43506 resultaten.
Duistere charme
netgedicht
4.7 met 12 stemmen
697 Alsof het stralende licht van de tijd dooft
En mij zeeën van herinneringen geeft
Biedt de nacht mij de troost van de dag
Zonder schaamte komt zij elke dag tot mij
Zodat ik dingen zie, die ik overdag niet zag
Wanneer de tijd dan weer gaat schijnen
Laat het de duistere charme verdwijnen…
Lamento
netgedicht
4.4 met 21 stemmen
1.273 en vond geluk zo
heel gewoon maar nooit of nimmer
stond hij stil bij dit intens gevoel
van heel alleen en droefenis
wat moet hij nu beginnen
De dag ebt weg, de schemer glijdt
hij ziet de schimmen dolen
de beelden spinnen in zijn hoofd
haar geur sprankelt in zijn dromen
hij hoort, hij voelt, hij ruikt en huilt
het wordt een lange koude nacht…
De geur van verlaten
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.577 Het vers boeket op tafel
vulde de ochtend
met kater
zomaar
afscheid van een nacht
die toch gemeenschap
had gebracht
Hadden je ogen
dus gelogen toen je
sprak over later
over dat wat buiten
van binnen verwacht
Een boeket
een tafel vol vragen
en ik rook weer de
geur van verlaten die
zo penetrant ver
kan dragen…
Avondlitanie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
577 De geladen nachtlucht
hangt onaangeroerd
in mijn gemoed
Verstoken van de tinteling
stroomt het innerlijk als een spiegel
rimpelloos over
Dus wereld werp uw steen
vang reflectie in de golven
en bezink in mij
Staar mij in de ogen en
laat mijn verwondering
de vrije geest…
Nachtmuziek
netgedicht
4.0 met 17 stemmen
1.195 De nacht luistert ademloos,
in de ruimte baart de tijd een prelude.
Was het geen nachtegaal die mij
verleidde met haar zwoele klanken
en lyrisch beroerde
in de opera van de nacht.
Geluk fluistert een zee
van musicerende dromen
laten wij allen drinken
verstillen
in rustieke nachtmuziek.…
Avondromance
poëzie
3.2 met 12 stemmen
2.303 Het laatste geflonker
Der zonne ging ter rust;
De beek is door ’t donker
In sluimring gekust;
Maar ’t zwijgende duister
Toont lieflijke pracht:
Want de aard groet uw luister,
Vorstinne der nacht!
Geen nevelen betrekken
Uw Goddelijk schoon;
Geen schaduwen dekken
’t Azuur van uw troon.…
Hoe eindloos lang...
poëzie
2.1 met 9 stemmen
2.170 Hoe eindloos lang die nachten van ellende!
Hoe lang nog in 't verschiet de dag die naakt,
nu 'k uit de korte koortsdroom half ontwaakt,
mij oprichte en de blik naar buiten wende.
't Is dag, maar toch geen dag voor mij, die kende
de volle luister, die 't Heelal doorblaakt:
zie alles treurt zó mat, zó dor, zó naakt....…
Stil vragen
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.207 Zo is de nacht een palet
en ben ik de schilder
die wacht
op de schilderingen
en antwoorden die
hij mag beminnen zolang
de nacht hem
niets anders vraagt.…
koelte
netgedicht
3.0 met 10 stemmen
736 kom bij me, liefste
onder m’n warmende jas
dan zullen we ons laven
aan bedwelmende wijn
op de heuvel gaan we praten
praten.. tot vermoeiens toe
tot ogen in elkaar verzinken,
verstrengeld onze handen
een zucht antwoordt de zucht
monden vinden elkander
traag donkert de nacht hierboven,
en koeler wordt de lucht
alleen nog wuivende varens…
Trollenslaap
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.291 De dikke trollen van mijn slaap
verschijnen in het lome
als zij mijn ogen vogelvrij
versluiten om dan zachtjes mij
gebracht door zoete dromerij
mijn droom te laten dromen
Zo droomde ik van lange slaap
die mij goed zou bekomen
maar vond wat later op mijn sprei
een briefje met een zin die zei
het spijt ons maar nu hebben wij
de nacht vrijaf…
De maan is al boven de seringen
poëzie
4.0 met 15 stemmen
5.116 De maan is al boven de seringen;
De stralen hellen de kruinen langs...
De nachtegaal houdt zich stil van zingen
Tot de hof verlucht staat van haar glans.
Tot de donkere tuin als een ijle beker
Tintelt vol licht, dofgouden wijn,
En als slaapwandelaars onzeker
De rozen ontwaken in de schijn...
Ik weet niet wat…
Het Raadsel
hartenkreet
4.4 met 20 stemmen
2.467 Het schip vaart weg
als de dood in de nacht.
Is daar soms iemand die op mij wacht,
gaat het verder, blijf ik bestaan
of is het voorgoed met mij gedaan.…
Druppelt regen in de nacht
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
710 Duisternis dimt nacht tamelijk zacht
in een dromend woorden onderkomen
misschien een schim, in hem de ziel
zou deze twijfels thans herkennen
of toch een dweil, met tegenzin
die nog zijn grenzen moet verkennen
vermenigvuldig zinloos zwijgen
verlegen inhoud, het hart paraat
we gaan naar huis, doorbreek de stilte
schaduw der liefde, aangelegen…
Speldenprikkend
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
359 donker duwt
de avond het
laatste daglicht
voor zich uit
in het langer
worden van
schaduw verliezen
kleuren hun huid
nog schijnen
spaarzame stralen
hun lijnen van de
laagstaande zon
in het langzaam
doven van boven
speelt nacht zijn
speldenprikkend spel
in een voortdurend
bewegen komen
lichten elkaar tegen
in een vast decor…
De volgende dag
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
977 Hoe meer kou en duister
in de nacht
Hoe meer warmte en licht
de zon brengt
de volgende dag…
Verlatingsangst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
552 ik was omringd
door lange schaduwen
van de ondergaande zon
zag ze langzaam
nader komen uit
een nog onbekende bron
zij contrasteerden
met het dieper wordend rood
zwart geeft geen geheimen bloot
ik voelde hoe
duister won van het
laatste streepje aan de horizon
de obstakels zijn gebleven
heb verlatingsangst dit late uur
geen plaats…
plotselinge groei
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
581 een rare nacht van
wakker zijn en
slapen en
wakker zijn en
slapen en
wakker zijn en
alles werd helder
onverwacht als die dag in de zomer waarop
ineens overal
mieren opvlogen
realiseren: ik
kan zelf mijn keuzes maken, mijn
keuzes maken
stoppen met die lessen op maandag
waarvan ik – plotseling – weet
dat ik daar al jaren minder…
Nachtdienst
snelsonnet
4.1 met 18 stemmen
2.152 “Omdat ons liefdevolle personeel
Geen onverantwoord risico mag lopen
Zijn wij voortaan alleen bij daglicht open”
Zo stond er op een bord bij het bordeel.
“Dus waarde klant, kom morgenvroeg maar weer.
De meisjes hier draaien geen nachtdienst meer.”…
Bospad
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
605 De dagelijkse voeten
dwalen, reizen af
naar ondoorgrondelijke wegen
daar in de verte, intimiteit verlegen
buigen de bomen weerbarstig tussen
de spanning van emotie
en frustratie, de stille winddag
neemt bijna afscheid
loopt over het oude bospad
van het duistere nachtwoud
het grote bos nabij de stad
grote nachtuilen roepen
van onrust…
Maansverduistering
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
604 Mijn donkere ogen zien
de maansverduistering
een deel van jouw lichaam
vol rotsen van heuvelachtig
wulps verlangend vlees
jouw schaduw
voelt jouw lippen
door schaamte
die doorkijkt, doortastend is
jouw beweging
als een bewegend licht
met kleuren die op klanken
lijken,
we worden verliefd
ik zie jouw hand
langs mijn begeerte glijden…
Onbegonnen tijd
gedicht
2.5 met 23 stemmen
8.864 De maan verbleekt, de nacht wordt duister.
Ik wil niet slapen nog en luister
naar het zingen van de slang en van de draak.
Het is nog onbegonnen tijd als ik ontwaak
op de rand van een gedachte.
-----------------------------------------------
uit: 'Over de zee sprak het water niet', 1990.…
dood of levend
netgedicht
1.7 met 3 stemmen
593 ongrijpbaar, onbegrijpelijk
het ene moment is groen of rood
en daarna gaat alles op zwart
verkeerd gegokt, bewust
ingezet op de dood
heerlijk eten,
kruiden spatten uiteen,
papillen weten meteen,
dit is hemels
opgegraven begint
het rottingsproces,
een ei van duizend jaar
de dodenakker wacht
en wenkt zacht naar de nacht,
het zaad…
Waarom begint de nacht
netgedicht
2.7 met 6 stemmen
538 Waarom begint de nacht zo traag?…
Geschilderde maan
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
623 tussen wolken, dun vervangen
uit stilte van dromen, bijna zonder lippen
zoenen zoekend naast nachtgordijnen
en lotgenoten vanuit een zolder
over de slapende stad
konden we slechts rijmen
in onze bijzondere gedachten
door openhartig iets te zeggen
over een stil bodemloos smachten
onze lichamen ritmisch bewogen
hij vroeg zich af, waarom het nacht…
Het liedje
hartenkreet
5.0 met 5 stemmen
911 ’s Nachts fluit ik mijn liedje
Ik kijk door het raam en volg de wind
De wind die mijn liedje wegdraagt
Mijn liedje over al het verdriet
’s Nachts fluit ik mijn liedje
Ik sta bij het meer en kniel
Ik kijk naar de rimpels in het water
Naar de zorgen die worden weggespoeld.
’s Nachts fluit ik mijn liedje
Ik luister naar de melodie
En soms…
Bloesemnacht
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
605 Mijn vrienden over het water
stuurden mij gedroogde bloemen
uit een Amerikaans telefoonboek
die ze in het Frans hadden vertaald
maar jij nam mij terug
mimiek in de bloesemnacht
en liet mij stil slapen
onder het zeven dwergen bed
de nacht na onze gemeenschap
ging ik met een zwaard naar het dorp
en vroeg de bakker om een degelijk brood…
Aprilnacht
netgedicht
3.3 met 9 stemmen
519 Hier is mijn zwijgen onbedoeld
in een buiten knoppenknappen
sieren de bomen het uitzicht
donkerte wanend tussen
verlichte huizen en wapperende was
vind je het maanlicht
een beetje dansend van verlangen
en je houdt me vast
even samen in die tussenspanning
betoog jij dat mijn ledig hart
een buurman nodig heeft
maar ik slaap niet
met…
kennis en de gezamelijke schade
netgedicht
3.9 met 13 stemmen
667 gewicht erachter
om dan toch nog
te arriveren in een donker krocht
tevergeefs
het verwordt zo
het vergaren van rails
naar een uitval van licht
thuishaven of tussenstation
wie weet houdt het ooit op
het klossen van een web
tenzij je werkelijk diep gaat
en dan toch nog
de dag tegemoet rijdt
per definitie
want je hebt
de onbewuste nacht…
Jardin des Plantes
gedicht
2.5 met 23 stemmen
11.448 Ik sta als Orpheus voor de nacht,
een schim, kantjil in een panterpupil.
---------------------------
uit: 'Thule', 1991.…
Nachtlicht
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
446 [Haiku]
De nacht dringt binnen -
alle kaarsen huiveren
op de vensterbank.…