1711 resultaten.
Cirkelloop
poëzie
3.9 met 10 stemmen
3.161 Oneindge wereld, onvoltooid heelal
En onbegonnen, maar waarin elk deel
Beeld van het heel is en een lichtgespeel
Langs de eeuwge banen, zeg, zal eenmaal, zal
Ooit zijn het eind van uw gestage brand,
Gij diamant in 't holle van een hand?…
cv
hartenkreet
3.8 met 18 stemmen
927 vertouwen
maar kom overal te laat
Zie er uit als een zwerver
maar dat is toch niet waar het om gaat
Een paar keer heb ik gezeten
Ik werd opgepakt door een hele delegatie
Maar nu ben ik weer even buiten
dus bij deze mijn open sollicitatie
Zit onder de ringen en tatoos
maar dat hoort er echt bij
Dus dit een mijn cv
wie heeft en een baan…
Geboren Als Koning
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
936 altijd maar stralen
dat is wat je wel mag
het geld en de luxe
ach stel maar gerust
dat het niet opweegt
tegen privacy en rust
Geboren als koning
maar toch ook gewoon
als mens in de kosmos
zonder uiterlijk vertoon
als mens met gebreken
soms dapper soms klein
maar bovenal kwetsbaar
als mens in 'het zijn'
Geboren als koning
geen baan…
Soms
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
3.614 Over mijn huid, ooit strak gespannen,
glijden over rimpels tastend mijn vingers,
die de weg voor het scherpe mes
voor een lange haal in de
juiste richting banen.
Weer met zorg en netjes glad geschoren
voel ik me altijd weer opgeknapt.
Lekker fris, vitaal of als herboren;
een dag erbij om samen
volop te genieten.…
die ene vrouw
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.219 Hij heeft het prima naar zijn zin,
is net gestopt met roken
zit nog lekker in zijn vel
niet eenzaam, niet op zoek
In het bezit van stalen ros
goede baan, een prachtig huis
en vrienden bij de vleet.
Het enige wat nog ontbreekt
dat is voor hem een leuke date.…
Oranje
poëzie
2.9 met 7 stemmen
2.740 Holland grijpt de wapens aan,
Om de vijand af te slaan;
Plant de leger vanen,
En het uitgetogen zwaard
Zal de fiere Leeuwstandaard
't Spoor der zege banen.
Holland blinkt in 't krijgsgeweer;
Holland vlamt op krijgsmans eer;
't Zal zijn haard bevrijden.
En de God, die wond'ren doet,
Zegent aller brave moed:
Hij zal met ons strijden.…
Waarheen, ontaard gemoed, waarheen?
poëzie
3.5 met 2 stemmen
2.612 Wat gaat mijn domme ogen aan,
Haar eigen Meester te verraen;
Een weg te banen, ten verderf;
Te maken dat ik levend sterf?
Door u, helaas! werd ik gewaar,
Wat holle golven van gevaar,
Wat baren van verdriet en wee
Daar bruisen in de Minne-zee.
Ik zweer 't, gij zult hiervoor met mij
In eeuwig-droeve tranen zijn.…
Het molecuul
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
701 Er zweefde een stofje door mijn vertrek
Ik vernam het toen een zonnestraal er op landde
De aantrekkingskracht liet het gaan bij verstek
Totdat het op een meubelstuk strandde
toevallig deed het mij denken aan de aarde
in een baan door het immense heelal
alle stofjes die het lang geleden vergaarde
en die werden gevormd tot een grote bal
alles…
Perpetuum mobile zoektocht
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
491 In lijnen loop ik mijn weg
over deze aarde
zoekend de rechte baan
maar kom mijzelf dikwijls tegen
daar paden in cirkels gaan
volg mijn leven in hoeken
donker uit het licht
blijf stug in schaduw zoeken
naar zonneschijn en evenwicht
geen wegen lopen recht,
noch krom door vlakten of bergen
en langs de waterkant
kan niet de stroom verbergen…
Vlinder in Frankrijk
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
821 Zij fotografeerde een vlinder in Frankrijk
op weg naar het zuiden, gewoon langs de baan
en vond het al altijd een beetje belangrijk
dat vlinders op foto's 'opengeplooid' staan.
Maar hij, met de vleugels toe, wou niet poseren
al vroeg zij: 'Toe vlinder, geef mij toch een kans'.…
Opdracht
gedicht
3.7 met 3 stemmen
3.412 Ruim baan,
en weet: Wie stilstaat kan ook verdergaan.
----------------------------
uit: 'Zwijghout', 2000.…
Kortenhoef
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.617 Een fuut komt haastig nog door de ban,
met watervrees zwemmend, alsof het zo weer
spertijd is, weer jeugd en oorlog worden kan.
Een bel ontploft zacht aan het oppervlak;
heeft ook het ongeborene al ontzetting?
Wat heb je toch met de stilte,
steeds minder beangste, verouderde man?…
De wet van de sterkste..
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
582 Behoedzaam baan ik mij een weg door
de wildernis waar ieder moment een
slang kan toeslaan.
Zoals een hyena dit kan doen bij een hert.
De felle zon doet zeer aan mijn ogen
en brandt op mijn huid.
Onbehagelijk vervolg ik mijn weg, weet
heg noch steg.
Niet ver van mij vandaan brult een leeuw
heel luid en trillen mijn ledematen.…
Old Bols Blues
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
479 De luiers zijn al jaren van de baan;
nu ga elke avond naar de kroeg
en drink gestaag tot in de morgen vroeg,
maar nooit zo veel dat ik niet meer kan staan.
En steeds als ik welhaast het loodje leg,
dan neem ik er nog één, voor onderweg.
Adriaan van Dam…
sint en piet
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.671 Gaat u gestaag verder met uw baan.
Vul elk kinderhart met uw goedheid en laat piet wat lekkers strooien.
Er zijn nog genoeg dagen in het jaar om met modder te gooien.
Het is bijna 5 december en dan zit het er bijna op en amerigo zal dan ook wel vol zitten dat arme beest.
Wortels en stro zijn weer op en voor ieder kind een gevulde zak.…
Een nieuwe start
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
572 Een nieuwe baan met goede wil.
Een ouwe instelling weer tot leven, ik ga voor mezelf alles geven.
Ik ga weer trainen als een beest. Schoon eten lang diëten.
Er voor zorgen dat het monster in me weer leeft. Ouwe knopen hak ik door, wat geweest is, is geweest.
Oude liefde moet slijten, iets wat ik een plaatsje geeft.…
ruilhandel
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
904 multinationals
nu zijn wij als pionnen
in hun schaakspel
strategisch tegen elkaar op gezet
goed geoliede robots
net als sommige vogels
slapen wij terwijl we vliegen
tussen de incidenten door
enkel geprogrammeerd
om te vuur en te zwaard
het denkbeeldige hachje
veilig te stellen voor
denkbeeldige vijanden
terwijl wij - in de ban…
Ik zie ze gaan, met de vermoeide tred
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.678 Ik zie ze gaan, met de vermoeide tred
van hen die moedeloos-ontkrachtigd leven,
die nooit op banen van manmoedig streven
een veerkrachtige voet hebben gezet.
Ik zie ze gaan, met de slepende gang
van wie niets wacht, na de doorzwoegde uren,
dan even 't kort opflikkren van de vuren
der lust, en weergalm van haar rauw gezang.…
Zaag
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
943 Dat ik de ban doorbrak
door het houten beeld
dat niet in de container paste,
door te zagen met de Sandvik-
zaag van mijn lieve opa
held, christen, bakker.
Dat ik dat deed om jou, heks
Om jou, wie wás je eigenlijk?
anders dan het middelpunt
in zeker zes namen van mannen
die iets mét jou, die iets ván jou?
Ik wil het niet weten.…
Januari
netgedicht
4.9 met 96 stemmen
628 De maand begint met natte kou
Het oude jaar maakt baan
Al wat we wilden en wat zou
Het is voorbij gegaan
Een nieuw jaar en een nieuwe kans
Om dromen waar te maken
De wintermaand verbergt, verstilt
De sneeuwkristallen kraken
Moeder Natuur verandert zacht
De wensen en de dromen
Onder een toverlaagje ijs
Gaat transformatie komen…
Wonderkind
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
193 Een wonderkind — haast ongekend,
een ster die vroeg haar banen kent.
Moge dit vuur de jaren weerstaan,
en zonder schaduw verder gaan.…
Aanzet
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
291 In mama/s dagboek lees ik
dat ze wilde meetellen
in de maatschappij
niet de traditionele
echtgenote wilde worden
thuis alvast oefende en
huishoudelijke taken wegstreepte
tegen het geld dat ze inbracht
als medewerkster van de bank
Maar het viel niet mee
De oorlog en woningnood
schoven het op de lange baan
en papa/s werk hield haar…
Tranen voor verloren dromen
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
194 jij oh zo graag had gedaan
Tranen voor verloren dromen
Waar komen ze toch vandaan
Van die kleine meid die het zeker wist
En de tiener die zich had vergist
Volwassen jij die dromen zo moet missen
En nu in het donker moet gissen
Die dromen waren oh zo groot
Totdat iemand die verbood
Die flesjes gevuld met tranen
Zijn van verloren banen…
Ik hou van mij
gedicht
3.8 met 298 stemmen
45.409 Ik hou van mij, van mij, van mij en van geen ander
Want ik ben verreweg de leukste die ik ken.
Ik hoef mezelf zo nodig ook voor mij niet te veranderen
Ik blijf bij mij mezelf, gewoon zoals ik ben.
Want ik hou van jou betekent meestal
Schat hier heb je mijn problemen, los maar op;
Leef in een hel en verwacht van jou de hemel.…
Internet .....
hartenkreet
3.5 met 15 stemmen
3.574 Het kladblok ligt al weken ongebruikt
op het nachtkastje naast m'n bed
het gedicht dat in mijn hersenpan opduikt
wordt meteen op het toetsenbord gezet
Wie had ooit kunnen vertellen
dat het bij mij zo zou gaan
zelfs het telefoneren, het bellen
is eventjes van de baan
Eigenlijk komt het 20 jaar te laat
denk ik bij mezelf met een lach
maar…
Stotteren...
hartenkreet
4.6 met 14 stemmen
2.236 Het is geen domme jongen
Heeft alles op een rij
Maar krijgt zo nooit een leuke baan,
want, praten hoort daarbij...
Hij 's weer in therapie gegaan
Die rotbaantjes is hij zat...
En nu gaat hij er tegenaan
Het stotteren zette hem schaakmat
En nu, met zijn vierentwintig-
jaren, het stotteren spuugzat...…
jaagt nu het kwaad de zinnen aan
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.249 gestaan jaagt
nu het kwaad de zinnen aan
in het ruisen van mijn bloed
fluisteren de echo's hun relaas
haat klopt in de slapen van mijn
hoofd een gevaarlijk rode waas
letters dansen voor
mijn ogen hun macaber lied
de waarheid wordt gelogen
de werkelijkheid herkent haar niet
drift had passie moeten geven
liefde maakte soms ruim baan…
Modderregen
netgedicht
3.9 met 104 stemmen
37.724 Een oude vrouw zat voor een berg
Zij weende om het verlies
Een reus samengeperst tot dwerg
Het schoonste laken leek nog vies
Tranen van as vermengd met bloed
In banen van was gedrenkt in een grijze vloed
Langs haar papieren gezicht
In trage stromen een weg zoekend
Gaven blijk van haar leed, het doofde in haar ogen het licht
De dag van vaarwel…
Holst van de nacht
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
1.054 hoofden, allen dwazen
Het donker voelt zo zacht
Op straat is het stil
In het café gebeuren dingen
Mensen dansen, vrijen, zingen
De warmte voelt zo kil
De gordijnen zijn open
Een hoer begint te lonken
Ze spuwt vuur, ik ben dronken
Ik betast haar knopen
Wanneer de zon schijnt in mijn ogen
Probeer ik mij een weg te banen…
Creatie van de toekomst
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.294 geschreeuwd verdriet,
van leegte en liefde verlost en bijzonder
als dat het was, vergeet het toch niet
Weet dat ik de getoonde kracht bewonder,
dat tijd de de grootste wonden dichtgiet
Toon de moed om het leven te verkiezen,
al rot het de benen onder je lijf vandaan
Al zou het in de zomer zelfs nog vriezen,
al is de toekomst volledig van de baan…