6358 resultaten.
Ze brengt de kleuren tussen het groen.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
308 Ze fladdert vrolijk
in het rond.
Ze kust de bloemen
laag bij de grond.
Ze brengt de kleuren
tussen het groen
en kan zo heerlijk
vrolijk doen.
Ze is een diertje
met een warm hart.
Een gewone vlinder
maar toch heel apart.…
Daar waar regen verdwijnt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
332 Duizenden druppels storten ter aarde
in het donker van de nacht.
Geen moment dat het bedaarde.
Verloren van de zwaartekracht.
Nog steeds breekt het niet open
het zo donkere wolkendek.
Ik blijf maar verder lopen.
Erken elk van mijn gebrek.
Want gaan zal ik met overtuiging.
Daar waar regen reeds verdwijnt.
Maak voor alle ellende een laatste…
Zien tot aan de sterren.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
319 Ik zie tot aan de sterren
en van verre zie ik duizenden
hemellichamen staan.
Voor iedere ster is er op aarde
een lichtje uitgegaan.
Voor diegenen die nu aan de hemel staan
zijn op aarde mensen doodgegaan.
Die nu stralend neerkijken op ons leven
en ons een gevoel van rust geven.
Ik zie tot aan de sterren
en van verre wenkt mij het hemellicht…
Madeliefjes
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
335 Ongemerkt vaak gekomen
Zien we ze soms plots staan
En net zo stilletjes
Zullen ze weer gaan
Met velen zijn de madeliefjes
Kleurend de jonge voorjaarswei
Och bekijk ze toch eens beter
Van heel dichtbij
Wat zijn ze in wezen
In hun alledaagsheid
Simpel wonderschoon
Ze zijn de eerste tekenen
Van de ware lente en maken
Ons met hun fraaie…
Hagelwit
netgedicht
3.1 met 16 stemmen
335 Afgesneden koord
Kettingparels glijden weg
Plotse hagelbui.
Hoe open lucht langzaam begint te verkleuren
en vergrijzen met een opeenstapeling van duistere wolken
op hetzelfde moment werpt zon haar laatste dagstralen over stad en land
Bovendien boezemt het onbekend verschijnsel menigeen fracties chaos en wanorde in.
In het zicht van deze…
[ Het bos van het bos ]
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
458 Het bos van het bos
heeft netels en berenklauw –
geen paden met bank.…
De Zeewind en de Landwind
poëzie
3.7 met 10 stemmen
1.659 De zeewind komt, een blonde schone,
de verten toegesneld van 't land.
Ze wil het scheemrend blauw bewonen,
dat oprijst uit de waterrand,
het onbekende gaan verspieden,
dat in ravijn en dalkom schuilt,
en 't nog verhulde der gebieden,
waarop de morgennevel druilt.
Ze komt, de wadem op de wangen
die nog iets ziltigs in zich houdt,
van…
Laat mij maar struinen door de velden
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
385 Laat mij maar struinen door de velden
en dwalen door het dichte bos.
Waar tere anemonen stralen,
wit als sterren op het mos.
De beek die in zijn bedding klatert
laaft me als ik dorstig ben.
Voert me mee naar vreemde plekken
die ik alleen uit verhalen ken.
En als ik 's avonds moe gelopen
liggen ga in het zachte gras,
dan heeft het pad…
hap-slik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 Een reiger roerloos in een sloot,
een kikvors geeft zich bloot,
door de zon in slaap gesust,
zich van geen kwaad bewust.
De gevolgen laten zich openbaren,
kikkers zijn voor reigers etenswaren.
Met de snelheid van het licht,
zijn lange snavel goed gericht,
hap, slik weg,
Sorry kikker, dit heet domme pech.…
Gouden zonnestralen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
370 Gouden zonnestralen.
Het zilveren ochtendlicht
glijdt over mijn wangen
en streelt mijn gezicht.
Gouden zonnestralen.
Het hete middaglicht,
passie en liefde samen
als een goed bericht.
Gouden zonnestralen.
Het gouden avondlicht.
In bloemengeuren zal ik verdwalen.
Straks gaan de bloemen dicht.
Zilveren manestralen.
Het zilveren nachtlicht…
Lente in het park
netgedicht
2.3 met 7 stemmen
400 Ongekend geklop
Het is het hart van natuur
Een lente ontwaakt.
Hoe een ongekende zachtheid mijn zintuigen
prikkelt waarbij allerlei vogelgeluiden als een variërende
achtergrondmuziek het pad kruisen van waar kleurrijke muzieknoten
golven en meestromen met een notenbalk van waar einde nog niet is geschreven.
Daarnaast ontvouwen de heesters…
Samen beleven we de natuur
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
325 Samen beleven we de natuur.
Daarmee ben ik zo intens blij.
Het duurt wel meer dan twee uur.
Zoveel mooie dingen zien wij.
Zelden wil jij buiten iets met mij doen.
Maar als je dan in de natuur bent
bewonder je aandachtig al het groen.
Trots op alles wat je weet en kent.
Ik kan er zo naar verlangen.
Wat geniet ik er toch van.
Jij met je…
Teer in het morgenlicht.
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
316 Roze is de bloem
en groen het nieuwe blad.
De bloesem van de lente
als in een wolk gevat.
Teer in het morgenlicht
zo'n takje heel erg fijn.
Geniet dus van dit jaargetij
al is het bloempje nog zo klein.…
Voorjaarsvlinder
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
404 Kortstondig en vrij
Een onsterfelijke ziel
Vlinder laat haar zien.
Ontwaak mijn mooie vlinder uit jouw eigen
draderig huisje en spreid gevarieerde kleurrijke vleugels
opdat ze comfortabel en gestroomlijnd de verschillende luchtlagen raken
en de wegen kruisen van geurende bloemen die een voor een ook het levenslicht zien.
Bovendien komen…
Waterloper
gedicht
2.9 met 18 stemmen
8.576 rood kleurt de rivier achter mij
ik ben zwaar
maar voeten tasten vederlicht af
de weg naar de bron.
bij een bocht vind ik rust op een rots.
langs mijn linkerbeen snijdt wat voorbijglijdt
en zich verder in de verte kronkelt
geen wier zal hier vertellen wat de bocht
verbergt: (verdrinkingsdood? roeiboot? een vrouw
als een dam?)
wenkbrauwen…
Zwarte hoofden
poëzie
4.2 met 10 stemmen
2.569 Ik houd zo van die lage palissaden,
die van de kust de grote zee ingaan,
alsof veel mensen van de oever traden
en tot hun schouders in het water staan.
De zee, het strand, de lucht, alles is wijd
en breedgebouwd en krachtiglijk grootmoedig,
maar zij alleen leven in nederigheid
en praten niet, maar waken, trouw en goedig.
Dronken van stervensrode…
Net als de vogels
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
297 De nacht weer gehad.
een droom weer verwerkt.
Geluid van vogels op mijn hoornvlies.
denk ik aan verlies.
Hoor ik nog steeds de vogels zingen.
Sta ik nu te springen
om net als de vogels
weer aan het werk te gaan.…
Sprankelende ijlte
netgedicht
5.0 met 137 stemmen
373 ik heb
me vergist
in het wad
zijn zuigende
modder in een
te grote stap
laag hangende
koude mist dat
het zonlicht
voor even vergat
wij spraken
onze glinsterende
woorden met het
vloeibare van water
een sprankelende
ijlte die brak net
als het water was in
twee componenten
momenten in
leven en dood
een symbiose
die zij zelf…
Gedachten
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
535 Mijn gedachten drijven,
tussen droom en werkelijkheid.
Als bladeren die vallen,
dwarrelend in de wind.
Nog met de warmte...
van de zomertijd.
Hun voedsel gevend,
aan de grond waaruit...
ze zijn ontsproten.
Hopend
op een nieuwe lentetijd.
Antje.…
De zon van al mijn dromen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
321 Achter stoffige duinen van gedachten
ligt een grijze zee van pijn.
Eeuwig golvend in beweging.
Zo immens in al zijn zijn.
En de zon van al mijn dromen
bloedt in stilte langzaam dood.
Om herboren op te komen
in een blauwe lucht van hoop.
Een dag lang zal ze stralen
op het land wat mijn leven is.
Maar er is niemand die echt weet
hoeveel…
De dagpauwoog vlinder
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
425 Ik zie een vlinder in de lucht.
Ik denk aan jou en laat een diepe zucht.
Ik zie een vlinder vrolijk fladderen in de wei.
Ik denk aan de woorden die jij ooit tegen mij zei.
Dat je ooit een Dagpauwoog vlinder worden zou.
Wat hou ik veel van jou.
Ik zie een vlinder neerstrijken op het gras.
Ik denk aan jou en besef wie je was.
Ik zie een vlinder…
Mijn liefde voor Lente
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
310 Ongekend gevoel
Het fladdert en zweeft in mij
Ik ben weer verliefd.
Hoe mooi en schoon jij de woorden giet
in een liefde die als een echo klinkt door mijn hoofd
Er is niets aangenamer dan door te luisteren met al je zintuigen
naar deze minnelijkheid en de sfeer die deze poëzie uitstraalt op te nemen.
Dat de uitdrukkingen niet alleen verbinden…
Mijn liefde voor Lente
netgedicht
2.4 met 14 stemmen
378 Ongekend gevoel
Het fladdert en zweeft in mij
Ik ben weer verliefd.
Hoe mooi en schoon jij de woorden giet
in een liefde die als een echo klinkt door mijn hoofd
Er is niets aangenamer dan door te luisteren met al je zintuigen
naar deze minnelijkheid en de sfeer die deze poëzie uitstraalt op te nemen.
Dat de uitdrukkingen niet alleen verbinden…
De regen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
317 De regen valt met grote druppels uit de lucht.
Ik wil dansen met de druppels
Ik wil mijn haren nat voelen worden.
Ik richt mijn gezicht naar de lucht
en voel de druppels rollen over mijn wangen.
het spoelt alles van me af.
De regen stopt.
De laatste druppels rollen langs mijn lichaam.
Ik voel me herboren.…
luimige lente
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
387 Lente is opnieuw ter wereld komen
met een slag van de klepel
galmend uit het zenit
de trilling die je moleculen herschikt
je lichaam uit zijn schamperheid schudt
En hoe honend bijna de zon schelms
schaamteloos ligt te bronsklokken
uitdagend op haar zij rolt
ze weergalmt en weergalmt
de lokroep
je kunt nog net
een kukelekuu onderdrukken…
Pril voorjaar
hartenkreet
3.0 met 7 stemmen
340 Vloeiende tranen
de natuur in bloei en groei
Lente geboren.
Ondanks wisselvallig weer met afwisselend zon
en buien bereidt maart zich heimelijk voor op wat komen zal
Gazons, gemaaide graslanden en weiden worden meer en meer gevuld
met allerlei uit vochtige aarde sluipende stengels van madeliefje en pinksterbloem.
Gedreven gepassioneerd…
Zie de krokusjes staan
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
321 Na de wintertijd kondigt de lente zich aan.
Zie de krokusjes en de narcissen in de bermen staan.
Bloesems beginnen knopjes te vertonen.
eieren uit vogelnestjes beginnen uit te komen.
Sneeuwklokjes steken met hun kopjes boven de grond uit.
Hoor de vogels met hun gefluit.
Bijen kun je horen met hun gezoem
en strijken neer op een bloem;
en zuigen…
Honing
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
451 Er kwam een kleurig vlindertje,
dat zette zich op mijn bord.
Ik vond het niks en
joeg hem weg. Vort, vort.
Maar even later
kwam hij weer.
Die honing was zo zoet,
dat proeven deed hem goed.
Ik sprak tot hem en zei:
“Als jij mijn honing lekker vindt,
kom dan maar elke dag.
Ik heb genoeg, een grote pot.
en ben er zelf ook op verzot.”…
De Kern
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
331 Een kale vlakte
ogenschijnlijk stil
Een jonge scheut
buitengewoon pril
Een blaadje groen
ontluikend fris
Een schuchtere knop
verstopt in duisternis
Een lentebui
Een zonnestraal
Een lichte bries
En dan brutaal …
Een kleine scheur
tussen de bladen
van de kelk
die doet verraden
wat een schoonheid
binnen huist
die vol van lust
en…
Rijshout
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
402 Zoutwatervis ligt doodstil in de grienden
Zoetwatergoven spatten op basalt
Een knotwilg is het die zijn vuisten balt
Om holten die recent als ogen dienden
Al half verdroogd, gedeeltelijk verteerd
Is het of hij alsnog om bijstand smeekt
Met een gebed dat van nieuw leven spreekt
En vrees in overgave transformeert
Ach, raadsel, dat de adem…