1364 resultaten.
Thermodynamica
netgedicht
2.0 met 6 stemmen
308 Mijn adem vriest op
de verbrijzelde ruiten,
mijn hart slaat traag,
een riem die is gebroken.
Geen troost, geen melodie,
geen placebo die de pijn verzacht.
Kou is de enige eerlijkheid.
Warmte bedriegt.
Het blijft.
Een spiegel die alles breekt,
behalve de stilte.
Het glas splijt in gedachten,
niet in handen.…
Zandloper met zwarte vogels
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
143 De regen wast vlekken op mijn gelaat
angst gaat dikwijls samen met onverholen overmoed
trekt een wankel vierkant tot onzichtbare ruit
maar een krom schot hangt onverwacht uit het venster
Een rijke vrouw belooft mij
een geile buit
maar ikzelf had het liever
andersom gezien
zij voelt de stormbel van de
ijzeren vogel
het stampvoeten van…
Neerlands Hoop
snelsonnet
3.7 met 6 stemmen
751 Heeft u het ook...ik kan er niets aan doen
Ik krijg een heel apart gevoel van binnen
We gaan toch van die Argentijnen winnen
En Nederland wordt wereldkampioen
Wat zegt u...Rensenbrink schoot op de paal?
En bloed...wie zegt dat...leugens allemaal!!…
Een man en een vrouw
gedicht
2.2 met 560 stemmen
157.519 .
-------------------------------------------
uit: 'Vuile manieren' gedichten, 1995.…
Ik zoek de lente (3)
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
1.142 Mijn afscheid gaat naar het jaargetij
waarin de lucht onbewogen haast bevroren
tussen het zoemende vuil van het seizoen
trillend doortrokken was met niks liever
dan verkoeling vinden in een dag als deze.
Belovend van gloren zonder ongewenst zwanger
te hoeven zijn van de hitte.…
Magere maskers
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
980 Schijnsel iets te vaag en iets te wijd
Verlicht de stad haar sluikse slaven
Hulpeloos gehuld in zwijgzaamheid
Gevels kreunen als lage laden
Schuiven langs elkaar als aaneengerijgd
Voegen van angst langs paarse paden
Met nergens nerven van enigheid
Maskers huilen langs kale kaden
Hebzuchtig waas in zwart habijt
De spin verschoont haar vuil…
Nieuwe mensen
hartenkreet
4.1 met 7 stemmen
1.033 Je leert nieuwe mensen kennen en wil ze vertrouwen keer op keer
Maar voldoe je niet aan hun eisen dan geven ze je net zo makkelijk weer harte zeer
Dan geven ze op je af en behandelen je als een stuk oud vuil
Ze schuiven je dingen in je schoenen en graven voor jou een diepe kuil
Je valt zo hard,maar net zo hard als eens tevoren
Zo hard dat…
De vergeten steeg...
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
937 eenzaamheid
Langzaam verteren de stralen in het duister
De kloof verdwijnt in een mist van onzichtbaar verdriet
Een gedaante schuifelt zich een weg door de steeg
Ooit een mens met huis en haard, nu is er niemand die hem nog ziet
Ver weg van de beschaafde wereld afgegleden
scharrelt de zwerver zijn eten uit de voerbak
Met zijn eeltige vuile…
Het zijn schaarse dingen...
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
778 op je rekening krijgt gestort
Of iemand naast je in bed, die doet
waar jij niet van durfde te dromen
En je de tijd geeft als ze klaar is
om zelf ook te komen
Het zijn van die schaarse dingen
Je vrouw kan eieren koken
omdat er een gebruiksaanwijzing op staat
En als je oma hard om je lacht
komt er geen spuug op je gelaat
En naast het grof vuil…
Voetbal-hymne
poëzie
4.7 met 7 stemmen
7.394 hoofd en hart der knapen vult,
Die dagelijks 't gedaas der krant verslinden,
In hartstocht, die geen smaak voor 't hogere duldt,
Dat mensen beesten maakt, en zienden blinden -
Hoort, hoe het plebs uit rauwe kelen brult,
Terwijl het aan 't afzichtlijk schouwspel smult,
Als daar een horde woestaards en ontzinden
In 't schunnig schop-werk vuile…
Stille liefde.
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.311 Opnieuw zwiept een
windvlaag met kracht in
ons gezicht, je ogen
tranen wat door
zand en vuil,
je kijkt mij aan; slaat
de armen om me heen en
laat vervolgens je
tranen loop gaan.…
Weduwe Litvinenko
hartenkreet
4.8 met 5 stemmen
668 ik heb meer dan genoeg van zijn vuile hovaardij,
waardoor ik polonium-210 in zijn wodka deponeer.…
nachtelijk geklaag
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
454 verbintenissen die in akten staan verzegeld
doemen als verstekelingen op aan het eind van
de staartveer die als roer de weg verkent langs
de woorden die hij heeft ontvlogen
morgen, ja morgen als het licht zijn klagen draagt
mogen woorden zijn gestalte in het spreekgestoelte
medailleren tot een dienaar die zijn eigen nest
vergiftigt met het vuil…
In memoriam Paul van Ostaijen
poëzie
4.5 met 2 stemmen
1.473 Rozegeel en rozerood
als gij ziet dat zo de wolken zijn
aan de westerkim
grijsgrauw paarsgrauw
zó gij d'avend voelt aan d'oosterkim
aan de westerkim als een gestrande boot
aan d'oosterkim als een gordijn van uw kantoor
niet als een kanten gordijn van uw salon
maar als een vuile store op uw kantoor
neem dan uw voorhoofd in de linkerhand…
Tweede Paasdag
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
541 En nu, nadat je weg weer
‘k mij in herinnering baad
in hoe we met de hond liepen
sieraden ontknoopten
popjes van vuil ontblootten
dicht tegen elkaar lagen en sliepen
De morgen naar Joodse liedjes
op eieren blije gezichten verfden,
op èèn een dikke buik
waarin kindje en handen op buik
Tegelijk ontpopten dagen
vol van geluk,
‘k als…
Als, dan; en andere nonsens
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
306 Dan kan ik achteloos gelukkig zijn,
op eeuwenoude leugens blijven hopen,
geloven dat het allemaal wel losloopt;
dan kan ik de ander buitenspel zetten,
mijn leefbare wereld bij het grof vuil,
op basis van dogma’s en egocentrische bellen;
dan kan ik ook gelijkheid gelijkstellen
aan betekenisvollere gelijkwaardigheid,
en zo mijn winst op…
Een baby is geboren
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.575 En ik moet buiten blijven staan
en kijken door de ruiten
want ik kan er niet meer aan…
Dorpsfeest
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
2.711 feestterrein
en dat was werkelijk om te gillen
daar kon men zich voor een klein bedrag
over het paard laten tillen
De danstent trok ook veel publiek
want men had zoals beloofd
bij de aanvang in de tent
alle lichten maar gedoofd
Om klokslag twaalf in de nacht
heeft men het vuurwerk afgestoken
Maar dit jaar in het dorpshuis
zodat alle ruiten…
de trein naar kerstmis
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
2.900 ademstoot opent ze weer, diep
in de jouwe tekent zich het weerzien
liplezen blijkt nu geen kunst
en gebarentaal hoeft geen uitleg
de trein begint zacht te schuiven
en vertraagt het uitwuiven tot een beeld
nee, geen tranen, even niet denken
mijn blik staart oneindig door de
met kerstsfeer verlichte stad tot
het landschap zwart tegen de ruit…
Keuze met een grote K
hartenkreet
3.8 met 14 stemmen
1.249 Het is twee uur 's nachts en donker hier
ik slenter langs de ruiten
er staat nog één meisje van plezier
ze is jong en ze kijkt guitig
ik loop vlug verder want ik weet
zoiets kan nooit lang duren
lig je in bed je kop vol zweet...…
Verpakt
netgedicht
2.6 met 25 stemmen
3.312 De nacht kleeft duister aan de ruiten
verbergt het zicht op tuin en straat
niemand ziet wat komt of gaat
wie tuurt, gluurt, kruipt en sluipt daarbuiten
klinken daar soms paardenhoeven
rappe stappen over daken
buigt er een traptree onder kraken
de zoete spanning is te proeven
och kijk nou, het is Sinterklaas
met twee rood gestifte Pieten…
de witte merrie
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.859 straalt door het trillend stof een gulden baan van licht
of drijft geleidelijk een merriegeur naar binnen
dan raakt hij eindelijk na maanden weer bij zinnen
en hinnikt hij bekoord door wat verschilt van plicht
eens zal de witte merrie lichtend voor hem staan
en hij zal rillen van geluk en op haar teken
woest en fier door riemen en door ruiten…
eenakter
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
966 ik schuif langzaam de gordijnen toe
en sluit de wereld buiten
zie nog even het licht van een lantaarn
dat zacht schijnt door mijn ruiten
de eenzame schemerlamp in de hoek
werpt schaduwen op de muren
als decor van mijn eenakter
waarvan ik nog niet weet
hoelang mijn monoloog zal duren
ik fluister woorden
op dit wazig toneel
verbeeld…
Tranen-breuk
hartenkreet
3.6 met 31 stemmen
1.058 Kletterend elke druppel tegen de ruit:
roepend, huilend kwamen de pijnbrokken eruit.
Eenzaam en klein ineengedoken,
keel dichtgesnoerd van niet mogen,
rochelend van heel diep kwam het geluid:
zo lang gekooid, geketende buit.…
Mijn huis, mijn lichaam.
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
700 Spinnenrag vangt stemmen,
uit de verste nissen van
de kamers, opgerakeld
door mijn adem, hoewel
ik vertrokken was blijft
er een vage afdruk op een
leeg matras, die dag
hoeven ze mij niet meer
te zoeken, op beslagen
ruiten verschijnen de
wasem van beeltenissen,
één goede beurt, de ruimte
maakt zich vrij van stof
en van enig spoor…
Regen
poëzie
4.2 met 4 stemmen
2.777 En hier nog aan het vensterglas
aan de bedroefde ruiten
beeft in wat nu weer buiten
van winderigs in opstand was
een druppel van de regen,
kleeft aangedrukt er tegen,
rilt in het kille licht.…
Aanwijzing
gedicht
3.2 met 5 stemmen
4.137 Zie het deinen van schijnsel door de ruiten,
de vele planten die daarbinnen zijn gaan groeien.
-------------------------
uit: 'Eerst', 2010.…
Belofte
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
668 Spiegelt zich vrolijk in de ruiten,
of hij de winter overwon.
Maar op de heggen ligt nog rijp,
de lucht is koud en kil.
Geen takje dat zich roert,
de wind houdt zich angstvllig stil.
Toch lijkt het of de lente komt…
die stralend blauwe lucht
jaagt met haar gouden zonneschijn
de winter op de vlucht.…
Afscheid van tante Gusta
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.282 en mijn ogen op een kier
probeer ik om haar wereld
in te kijken
de bloesems lijken witter
en het gras blijvend bedauwd
de zonnestralen gaan nog langer lijken
haar bijna blinde ogen
hebben alles zacht gezeefd
de koude kiezels hield ze
netjes buiten
het einde van haar wereld
was het hekje van de tuin
haar horizon begon achter de ruiten…
Nachtegalen
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.623 Ik leef in nacht, maar mane-schijn is buiten,
Die leeft in twinkelende vooglen-slag,
Ik zie hem schijnen door de onzichtbre ruiten,
Ik wacht, maar ik verlang niet naar de dag
Ondergedompeld wezend ganslijk, ach!…