3375 resultaten.
De lange weg
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.280 soms te gehaast,
'k had weinig tijd,
de weg was nog zo lang,
totdat 'k ineens, heel onverwacht,
een rimpel tegenkwam,
ik struikelde en viel
voorover in het zand.
Veel voeten gingen langs mij heen,
niet één hield bij mij stil,
ik was, beneden hen in 't zand,
gevaarlijk noch belangrijk meer.…
Het geheim
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
428 de zee kende het geheim
en vertelde het aan de golven
de golven rolden het
naar het strand
het strand bewaarde het
onder het zand
toen kwam de wind
het zand waaide hoog op
de wind pakte het geheim
en bracht het naar de zon
de zon koesterde het geheim
deelde het met de maan
de maan fluisterde het
aan de sterren
de sterren gaven het…
Ierse Setter
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
718 Herinnering komt boven,
aan kriebelende naalden,
zand en strootjes in haar jurk:
na weer een heftig mooi moment
samen kijken, samen lachen om de
nijver dribbelende kevers,
onverstoorbaar in hun gang
langs vers getrokken paardensporen.…
Oude Plaat/ Zomergast Junkie XL
netgedicht
4.1 met 13 stemmen
680 de naam doet denken aan droog gevallen waddenbank,
waarop vet, gespierd en glimmend, de jonge zeehonden
hun gevlekte sterke flanken keren naar de ochtendzon,
de glanzende koppen draaien om en om, wijde neusgaten,
sierlijk krullende snorren onder en boven donkere ogen,
onrustig rustig rustend, neergevleid op het zand,
onrustig, nu de ijzeren…
Minnespel in zomerzand.
hartenkreet
4.4 met 13 stemmen
1.477 de wind waait slierten haren in je ogen
je liefdevolle blik blijft onbewogen
mijn geest tuurt vol verwachting
naar je strakke glimmende buik
liggend op het natte zand
likkend aan je lippenrand
ik voel me aan de hemel staan
met jou als gouden volle maan
je mond voelt warm en zacht
ik streel je borsten pracht
het zand stuurt prikkels…
Van oase naar oase
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
621 We strompelen maar voort in onze Sahara's,
we vallen keer op keer te pletter met onze
snuiten in het hete zand. Happen zand.
'Another one bytes the dust!', zong Freddy
Mercury terecht. Liefde is vaak een fata
morgana en dan stik je in het zandslikken.
Er is meer woestijnleed dan liefdesoasen.…
Blote voeten op het strand
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
877 in het zand
De golven worden bemind
Blote voeten op ‘t strand
De zee kolkt heel gedwee
Ver weg is het land
Meeuwen vliegen mee
Blote voeten op ‘t strand
Daar loop je aan de kust
Je hebt het nodig want
Dit geeft serene rust
Blote voeten op ’t strand
Heuptas op je dij
Maria in je hand
Isis aan je zij…
Het gaat goed met mij
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
666 De zon, het zand, de zee.
Mijn vrouw smeert mijn huid in.
Op nu.nl
staat geen goed nieuws.
Misschien ben ik
de gelukkigste vluchteling.
Ik ben dankbaar
dat ik oud mocht worden
in de Nederlandse taal.
Met moeite sta ik op,
klop het zand van mijn handdoek.
Mijn vrouw ligt languit.
Ik spray een dunne laag zonneolie
over haar huid.…
de dwaalster
hartenkreet
3.3 met 13 stemmen
1.434 De onschuld is verdwenen
slechts lege schappen zijn overgebleven
na de rooftocht van realiteit
voor mij blijft niets over dan te lopen
over rotsen, zand dat ik ooit
gebruikte om kastelen mee te bouwen
nu is het niets
ik kan niet dromen
slechts dwalen
in lege abstractie
waarin ik niet meer weet waar het script is gebleven
en niet meer weet…
Reisopdracht
gedicht
3.3 met 71 stemmen
33.777 regen, er dreigt regen,
storm blaast zand weg
over de wegen,
men moet zijn ogen beschermen.
angstige vogels zwermen
boven het land.
de lucht is zwart.
... zeg langzaam:
Ik hou van regen.
Ik hou van storm.…
De wind vraagt
netgedicht
2.4 met 12 stemmen
1.353 de schuimende paarden
volgen de heer
der stormen gedwee
hun eindeloze rijen
storten zich
op het zand
en sterven
zou de wind soms vragen
of de zon lang genoeg
de aarde heeft verdragen
omdat de maan het vroeg
want de tijden lijken
steeds terug te keren
naar de grijze dijken
die het groene land
beklemmen…
st-jean-de-monts
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.777 links van mij de golven
rechts van mij
bedolven onder zand
de krant van dagen terug
boven mij de meeuwen
onder mij
het eeuwenoude land
het strand schuurt zacht mijn rug
achter mij de jaren
voor mij
jouw haren in de wind
verblindt de zon mijn ogen
van mij is de kust
in mij
heerst er rust en vindt
het kind zijn schat en zijn vermogen…
Verboden liefde
hartenkreet
3.9 met 23 stemmen
1.416 Jaloers, op het zand
dat je natte
blote voeten kust.
Jaloers, op de zon
die een stralende
glimlach ontlokt.
Jaloers, op de degene
die in je ogen ziet
wat ik had willen zien.…
Waar ben je toch...
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
2.392 Waar ben je toch
mooie lieve warme vrouw
Met wie ik velen uren
heerlijk passioneel vrijen zou
Met wie ik zou willen wandelen
hand in hand
Willen stralen van geluk
onze voetenstappen in het zand
Heerlijk glimlachend
Mijn hart vreselijk veroverd door jou
Waar ben je toch
mooie lieve warme vrouw…
Samen, in eenzaamheid.....
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
1.255 Tot over de grens wil zij verblijven
in armen der vergetelheid
zijn zacht geproken woorden
nu genageld in haar ziel
koesteren haar gedachten
het zout verweven met het
zand golft gebroken letters
als schuim, zin voor zin
zacht als harde waarheid
in plots verloren leven
samen een, maar nimmer
was zij zo een, doch alleen
met haar eigen…
Zwerfkei
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
1.358 Boven op een duin
wil ik mezelf achterlaten
in levende letters op steen
Mijn ogen gesloten
onder de wijde nacht,
gedachten waaierend naar zee
Nederig op het zand
toon ik de wereld mijn ziel,
in vogelvlucht, jij en ik één
Heel in de verte hoort
men het deinend gefluister
‘strooi mijn assen in de wind,
nooit ben ik nog meer’…
Langs de vloedlijn
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
914 Licht tipte zand, ogen bogen
en het strand raakte bedolven
onder een lange adem, de oceaan
een nachtsonate van geruis
en wij keerden op onze schreden
over gouden duinen, wuivende palmen
indrukken achterlatend
later dwaalden vingers
tussen schouder en blad
een levensloop van stiltewoorden.…
zomerplooi
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
3.620 een klein intiem terras
ludiek genesteld
in een zomerplooi
de tafeltjes vierkant
een rondeel vol vuur
de zon staat op één uur
je voelt dat ik je kozen wil
je oog zo klaar als water parelt
in het fijngeslepen glas
als uit het witte zand
de zon een ooglens brandt
zingt in je blik kristal.…
Erosie
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
564 De kopiëen van jouw voeten
staan nog vers in het zand
Ze vagen langzaam weg
Door de zee, de wind, een hand
Ik volg het spoor
dat steeds duidelijker begint te worden
Tot ik eindig bij nu
Er was nog veel te moeten
Dromen al op papier
De letters stromen weg
Door tranen, de dood, nu hier
Ik kan niet door
zonder het samen eeuwig oud worden…
De avond zijgt als zegen
poëzie
3.2 met 9 stemmen
2.048 De avond zijgt als zegen
Om heide, weide en zand.
Vaag worden al de wegen
Eén donker met het land.
De grijze verte nadert
Onhoorbaar, kalm en zacht;
In 't blauwende gebladert
Daalt stille vredenacht.
De hemel heeft zich rustig
Om de aarde heengespreid
En zoent haar nu wellustig
In zwijgende eenzaamheid.…
De zonen van de zon
gedicht
3.5 met 41 stemmen
14.976 Onder het ruigbehaarde
van de wolkenrand
bleef bloed dat nooit bedaarde
druppen in het zand.
En in de avondstonden
hebben nooit sindsdien
de zonen van de zon de
ondergang gezien
zonder dat hen de wonde
kwelde van voordien.
-----------------------
uit: 'Rebis', 1989.…
Strand weer.
netgedicht
2.1 met 10 stemmen
955 Struinden elkaar in lome duinen
strandden samen in heet zand
Handen graasden in gewillig gras
lippen zochten, vol begeer
Gesloten ogen spellen liefde
in staalblauw met zomerzon.
“Ik wou, ik wou, ik wou!”
”Ja schat, en ik van jou!
“Ook volgende keer…
naar strand weer?”…
Vlieland
netgedicht
4.3 met 18 stemmen
815 Proeft de zilte zee
Beleeft het strand
Voelt het zand
Je….
Betreedt de boot
Voelt de golven
Nadert de kust
Verlaat de rust….…
waterwerken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
444 aan dit strand
verzandt de tijd in een korrelig boek
verdwalen we in zeegeluiden
totdat het koud en kouder wordt
aan dit strand
ondermijnt het wassende water
de handgegraven waterwerken
en het laatste zandkasteel
aan dit verlaten strand
laat ik opnieuw het zand
door de zilte vingers glijden
totdat ik me los maak en vertrek…
indruk
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
623 het dorstig renpaard volgt een waadvogel
verwaand spoort de pikeur zijn onwillig lamoen
terug in de piste waar verdwaalde woorden
hoefafdrukken in het zand
daar spreekt je pen en schrijft je tong tekens
door het rennen uitgewist opnieuw het zicht
en jaarringen scherpen de tijd
die uitgerekend in papier verdwijnt…
Zwervend geluk
netgedicht
4.0 met 10 stemmen
1.289 Zij zwierven als nomaden
met een huifkar door het land
en zochten hun geluk
in rondedansen en gitaren
Ze speelden hun muziek
melancholiek op stuivend zand
en wasten in de meren
nog hun kleren en hun haren
Ze waren met de vogels
en de bomen nog verwant
en zongen uit hun longen
van de liefdevolle jaren
Zo trokken zij de wereld uit
met…
moraal aan de branding
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
650 ze gieren over dat strand
zesendertig kilometer op de ATB
voor de Egmond Pier Egmond
langs Castricum en Wijk aan Zee
ze voorspelden bevroren zand
blijkt het toch zacht gezond
zak je weg wat dacht je wat
die bikkels gaan harder rijden
achter de finish wacht
een menigte struise meiden…
Een schone lei
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
482 ik wilde spelen
aan het strand met
een schepje schelpen
en wat zand
maar de zee
leek het spel
steeds te onderbreken
door nieuwe kansen te geven
golfde een schone lei
om weer te beginnen
ik werd kwaad maar
lachte toen van binnen
want spelen is
het iedere keer
net even anders proberen
niet het eenmalig presteren…
Denkend aan jou
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
851 Ver van mij
verwijderd, leg ik je neer op het
brandend zand: op deze
onmogelijke plek werd geheel
onverwacht nieuwsgierigheid geboren.…
Maskeren
netgedicht
3.7 met 27 stemmen
1.100 telkens als
mijn tranen vloeien
vries ik ze in
en vorm
figuren van ijs
zelfs de warmte
van mijn adem
tracht ik te verstenen
om daarna alles
te stapelen
tot een standbeeld
van bevroren water
en koudgebakken zand
met hamer en beitel
plooi ik rimpels
tot een gelaat
van een doods bestaan
aan het voeteinde
kras ik nog wat…