Alle inzendingen over verdwijnen

2904 resultaten.

Sorteren op:

Vang rail

netgedicht
4.1 met 7 stemmen aantal keer bekeken 609
Ik vang jouw lach in bloesembermen terwijl stilte grote sprongen maakt over bijna rimpelloos water verdrink ik gedachteloos doch rillend gevangen in een rail van wisselstroken ademloos vouw ik thuis open en zie de laatste rimpel verdwijnen uit het zicht naar daar waar morgen niet meer bestaat maar nu kleur geeft aan uren die…
metha28 juli 2006Lees meer >

In verbondenheid

netgedicht
4.9 met 27 stemmen aantal keer bekeken 427
vreemd kijkt de kamer mij aan de balans is verstoord alsof er niets meer echt bij elkaar hoort alles toont een eigen gezicht in het nieuwe licht dat is gaan schijnen het samen is snel aan het verdwijnen waar tijd liefde in verbondenheid heeft gebracht is alles zich ineens bewust van nooit gebruikte kracht is er nog plaats…

Het lukt me niet

hartenkreet
2.6 met 120 stemmen aantal keer bekeken 9.135
Het lukt me niet Ik blijf zitten met mijn verdriet Niks kan ik nog aan iemand kwijt Ik mis onze goede oude tijd Ik weet, ik was fout naar jou toe Maar ik kon er niet meer tegen, ik was moe Ik wou jou niet meer tot last zijn Daarom dacht ik “het wordt tijd dat ik verdwijn” Maar Het lukt me niet Ik blijf zitten met mijn verdriet…
Eric14 december 2006Lees meer >

Ik kijk in de lucht.

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 705
De volgende bui dient zich al aan, druppels parelen al spoedig langs plantenstengels naar omlaag en verdwijnen voor eeuwig in de bodem. Ik denk dat we nog ver van het voorjaar verwijderd zijn.    …

Het gevleugelde licht

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 449
ik kende het gevleugelde licht al uit mijn dromen het wijkend zicht dat schemer doet verdwijnen flitst zacht een lieve voorbode van verkeren in het donkerste van de nacht met nooit geziene kleuren die dansen op hypnotiserende muziek in de meerdere dimensionaliteit van ongekende vormen uit een buitenaardse werkelijkheid heb…

Eigenzinnig

netgedicht
3.2 met 27 stemmen aantal keer bekeken 738
verloren woorden worden vertrapt door stampvoetende passanten verdwijnen tussen kierend beton opgenomen tussen de smalle openingen vergruizen ze in nietszeggende letters waar ze opnieuw mogen beginnen met de opbouw van een zinvol bestaan voorzichtig pluk ik ze tussen de tegels uit als onkruid, dat ooit verstoten weer mag bloeien als zichzelf…

Regendans

netgedicht
4.1 met 35 stemmen aantal keer bekeken 888
Laten we maar gaan dansen spetteren in de regen je houdt toch niets tegen misschien moet alles schoongespoeld het scherp uit de ogen opdat we beter zien alles rustig kunnen laten overstromen dansend samen vlotten bouwen elkaar ontmoeten flora fauna mee natuurlijk langs wolkenkrabbers drijven obstakels verdwijnen en hoogreizend het…

Het doldriest onbesuisde

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 488
het water strakte onder striemende woorden bevroor tot ijs voor hen die ze hoorden scherp spiegelden sterren de waarheid in het zwart oppervlak dat feilloos gerechtigheid zag waar vergeving al in rietkragen ruiste verwarmde zon het doldriest onbesuisde brak langzaam het ijs smolt wrevel en ergernis in rimpelloos verdwijnen zo dat…
wil melker3 december 2015Lees meer >

Jouw lach

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 609
te geven dan te nemen begint het paradijs in licht dat warm gedragen wordt door akkoorden die in het wereldse nog nimmer zijn gehoord waar schepping in vernieuwend groen kleur en vormen schildert van het komende seizoen daar zal jouw lach de zon doen schijnen met ogen stralend als bloemen die in geen eeuwigheid zullen verdwijnen…
wil melker4 oktober 2015Lees meer >

herfstbeeld

hartenkreet
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 910
Aan het blauw azuur waar de wind speelt met grijze wolken die de zon laat verdwijnen en haar ingehouden tranen van de zomer weer zal uitstorten in een nieuw seizoen en de aarde laat drinken wat een verademing is voor het laatste zomergroen dat langzaam wordt onthuld in een allesoverheersende compositie van sprankelende kleuren die ogen…
ria23 oktober 2008Lees meer >

Even maar

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 1.687
Ik zou alles willen opgeven Alles wat belangrijk leek Me volledig willen overgeven Aan wat eens onmogelijk bleek Ik wil helemaal niets meer willen Niet meer moeten, alleen zijn En alleen nog verdwijnen In een stille witte schijn Ik wil alleen nog waarnemen Me verwonderen over wat is En me geen zorgen hoeven maken Over wat ik wel of niet…

Onrust

hartenkreet
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.596
Verdwijn uit mijn ogen! Ga dood en leef!…
FJ Smit11 maart 2009Lees meer >

Maar in detail

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 490
ik heb je geschilderd maar ben nog niet klaar je ogen zijn dof vreemd plukkig je haar in grote lijnen wil jij wel herkenbaar verschijnen maar in detail blijk je steeds te verdwijnen het is een en al weerbarst om jezelf te laten zien juist in de kleinste dingen vervaagt steeds je ziel maar als de zon jouw ogen beschijnt leven zij…

Zij

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 506
Dit moment wist ik, weet dat alle geliefden, vrienden nooit verdwijnen Altijd, ook later in een eeuwige kring dichtbij zijn.…
Ralameimaar18 februari 2024Lees meer >

stille wens

netgedicht
3.6 met 5 stemmen aantal keer bekeken 739
als ik ooit verdwijn in een stoffige plooi van de tijd vind me dan weer in de luwte van die ene boom waar klaproos en boterbloem het weidse wuivend met ons deelden waarover we spraken of zwegen zich fluisterend herinneren laat nu de wind er nog speels door het lover waait en rond die boom nog liefde ruist in tere tinten…

Zonder behang met thuis

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 501
zonder behang met thuis in dat niemandsland geef ik iedereen als vreemde mijn hand ontheemden van de overkant completeren dit traumatiserende decor ik kan slechts rusten in de wereld van hiernaast die mij dieper raakt waar warmte en compassie samenkomen uit mijn dagelijkse dromen lijk lichtelijk schizofreen in eventjes verdwijnen…
wil melker9 november 2014Lees meer >

In een glimlach met dromen

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 571
woorden stokten gevoelens wrokten langzaam van binnenuit stemmen kleurden naar een hoger timbre met een blikkerig geluid de zon scheen vaal warmte leek met een wolkende wind te verdwijnen door mistige flarden jankte het blauw gele licht in een plotseling verschijnen de schreeuw is gekomen een genadige spuit gaf rust in een glimlach…
wil melker27 september 2014Lees meer >

De tijdslet in beweging

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 731
teruggezet, de tijdslet in een macaber perspectief dwalend tussen de getijden hunkert de geseling naar het volgend seizoen zomaar een klok, spinsel van planning die leidt tot boosheid waar haat strandt op het blijven stilstaan van het hart de ware tijd is zoekende in een chaos die geordend door het journaal marcheert om tenslotte te verdwijnen…
elze25 oktober 2009Lees meer >

hij las me

netgedicht
3.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 738
zij vroeg hem aarzelend om haar gedicht te lezen hij las haar woorden tastte naar de bron verloor zich in haar ogen en haar mond, haar huid ontdekte zelfs verdriet driftig dronk hij van haar lippen liet hij haar woorden zwijgen in zijn stille stem haar zucht verdwijnen in de zijne de hartstocht vluchtte weg haar uitgelezen woorden…
annabel6 november 2009Lees meer >

Oplopende spanning ~ Duo Gedicht

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 731
woorden worden weggeslikt gedachten blijven hangen slaat de klok gestaag even irritant als toen tikt de pen harder dwaalt de rook in cirkels korte nagels afgekloven tot op het randje langzaam verdwijnen in het niets als donderslag bij heldere hemel het hart doet overslaan wat zijn adem doet stokken ~* Duogedicht met Martien Montanus…
LadyLove28 januari 2010Lees meer >

65 jaar Westerbork

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 853
Barakken, ramen die bestemd waren voor wezen die met ruimteloze schreden de dag afwachtten, muren van prikkeldraad niet zagen verdwijnen eenzaam als de dood, zelfs de andere kant van het draad was zonder licht ze hebben getracht een eigen kamer in de wereld te zoeken uitzicht op vrijheid , plafond en die binten kregen ze nooit meer uit…

onbewogen

netgedicht
3.5 met 17 stemmen aantal keer bekeken 562
schrijf geen waanzin over mijn woorden heen of waar de wind zal zijn wanneer alle richtingen verdwijnen het huis bloedt nog steeds uit linker en rechtermondhoek veegt de vloer rood in de kamer waar ik nooit meer kom misschien had je het weten anders verwacht maar achter in de sneeuw waar de wind een huid krijgt staat het kind…

Zwaluwen

netgedicht
4.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 631
In het thuisland van de heimwee tijdens verregende al lang vergeten zomers bij het verdwijnen van mijn zonderlinge gedachten om van mijn innerlijke rust te genieten kijk ik naar zwaluwen in de lucht om mijn bewustzijn te verbazen zie ik ze vliegen ik zie ze vliegen zo dat de zon voorgoed voor God kan spelen strak in blauwe onmetelijke…
mobar27 juli 2011Lees meer >

LOS _ VAST

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 482
Gods grote Waarheid blijft van het begin tot het einde der tijden steeds zichzelf dringt tegelijk door in menselijke zeden die dikwijls weer nieuwe gedaantes krijgen behoudt daarbij haar vorsende lichtstraal ofschoon ze voor het oog verandert of ook kan verdwijnen zelfs het meest vernuftige denken blijft altijd te klein om de ruime Hemelse…

Chagregen weer

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 563
weer, chagregen weer Het komt met bakken uit de lucht Wanneer komt die zon denk ik met Een diepe zucht En ziet alles er weer wat beter uit hier Zowel het weer, als op mijn eigen vizier Soms is alleen het weer in een depressie En zit je zelf slechts even in een recessie Kom op zon ga schijnen En laat alle depressie en recessie Verdwijnen…

spekstenen muur

netgedicht
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 444
Mijn besluit tekent vaste vormen op de spekstenen muur geen hoera maar boekenkunst legt de twijfel naast de bladwijzer ben geen archief van oude woorden maar een lei met vage vegen doch is er het zwijgen die mijn jeugd krast op de voegen van de oude kansel Het zou nu morgen moeten wezen maar vandaag wil niet verdwijnen hoe kan…
elze12 januari 2014Lees meer >

Passant aan een touw

netgedicht
3.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 528
ben beneden begonnen heb haar beklommen triomferend de top gehaald maar arm en berooid weer snel afgedaald het waren illusies in rots en ravijnen kleine plateaus waar het zicht in de mist leek te verdwijnen ik dacht haar te hebben maar op de top bleef zij koel ongenaakbaar ik luisde haar pels zij heeft het hart niet geopend ik…
wil melker24 februari 2010Lees meer >

Dichter bij jou

netgedicht
3.9 met 11 stemmen aantal keer bekeken 735
de dagen dat ik jonger word en mijn verlangen ouder, dat ijsheiligen verdwijnen, een langzame zon mijn terras vertedert, een lijster mijn tuin vol zomer zingt, een blauwe lucht op het groene land ligt, mijn lome lijf weer zwichten zal voor een nonchalante ligstoel in markieslinnenlijntjesstof én schoonheid liefde wordt, die dagen…

Vergiffenis

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 447
Wat is het wonderbaarlijk dat beiden opgelucht het vaderhuis betreden zonder spijt, zonder lijden en met lichte treden in de schittering verdwijnen.…
Marcus Dehond21 augustus 2020Lees meer >

witte raven

netgedicht
3.0 met 6 stemmen aantal keer bekeken 521
op deze loodwitte dag wist ik niets te schrijven op tafel lag alleen een witboek boek van stilstand gebroken wit vlekkeloze overgave aan het grote verdwijnen ontkomen aan schrijven in het boek van niemand en alleman vandaag trek ik slechts met kalk een lijn op de muur rond jouw lichaam je gaat op reis witte raven kom…
J.Bakx9 augustus 2020Lees meer >