2345 resultaten.
adem mij de zee
netgedicht
4.3 met 16 stemmen
1.030 ik zag
hoe jij speelde
en ik bleef geloven
jonge meeuwen en het licht
werden opgetild
tussen handen
en je mond, zo mooi
om te zien
-slaap maar, liefje-
ik wilde blijven
om alles te begrijpen
huilde en lachte
om blauwe gedichten
zoals ‘in morgen’
het woord werd wind en vogels
wisten wolken
-slaap maar, liefje-…
Naast me
hartenkreet
4.4 met 8 stemmen
945 nader is
dan de troost in mijn armen,
dat mijn adem muren bouwt
tussen verdonkerde dromen
maar als ik nu zeg dat
morgen weer zal komen,
dat droefheid en intens
gelukkig zijn samen horen
maar als ik nu vraag of je
mijn lichaam wil bewonen,
of je weer naast me
in de zon wil lopen
kan je dan weer
bloeien en leven,
in de lente geloven…
vol haar lippen geeft
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.132 ik spreek niet over liefde
ze kijkt me aan
met ogen die geloven
in zacht fluweel van rozen
een mond die roder
lacht dan de diepste
kleuren ooit gedacht
en vol haar lippen geeft
met handen die je
strelen als je even beeft
het goddelijk moment
dat zij jouw warmte kent
een stem die raakt
in tonen die naar
hemel reiken, met
woorden…
Laat het instinct!
hartenkreet
2.6 met 13 stemmen
2.988 Ik druk me tegen je aan
niet meer aarzelend
om te geloven ben ik gekomen
Laat het instinct!
De hitte maakt me rillen
te donker om mijn ogen niet te sluiten
geheim is de sleutel van mijn lijf
Hou me vast en ik verstijf
Dat verdomd lekkere lichaam van je
ik kan er niet omheen…
Het oude gebod
netgedicht
4.6 met 13 stemmen
1.153 jij loog mijn leven
tot een machteloos schreeuwen
en ik tastte naar het kind
op de achtergrond
ik klom trappen omhoog
langs gespannen schaduwen
zocht de waarheid
in een open mond
in ogen zonder zonde
kleedde jij de nakende dag
jij sprak niet over morgen
een belofte dicht bij de dood
jij voedde me gebogen
liet geen geloven over
en…
Afslag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.268 voor kort
zwierend om diepgelegen hoeven
die zich in grasduinen begroeven
onder gewassen kiel en schort
Gortdroge sikken dwaalden hort
de heuvels aan het recht geschoven
haar scheuten meer dan eens bestoven
door hordes vorsten uit het fort
Ze kregen hooimijt van het ploegen
zelfs als ze braaf hun kruisje sloegen
het reine moest er aan geloven…
wat ben ik waard?
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.456 Ik ben van alles, behalve goed
Na 14 jaar....verlies ik de moed
Om te geloven in mezelf
Alleen mijn dochter van elf
Zij vindt mij wel aardig
Voor één mens ben ik waardig
Is dat genoeg, om te willen leven...
en te moe ben om te kunnen geven?
Man....je zuigt me uit
Schreeuwt hard en luid....…
Doodtij
netgedicht
4.2 met 14 stemmen
964 Om iets zocht hij hier een steen
om korrels van het zand te kloven
en in rijstpapieren regens
door het stille eb te gaan
waar hij dommelde een traan
met opgeheven blik naar boven
want hij bleef steeds weer geloven
dat de wind hem kon verstaan
Om iets zocht hij hier een steen
om zo het springend tij te lomen
maar het ingeslapen eb
zou in…
jij
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
2.003 Ik hou van je ogen
Ik hou van je lach
Ik kan het niet geloven
Je brengt me van slag
Je bent wat ik wil
Je bent wat ik wens
Nooit ben je kil
Zo ongelofelijk intens
Je maakt me gek
Gek op jou
Het is net crack
Verslaafd aan iemand die ik zo goed vertrouw
Jij maakt me blij
Jij laat me lachen
Je bent gewoon een kei
Ik blijf er van zigzaggen…
Brandt in mijn lijf
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
773 zijn sporen gekregen
hij mijn liefde verdiend
zacht zijn ontspanning
krachten gesust
rimpels rond ogen
zijn lippen geloken
heb ik zacht gekust
ik ben je lichaam
eet nu jouw smaak
val voor je handen
ze strelen mijn huid
liefkozen vaak
ze geven gevoel
dat je ogen beloven
jij bent mijn vriend
kom draai je om
laat me in samen geloven…
Herlevend
netgedicht
3.9 met 12 stemmen
712 spelonken
teloorgegane vrolijkheid
hoe blaas ik warme gloed
naar ingeprente beelden
penseel ik kleuren van plezier
in simpel samenzijn
het was zo fijn te fantaseren toen
de wijde wereld openlag
dromen konden echt bestaan
in de koude maan van deze dag
graaf ik een geuzengat
en haal het hoopvol kind naar boven
het mag weer in geluk geloven…
3-éénheid
hartenkreet
3.0 met 9 stemmen
1.190 GELOOF
Ik struikelde...maar werd gevangen,
ik wenste niet....maar bleef verlangen
Ik worstelde...en kwam weer boven,
omdat ik altijd.....bleef geloven!
HOOP
Ik ben gevallen...maar weer opgestaan,
Ik was gestopt...maar weer doorgegaan.
Ik sloot me af....maar stelde me weer open,
omdat ik altijd....bleef hopen!…
Het is zo stil vandaag, verlangend je te troosten
netgedicht
3.9 met 11 stemmen
635 Vind je dit moeilijk te geloven?
Je bent gewoon goed zoals je bent.…
HET LEVEN
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
701 het universum
de kosmos
geaard fenomeen
hef handen, hef gedachten
ter ziele met ego
het graf in met haast
neem tijd om te dienen
een leven voor God
geschonken uit liefde
gevonden vertrouwen
krachtig geloven
gaat alles te boven
een wonder doorleeft
mijn leven dat wonder
beloof nu alles te geven
ter verrijking van HÈT LEVEN…
In orgelspel en korenzang
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
482 dood ontheven
de zon schijnt
door het glas in lood
brengt zijne heiligheid tot leven
met vinger wijzend in het groen
het testament onder de arm
geklemd in geel en bruin bewegen
in orgelspel en korenzang
ziet hij de generaties gaan
op zijn voetstuk is hij blijven staan
toch wankelt zijn hooghartigheid
alleen in dialoog met de gelovigen…
Angsthaas
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.114 Ik heb mezelf nooit vergeven
dat ik niet sterven wou voor jou
Dacht dat ik wel door kon leven
na jou een andere vrouw
Voor jou gewoon tien anderen
aan iedere vinger 1
Een mens wil soms veranderen
van jouw kaliber, geen
Ik deed mezelf beloven
dat er leven is na jou
desondanks wil ik geloven
dat ik het anders brengen zou
Jouw verwijdering…
Het appelmeisje
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
834 Ik geniet mateloos hoe je
in die ongeschilde appel bijt
Een onrijpe appel bovendien
Me daarna wat verzuurd aankijkt
met je verstrooide blik
gefixeerd op een onbestemde plek
En me laat geloven
dat niets je wat kan schelen
Je tandpastawitte tanden
in het vlees zet en
daar sporen achterlaat
als een carnivoor
in de nog warme prooi
Het sap…
Niet kosher
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
573 Kijker, wat heeft u nog met die geloven?
De kudde eist het recht zich te verdoven.
NOS journaal 13 april: Marianne Thieme van de Partij voor de Dieren voert in het kamerdebat over verbod op ritueel slachten aan, dat 'volgens wetenschappelijke onderzoekers dieren zich nog vier minuten lang bewust zijn van stress.'…
Schone schijn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
906 Doe maar leuk
Doe maar stoer
Laat een ieder in de waan
Laat geloven
Maak aannemelijk
Dat jou niets is aangedaan
Hou het luchtig
Met een glimlach
Camoufleer al je verdriet
Denk je echt
Dat wordt geloofd
Dat jou niets raakt
Je ermee weg kan
Dat is toch raar
Dat klopt toch niet
Doe maar leuk
Doe maar stoer
Speel maar door
Al was het slechts…
bevrijding
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
653 een luide roep rondom
dwingt stemmen af, die geloven in
verborgen holtes van een weggezwegen dag
je mag verbloemen wat je niet wilt zien
een deken leggen over alle zwarte dieptes
waar hun witte onschuld rust
maar de wereld draagt haar erfenis
van uitgemergeld leven in de kamers van de dood
toen hun nood niet verder kon
liep er slechts…
Een open hart
hartenkreet
4.6 met 5 stemmen
896 Tranen namen iets mee
recht vanuit een gelovend, open hart.
Dit hart werd zwak, week
't brak en bezweek
kwetsbaar als het was
voelde het iedere steek.
Verlangend naar al wat onmogelijk bleek.
Omringd door onbegrip hierom heen.
Voelde het steeds meer verlaten en alleen.
Van jou heeft dit hart eens gehouden
als nooit tevoren...…
Een mooier later
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
624 (Het leven als kunstwerk)
Met mijn handen die Hij gemaakt heeft
schep ik een kleine hemel
over land en water
en later rots en strand
pover en verlaten
alles wat nog in mijn herinnering leeft
De wind draait om oud gebergte, om
lovertjes en platanen
waar liefde pijn verdreef
Dit is wat Hij mij geeft
iets sterkers om in te geloven…
BEHALEN
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Veel gelovigen zien
op hun levensweg met God
uit naar verhoopte overwinning
eens en voor altijd
maar
de ware geestelijke strijder
verheugt zich
ondanks herhaalde struikelgang
om vol hernieuwde kracht
weer overeind te staan
bereid tot moedig voortgaan
in de taal
die bij vrienden onder elkaar
of binnen het gezin luidt
niet steeds…
DE SCHRIFT BETWIST
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
481 dus tegen, permanent
Hij hield van pest en schurft, nee goedertieren
Dat was Hij niet bepaald, wanneer Hij gieren
Als lijkenpikkers aandroeg; het serpent
Je baktrog en je korf kon hij vervloeken
En van je ezel zou hij je beroven
Ik heb dit alles aan mijn laars gelapt
Ik ben veel liever baas in eigen boeken
Dan in een Opperwezen te geloven…
(E)Rrrrrg
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
478 kon mijn ogen nauwelijks geloven
de 'r' verdween als op rolletjes
u weet wel'rrrrrrrr'
vergeefs zocht ik nog wel op andere
pagina's naar de losgeslagen 'r'
maar helaas tot heden niets gevonden…
Adem gunnen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
509 Hoewel begrip
eigenlijk
heden ten dage
vaak ver is te zoeken
laat het zich vandaag
nauwelijks meer vinden
'k Respecteer
mensen die
geloven
Geenszins zal 'k ooit snappen
waarom mensen elkaar
adem gunnen
terwijl de oogst verschroeit
en de laatste
waterput 's opgedroogd
't Antwoord ligt verscholen op
of misschien
tussen wolken…
Het leven is geen sprookje
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
789 We geloven vaak in onze dromen
Maar dromen zijn dromen, de meeste zijn bedrog
Zo worden we wel eens verliefd
Het is een droomwereld waar we dan in leven
In sprookjesboeken kom je de liefde van je leven tegen
En ze leefden lang en gelukkig samen tot het einde van hun levensjaren
Maar dit is het echte leven, het is geen sprookje waar we in leven…
Stilzwijgend verstommen
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
608 jij willen meemaken
valt te begrijpen uit jouw brief
terwijl je met woorden aan de haal gaat
alsof samen zijn slechthorend is
ontneem je het geloof haar natuurlijke charme
en het vragen blijft verzwegen
achter de horizon van jouw geluk
verschuilt de maan zich in jouw stilte
we verliezen het eenzame gewicht
dat ons in samen deed geloven…
Eilanden
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
507 Zoveel eenzame nachten
dwalen we langs het zwarte water
met onze gedachten aan een verdwenen geliefde
nog zie ik je gaan in een droevige boot
aarzelend met je roeispanen en net zo
verdrietig als ik
kijkend naar de rode vlag
die langzaamaan gerafeld wegwaait
in een duistere wind
hoe moet ik nog geloven in een rozensprookje
en wie betwijfelt…
Een hoge hoed met laatjes
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
500 Mijn geheugen is een vergiet,
Het is zo lek als een mandje
Of je het nou
Wil geloven of niet
Altijd als ik het nodig heb
Laat het me in de steek,
Dan is het er gewoon niet -
Als volgt heb ik mijn probleem
Voorgoed opgelost:
Een hoge hoed draag ik sinds kort,
Onderverdeeld in ontelbare laatjes
Met daarin mijn verleden
In beelden…