1824 resultaten.
Op het linnen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
602 heb mijn doeken
gevuld met alle tinten groen
maar de lente wilde niet ontwaken
in sierlijke lijnen
bloemen gestalte gegeven
hoe ik probeerde zij wilden niet leven
krulde in blauw grijs
schuimende golven tegen het strand
het water liep dood in het zand
pas toen de zon ging schijnen
lieten schaduw en licht
op het linnen de zielen weer…
Mijn moeder loopt voorbij*
netgedicht
4.3 met 23 stemmen
4.809 Kordaat en rank op de been
schrijdt zij in opgewektheid langs me heen
en glimlacht met ogen grijs van de staar.
Mijn moeder ziet me niet. Passé de tijd
om duistere pijnpunten uit te praten,
het heden voor het verleden te laten
onder het mom van de verdraagzaamheid.…
de storm
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
600 Waar gaat de wind
koud, triest en baldadig
alsof de reis pas net begint
en dan terugkerend en ongenadig
waar de wolken zo grijs
geen licht door laten
zo wreed doch wijs
verandert liefde in haten
hoop in weemoed
die kaarsen doen uitdoven
en veranderen tranen in bloed
die wanhoop beloven
tot de aanvaarding toe
pas dan, zal de storm
zijn…
Keerzijde.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
737 Hemel blauw dan weer grijs en wat is
wijsheid nog wanneer men lijdt?
Iedere dag een nieuw begin en een nieuw
eind.
Zon en maan wisselen elkaar af, licht
en donker bestieren het bestaan.
Een komen en gaan van goed en kwaad in
een leven waarin men lief heeft, maar
elkaar ook na het leven staat.…
de wind
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
587 de wind beukt het land
waar oude bomen
buigen grijs en stram
die door het dralen
in zien verworden en
geen horizon meer zien
maar de wind
beweegt en zweeft
eindeloos...…
Een ander palet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
582 ineens geeft buiten
een ander palet
de subtiele verschillen
die ik altijd al wilde
komen na aan mijn bed
streekjes wit
lichten het grijs
uit donkere tinten
hemel schrijft helder
met diep blauwe inkten
wind vlaagt zacht
in een warmend vleugje
het onbekende verbaast
en vertedert het neusje
van een stralend gezicht
het kind danst ontwaken…
het verlangen naar fado
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
616 verkeerde woorden
hadden wij maar fado in ons land
dan kon ik mijn gevoel vertolken
en schrijven over donkere wolken
van opklaring en zonneschijn
maar calvinisten zoals wij kiezen
uit de grijze brij die in
de pappot staat te gisten
bij toeval tref ik soms het woord
waarmee ik duisternis kan breken
dan proef ik blijdschap totdat grijs…
Fanfare
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
546 De oude leden, grijs of kaal,
ze doen hun best, maar ’t klinkt banaal.
De embouchure slonk fataal,
daartegen zijn geen kuren.
De dirigent, hij slaat zich voort
gestadig naar het slotakkoord.
Totdat er niets meer wordt gehoord . . .
het zal niet lang meer duren.…
krokodillentranen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
757 hij was al ouder toen hij haar tot vrouw nam
zij was mooi en jong
haar liefde voor hem was oprecht
al geloofden zijn onderdanen dat niet
zijn haren waren grijs, zijn geest moe
het volk geloofde niet meer in hem
maar met haar deed zijn leeftijd er opeens
niet meer toe. jeugdig voelde de koning
zich weer en blij van zin.…
De dode hoek
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
454 wij glijden af
flauw tegenspartelend
naar de slangenkuil
waarin het vuil
van ons bestaan door
tijd en rot ooit zal vergaan
de dode hoek
van het paradijs
waar grijs de kleuren
heeft verdrongen
harmonie en vorm tot
karikaturen zijn verwrongen
nog is er een weg terug
met de rug tegen
de muur omdat ons
laatste uur geslagen is
wij…
Zonet
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
633 Het leeft en huivert, een klagen
zonder zich uit te kunnen spreken leed
een blanco bladzij van jouw kleed
zich lezen laat op deze stille dagen
Een zeilschip vaart sloom voorbij
wij liggen op het nog warme zand
ons wacht geen verre overkant
slechts eb en vloed en dood tij
Jouw blik beroert een verdriet
grijs als de maan in de nacht
koud…
Decorum van vlaggen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 hoe speels
joviale bestuurders
ook lachen er is altijd een
netwerk van achterklappen
dus spreken eminenties
grijs en blasé hun
stortvloed vol gladde woorden
is alle transparantie passé
in een decorum van vlaggen
glimmen verstolen de laarzen
grommen onzichtbare
rupsen hun dreigend geluid
balt een woedende massa
eendrachtig de vuist…
15 maart
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
713 ik leg de snoeischaar maar terzijde
en leg de beslissing in de grijze zone
grijs zoals de dag was
vorig jaar was hij zwart
zwart van verdriet om verlies
een dierbaar dier verliet
deze heerlijke speelweide
zocht rust en kreeg die ook
blijft het probleem wat te doen
hortensia snoeien of niet
doorgaan of stilstaan
van rouwen krijg je gauw…
Een nieuwe dag
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
616 't Leven kent vaak vreemde wegen
Onverwacht en onbekend
Sterren, Maan en Zonneregen
Blauwe wolk die boodschap zendt
Nachten grijs en donkergroen
Bomen hoger dan de huizen
Feetjes die het licht uitdoen
Bladeren die wind doen ruisen
Maan die waakt en Zon die slaapt
Bloem die sluit en boom die gaapt
Dromen tussen zee en zand
Reizen…
Zoveel ogen uit het hart.
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
489 Je hart blijkt dan even
met medelijden te kloppen
voor een grijs gezicht in
zijn eigen strijd.…
Novembergrijs
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
619 Met valse hoop als leuning
de regenboog beklimmen
kleur bekennen halverwege
achter je slechts branderijen
het klamme novembergrijs
hangt zwijgend om je heen
een vogel probeert z'n zang
maar verzandt in fluisterijen
twijfel belaagt het evenwicht
dat al vervaarlijk wankelt
daar donkert het grijs alweer
de dag vervolgt in somberijen…
Vele vrouwen in die éne
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
741 hebben zich maar even
in mij verschanst
ze kwamen en gingen
als de seizoenen
soms ijl en vluchtig
als ochtendmist
dan weer nadrukkelijk
luidruchtig aanwezig,
hier of ginder
zoals stemmen klinken
op een zomeravond
laat
dan weer langoureus
verstrikt in de nostalgie
om wat najaarsverdriet
ze kleurden uren en dagen
in zwart over grijs…
Donkerden vage vormen
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
526 zij speelden niet
rollebolden liepen
en sprongen nooit
donkerden wel
vage vormen op een
ondefinieerbare achtergrond
zelden direct
in zicht maar je wist
en voelde hun aanwezigheid
soms sluierden
ze grijs waar helder
licht te verwachten was
mineurden geluid
waar jeugd zich
altijd sprankelend uit
de donkere kant
van jouw balans…
Zon achter de wolken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
458 De ochtend is ontwaakt,
het is grijs en nat.
Er is lichte regen
voorspeld met hopelijk
vanmiddag een heerlijk
zonnetje.
Een vogel is in de tuin
druk bezig om een
nestje te bouwen en een
meerkoet geef liefde
aan haar kleine.
De ochtend is saai maar
een kopje koffie doet
wonderen.…
Tweemaal Herfst
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
470 o God wat een dag
de zon schijnt
het bos toont zichzelf in
z’n kleurrijkste herfsttooi
dat ik dit weer beleven mag
mijn hart jubelt en ik lach
wat is het leven toch mooi
thuis ligt een grijs omrande
envelop: kleurloos ijskoud te zijn
opgevangen op de stekelige deurmat:
hij was nog jong en tevens oud
vond de herfst altijd zo fijn
geen…
Hoe ik leer hoe het gaat
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
542 Soms dagdroom ik je terug in de tijd,
dan bestaat, nee bestond er geen afscheid,
dan waan ik ons grijs en nog steeds samen
al kan ik die realiteit nu niet beamen.
Het vandaag snijden van de wind met af en toe regen
ervaar ik als zowaar met mijn gemoed als een zegen.…
Dieren haiku's #1
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
608 Een blauwe reiger
kijkt naar zijn spiegelbeeld
en ziet dat hij grijs is.
Eendagsvlieg
wankel op zijn pootjes
hij had zijn dag niet.
Paarden uit
verschillende stallen
grazen hetzelfde gras.
Schapen
in de uiterwaarden
tellen schepen.
De schreeuw om hulp
werd niet gehoord
arm schaap op zijn rug.…
Regendruppellicht
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
496 ik zag
de wereld in
regendruppellicht
boven de mist
in een mêlee van
grijs en donkerbuiig
geen open hart
of warmbloedig
koesterend maar
wel weer passend
bij mijn nog lang
niet verteerde smart
waarin ik niet
polair of extreem
lineair in slijten ben
maar wel stukje bij
beetje aan het
schuren en polijsten
van de emoties
en gevoelens…
tot de hand zingt
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
648 op het doek blauw en grijs dát is Parijs
zoals geel en rood Spanje zijn
schilderen tot de hand zingt
een indringende krassende groet van
de kraai aan een vlucht woordvogels
en hun terugkeer naar het paradijs
altijd zwerft ergens muziek zonder
voeten aan de grond niet gehecht
tussen aarde en hemel in
door de poëzie zweeft een oneindige…
Schoonheid van het zijn
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
311 Als ’t leven troosteloos schijnt,
Alles grijs ziet en grauw,
Bedenk dan dat de schoonheid
Van ’t zijn ook is voor jou.…
Slachtmaand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
368 November nat, grijs en stormig,
Wandelaars diep in d’kraag weggedoken,
Fietsers over hun stuur gebogen,
Allen op weg naar de warme kachel thuis.
’t Snorren van ’t roodgloeiend houtvuur
Overstemt ’t spinnen van de kat,
De was hangt dampend voor de kachel,
De beslagen ruiten druipend nat.…
Klaar voor de start... Af!
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
300 Een hemdje in het grijs.
Sokjes met woensdag erop geschreven,
waar wit de strijd verloren heeft.
Nike's, onlangs giftig groen, vandaag gecamoufleerd in modder.
De spuitende mist van Dusty poetst
de geur van de sprint niet weg,
terwijl de tijd uit mijn horloge lekt.
Maar jij staat daar, met je clowntjeslachje.…
Portret
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
69 Het kleinkind heeft mij afgebeeld
In zwart en wit, tot grijs geveegd
Ik heb een mond zonder gebit
Dus lach ik niet, ik grijns
Ik heb geen benen want ik zit
Niet nodig, zegt ze eigenwijs
En armen? wil ik van haar weten
Ook niet, niet nodig zegt ze
Je moet maar met je handen eten
Heb ik die wel?…
VENETIË
netgedicht
2.5 met 11 stemmen
1.646 stegen
Zagen marktlui vis afwegen
Dreven we langs glazen schalen
Op San Marco aangekomen
Door handtamme duiven wadend
In het flitslicht zonnebadend
Zag ik Byron verzen dromen
Nadat we in winkels doken
Door vergulde zalen dwaalden
Tintoretto’s Paradijs
Snelle vaporetti haalden
-Zeer verzadigd, doch gebroken-
Ging het richting smog en grijs…
Kuurhotel in Catalonië
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
601 Groenlichte blaadjes tegen wolken
die grijs en wit en helder zijn
gaan nu de kleuren al vertolken
van een wat vroege, zachte wijn
Die langzaam rijpt aan bruine ranken
in lange velden vol met kleur.
Zou ik de stilte niet bedanken
voor deze frisse levensgeur?…