1853 resultaten.
Ballerina
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.208 Het lichaam strak als uit hout gesneden
het hoofd trots rustend op de slanke hals
de armen elegant gebogen
wacht de ballerina op de eerste klanken
die haar gracieus tot leven brengen
Sierlijk verheft de ballerina zich voor een
sprong, bevallig draait zij een pirouette
een eenheid vormend met de muziek
Los van de aarde, los van zichzelf
fragiele…
Berkenbos
hartenkreet
4.4 met 11 stemmen
881 tussen de berkenbomen
Kronkelend door witte basten verlicht
Heeft ook hier zijn eigen weg genomen
Schaduwen vangen het laatste zonlicht
Gefilterde stralen verwarmen het zand
Resten van de herfst een kleurig gezicht
Jonge aanplant eerste jaar hand in hand
Door hun kwetsbare naaktheid gebogen
Elementen boetseerden reeds een band
Levend hout…
Onder dak
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
1.475 wollige mos op doorleefde verhalen
dat doorwoekert over slapende idealen
Gestaag vullen zich de geslagen gaten met
alles wat fladdert en pikkend
zijn weg zoekt onder hoed en pet
Te klein is de ruimte, verstikkend
zelfs, voor te grote gedachten
doolhof van tunnels, vezels en schachten
Het stormt herfstig en geducht
door het dorre dode hout…
Jaloerse herfst
netgedicht
3.4 met 22 stemmen
3.509 terwijl mijn klas geduldig lijdt
en geur van tienerzweet verspreidt
kijk ik weemoedig naar de meid
die opstelschrijvend jeugd verslijt
terwijl haar borsten heel benauwd
steun zoeken aan het harde hout
kijkt ze plots op ze zucht en vrouwt
waarna ze verder brouwt en klauwt
ze zomert in de zotheid van het leven
terwijl het wintert in mijn…
In de mist
poëzie
2.0 met 2 stemmen
3.131 't Berijpte hout van alle kanten
In gaasgeplooiden wand verscholen
Reikt diepe tuilen van chrysanthen,
Asters en gladiolen.
Daar daalt langs wolkentreê uit hoge toren
Van naakte voetjes luideloze tred:
Leden omsluierd overgloren
Het sneeuwen statiebed.…
Noorwegen
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
751 Terwijl wij in de stilte zitten,
brood delen met de zwanen,
aan de overkant houten huisjes
op de radio noorse klanken,
iemand vraagt of we geloven in Odin!
Uit de zee verrijzen vanzelf vage gestalten,
trollen en dwergen lopen door het bos,
terwijl kraaien, sommigen al 100 jaar oud,
een plekje zoeken op het zachte mos.…
Vrije geest
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
1.364 Als de avond valt
Is hij de donkere schaduw
Als hij een blok op het vuur gooit
Is hij het droge hout
Als hij de gordijnen sluit
Is hij de stille nacht
Als hij naar bed gaat
Is hij de sleutel in de deur
Alles kan hij zijn
Terwijl de sterren stralen
In een donkere nacht
Hij denkt aan morgen
En hij is de trap naar boven
Hij zet een raam…
meubelmaakster
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
1.569 kraakt van jou en mij, bliksemt
dondert de hamer van Donar op een donker gezicht
dan het een worden en deel van het al zwijg jij
zenuwen gespitst, te gevoelig geworden voor aanraken
door ademhaling, strijken van zijde, kijken naar aura's
verglijden als zand tussen vingers op een verlaten kust
kom maar dichtbij en ik zal je plooien als hout…
het beloofde landschap
netgedicht
4.2 met 21 stemmen
836 ik zou op sokken kunnen glijden
om binnen te komen
of buiten
voetstappen horen uit
het landschap van kinderen
hen luidkeels het licht noemen
doorheen muren
van de ochtend, naast het park
en de lindebomen
ik zou mijn buik
op houten planken kunnen leggen
en het zachtjes laten waaien
in de eik en in mijn armen
wanneer het snel donker…
Metgezellen,
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
512 Zijn het mijn gezellen
of hun eerloosheid die
over mij heen buigen,
om zich te laven aan hun
oorlam, wat stram verdampt
in houten glazen, om in
het want de kwetsuren van
hun daden op te tuigen?…
Westerstormen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
686 Gelukkig het weer is iets opgeknapt,
ik doe mijn jas aan en ga op stap,
even naar buiten, al is het nog wat guur,
maar ik leg eerst een blokje hout voor straks op ‘t vuur.…
Kort
hartenkreet
4.5 met 13 stemmen
1.394 Ik liep door duizend kamers heen,
allen hun eigen schat bewaard,
Met muren hout tot hard als steen
uiteindelijk toch wit gestaard.
En ik wilde ze forceren;
lopen door de straten van plezier.
Deed ik dàt nu duizend keren,
dan was ik vast gelukkig hier.
Maar geen mens kan me wegduwen;
Geen liefde stoot me af.…
Tafel (2)
gedicht
4.3 met 7 stemmen
7.387 En ik voel alleen aan de dingen die
hier blijven:
de messen met hoornen heft, de
tinnen schotels,
het blauwe porselein, sterk hoewel
breekbaar,
en, als een wachter-rots tussen
troebele golven,
glimmend gepolijst, deze zware
tafel van hout.…
los van de herinnering
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
797 de geur sleurt hem mee
het verleden in, moeder
in de keuken, vader weer
op café, aan 't kaarten
met zijn laatste strookje loon
desem, zout, wat extra kruid
de oven gloeiend op puur hout
uit het gepachte herenbos
er stond brood op het menu
- dat elke dag hetzelfde bleef -
en water uit de regenput
hij spoedt zich verder
het leven heeft…
ongemerkt
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
679 de winter is mij sympathiek
heeft weinig te verbloemen
ontsluiert slapende geheimen
verstopt in het dorre hout
of onder het verstorven loof
de solitair maakt blij, naakt als hij is
scherp afgetekend in de ruimte
doorzichtig als mijn haag
onthult hij rustig wachten
op leven van de koude grond
haast onbespied komt 't licht
in dit seizoen…
wegvliegen
netgedicht
3.9 met 22 stemmen
784 soms
wil ik een zoen
zomaar een zoen
neergebogen
zoals zomers die in gondels varen
met voeten in het water
en prentkaarten verleiden, groenblauw
langs houten palen en langzame lagunes
soms
wil ik een zoen
zomaar een zoen
traag en stil
zoals oude uren over bruggetjes heen
oneindig jong in ogen
die tussen duiven op het plein schuiven…
Voorwoord
gedicht
2.0 met 450 stemmen
39.581 ik ben even weinig experimenteel
als een ijsschots
als een veenlaag
als de mist
al denk je het lezer
in je stoel op de grond van hout
ik ben even weinig experimenteel
als het warme bed en de gedekte tafel
als het lachen en de vriendschap
ik ben heel gewoon en ik hoop dat jij gewoon bent
dat er in jouw ogen geen afkeer is
ik ben een van het…
De Herfst blaast op de horen
poëzie
4.4 met 7 stemmen
2.581 De Herfst blaast op de horen
en ’t wierookt in het hout;
de vruchten gloren.…
Gewoonte ?
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
505 Schuchter bewoon ik de
verlaten vlakten, er is niet
meer te verlangen, ook niets
meer te verwachten, dit
niemandsland kan ik niet ruilen,
voetstappen hangen als gedempte
geluiden in de mist, onbekende
stemmen van vroeger vrienden
dringen tot mij door, waarom
zou ik antwoorden om met hen
weer te huilen of te vrezen boven
houten kisten…
MORAAL DER JACHT
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
754 De weidsman wil tegenhouden het teveel
aan dieren, dat eet aan hout en gewas
in bloei. Hij is immers steeds
in gesprek met spel tussen dier en plant.
De weidsman wil handhaven de harmonie
in bos en veld; ja, versterken de harmonie
in het planten- en dierenrijk alhier,
vervangend de taak van het ontbrekende roofdier.…
Graven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
1.105 Ik zond jou een gelukstelegram terwijl ik in
de kamers van mijn kelder op zoek ging naar
aanwijzingen in bruine houten kisten die ma-
teriaal zoals poppen, plastic huizen en een
kindertelefoon bevatten, maar niks werd dui-
delijk dan dat we moesten stoppen met graven
en opnieuw beginnen, met een schone lei en
dan kijken waar we zouden gaan…
Eerherstel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
3.859 Natuurlijk is het niet alleen jouw schuld:
je bent nu eenmaal uit zulk hout gesneden
en meent het soms, op jouw manier, oprecht.
Toch hoop ik dat je eens beseffen zult
hoe zeer ik gruw van ons gedeeld verleden,
waarover dus geen woord meer wordt gezegd.…
wanneer bloemen geuren in de nacht
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
769 wanneer ik aan jou denk
dan wordt langzaam alles zachter
de muren
de stoel waarop ik zit
de houten tafel
het lijkt alsof ze mee wiegt
met mijn gedachten
de vaas met een enkele bloem
glimlacht naar me
alsof ze weet
dat ik de blaadjes zou willen
afplukken
één voor één
ze hoort het me zeggen
hij houdt van me
hij houdt niet van…
Rij
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
1.664 Zojuist verzonk de houten kist,
zijn leven is nu af.
Of is het nu een nieuw begin
in tijd en eeuwigheid?
Voor hem die nu ontslapen is
na een verloren strijd.
Ik kijk opmerkend om mij heen
en tel de grijze koppen.
Wie zal de volgende wel zijn,
die wij er onder stoppen?
`k Maak in gedachten al een lijst
van de favoriet` toptien.…
In de mist
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.163 't Berijpte hout van alle kanten
In gaasgeplooide wand verscholen
Reikt diepe tuilen van chrysanten,
Asters en gladiolen.
Daar daalt langs wolkentreê uit hoge toren
Van naakte voetjes luideloze tred:
Leden omsluierd overgloren
Het sneeuwen statiebed.…
On-weer
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
555 Houten versteende muren tussen wat te zien is,
- ooit zichtbaar was wat nu in het verleden past -
staat buiten de grens van blindeloos verlangen
gevallen glas door geschiedenis aangetast.
Veilig gedwee leven met slechts regelmaat,
gaaf gekwetst door turbulentie gestoord.…
Vertrek uit Tirol
gedicht
4.0 met 3 stemmen
5.305 En hier, in dit voorbijgaan, de ene
moeder net gestorven, teruggeroepen
voor het sterven van de andere - hier
dacht ik voor het eerst: want alles
op de aarde is als hout begonnen.
-------------------------------
uit: 'Ik heet welkom', 2007.…
mijn vader
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
555 scherpgeslepen door vele generaties
ik was een jong paljas
een betweter
die boekenwijsheid en
vernuftige hersenkronkels verwarde
met weten en begrijpen
misprijzend en arrogant
want
mijn vader wist niets van deeltjesfysica
snarentheorie of platentektoniek
maar
hij wist waar het kalf gebonden lag
waar abraham de mosterd haalde
en hoe van elk hout…
Elke dag opnieuw
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
907 Elke dag mis ik je lach
Elke dag mis ik dat ik bij je was
en nog aan je dacht
Elke dag mis ik dat je me niet wou
en toch gaf je kracht
Feller dan de felste zon
Stralen je beide ogen
Feller dan het felste vuur
Voelt mijn liefde verborgen
Voeten glijden over hout
Blote voetjes, warm noch koud
Benen glijden door de lucht
Billen dansen…
Danspartner
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
455 Mijn schizofrene waanbeelden
verstopte je in een luciferdoosje,
die je als flessepost naar Aruba
gooide, maar het spoelde weer aan,
in de vleselijke havens van Joosten,
Van Houten, Kerseboom, Jinek, Mok,
Soutendijk, De Lange, Soepboer en
ga zo nog maar even uren door.…