2054 resultaten.
VERNUFT BIJ GELOOF
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
444 aardbol
het streven der mensen
de meer dan weergaloze kunst
van het Hemelse Rijk
te willen achtervolgen
wellicht ontdekking verwachten
achter de verste sterren
geve geestelijke grootheid
die spreekt van eigen nietigheid
verlangend naar de schittering
op de geweldige Dag
dat God al het leven
naar Zich toe zal halen
eeuwig bij Hem laat wonen…
Mensenmens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 We dansten naar een nieuw jaar
in de utopie van de muziek
en de Gouwe Ouwe
liederen van liefde
verlangen en verdriet
die in onze longen wonen
en onvoorspelbaar ineens
uit de diepte van onze adem
naar buiten komen
strelend of stormend vol
ervaringen die ons laten
voelen wie we zijn en waar
het om gaat, de eeuwigheid
van ons leven te…
In triomf
netgedicht
4.8 met 5 stemmen
598 overschouwt haar angsten
als zeepbellen zullen ze breken
jeugd en schoonheid in triomf
illusies zijn belangrijk
in de kunst en we wonen
op onbereikbare plekken
die elkaar niet vinden
die buiten de wereld liggen
langzame gedachten
vermeerderen zich
tot een eindeloze lente…
LEUGENAAR
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
461 een premier
z’n woord is een leugen
een huis stort in
en de bewoner zelf
voor hem geen
nieuw begin
een premier belooft
te helpen
maar zij die er wonen
wachten op compensatie
na het zoveelste onderzoeksrapport
dat even zo vele keren nooit zal komen
hij belooft de bloedende
wonden te stelpen
moeders die te goeder trouw
toeslagen…
Haiku's # 10
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.156 Schier onmogelijk
om samen in één haiku
te wonen.…
Reizen
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
443 hij deed voelde moeizaam en uitverkocht
kroop maar zelden van zijn brede schouders af
het denken maakte hem futloos en bekaf
en blindeerde de antwoorden die hij zocht
ze waren er niet, wat hij in zijn pen had
en al dagenlang in zijn schrijven lagen
en de vele onvolmaakheden dichten
af en toe leek het of men hem vergat
en niet kon wonen…
Oude vriend
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
275 Elke tien jaar leef ik
in een andere wereld
met andere wensen
De oude zijn gepasseerd
door nieuwe omstandigheden
Herinneringen bleven achter
Tevreden met wat dichtbij is
koester ik van tijd tot tijd
wat was, de vriendschap
die we nog voelen, ook al
is er ongemak geslopen
in onze ontmoetingen
We wonen te ver van elkaar
en willen wel,…
De wilde perenaar
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
296 Ons leven is een komen en weer weg te gaan,
we hebben hier geen blijvend huis om in te wonen,
maar durf te kijken naar de mooie dingen die er zijn
dan zal ook vaak de vreugd je leven kronen.…
Afgerekend
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
687 Voor Pascal en Wesley
Jeugd die al voor
Het derde levensjaar
Verpest was, kind
Dat richtingloos
Het leven werd
Ingeschopt zonder
Dat het ooit iets
Te wensen kon hebben -
Er werd immers toch
Niet naar hem omgekeken,
Laat staan naar hem
Geluisterd - geen besef
Van wat goed en kwaad
Kon zijn, het voorbeeld
Immers nooit…
Mijn oude fauteuil
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
905 In jou wonen echo’s
van mijn ziel
je draagt mijn kruis
in gebed als ik kniel.
Je laat me mijmeren
hunkeren en dromen
leunend op je gestel
liefde tot je komen.
In een grenzeloze vrijheid
dat je biedt
overzie ik het leven
schrijf ik mijn lied.…
een wereld zonder woord
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
1.050 in de schraalheid
van de wind
vond ik het kind
met lentebloemen
in haar handen
ze was de winter
net voorbij, bekomen
van de kou en blij
haar ogen stralend in
de vroege voorjaarszon
ik zag haar blikken
en zij won, ik kon me
schikken in haar lach
die kwam zo onverwacht
ik dacht te weten hoe ze was
ze raakte aan
het kind in mij…
Het venster,
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
829 Hij vraagt zich af of hij,
Wie het gegund is hier te wonen,
Niet, Voor een enkel dag,
Gerust, Tevreden is
en de jonge vrouw,
Ginds bij die anemonen,
Vanacht geen minnaar
in haar armen drukt.
Van uit een open raam tuurt ze
naar de andere bloeiende tuinen,
En, Hopend en verrukt,
Droomt van een nieuw geluk
nog zonder een naam.…
Rustig Platteland
hartenkreet
3.1 met 19 stemmen
2.372 Ook al wonen we op het platteland
kunnen niet met open ramen pitten
als wij 's avonds slapen gaan
gaan buren, 'n krat bier bij de hand
met kaarslicht en muziekje aan
'gezellig' lallend buiten zitten.…
Niet helemaal eerlijk
hartenkreet
4.4 met 5 stemmen
1.209 Kan mijn liefde niet aan je tonen
Ik voel me als een vis
die op het land zou moeten wonen
Weet wel dat ik je bemin
Alles voor je over heb
In mijn leven jij enkel een gewin
En dat gevoel is echt,
zeker niet nep…
ik heb mij met moeite alleen gemaakt.
poëzie
3.1 met 74 stemmen
25.014 in het oog van de nacht woon je als een merel,
of als een prins in zijn boudoir: de kalender
wijst het zeventiende jaar van Venetië en
zachtjes, zachtjes slaan zij het boek dicht.
kijk! je schoenen zijn van perkament
o - mijn vriend - deze wereld is niet de echte.…
Stemming
netgedicht
2.7 met 12 stemmen
1.755 Stemming
Dit is een welgemeend gedicht
heel zuiver en gezet in toon
Gemaakt in waar ik woon
Een schoon gesticht
Daar is de werkelijkheid een droom
En dromen komen en vergaan
Daar vind ik inspiratie
voor mijn tomeloos bestaan
Daar flitsen denkbeelden van mij
Mijn geest voorbij
En word ik weer gelukkig met de
Tijd en met de wereld…
Overspelig...
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.247 van jou
Zei hij tegen zijn vriendin
Maar ook tegen zijn vrouw
En had het reuze naar zijn zin
Op een dag werd hij betrapt
Zijn vrouw kwam het ter ore
Ze belde toen naar zijn vriendin
Om haar eens uit te horen
De beide dames, kwaad op hem
Gingen hem daarna negeren
En zeiden met verbeten stem
Hier zal hij wel van leren
In zijn huis wonen…
eenzaamheid
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
1.652 Ik woon nog samen in hetzelfde huis
waar onbegrip heerst
er is geen plaats meer voor liefde
er resten nog kilte en spijt
de onmacht waar wij elkaar steeds weer grieven.
Hoelang kan een mens gedwongen eenzaamheid verdragen?
Het leven als een vreemde in eigen huis?…
Bezuidenhout
gedicht
4.1 met 50 stemmen
7.540 Het zijn de wolkenvelden die ik node mis
Haagse Poort die door de noeste handen
Van bouwvakkers tot blinde muur geworden is
Met dank aan Nationale Nederlanden
Kantoorpaleizen in een wijk waar 't wonen
Door dagelijkse arbeid wordt vervangen
Tot meerdere eer en glorie van belangen
Die, wat er ook gebeurt, de hebzucht tonen.…
verdamt
netgedicht
1.8 met 8 stemmen
576 huiskamers, waar
lampen al eens durven flakkeren
tegen het einde van de maand
het aanvankelijk gevulde schap
haar nerven stoffig laat aanschouwen
hier kennen we elkaar nog
bij de voornaam, de relatie
tussen wie en waar en hoe
in uitgeleefde gesprekken
op de hoek, het plein, de bank
draagt hier de sporen van ons
mensen die hier graag wonen…
Triestig
poëzie
3.7 met 26 stemmen
3.408 Ik denk: zo zal het later misschien zijn:
Jij hebt een huisgezin, een vrouw en zonen,
En ik zal nog als nu heel eenzaam wonen,
En deze eenzaamheid is als een wijn
Die men aan zieken schenkt om te versterken.
En nu en dan zul jij mij troosten komen
En mild je kracht in mij doen overstromen
En dagenlang zal ik de krachtstroom merken.…
Stemmen
netgedicht
4.4 met 11 stemmen
1.325 Ze wonen daar,
ja daar, die stemmen achter het behang
hun ogen spiedend door de kieren
zeker niet om je te plezieren
integendeel, ze maken je ontzettend bang
Ze loeren zo,
net nu jij hun fluisterstemmen niet meer hoort
ze hebben nochtans wel hun best gedaan
radeloos, toen keek jij mij zo zielig aan
ik troostte je en mijn leven dat ging voort…
Verwarring
hartenkreet
4.5 met 4 stemmen
1.313 Je zei, als je dichterbij zou wonen,
Dan hadden wij wat gehad.
Maar jij hebt een vriendin,
Je bent gelukkig met haar.
Op de cam wil je steeds meer,
Niet van haar, maar van mij.
Wie wil je,
Wil je haar of mij?
Die keuze is toch niet zo moeilijk,
Kies nou alsjeblieft.
Het geeft mij een gevoel,
Een gevoel dat ik niemand anders gun!…
De boom
poëzie
2.6 met 14 stemmen
2.344 Eerst hier, toen elders was zijn erf bemuurd
Met steen waarlangs zijn krimpend lover schuurt,
Totdat één tak opnieuw de ruimte won,
Zich rekte en uitschoot naar de morgenzon.…
Bandenplakker
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
955 M'n grootvader de dorps-smid
vertelt rond de turfkachel
over de komst van de luchtband
Hij zat vanaf 't begin in het
aurorace-vak, als beroemd plakker
van de toen kwetsbare band
Team met de beste plakker won
hij werd met een band om z'n nek
door de coureur rondgedragen
Jongens wilden plakker worden
geen coureur, die op z'n kont zat
en zich…
Wie ben ik ?
hartenkreet
3.1 met 24 stemmen
1.218 De zwoele puber
boordevol hormonen
die het liefst niet meer
thuis wil wonen?
Die jonge vrouw
met één verlangen
bergen liefde
van jou ontvangen?
Of tóch de mama
en "de vrouw van"
jaren gebonden
aan maar één man?
Ik denk dat dit alles
nog in mij is,
maar als 'k het één ben
ik het ánder mis!…
een Rotterdammer
netgedicht
3.5 met 13 stemmen
1.900 tenzij een naam als ‘Ljouwert’ u bekoort)
ze lopen over straten op hun schaatsen
en erger nog: ze planten zich ook voort
o laat ze nooit ontsnappen uit hun oord
die zwijgzamen en immer tegendraadsen
dus bouw om heel dat land van ondermaatsen
een afsluitdijk, of muur (maar zonder poort)
nog nooit had ik mij aan een Fries gestoord
maar toen won…
Verstekeling
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
862 Een tot de kiel verroeste brik, bejaard
Met vuurwerk hopend op behouden vaart
Vol vage vracht en olievaten (‘Fina’)
Als nautisch lifter was het mij veel waard
Al stuiterde ik als een ballerina
Op zee en tropenkoorts en van de kina
Zo’n avontuur van ouderwetse aard
Aan boord te zijn, te lezen: Slauerhoff
Alleen in zijn gedichten kon hij wonen…
Kan je het aan?
netgedicht
4.3 met 20 stemmen
884 Kan je de lichtgloed wel verdragen,
het vuur dat hevig brandt en steekt,
of blijf je liever veilig wonen
in 't huis dat 's avonds luiken sluit
en waar je heel vertrouwde dingen
telkens weer vindt?
Durf je nog kijken
met de ogen van het kind
dat alles nieuw ziet en de daagse dingen
als wonderen ervaart?…
Schaduwland
netgedicht
2.4 met 7 stemmen
571 We wonen in een schaduwland
waarvoor geen taal of tint bestaat
het witbleke zuigt er hartstochtelijk
de kleuren van kindergezichten
terwijl een molen stil en star
de uren naar de einder waait
Alle dagen zijn daar deuren
naar eindeloze wegen die
zonder bestemming voort waggelen
op weg van eergisteren naar
de welvingen van 't onaantastbare…