Alle inzendingen over voeten

4425 resultaten.

Sorteren op:

Niemand weet

netgedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 714
Een boom een berk en een beuk een landschap bossen in volle wintertooi een schaap graast in een vuile wintervacht je handschoen geworpen je voeten in de middagzon een avond met een belofte op morgen de wind schreeuwt om een sneeuwvlok ik weet het ... maar je vlecht het rijp in mijn haar zonder te weten waar, waarom te zoeken naar wie…

Als zij rust

netgedicht
4.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 534
zij heeft haar echte partner nooit goed bekeken las uit ogen hoe zij moest bewegen bestaan los van de vloer wenden en keren in handen en armen hoefde zij niet te leren zij heeft haar liefde voeten gegeven in een eindeloos zweven op aard pas als zij rust en de grond heeft gekust is hun passie bedaard…

Geen antwoord

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 1.576
Ik heb jou aanbeden jouw voeten gekust alles wat wij deden bracht mij levenslust De tijd is voorbij gevlogen zo ook mijn liefde voor jou ik keek recht in jouw ogen en zag ineens de ontrouw Terwijl mijn hart zich bezeerde is mijn leven ontspoord en de levensles die ik leerde bracht mij geen antwoord...…

Een verteller

gedicht
3.3 met 21 stemmen aantal keer bekeken 12.397
Met meer voeten in de aarde dan je dromen kan verenigt de verteller nonnen en stieren, hermelijn en geweren, karren en kentauren, en wekt bliksem in de melk. En zet een weerhaak in het vel van wie alleen vermoeden wil. ------------------------------ uit: 'Gedichten 1969-1978'.…
Hugo Claus9 september 2011Lees meer >

Verdwaald

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 953
voeten zijn verkeerd gelopen volgen plots een andere weg dan die uitgestippeld leek er heerst een kille stilte mist omsluit haar hart zoute tranen kussen de onwezenlijke waarheid die ze in haar schoot geworpen kreeg een zee van bloemen geurt zon baant zich een weg door het wolkendek hij omarmt haar…
LadyLove24 november 2011Lees meer >

Mijn schaduw langer wordt

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 506
ben ik verdwaald in golven van de zee als duinen naar me wuiven mijn schaduw langer wordt en wegspoelt in het schuimen zand onder mijn voeten voel verdwijnen als strand de vloed weerstaat niemand ziet hoe ik te gronde ga iedereen ontkent dat ik besta ben gegaan heb geen banden door te snijden daaraan lijden was mijn enige bestaan…
wil melker22 september 2010Lees meer >

het hotel

hartenkreet
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 896
de brede trap waarin hun voeten verzonken in diepe tapijten zij giechelde onwennig de reusachtige kamer was ( te ) mooi zij wilden gelijk in bad maakte de spiegels verlegen het stromende water smoorde intieme geluiden cupido die stiekem om het hoekje had gekeken trok zich zacht terug…
fairouz8 februari 2014Lees meer >

vader

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.080
Geschuifel van voeten door nat zand, watermunt geurt langs de waterkant. We staren naar de bijna lege lucht. De sperwer speelt een spel met een hulpeloze prooi. In deze stilte gevuld met iets - iets dat lijkt op gelukzaligheid - vergeten we de tijd.…

Zonder afhankelijk van

netgedicht
1.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 521
vingers gespreid handen geheven armen gestrekt om ontvangen te leven in perfectie met voeten en hoofd in een pose die de man als vrouwsymbool heeft gekozen eis en neem als gelijke in eigen belang zonder afhankelijk van tart hem hooghartig jij bent de gever hij figureert in die rol slechts voor even…

Droom

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 553
Stel dat je een wereld zonder oordeel had, waar geen angst was voor wat een ander dacht, waar elke dag vrij aan je voeten lag Waar je alles denken, voelen, zeggen mag, van wat je in jezelf zag of in een ander, zonder dat het vals was of bezeerde, dat je er alleen maar meer van leerde Stel dat je zo'n aarde had, wat was dan de waarde van…
Mart Stel27 september 2014Lees meer >

Lief gedicht

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 805
LIEF GEDICHT nog voor ze gelegd worden kan ik je kwijt aan de straatstenen op de onderkant kalk ik je en laat ik je aan de stratenmakers om ontdekt te worden ieder woord afzonderlijk als een puzzel waarvan geen stuk mag ontbreken willen ze je met voeten treden zodra je met de neus omhoog uit laatste respect in de juiste volgorde…

Petje af

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 714
wat is leeftijd wanneer het om gezondheid gaat ondanks het kraken en piepen moet alles eerst gesmeerd bij het ochtendgloren alvorens voeten glijden in gymschoenen veters zorgvuldig gestrikt het markeerstift-shirtje de avond van te voren nog gestreken om na een verse bruine boterham de deur te openen en haar te omarmen de draf kan…
LadyLove23 oktober 2015Lees meer >

jong

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 485
ik zat aan het water in het gras de wereld lag open aan mijn blote voeten een schip voer voorbij het kleine leven stroomde met het water mee ik zag de populieren een poes miauwde ik zong een lied de wind streelde ons en de zon was warm ik las nog lang niet tussen de regels door…
J.Bakx27 december 2015Lees meer >

de reiziger en ik

netgedicht
4.3 met 13 stemmen aantal keer bekeken 627
zo draag ik schelpen achteruit een zelfduel met geruis in oren wie hoort het waaien het zand dat in een laatste dag- gezicht valt het eiland langs mijn voeten gekneld tussen stenen meeuwen schreeuwen op natte vlekken schreien om de vuurtoren die langzaam uitdooft overspoeld door ijle woorden…

Angst en Moed

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 479
Met de werkelijkheid, sta ik op goede voet. Maar wanneer onzekerheid pijnlijk mijn gedachten voedt. Wanneer fantasie blijft razen, blijf ik angstig. Totdat iets diep in mij fluistert, dat ik niet langer moet blijven vluchten, maar alleen maar, aandachtig en moedig, naar mijn eigen angsten kijken moet.…

DRAAIKOLKEN

poëzie
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 934
Lach niet om mijn leed, als gij ’t innigst leven zelf met voeten treedt is voor U een wonder slechts pervers gebaar...…

Lucht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 656
De lucht willen we in als vogels op vleugels Losser onze teugels waarmee wij gebonden zijn aan 'deez aard' waar wetten van de zwaartekracht beide voeten aan de grond houden alleen bij wijn en andere alcoholisch vocht Maken we -schijnbaar-een tocht die veel weg heeft van zweven.…

Oorlog in dit hoofd

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 718
Het is oorlog in dit hoofd, Onbekende Ongekende Steden zijn Door onophoudelijk vuur Aan gort geschoten - Geen muur blijft overeind, Geen steen die op De andere blijft staan, Lucht vol neerdwarrelend gruis - Wat er nog aan beelden bestaat Wordt aan het zicht onttrokken, Tot voor mijn voeten Plots dit veertje landt En onverwacht…

opnieuw vliegt de engel

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 773
opnieuw vliegt de engel vleugels zwaar beladen met het slijk van aarde klapwiekt hij traag door angsten en pijn dan daalt hij neer vlak voor mijn voeten blijft hij verbijsterd staan en wist de sluier van mijn aangezicht in dat gezegende ene moment ontmoet ik in zijn ogen mijn diepste eenzaamheid en ik schreeuw!…

Wieg

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 368
Langs het gordijn de streling van de wind die mij omarmt midden in het zonneraam op de vloer van de kamer mijn voeten op het tapijt reiken diep in de aarde mijn warmte groet de warmte mijn adem kust de wind .....Ik trek het bed in de zon .....en wieg mij in welbehagen .....languit en wijd geopend .....glijd ik de wereld in…
Zywa5 april 2020Lees meer >

(zonder titel)

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 633
voor meer heeft hij te weinig voet aan de grond. met tussenpozen telt hij beren in de hemel. ze gaan nooit onder, blijven schijnen. in zijn hoofd glimlacht een vrouw. zij kent zijn weg heel goed. de tijd vergeet zijn tellen op te passen. alles is toch bereid.…

matten

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 871
Daar bij de deur daar ligt een mat Hij ligt er al lang maar nu is hij het zat Iedereen stopt en veegt zijn voeten op hem af Ja hij is behoorlijk vuil Stop of ik laat je vallen, dan maar een buil Ik laat niet langer over mijn heen lopen Dit is zo langzamerhand echt bezopen En gaan jullie toch het vegen hervatten Dan beloof ik je, dan wordt het…

wederhoren

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 558
op een plek waar we één zijn spreekt het hart het sterkst tot zachte, open ogen een arm rond gebogen schouders ontspant je, totdat pijn door voeten heen de aarde raakt zoiets maakt je blij en in dat grote lijf van mij bloeit hoop als nooit te voren…
switi lobi25 februari 2018Lees meer >

kind aan zee

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 579
ik sta daar maar een beetje aan de zijlijn met mijn wittige lijf en leden waar zal ik mezelf laten met mijn blote voeten vast in het zand de zee het brandpunt maakt stampei lijkt alles te weten de zee is zoveel grijzer en groener zoveel wilder en wijzer de zee is zoveel ouder dan ik ooit worden kan…

Engel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 491
Het aardse was je ontstegen die nacht toen rivieren buiten oevers traden jij met natte voeten hartelijk afscheid nam van ons satijnen lakenspel: We hadden niets meer om over te discussiëren geen meningsverschillen geen hemel en geen hel alleen jouw helderblauwe ogen en die weemoedige oogopslag die een droom deed vermoeden.…
mobar4 augustus 2021Lees meer >

De berg

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 548
Onverstoorbaar in de zon staat de berg te zijn, te zijn Wolken ontvangen, en hagel, sneeuw hun bruisende en kolkende vertrek aan zijn voeten, de kinderdrukte en de puberherrie van water dat zich warm speelt in een ingebed avontuur En op de berg sta ik te zijn, te zijn De zon ontvangen, ervaringen en nachtgedachten, oud worden…
Zywa13 augustus 2021Lees meer >

Lichaam VIII

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 500
(geboren worden – leven - sterven) lichtsporen die klonteren tot blote voeten in vette klei de Melkweg wapent ons met hagelwitte tanden we planten een vlag in dit pak van vlees en bloed en klampen ons vast aan aardse gewoonten lichten het roestige anker alleen voor poëzie, liefde of de dood…

De perenboom

poëzie
3.2 met 11 stemmen aantal keer bekeken 4.249
En, terwijl ze daar zo drentelt, Komt een blaadje neergewenteld Uit de lage perelaar Voor de voeten van Agaatje, Die het langgesteelde blaadje Vallen ziet, en kijkt er naar. Komt ze weer de boom genaderd, Valt er weer zulk groen gebladert Voor de voeten van Agaat.…