3138 resultaten.
Gent
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
635 In de middeleeuwse stad
Van een eeuw geleden
Die zo echt is als
Manhattan in het plaatjesboek
Lopen wij doelbewust en
Kristalzuiver in onze bedoelingen
Naar de versnippering,
De ontluistering door het verlies
Van onze namaak
In de kunstmatige stad
Om in onze ziel
De zucht naar onze vergetelheid
Onsterfelijk te maken:
Een verspilde nacht…
afrekening met de tijd
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
724 hoe is de tussenstand, vroeg zij
toen hij de kamer binnensloop
om tussentijds te innen
ik weet dat je verloren hebt
sprak hij, als ik de keren tel
dat je het lopen liet
verlies genomen hebt
of teruggegaan naar af
zoals ik zie niet tot het uiterste
je best gedaan of opgekomen
bent voor wat je dierbaar was
ik vind je dus een loser
maar…
Machteloos
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
876 de poolkap ontdooit,
door smeltend ijs
rijst het peil
in oceanen
vermengd
met zoute tranen;
miljarden zijn het,
bedroefd geplengd
machteloos
ervaar ik het verlies,
en zelfs uit zuidelijke streken
waait soms een kille bries
tergend langzaam,
we doen het rustig aan,
helpen wij onze aarde
uiteindelijk naar de maan…
Verstrikt in eigen web
netgedicht
3.3 met 17 stemmen
576 een grillig patroon
is er stilaan ingeslopen
de dingen namen weer een loop
waar ik juist niet op hoopte
maar eigenlijk al wel verwachtte
jaren van te veel verdragen
te lang geduld betrachten
moet ik nu bekopen
een gordiaanse knoop
maakte zich warrig meester
van mijn open geest
geen snars heb ik ervan gesnopen
slechts verlies gevreesd…
emotionele woede
hartenkreet
3.8 met 10 stemmen
1.457 Zijn gedachten nog bij geluk
Zijn emoties voor na de wedstrijd
Zijn hartslag nog bij het verlies
Wat begon met een diepe buiging
Propte zich op tot een rode ballon
Die hem zijn kwaadheid liet uiten
De winnende tijden
Veranderden in verloren jaren
Die hem van binnen kapot maakten door de drank
Gedachten bij zijn alles
Maakten emoties…
Nee het leven is niet eindig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
485 Nee het leven is niet eindig
er is meer dan dat je ziet
ook jouw ziel zal verder groeien
al doet verlies ons veel verdriet
zie de schepen in de verte
in de grote oceaan
straks zijn zij een vergezicht
maar zeker niet vergaan
achter de horizon
ligt het verscholen paradijs
ooit zullen we elkaar weerzien
als ik klaar ben voor die lange reis…
Behaagzucht
netgedicht
2.7 met 7 stemmen
567 En ik voorspelde het verlies
met jouw hart en het mijne
liet ik kilometers leegte zwemmen
toen je naakt op je scooter zat
vlinderde er een zwarte vogel
rond de neusvleugels van de lente
ik slaakte de behaagzucht eenmalig
zocht wat ruimte in de gedichten
van een oude Surinamer uit de buurt
die me vertelde van de stille bomen
en hoe dromen…
Tussen elkaar
netgedicht
3.0 met 13 stemmen
1.565 De dingen zijn veranderd onder dezelfde zon
de noordenwind voelt vertrouwenwekkend aan
Hoe verlies vertrouwen breekt en lijmen
een vergeefse poging lijkt, een stap te ver
Zelfs liefde een schamele bescherming biedt
afstand het enige juiste om jezelf aan te doen
poogt weer alleen te zijn zonder haar stem
die duizend één verontschuldigingen…
Richt mijn blik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
591 De weg die voor me ligt zal ik gaan
als ik twijfel is elke dag een verlies.
Richt mijn blik naar de toekomst
het verleden laat ik ver achter me.
De mooie herinneringen zal ik
in mijn hart altijd blijven dragen.
Kijk om me heen en zie de zon
in een hemelsblauwe lucht.…
Dodenbloemen
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
601 Ik ben
zoals de dodenbloemen
op jouw graf
ik zwijg wanneer er stilte heerst
waai mee met de melodie
van de herfstwind
als er ergernis is
laat ik mijn kleuren vallen
ik verlies mijn hart
mijn meeldraden
trillen in leegte
mijn kromme stengel
bedroefd zijn lengte
in bekentenissen
die zich verlaten
zoals de dodenbloemen
op jouw…
Verslaving
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.380 In de winst
ligt uiteindelijk het verlies,
van hun zelf!…
Nieuw
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
764 Niet meer treuren om verlies
zoveel licht die avondzon
oranje geel en roze tussenin
wil schilderen en kleuren
nieuwe tinten in mijn leven
die de schoonheid dienen
Kracht van moed verzamelen
jou de juiste afstand geven
en een kunstwerk afleveren
liefde schijnt door alles heen
legt geen schaduw neer
onvoorwaardelijk universeel…
Geluk dat landt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
481 Twintig jaar
Dat jij ons
Oppikte uit het
Diepste duister
Je was er zo maar
Na zorgelijke
Verwachting
Waarin het donker
Ons nooit losliet -
Liefde geboren
Uit liefde, dochter
Ons gegeven
Geluk dat al die
Jaren bij ons was
Hangend in de lucht
En dat eigenlijk
Nu pas landt,
Toegelaten in het
Angstig hart van
Verlies…
Zoals ik ben
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
487 Verlokkingen zijn
Er zat om vooral
Oppervlakkig door
Dit leven te gaan
Maar ik ging
De diepte in
Zonder mijzelf
Te verliezen in
Donkerte en somber
Zijn - doorleefd
En door schade en
Schande wijs geworden
Kwam ik eruit
Te voorschijn -
Viel niet ten
Slachtoffer aan
De pijn van verdriet
En verlies, dat hatelijke
Gemis…
Mensen zoals wij
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
477 In zorg en in angst
voor verlies en om vangst.
In dat besef,
niet meer op mijn bangst
door al dat te zien
wat wij delen:
Een klontje ik,
een wolkje jij,
het kopje erbij.
Gezelliger dan toch,
om hier te zijn
met zó vele
Mensen zoals wij.
Of nie dan?…
niet gewacht (2)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
460 gulzige golven belegeren
de muren die ons
zandkasteel omringen
de rollende branding dwingt
het koninkrijk op de knieën
voor een verwaterde overgave
haastig trekken we lijf
en leden uit het luie zand
ingegraven verlies is er al
voor het zich aandient
wisten we het niet of
deden we alsof
tijd en getijde
altijd
in beweging
nooit…
Het gevoel van vrijheid.
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
456 Uit angst dat ik erna te veel verlies.
Was ik maar niet zo bang voor hoogte.
Dan doet het vallen minder pijn.
Toch lijkt het me geweldig
om zo vrij te mogen zijn.…
Even gewoon alles vergeten
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
495 Ik zou vrij willen blijven
uit angst dat ik erna te veel verlies.
Was ik maar niet zo bang voor hoogte.
Dan doet het vallen minder pijn.
Toch lijkt het me geweldig
om zo vrij te mogen zijn.…
anders dan je verwacht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 we sprokkelen
woorden bijeen
ze zullen
zeker wegwaaien
geen keuze
zonder verlies
we laten los
we houden vast
laverend op de
dunne draad
van verbreken
naar verbinden
alles gaat goed
we zijn er tot
we arriveren bij
alweer een dichte deur
we zijn er
helemaal niet
alles komt altijd
anders dan je verwacht…
Verpleeg ster
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
525 Ze weet niet meer
wanneer dagen verdwenen
slechts uren verschenen
verpakt als de nacht
vermoeid en verlamd
maar toch snelt ze voort
langs ogen die vrezen
en leven in ademnood snakt
veel te vaak is verlies
als een dovende kaars
als een zucht
die eenzaam vergaat
nog één keer het laken verleggen
voordat ze de kamer verlaat…
WOONOORD
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
635 ik woon in een boom
en moet er 's avonds
voor eten en bed weer uit komen
zo heeft hij het mij geleerd
hij hielp je met het
verwezenlijken van je dromen
en een woonoord te bouwen van hout
taai en verweerd
hij is nu eenzaam en oud
bouw je eigen onderkomen
zei hij die het verlies van
z’n eigen nooit heeft verteerd
weet je jongen was…
Blijf
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
708 Wanneer de stad te veel geluid maakt
en ik mijn eigen adem verlies,
raak me dan aan
zoals stilte doet:
onopgemerkt,
maar alles verandert.
Ik hoef geen belofte.
Geen voor altijd.
Alleen jouw stem
die zegt:
“Ik ben er nog.”…
Van kaasschaaf naar kettingzaag
snelsonnet
4.0 met 4 stemmen
765 De Persgroep heeft haast Wegener gekocht
Dat wordt vast fusiekranten samenvoegen
Inkrimpen en nóg meer voor minder zwoegen
En wéér meer vaste banen op de tocht
Straks (daar de mensen dit al jaren beu zijn)
Zal le journal un très petit monsieur zijn…
Niemandsland.
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
705 Daar is geen licht, geen duisternis,
daar is geen wens, daar is geen wil,
daar is geen bezit, daar is geen gemis.
In 't niemandsland daar is 't stil,
geen vrede, geen oorlog, evenwicht.
Daar is geen hemel, daar is geen hel,
geen God, geen duivel, niemand in 't spel.…
Geschonden groei
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
507 men samenvoegt, de grootheid
van versmolten delen, lijkt anders
dan ze samen waren, leidt tot een
nieuw geheel, gesnoeide echo’s
van vervallen koninkrijken, brengen
tijdperken van bloei en wat niet
meer is, gaat niet verloren, de kern
van de essentie te vergelijken,
van wat men in het hart wil dragen,
wat verder gaat dan wat men al bezit…
PRILLE DRANG
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
1.108 onder de tafel
kijkt bedenkelijk
naar die grote ruige kerel
kleine Annemarieke
zit stil bij mij op schoot
terwijl er een foto wordt gemaakt
met haar beertje strijkt ze
over mijn neus en wangen
ik ga er weer vandoor
het meiske roept tegen haar moeder
klinkend als een overwinningskreet
met een scheutje afgunst
DEZE OOM IS MIJN BEZIT…
lampionnen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.024 als een jonge vogel die
los van zijn nest wil komen
slaat het kind zijn armen
fladderend op en neer
het ondoorgrondelijke water
kan het tere niet dragen
opent de stomme onverzadigbare kaken
om de mond te snoeren van het weerloze
kruipend neemt het stille geweld bezit
van wat het niet tillen kan
als het kind de kleine armen strekt
buigt…
Verborgen gebreken
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
592 Bij goed
Onderhoud kan men nog iets sparen van
De goede eigenschappen die het huis
Ook bezit.
Het huis een symbiose van de zielen;
Geesten verbonden in een lichamelijke
Echt; kent de vruchten van verdriet en
Feesten die niet altijd geschapen zijn
Voor gefundeerd recht.…
Eerbied voor het leven
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
535 Zo bezitten mensen dierenrechten.
Dierenrecht is de diepste grond
van alle mensenrechten.
Niet andersom.
Eerbied voor het leven
nodigt alle mensen uit
om respect te tonen.
Om kennis te vergaren.
Om rechten te verlenen.
Aan alle planten en mededieren.
Aan alles wat leven nemen moet.
Aan alles wat leven geeft.…
wat jou niet toebehoorde
netgedicht
3.1 met 11 stemmen
611 jij begeerde
verscheen de lafaard in jou als
een bliksemflits op het toneel
veroordeeld tot jezelf
zette je dwaalsporen uit
je weet wel het zand dat
anderen verblinden zal
jij bedekte de aarde
met dichte nevel
egomane goden veroorloven
zich altijd te veel
alles om jouw vege lijf
te redden nadat jij met domme
brute kracht bezit…