3938 resultaten.
alles in één hand?
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
610 zij knikken
na rijp beraad ten dode
dreiging? drone!
zij dienen zonder pardon
zonder proces de dood toe
Zie:
http://www.trouw.nl/tr/nl/4496/Buitenland/article/detail/3372089/2013/01/04/Rechter-Liquidatieprogramma-Witte-Huis-mag-geheim-blijven.dhtml…
Verdwaald
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
2.821 vol ongeloof na het nieuws
dat insloeg als een bom
staar ik verloren naar
mijn eigen spiegelbeeld
vraag me ten zeerste af
waarom de ring die ooit
onze liefde bezegelde
nu voelt als 'n leugen
is het gras daadwerkelijk
groener daar waar hoop
gloort aan de horizon
blijf ik gebroken achter…
de poëzie van Abe Lenstra
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
654 er bestaat van Abe's hand
waarschijnlijk geen enkel gedicht
wel weet ik dat de dichter Kopland
een vers over hem heeft geschreven
een goed gedicht uiterst gedegen
daarin was de dichter zeer bedreven
omdat Abe met de hand geen verzen schreef
moesten zijn voeten het maar doen
en dat deden ze in elke wedstrijd
"de poëzie ten voeten uit…
Die mensen eigen zijn
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
628 Als jij zegt dat individu
En context uitgangspunt
Voor psychiatrisch onderzoek
Moeten zijn worden jouw
Woorden genuanceerd als hij
Zegt dat het ziektebeeld
Voor een groot deel wordt bepaald
Door alle moeilijkheden die mensen
Eigen zijn en beweert dat alleen
Zij die ten diepste aan het leven
Lijden aanspraak mogen maken op
Vergoeding…
De schaduw voorbij
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
551 zag je arm
opgestoken
in de menigte
een hand
die wenkte
of zwaaide
ik kwam
er niet uit
wilde bij jou zijn
drong langs
de mensen
trapte op tenen
vloekte de
schaduw voorbij
want jij
een open plek
in de eerbied van stilte
jij was gegaan
zag nog je arm
vingers en hand
alleen ik kende je naam…
Poging
gedicht
3.4 met 8 stemmen
9.087 Misschien heb ik nog 't meest geprobeerd
woorden doorzichtiger te maken,
waarbij dan juist extra opvallen
de donkere plekken, verdichtingen
van wat iemand denkt, meent, voelt,
desondanks met de bedoeling
meer het licht zichtbaar te maken
dan wie dit schrijft en zichzelf
ten slotte ook niet veel anders
dan stof gegeven is.
------…
Plaatsvervangend (plv.)
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
475 breukvlakken ter ziele
het zilte vuur uit de ruimte,
waaier van herwonnen puin
achtergelaten in geboorte,
dichtgegroeid na verloop
de geopende muren
van huisraad op straat
een uitgetreden naaktheid
ten toon
- zij schaamden ons…
OVER EN DOOR WOLKEN VAREN
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
546 is aarde
zo vol
tonnetje vol
met voeten,lange tenen.…
Bericht van een vogel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
452 Toen alles en iedereen
Dood was, en ook mijn
Laatste hond
Er niet meer was
Bleef ik alleen achter,
Alleen het omhulsel nog
Van een dood lichaam
Met een amper levende ziel -
En was het de streling
Van een vogel die mij opnieuw
Ten leven riep,
Die me maande vrede
Te hebben met het leven
En mezelf weer te aanvaarden
Zoals zij…
Sneuvelland
gedicht
4.5 met 2 stemmen
6.755 Sneuvelland is de uitgelezen bestemming om triest te zijn
en de melancholie te koesteren, om je onder te dompelen
in een roes van intens verdriet om wat de wereld je aandoet
waar je de debacles van de mensheid betreurt en rouwt
om alles wat ooit ten grave is gedragen.…
Kwintessens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
549 De kern van liefde
ten allen tijde ons eigen hart
Deze kwintessens van ons leven
zeker zonder dat ik word verward
Daar 't zal branden tot in eeuwigheid
Zien wij sterren
Maan en zeker zon
Genietend tijd, ons allen ge-
geven. Keer op keer verfraaiend
Jij, ik, wij: immer laaiend…
zolang het duurt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
513 achtergelaten in
naakte ademhaast
we kunnen ten
halve keren
een kam door het
verwarde haar halen
dat maakt ons
bed niet onbeslapen
maakt het betredene
niet maagdelijk
zelfs de vroegste
ochtend gaat slapen
eindigt met slangen
en snoeren
gevangen is de tijd
van het moment
voorbijgaand als zij die
ons nooit hebben gekend…
afscheid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
589 van harte gewenst, ten dele
weemoed
de uitgezochte elementen
van een mensenleven lang
het behang nog
niet vergeeld
over dozen verdeeld
ligt toekomst stil te wachten
daar zullen nieuwe nachten
anders zijn
wat rest is de kern van
ons gezamenlijk bestaan
en dat voelt goed
we gaan een ander welkom
tegemoet…
Van alle moeders
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 Bestond er één mens,
die mij ten volle begreep?
Bestaat er één mens,
die ik, met héél mijn hart,
lief kan hebben?
Het is mijn lieve moeder,
die op aarde niet meer beeft,
van angst.
Het is mijn sterke vrouw,
die niet op mijn moeder lijkt,
maar waarin moeder is blijven leven.
Van haar, van hen, hou ik,
met héél mijn hart.…
Zaterdagochtend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
399 Zaterdagochtend ontbijt
op bed, elk stukje van
mijn lichaam op de plaats
rust, geluk tot in mijn tenen
de zon straalt andante over
de vogels in de tuin en jij
zegt: je bent mooi
de olifanten kleuren
bij je huid
De bruine olifanten
op de kussens
en daar onze dans
op de foto bij de tafel
het bestaat hier en nu
tijdloos en ruim…
doodaf
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
474 lieve schat
van een
hond
te water gelaten met
vastgebonden voorbenen
waanzin ten
top terstond
roep ik
alle dichters
Nederland over
de grens
dit machteloze
dier dierbaar
te gedenken
wat is
dit voor
een horror mens
is er
werkelijk een
hondenparadijs kijk
naar de
witte wolken
wens deze
engelhond een
pijnloze prachtige…
Een oude man slapend bij het vuur
netgedicht
4.8 met 26 stemmen
1.003 Met de hand over zijn hart
werden de dagen glad gestreken
een lang gekoesterde wens
rimpelt mee met zijn oude lijf
zijn vuist milder geworden
ondersteunt in mindere tijden
de levendige beelden in het hoofd
alle droombeloftes ten spijt
doen zijn verstilde hart
tot levenslust aanwakkeren
als wapen tegen eenzaamheid.…
VOORJAAR
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
576 het voorjaar klopt op
de deur van jonge lente
ik ben er klaar voor
de lente kriebelt
op de rug van het voorjaar
want daar zit de jeuk
behoedzaam schuiven
sneeuwklokjes en krokussen
winter voor zich uit
dappere kopjes
tarten de verlate vorst
maak dat je wegkomt
vliegjes vragen in
het nog prille voorjaarslicht
elkaar weer ten dans…
augustusnacht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
585 de nacht is eenzaam
in het intieme alleen zijn
van het donker en het duister
in het bed der dronken dromen
en ik heb je innig lief gehad
eeuwenoud verliefd verleden
door mijn hart met brein en tenen
steeds opnieuw neem jij de benen
smoorverliefd en opgewonden
sta ik weer op en zie het licht
nu het zoete donker is verdwenen…
THE G.O.A.T.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
635 zie haar nu eens gaan
the greatest of all times - goat
niemand kan haar verslaan
het leek wel een dolfijn
die daar door het water schoot
en ook al is ze nu dan zo groot
ze blijft ten opzichte van de zee
en diep van binnen
toch altijd maar heel klein
in gedachten zwom het
hondje Rio met haar mee
ook al is het maar een hondje
het was de laatste…
zou ik
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
696 zou ik met jou mogen willen dansen
en als ik dat zou mogen
met jou willen dansen
zou ik je dan mogen vragen ten dans
en als ik dat zou mogen
jou vragen of jij met mij wil dansen
en ik zou je vragen
om met mij te dansen
zou je dan met mij willen dansen
zou je dan met mij willen dansen
in de druilerige regen
jij met mij
dansen
in de druilerige…
Word wakker
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
573 Wat hem zo raakt,
waarvoor hij door de knieën gaat,
maar waar hij zelf ook deel van is,
waardoor er bij hem in de buurt
zo ongeloof'lijk veel van is,
is iets waarvoor hij is gemaakt
Geboren, denk ik, als het ware
om ten volle te ervaren
waar het leven samensmelt,
waar enkel pure liefde telt,
die hij steeds weer met jou zal delen,
in de…
Sausje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
374 Ach Viking, waarom weer die donald duck
die gij hier telkens ten tonele voert
gelijk een duif die 't zelfde deuntje koert
als joris goedbloed danwel guus geluk...
je hangt toch niet als penslaaf aan z'n lippen?
ga nou eens uit een ànder sausje dippen!…
AAN EEN JONGE VRIEND,
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.193 ten dage van uw jeugd.
Maar meng’ zich de ernst dier vraag, beslissend voor het leven:
„wien hoor ik? wie alleen kan mij behoudnis geven?”
bij de u van ganser ziel gegunde levensvreugd.
1843.…
Nice - 14 juli 2016
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
664 Herinneringen aan een strand met harde kiezelsteen
Watermeloen eten, pitjes spugen, teen aan teen
De parade kijken op een Franse boulevard
Er was toen geen angst, nee, er was toen nog geen gevaar
Tijden zijn veranderd, meer dan veertig jaren verder
'n Wereld die in brand staat, schapen zoeken naar een herder
Waanzin heeft zich vastgezet…
Raadgeving
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.554 Overvallen we onverwacht
Dat oproerig schoon geslacht;
't Is manmoedig, zijn wij laf,
't Is bloohartig, zijn wij straf;
Geef uw krachten, zijt ge wijs,
Aan haar zwakheid niet ten prijs.
Op, te wapen! op, ten strijd,
Minnaars, zo gij mannen zijt!…
Pijnlijk verdriet
hartenkreet
4.6 met 13 stemmen
1.127 Ik probeer jonge mensen te begrijpen
Die het hebben over snijden en pijn
Het doet mijn tenen samenknijpen
Dat iemand zo wanhopig kan zijn
Is de wereld dan zodanig vergeven
Nergens meer een luisterend oor
Het gaat hier om een mensenleven
Waarom krijgen ze geen gehoor
Er moet toch iemand zijn om mee te praten
Ongeacht of de kreet gemeend…
Dromen is zo gewoon
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
2.220 zonder haast zie ik je gaan
je jasje open in de wind
je gaat op je tenen staan
omdat je boven dromen vindt
die dromen zie ik in je ogen
zo helder blauw net als de lucht
hoe vaak heb ik daarin gelogen
om te behoeden voor de vlucht
als dan de wind is weggewaaid
hoor ik plotseling zijn stem,
ik heb de wolkjes uitgezwaaid
zeg ik hoe trots…
Het slagveld van de wereld
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
966 Hadden we anders geleefd,
waren we niet ten onder gegaan.
De mensheid zorgde voor
milieuvervuiling en afvalstoffen in de lucht.
De wereld bood ons nog een kans
om niet te vergaan.
Waarom zouden we ze niet benutten,
om ons bestaan te hernemen?…
Woorden
poëzie
3.7 met 19 stemmen
2.950 Zij hebben zich stil volgezogen
Met geur en kleur, contour en klank
En zijn als vogels opgevlogen
En rusten op het vers als bank
En heffen zich ten langen leste
Met licht geworden vleugelslag
En vliegen naar harts verre nesten
En slapen tot een nieuwe dag.…