2304 resultaten.
Overgang
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
782 Met bloemen versierd
geheel in dromen verzeild
vredig met gesloten ogen
wetend dat kaarsen branden.
Bekende stemmen klinken ver weg
favoriete muziek speelt in volgorde
brengt alles in diepe stilte
ligt gevoelig in ieders hart.…
In jeugdig renoveren
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
827 kruimelt
op de weg naar morgen
de stenen zijn
hun draagkracht kwijt
hechten niet meer als geheel
het wordt hen allemaal te veel
maar het interieur
blijft bij de tijd
in jeugdig renoveren
de trends steeds uitproberen
de discrepantie wordt te groot
een bouwval rijp voor sloop
de geest nog ongebroken maar
dood heeft de voordeur al gesloten…
nachtlezing
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
797 vaak
houd ik mijn ogen
gesloten
om de nacht te ervaren
wanneer hij aan mijn zijde slaapt
om te voelen wat hij voelt
zonder begrensde ruimte
of, opnieuw, een andere dag
mijn vingers aarzelen
willen overhellen naar het ongeschonden zwart
dichtbij de reis van vroegere dromen
de verbinding met een volle zee
en de vele onsterflijke…
In de wachtkamer
netgedicht
2.6 met 9 stemmen
969 vergeet - me – nietje vraagt
al zijn ze reeds geplukt en verwaterd
door de langen vazen
waarin droogboeketten
zwijgen en zich rijpen aan het frêle licht
zachtjes schuifelen de voeten
onder de langgerekte benen
en is verveling het uur van
het moment
stilte is de bode van het verzet
om de dood te vermijden zolang
de spreekkamer gesloten…
lieve jij
hartenkreet
3.4 met 20 stemmen
2.415 Er is een lichtje voor je gaan branden
nu jij je ogen hebt gesloten.
Het geeft rust te weten
dat het goed is zo.
Je hield van de mensen
die je achter je liet
en wij weten dat.
Geen energieslopende dagen meer,
geen nachten lang meer wakker.
We hebben je laten gaan,
even los van de pijn.…
In retroflectief
netgedicht
3.8 met 16 stemmen
872 het is haast een bindend zicht
dat zich vertoont in jouw licht
mogelijk vertroebeld
door gevoelgewicht
of gekluisterd
aan lijfelijk beklijven
*
als IK
naar je staar
beluister
jou proef
dan ben jij dat ook
maar mezelf
misschien nog meer
het is een beeld naar gelijkenis
gespiegeld in de oneindige ruimte
van mijn gesloten…
beroerd taboe
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
806 ach, ik omzeilde jouw muziek
ik strakte de blik in mijn ogen
liet de tere snaren niet zien
meetrillen niet meer horen
mijn rusteloos hart veilig gesloten
voor vredige klanken die komen
en diepe tonen met jouw dynamiek
mijn ontroering merkte je niet
mijn doelloze handen stopten
met spelen, het gevoel was er niet
de rilling van binnen verdwenen…
Verdriet
hartenkreet
2.2 met 23 stemmen
2.455 De echte kinderen smaalden, dat stukje komediant
Je was ook zeer gesloten en stil, zowat mijn zielsverwant.
Watermannen, weet je, slim en passioneel
Deze mensen zijn écht, voor hen dus geen toneel.
Je bent een mens van goud, waar ik zielsveel van houd
Een kus op je voorhoofd, je voelde nog niet koud.…
Niet welkom in de hemel
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
546 hoge poorten blijven gesloten
niemand begrijpt me
gevoelens veranderen
veranderen mij
iedereen is anders
in deze te grote zee
reikt niemand mij de hand
echoën golven tot in de verte
grote dieptes blijven onbereikbaar
drijf onbegrepen naar waar
jij je verborgen houdt
onder water
wil de hemel mij niet
niemand geeft een zier
kabbelt…
Triest
netgedicht
2.6 met 12 stemmen
1.138 bliksemsnel verdwijnen je woorden
ze ebben weg als beeldsporen
achter de geslotenheid van je gezicht
ik durf het niet te vragen
wat je nu precies hebt gezegd
ook al verstond ik je niet zo goed
ik verloochen niets
maar ik heb geleerd dat
stenen en sterren niet opdringen
en bloemen stil zijn
de wind blaast mijn verlegenheid wel weg
ik…
Als de dood roept
hartenkreet
2.2 met 16 stemmen
2.030 Als God de onschuldige tot zich roept
Wordt het boek dan gesloten ?
Zullen wensen vervliegen
Als een herfstblad in de wind ?
Zullen sterren verdwijnen
Als wolken der vergetelheid voorbijdrijven ?…
Tegen beter weten in
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
499 Als hoop kan zwemmen,
schenk ik je een rivier
Met mijn monding in jouw mond
op vruchtbaar gemaakte grond
en graag gaan we samen
een gesloten geheel vormen
tegen beter weten in...…
Liefdesdans
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.390 Ogen gesloten
voor hen die hen omringen en zijn overgoten
met verdriet
al deze liefdes redden het niet.
Al deze mensen omringen en zingen....
"aan het eind van jullie lied
redden ook jullie het niet"
maar..
zij willen nog zo graag geloven
laat hun,
laat hun hoop toch nog niet doven.…
hoezo ongelijke strijd
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
807 hij staat op punten vóór
de vijand tegen wie ik wel móet véchten
zoals ik vaak van kenners hoor
maar ik mag hem wel
als hij zich koest houdt
kunnen wij nog samen door één deur
sindskort heb ik een deal gesloten
met hem, er is een tijd van strijd
maar ook weer van op adem komen
begraven wij de strijdbijl voor heel even
dan raak ik zelfs…
Waar ik leefde
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.106 Zachte ogen kijken me aan
oud en fragiel
maar nog steeds teder
bijna een moeder
was jij
daar waar ik leefde
Geluiden van weleer
dwarrelen neer
prompt verloren
ooit bevlogen woorden
nu slechts bestemd
voor dovemansoren
En straten lijken kleiner
alsof alles terugdeinst
voor zoveel verleden
mijn ouderlijk huis nu gesloten
als een winkel…
Vlucht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
470 Ik zal je ontvangen met mijn ogen gesloten,
mijn kin omhoog, neus in de lucht.
Zelden heb ik zoveel genoten.
Op mijn lippen voel ik een zucht.
Tintelingen die mij aanstoten.
Ik ben getroffen door je vlucht.…
De geleefde dag
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
648 mijn hand raakt het kozijn
terwijl ik het ijzer beroer
duw buiten weg, weg van mij
die bedompte lucht
van een gesloten cel
waarmee ik avondrood voer
het is hopen op koelte
wanneer de dag is verdreven
en de stilte haar diepte zoekt
het geruis in mijn lijf
neemt tijd om te zweven.…
Heerlijkheid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
557 Met gesloten ogen.
Langzaam adem ik in en uit.
Na een uurtje spring ik uit bad.
Vlieg ik uit mijn mijmering.
Zo begin ik steeds weer mijn dag.
In het water.
Ik begon al in mijn baarmoeder,
als foetus.
Nu drijf ik in mijn badkuip,
als blote heer.
Heerlijk.…
Tot de zonnewende
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
463 er waait onrust
in de bomen
bladeren krijgen geen respijt
jachtig strijdt
het licht met donker
in deze vreemde tijd
mensen zoeken warmte
bij een gezellig vuur
verjagen kou tot in het late uur
deuren en gesloten luiken
houden magie en geesten
uit het duister buiten
die ‘s nachts feesten
tot de zonnewende als licht
zijn krachten…
Lelijk? mooi?
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.240 Niets moge aan die schoonheid falen:
Die de koude glimlach ziet
Om gesloten lippen dwalen,
Die de trots voelt van die blik,
Blijft bewondren, maar - met schrik.…
op zoek
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
705 op zoek
maar ik kom niet dichterbij
jouw armen gesloten
iedere blik
voelt als verstoten
je aanraking voelt als lucht
niet bij je zijn,
is erger dan wat dan ook
ik kom niet verder
dan achter jouw schaduw
staan in jouw donker
dichtbij, maar toch ver van je af
het is als de zon zien,
maar zijn stralen niet voelen
als het einde van de…
vader
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
526 uit het halfduister doemde
zijn silhouet op:
mijn geketende vader
dichterbij kon hij niet komen
de doos van Pandora boordevol
met onmogelijke verlangens
bleef hermetisch gesloten
het leed zou te groot zijn
we stapten over de valkuilen
van onze zwijgende harten
in een beschermende stilte
vloeiden we samen
ik kwam hem zoveel later…
getogen
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
527 hoever gaat het gedogen
worden ogen gesloten
waar mensen creperen
van ondragelijke lasten hoe ver gaat gedogen
bij zinloze gesprekken van het niet willen zien waar beelden kermen
hoe ver gaat gedogen als maskers weg vallen de kern zich openbaart
boze stemmen fluisteren het was geen gedogen maar stille gemakzucht
van kromme gedachten die de…
Nog vragen je ogen
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
493 er was iets met
die ogen al hield
je de knuffel
ondersteboven
ze keken je altijd aan
heb geprobeerd
weg te lopen
maar hun blik
ving mij voor ik de
deur had gesloten
ze hadden
iets vragends in
een verbazend
waarom kom jij
niet dichterbij
speel met mij
koester en kriebel
met warme handen
dan zie ik weer je
blijdschap en lach…
Nieuwe vertes
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
427 wij dachten het
maar waren
niet gelijk
juist het
onderscheid
in alle subtiliteit
bleek de kern
van de strijd door
zijn geslotenheid
waar enige
opmerkzaamheid
juist ruimte geeft
in het ontdekken
van nieuwe vertes
is het ook een
gevoelige
manier de ander
licht te grieven
door middel
van elkaar niet
zo goed te
verstaan en…
Verknoeide kindertijd
hartenkreet
5.0 met 3 stemmen
624 het gebouw
de goede Herder
verwezen naar
Jezus toch
doch
de bewoners
deden aan
kinderterreur veel
te hard
werken dreigend
met een
isoleercel
kortom enorme
kommer en
kwel
de kinderen
kwamen al
uit probleemgezinnen
incest en
van alles
wat
achter dikke
gesloten deuren
hoe akelig
was dat
terecht schadefondsen
en monument…
Zonder magie
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
478 dat ik het met
een lichte
mystiek begiet
honger deed
mij schrokken
maar de grote
brokken missen
de verfijnde smaak
dus ben ik
gaan prakken
om de realiteit
in kleine stukjes
te behappen
er waren nog
wat onverteerbare
zaken die niet echt
koosjer smaakten
al in plastic verpakt
een probleem
afvalbak die
luchtdicht was
gesloten…
Verbinding
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
673 Zachtjes wuif je mee
als een veertje in de wind
de volwassene verdwenen
je bent nu weer kind
de muziek neemt je
ik weet niet
waar naartoe
ogen gesloten
je lichaam zo moe
waar ben je
wat zie je
wat voel je
op dit moment?
hoe lang
zal het duren
voordat je mij
niet meer herkent?…
Vrij concentratie-kamp
netgedicht
4.8 met 10 stemmen
761 Eindigende Auschwitz treinsporen
Rookgordijnen asgrauwe lichaamsgeuren
Jodensterren niet-genomineerden
De aangegeven sterren die plaatselijk zich niet waterdicht weten
Klaarlichte dag die nachtparels verwacht
Maanlicht in zonne-kracht
Schouwen gesloten poorten
Gebroken woorden herboren
Bevrijdingsdag op sporen
Uittocht gelukkig vol-bekomen…
Het zwarte gat
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 ik bonkte
met mijn
vuisten tegen
het donker dat
ondoordringbaar
voor mij was
glad en gesloten
het echoën
was in de pijn
van mijn handen
verdwenen slechts
een beurs gevoel
aan het einde van
krachteloze armen
straal voor straal
had ik het laatste
licht ver achter mij
zonder reflectie
of weerkaatsing
bleek ik totaal
gedesoriënteerd…