1609 resultaten.
HOE KLEUREN KLEUREN
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
875 van de warmte en kracht
en van liefde krijgen en geven
velen zijn weg van oranje
dat je vrolijkheid en veiligheid
en pit laat beleven
en er zijn die geel prefereren
ze geeft het energieke licht
van de zon en schenkt creativiteit
sommige die de kleur groen als
de hunne omarmen adopteren
ze geeft je rust en blijft stimuleren
en die verliezen…
DE KRACHT VAN DE TIJD
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
543 wij verkwanselen ons unieke zelf
verliezen ooit onze ziel aan AI…
Klaroens brede klankbeker
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
297 kwaad
Als mogelijk is, zoals het gaat
Het gaat niet goed en beslist zeker
niet slecht
Mijn God als ik een wens mocht doen
die wordt vervuld, dan blaas ik op
een KLAROEN
Het blijft hoe dan ook een strijd
gevecht
Strijd tijdens welke ik niet mag
Stinnen
Het gevecht ga ik niet uit de weg
en lees wat ik nu nog zeg: ik
Zal niet verliezen…
Wat je In je handen houdt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
220 hier te mogen zijn
pas op voor het zachte vergeten
dat sluipt als avondmist
en fluistert dat het niet genoeg is
dat er altijd meer moet zijn
maar kijk nog eens
alsof je het voor het eerst ziet
alsof verlangen je opnieuw leert
hoe rijk je al bent
want wat je nu achteloos vasthoudt
was ooit een droom
die je niet durfde te verliezen…
Alsof
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
202 Nooit meer verzeilen in je levensdrang
jou nooit meer uit het oog verliezen
een bed violen op je graf
jouw oneindige koelte
Je hand onzichtbaar op mijn hoofd
het droeve aanhoudende koeren van duiven
Ik wil je opnieuw wakker maken.
Ik knijp mijn ogen dicht alsof we buiten zijn.…
Kassa !!
snelsonnet
3.0 met 6 stemmen
617 Beheerders van een Sushi Restaurant
Die eens per jaar tweehonderd gasten krijgen,
Verkiezen - niet onlogisch - het verzwijgen
Van ook maar de geringste wantoestand.
Die reppen later van ‘normaal gedrag’
(Met één oog op de omzet van die dag).…
In memoriam matris (1)
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
505 Laat mij je kind nog eenmaal zijn
gewiegd op je armen,
de veiligheid voelen van je handen,
ruw als de stof van je schort.
Ze liggen nu naast je
op het witte laken
van het ziekenhuisbed
of ze strijken, o zo moe,
je grijze haren glad.
Ik zie de blauwe aders
en de bruine vlekken
van de ouderdom.
Je ogen van pijn en hoop,
in de verte starend…
De trein
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
2.067 Ik kan niet weten hoe dat voelt
Maar een ander verliezen toch wel...
Ow het juist station.
Bedankt mevrouw en misschien tot snel.…
Gedicht
gedicht
2.5 met 157 stemmen
77.129 Als we dan liefhebben, liefhebben
tussen veel papier, holle mannen en metaal,
laten we dan liefhebben, zoals mij goeddunkt:
Liefhebben met de rust van de onrust, niet
die van de routine, elkaars ogen verliezen
en weer ontdekken, voorbij de huizen gaan,
het land in, de streling van onbekende struiken
ondergaan, de wind proeven op een steeds…
Zomer?
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
910 korenblauwe hemel
Regen laat zich door de wolken druppelen
De zon krijgt geen kans om zich te warmen
De zomer lijkt nog zó ver weg
Het zonlicht verscholen achter wolken
Verlangen naar blauwe luchten
Waar de zon ieder zal laten verwennen
De zomer lijkt nog zó ver weg
Stranden die in leegheid treuren
Zal de zon de strijd met de wolken verliezen…
poëzie
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
1.301 als wolken zich verliezen in elkaar
en fluisterende regenmuziek
in plassen ritmisch ruist
als brandend water onder
rijzend maanlicht flikkert in zichzelf
als glans je ogen bedekt
en tranen opwellen in het donker
als voeten je sporen volgen
en straatstenen tijdloos treuzelend
je vervoeren naar wie weet waarheen
als iemand je lippen zoekt…
Geef jezelf toch
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.479 aarde
maar soms ook twijfel ik weer aan jou
Dan voel ik één of andere blokkade
je herstelt je meestal wel weer gauw
Maar toch blijf ik denken dat af en toe
je in gedachten terug bent bij hem
Als je enigzins twijfelt lieverd
trek dan nu nog hard aan de rem
Overdonder me met jouw liefde
of ga terug en laat me gaan
Dan zal ik mijn geloof verliezen…
spiegeling
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
585 zij ziet een engel met vredige oogopslag
een somber tobbend hoofd
een kreng met kwaad in de zin
een verloren achterblijver
een duivel met flikkerende blik
zij ziet een pias van Hide & Seek
een kind dat groot moet zijn
een oude vrouw die beter weet
iemand die verliezen draagt
die het niet weten schraagt
zij ziet een uitgeputte renner…
Precious Paradise
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
3.469 Heb jij er ooit over nagedacht
dat ik, als jouw beste vriendin
misschien, heel misschien
diep van binnen
van jou zou kunnen houden
zonder onze vriendschap te verliezen
Ik wil er tegen strijden
maar voel mij weerloos
in jouw nabijheid
Nooit heb ik laten blijken
wat ik voor jou voel
nooit heb ik geprobeerd
jouw hart te raken
maar heb…
Je ex of ik?
hartenkreet
4.3 met 14 stemmen
2.168 zal 'k niet lang bij je zijn
De pijn is vele malen groter
dan mijn grote geluk
Stel mij op de eerste plaats
anders maak je alles stuk
Veel heb ik al geleden
door alles wat is gebeurd
Veel is er al besproken
nog meer is er getreurd
Dus zit je gevoel voor mij
diep genoeg om te kiezen
Neem dan het goede besluit
dan zul je me niet verliezen…
Dutje
hartenkreet
2.5 met 11 stemmen
4.039 Bezeten als zij was:
een duvel als het ware
Met rode ogen zou de Mannschaft naar haar staren
Een leidster echt pur sang
Verliezen daar komt niks van in
Maar ach zij dommelt lekker door
Engelen zingen:
“Wees maar niet bang
want gaat het fout
dan troosten wij u wel
daar zijn wij engelen voor”…
zomereinde
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.071 eenmaal verheffing
van de laatste warme zonnestralen
die de zomer met weemoed doet zwijgen
in alle talen
het einde van zwoele nachten
en zonovergoten stranden
vogels die vertrekken naar
warmere landen
het begin van sprookjesachtige
verkleuringen in vlammend rood
en okergeel
met ieder z'n eigenheid
in blad en vorm in het grote geheel
verliezen…
Sterrennacht in Nederland
netgedicht
3.3 met 15 stemmen
851 De ruige rotsen verliezen hun scherpe kant,
lijken zelfs kwetsbaar in hun versteende donker,
tonen de wandelaar hun eeuwenoude band
met de zwarte hemel en zijn sterrengeflonker.
In Nederland wordt de hemel nooit meer duister
in het licht van de harde werkgelegenheid.…
In hernemen
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
466 lang
vergeten lied
waarvan het
refrein mij ontroert
alleen je vingers
bezigen het
vouwen van lucht
een kleine
aandachtvlucht
die jou ontgaat
en een lichte
schaduw op
stilte en rust
achterlaat
onopzettelijk
of juist gemaakt
ik zie je
vingers stillen
tussen restanten
die langzaam
uiteenvallend
dansen en hun
kleuren verliezen…
Verder
hartenkreet
2.5 met 13 stemmen
2.725 had nog wel langer gemogen
Nooit wil ik het naderend afscheid
We zijn allen door eeuwigheid bedrogen
Ik weet: we moeten verder
de weg gaan die voor ons is gelegd
Waarom lijkt de mijne zo eenzaam
Sta ik alleen voor dit gevecht
We zeggen: nooit zullen we vergeten
maar de waarheid komt met de tijd
we weten dat het zo zal zijn
we zullen verliezen…
god?
hartenkreet
3.7 met 13 stemmen
927 soms wil ik de wereld wel eens kunnen bevriezen
en kijken waarom we allemaal zoveel verliezen,
waar het fout gegaan is, duizende jaren geleden,
of sterker nog..waar het ons gaat brengen in het heden!
waar bidden wij mensen nog voor?
voor vrede, rijkdom en geluk ga zo maar door
ik zal menig mens met deze opmerking wel prikken...…
herfstwandeling
hartenkreet
3.5 met 12 stemmen
1.015 bang om m'n passen te verliezen.-…
Hoe alles verder zou moeten
gedicht
3.1 met 25 stemmen
10.549 Niet winnen, niet verliezen.
Niet vriezen, niet dooien.
Bedaard glooien. Gloeien
vermijden. Vrouwelijke heuvels,
appels en ballen rimpelig laten worden in de herfstzon.
Niet aankomen,
je alleen nog een beetje laten aaien door het bestaan.
Mijn dochter heeft Assepoester op fido gezien.…
Inspanning
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
946 Dichten, schrijven, tof, ik kan me erin verliezen
Vreemd, blijkbaar mag ik niet bepalen of kiezen.
Dagelijks schrijf ik hier fraaie zaken neer.
Vrienden en maatjes fluisteren: ze deed het weer.
Felicitaties en lovende kreten, meid, jij hébt talent
Op de job was ik perfectioniste, dat werd erkend!…
zon
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
745 verander mij in zicht geschapen
oogjes toe snavel vol zoethout
en de rest zijn veel morgen gezien
puntjes komen later in dit verhaal
moeder koost nog eenmaal
mijn gezicht schoon als toet
mondhoek fris in de wind
wat men liever vergeet
laat maar schoonheid
omdat verliezen schoon verliest
in de aarde en haar stem
in wolken ooit gelooft…
Krakende oevers
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
439 wolkje naar de bodem
“Loop weg”
zo denk ik
Maar de vaste grond is leeg
afgestorven of in de pels
van de winterslaap verborgen
En de lange sparren arrogant
hun naalden houden me op afstand
Uit de grond dondert het donkerrode ijsklompen
vervroren bloed hagelt als lava
Schaats ik verder op dit bitterzoete water
of kies ik controle te verliezen…
labyrint
hartenkreet
2.6 met 5 stemmen
784 Hoe kun je zo jezelf verliezen
en tot in oneindigheid,
dwalen in het universum
de kern van jezelf zijn helemaal kwijt?
Hoe kon je dan toch zo verdwalen
in een duister labyrint,
van gedachten en van woorden
tot je nergens meer antwoord vind?…
Muzisch ontmoeten
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
718 horen
proberen te vangen
hetgeen het leven biedt
de tastbaarheid, het verlangen
te zijn als het bloemenhart
de contouren van de blaadjes
in het kleurige schetsje
opgetekend door een mond
belevend een toonzetting
ruisend als vogelvleugels
plooiend, open, dicht
dat wat ik herken
de knipoog naar vriendschap
zo emotievol in het verliezen…
Ze zeggen, de farizeërs
poëzie
2.6 met 8 stemmen
1.014 Ze zeggen, de farizeeërs
dat ik U te veel bemin,
en dat ik het hoofd verlieze
en rake verward van zin.
Zij juichen: hoe zoet de kussen
van bloeiende lippekens zijn,
de volle schaal smaakt zoeter
met schuimende zuiderwijn.…
Donderslag
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
703 tegemoet
waar chaos geen weet heeft van rede
en zoet met zuur wordt beboet;
een tijde was weer verleden
althans ontwaakt leek het zicht
op ontluisterende stappen
was het naar buiten gericht,
een innerlijk ontsnappen
enkel voor de plotse bliksem gezwicht
soms trekt een schaduw twee paarden
teugelloos in het gemoed
woorden verliezen…