook op mij
ik voel hun binnenkant, hoe ze tasten aan chaos
in de winterkamer en steeds wisselt de scherpte
van de lucht
het is het leven van alledag
ik heb je lief, schreeuw…
Whisky en spreeuwen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
259 willen hangen
zwermen kwetterende spreeuwen boven
de oude kathedraal van de rivierstad
waar de oude mannen whisky drinken
in de kroeg bij de brute avondmonding
is het uiteindelijk het telkens opnieuw wegen
van het gewicht van alle ergernissen
en hij weet niet of hij terug gaat
naar de scheldende oude vrouw
hij zou het nu wel uit willen schreeuwen…
Herfstmiddag in Artis
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
718 Een warme herfstmiddag in de dierentuin
het is er beestachtig druk
een kleine Europese uil
leert kinderen schreeuwen
een kameel drinkt water
uit een Amsterdamse sloot
Tropische vissen zwemmen
in kleine onderwater schilderijen
insecten krioelen rond de rode dood
de wolven slepen met gevleesde botten
een pinguïn bedelt om een stuk nat…
Geluk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
672 ruimte is
en stilte om te schrijven
Zolang ik mijzelf kan denken
in de blauwe lucht gaan liggen
‘t licht kan eten en ‘t donker vasthouden
Zolang witte kou in mijn kamer staat
en ik met volle ogen
‘t ochtendlicht voel steken
Zolang durf ik
elke dag mijn huis uit te gaan
mensen te groeten
en verder te lopen met mijn lach
Te schreeuwen…
Geluk
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
918 ruimte is
en stilte om te schrijven
Zolang ik mijzelf kan denken
in de blauwe lucht gaan liggen
‘t licht kan eten en ‘t donker vasthouden
Zolang witte kou in mijn kamer staat
en ik met volle ogen
‘t ochtendlicht voel steken
Zolang durf ik
elke dag mijn huis uit te gaan
mensen te groeten
en verder te lopen met mijn lach
Te schreeuwen…
Vanmorgen liep ik nog zwaar...
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
617 steeds lag
onder de zacht verlichtte
bloemenzee
waarop vele woorden
dreven en de indruk wekte
dat jijzelf niet bent gezwicht
alhoewel ik met stomheid
was geslagen dat samen met jou
en gelijkgestemden in Parijs
bijna de vrije meningsuiting
werd vermoord
loof nog steeds de lef en het verzet
en plak geen pleister op mijn mond
maar schreeuw…
(kanker 5) steeds dichterbij
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
495 toen jij jouw ogen weer de ruimte gaf
en wit ontwaakte uit de roes die operatie heet…
met het zweet in mijn handen
en de tanden op elkaar ( niet schreeuwen )
stond ik naast jouw bed
je huilde
en de stoel die naast me neergezet
werd, schoof vanzelf weer achteruit
ik sta wel
want ik wil jouw tranen strelen
zacht verschoof jouw stem…
December vertraagt mijn gang bestemder
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
876 Het oude jaar krijt zijn laatste
schreeuw, wanneer het vuurwerk
opspat uit de sneeuw. December
geeft aan zijn einde wat gezelligheid;
en ontsluit een nieuw begin in
gemoedelijkheid.…