1673 resultaten.
De mobiel
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
686 Het piept
De mobiel
In de trein
In de bus
De blik van mensen
Zoekend
Naar het scherm
de mobiel
Het contact
een radar
Een vernunftige cel
heeft impact
De mobiel
In de jaszak
Men kijkt strak
Waarvan heeft de mobiel ons in deze tijd
Bevrijd
Wat is de revolutie
Achter dit brein
Wat is het effect ervan
Wat is het plezier
Wat heeft…
Zie! waarom mensen dichten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
979 Het bevrijden uit de vliezen,
van karton en knellend plastic.
Dan pas mag het eerste boek,
het levenslicht aanschouwen.
Maar is het boekje wel gezond?
Is het leeslint wel rood,
zoals bindend werd afgesproken?
Is het schutblad wel oranjegeel,
zoals stellig werd beloofd?
Gelukkig ging alles goed. Zucht!
'ZIE!…
Wachter
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
534 Zou ooit zijn geest zijn overweldigd
door 't mystieke licht
van sterren dat hem lichter maakt
bevrijd van zijn gewicht?
Zou ooit die wachter, net als wij
een mens van vlees en bloed,
een glimp der eeuwige
oneindigheid hebben bevroed?…
Rooilaan langs de Maas
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
721 Daar ging ik met de hond elk jaargetijde,
tot vreemde mannen ons met vuur beroofden
van deze gang die ons voor kort bevrijdde
van kooi en tijd. En ik herinner mij de
begeerde schaduw die het zonlicht doofde,
het herfstgeruis dat eeuwigheid beloofde.…
Dodenherdenking 2019
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
470 bloemenkrans
gevlochten met
kralen parels
om te herdenken
't herdenken
van slachtoffers
die zijn gevallen
in de tweede
wereldoorlog
alle mensen
die onvolwaardig
bevonden werden
door het systeem
alom stilte
pijnigende gedachten
de adem stokt
een brok in de keel
mede om onze
bevrijders die hun
leven gaven
om ons te bevrijden…
Het muurbloempje
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
629 Ik heb je zien bloeien
dat ene moment
Een glimp van de schoonheid
die jij vanbinnen bent
Het was alsof het zonlicht
geheimzinnig door de bladeren scheen
Jouw gesloten aanzicht waarna
alle pracht vanzelf verscheen
Eindelijk na al die tijd
van dichte knoppen treuren
Blijkt de bloem van blad bevrijd
en zien wij het gebeuren
Iedereen werd…
Under a yewtree
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
557 In Painswick heb ik mijn gemis begraven
Nabij een Yewtree op de dodenakker
Het maakte opluchting en vreugde wakker
Een rouwkoetspaard, bevrijd, begon te draven
Toen kreeg het vleugels en verkoos te wonen
-Zijn vlerken werden wolkenwit geverfd -
Waar een trawant zijn inspiratie werft
Om die bezield aan dichters te vertonen
De poëzie in Painswick…
Toverkruid
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
586 Alleen een list kan bevrijden,
uit de handen van deze tovenares –
dochter van een zonnegod.
Ze is vleesgeworden tegenstelling,
belichaamt confrontatie,
is warm en ijzingwekkend,
sociaal en kiezelhard.
Kruist ze je pad,
dan kun je twee dingen doen:
hopen dat de goden je goedgezind zijn,
of slim zijn en rechtsomkeert maken.…
uit de stilte van vroeger
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.556 niet klonk
geen toon die vibreerde
wat je ook probeerde
je ziel ging altijd op slot
gesloten door pressie
barricades van agressie
alle gevoel ging kapot
hij jatte je vrijheid
de trouw aan jezelf
ondergroef je persoon
het leek heel gewoon
jij was toch de moeder
hoeder van kind en geluk
hij maakte je stuk
tot je bevrijding…
ogen delen slagen uit
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
1.102 gaan in het
incasseren van de dreunen
ogen delen slagen uit
als blikken niet trotseren
de pijn zal voor diegene zijn
die zich als eerste laat bezeren
het is geen spel meer
als de wonden open rijten die
in een lang proces gesloten zijn
ernst brengt nu herinnering
de fout die jij beging
staat weer te kijk, je was
er nog niet van bevrijd…
Terug in de tuin
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 Daarginds is een groot veld
waar ik ga zingen
om mijn ziel te bevrijden
Mensen zijn van goud, sterren-
stof in het grote, grote veld
- eindelijk terug in de tuin
'O, mag ik met je mee?
Weg uit de smog!'…
DE NIEUWE BEZOEKER
hartenkreet
5.0 met 10 stemmen
1.243 scheiden
tussen vier muren in eenzaamheid gekneld
zij leed al maanden aan ondraaglijke pijnen
toen plots haar laatste oordeel werd geveld
zij zagen haar in stille gelatenheid wegkwijnen
toen een nieuwe Bezoeker zich had aangemeld
uiteindelijk haar eeuwige vreugde had versneld
Hij die tussen tijd en eeuwigheid ging snijden
Hij had haar bevrijd…
Teugelloos
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 ik zwem in het water
en roep je woordeloos aan
zie mij eens, in deze vrijheid
ik verword hier tot een muze
van jouw dromerig bestaan
spreek niet over later
dan ben ik weg uit jouw tijd
maar nu drijf ik op rimpels
water, lichtblauw getint
alsof de hemel mijn glimlach bemint
ja, ik ben ik, ik voel me bevrijd
als ik terugkeer naar het stenig…
Beter is goed
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
578 Het is goed dat je bent
gaan joggen om alle stress
uit je vermoeide lijfje te lopen
het is goed dat je alle stress
in je lijfje door je bloed naar
je gekwelde hoofdje laat lopen
het is goed dat je weet en beseft
en beleeft wat het is om bevrijd
te zijn van de kramp in je hoofd
en je bloedende hart
het is goed dat dat dreigende…
De illusie volmaakt
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
430 en scherpe
kruisingen bestond
daar waar erosie
de kleuren licht had
gehouden kon men
het beste zijn structuur
aanschouwen
geen gesloten geheel
wel een plaveisel schotsen
die gehavend door
teveel botsen een
mooie afsluiting vormden
geen batterij schijnwerpers
voor mij ik was al blij
dat ik eindelijk van de
illusie volmaakt was bevrijd…
Diep stil water.
gedicht
4.9 met 694 stemmen
7.934 Ik wilde uit haar lichaam zijn,
weg van haar omhullende warme vocht,
bevrijd huilen en zuurstof zuigen,
een geheugen starten, hijgen, worstelen
met schuim op de lippen, kop in kas.
Buiten graag: het volle leven,
het vermoeden van grote liefdes, schoonheid
als het even kon. En sneeuw.…
De dienstmaagd
poëzie
4.2 met 10 stemmen
3.114 Eerst als zij alle afwerpt, wordt zij zuiver
Zelf en bevrijd, maar dan drijft haar een huiver
In ’t kille bed, dat haar als vreemde ontvangt.
Wat geeft haar dan het weten: ik ben schoon.
Vreugde niet meer, alleen een niet vergeten
Verloren rijkdom, lang geleên bezeten.…
DIEWERTJE BLOK PRESENTEERDE!
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
786 Conrad van Alphen concerteert in de serie "Klassiek en Wijn" het programma La Passione, waarin lijden de weg ruimt naar bevrijding en vreugde. Het programma werd gepresenteerd door Diewertje Blok, die vroeger het ontbijt-nieuws echt bij je binnenbracht en gisteren mij raakte door haar visie op het lijden....…
De bezetter
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
944 Zes hoog; even voel ik mij bevrijd.
Slechts ijle lucht,
een korte vlucht,
is de drempel die mij nog scheidt.
In therapie; opnieuw weer naakt.
Mijn vrije wil,
bepaalt een pil
van vijftig milligram, 3x daags.…
poëzie
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.301 ritmisch ruist
als brandend water onder
rijzend maanlicht flikkert in zichzelf
als glans je ogen bedekt
en tranen opwellen in het donker
als voeten je sporen volgen
en straatstenen tijdloos treuzelend
je vervoeren naar wie weet waarheen
als iemand je lippen zoekt
en teder je twijfels kust
als handen zich langzaam ontsluiten
en je bevrijden…
Overdadige lentedag
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
1.040 De bomen zwaaien de winter uit,
buigzaam zwiepen de bevrijde takken
op een victorie zaaiende zeewind.
Pulkend is het plezier van bottende twijgen
die zweren en puisten van het groene pus,
uitgeknepen door een kloppend kussen
van gonzende stromen lentewarmte.…
Het verlangen naar jou
hartenkreet
4.0 met 31 stemmen
4.897 liefde weerspiegelen
mijn hart slaat op hol
mijn ziel voelt zich vrij
Het branden van binnen
de lust opgewekt door jou
ik sta in brand
ik stijg naar hoogten
hoogten ongekend
Je hele lichaam trilt
de opwinding zie ik in je ogen
ik streel zachtjes je warme lichaam
twee lichamen tesamen verstrengeld in elkaar
twee harten in passie tot bevrijding…
Vrouw in de wasmachine
hartenkreet
3.7 met 26 stemmen
1.910 Ik voel me als vuil wasgoed
In een wasmachine draaien
Niemand die mij bevrijd
Mij uit de trommel kan graaien
Ik blijf maar in beweging
Maar kom geen stap vooruit
Kijk angstig om me heen
Vanachter een ronde ruit
Het duizelt me aan alle kanten
Ik verdrink haast in het sop
Het schuim staat aan mijn lippen
Mijn haar plakt aan mijn kop…
In jou
hartenkreet
3.8 met 17 stemmen
4.339 Het bevrijdende niets ervaren, is in jou zijn
waar het brandt vuurzee van verlangen
en de witte wolken van het kind ontstijgen uit zijn droom.
In jou zijn is het genot van duizenden lachen
reizen van eindeloos terug verlangen
naar de glooing van jouw duinen.…
Het zuiverste regenwater
netgedicht
2.5 met 13 stemmen
4.605 spiegelt een oude ziel tegen het gezag
De gedachten lossen op in het luie zweet
Ik geef me nooit over zoals je weet
Geen dag zonder stoot of slag
Het is niet zomaar een gewonnen strijd
We ballen de vuisten, we lachen en huilen
Het hele leven met je delen, daartoe ben ik bereid
Een Utopia is met niemand willen ruilen
Je hebt me gevangen en bevrijd…
Rafels en pluizen
netgedicht
4.7 met 27 stemmen
429 bevallig wapperden
flarden sierlijk
tegen de lucht
eindelijk bevrijd
en losgelaten uit
hun dagelijkse rust
jij hebt ooit
de wol gesponnen
garens gekleurd en
geweven en met
kromme naald het
patroon erin gedreven
die combinatie
van technieken
baarde het tapijt
waarop generaties
hun voeten uitgebreid
hebben gespreid
het kleed…
REFERENTIE
netgedicht
2.9 met 9 stemmen
1.272 dit is mijn vrijbrief, elke weg ligt open
ik ben van al mijn ketenen bevrijd
noem het desertie, ik ontwijk de strijd
vanaf vandaag zet ik het op een lopen
kom ik bij een rivier?…
liefde voor elkaar
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.730 jij houdt ervan dat ‘k jou verleid
ik dat ‘k jouw zachte borsten voel
- het trekt mij altijd naar je toe -
en mannenkracht stijgt in mij hoog
wanneer ik dan je schoot bevrijd
ik hou ervan als lust mij wekt
jij dat mijn lijf ’t jouwe bedekt
omsluitend proef je mijn begeer
genot in steile tuimelvlucht
is voor ons beiden nooit genoeg
eerst…
Onweer
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
810 Er is geen houden
aan de vlucht van vele bliksemschichten
Zij striemen, geselen en verlichten
nog voor de woeste wolken bulderen
maar toch weer stiller worden na een tijd
als regen verzacht de zon heeft bevrijd…
Glijbaan
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
893 Die vaart, die snelheid waren je van het
en leken ons van saaiheid te bevrijden.
Het onbezorgde leven dat we leidden
hield met het glijden nog gelijke tred.
Maar dan – het is een ongeschreven wet –
kan ons geroetsj ons plots niet meer verblijden.
We krijgen met onszelf wat medelijden
en willen dat de klok wordt teruggezet.…