1451 resultaten.
DICHTER OP TERRA
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
560 Elk in hun eigen capsule
Verwijderen de poëten zich
Van hun planeten van ijs, hitte,
Grijs, roze soms
Eenmaal aangemeerd bij
Hun eenpersoons ruimtestation
Tanken ze gewichtloos bij, maar
Blijven mens
Spieren verslappen, botten ontkalken
Eelt op voeten en zielen verdwijnt
Terugkeer wacht
Eenmaal geland trainen ze, sterken
Aan en…
Het anker in een zee van licht
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
908 * Voor Thomas *
Elke druppel draagt zijn glinstering
als een vloeibaar kleed der naaktheid
De kille winterzon glijdt als een oogopslag
over een koortsige Aarde
die eens het droesem dronk uit de diepzee
van haar verleden
Haar huid ligt gevroren,
bedekt onder een zware adem van ijs
Ze slaapt haar roes uit
in een bed van kristallen…
DE LENTE KOMT !
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
838 De winterse koude waait weg
glinsterende dooi drupt van
katjestakken, wollig glurend
uit opengebarsten bruine velletjes
een summiere geur van lente
vermengt met nog klampende
friskou ijs en sneeuwvermoeden
paalzittend de snelle slechtvalk
muisstaart bungelend uit zijn bekje
borstkast nahijgend van de jacht
ziet op het bospad fietser met…
De parel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
685 Ik heb me laten temmen in
je mooi resonerende zinnen,
ik was aanwezig, nu zoek ik
nieuw klinkende kleuren,
de morgen liefdevol en blij
om de dingen in mij herboren,
bevroren ijs wordt wild water
in het zomerparadijs,
lichtgeel is de zon, de zee diepblauw
verlangen begeesterd op zoek naar
de parel, ver van je weg, los
alleen, met magenta…
Sjoerd Huisman
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
586 Huisman is niet meer daar
om zijn wedstrijden te winnen
ineens stopte zijn hart met kloppen
pas 27 jaar, je kan dit toch niet verzinnen
Terwijl zijn vrienden gingen voor de winst
moest hij verliezen
alles wat hij lief had
nooit zou hij daar voor kiezen
De schaatssport gaat je missen Sjoerd Huisman
je blijft voor mij de marathonman op het ijs…
maart
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
553 vanaf vrijdag
gaat de temperatuur
de temperatuur gaat
zoals altijd, bijvoorbeeld 1942
toen het zo koud was
dat de oorlogsauto's
over het ijs reden
inderdaad de Duitsers
had ik het met m'n moeder over
zij dacht dat het in de hongerwinter was
maar het was 1942 en niet 1945
zij herinnert zich dat nog goed
en kijk hier een paar…
Oranjezon
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 En dat is ijs, met,
geschreven als een dubbele krul,
wat slagroom.
Hij bestelt een pannenkoek.
Hier niet met spek.
Een zwarte kip intussen
scharrelt om hem heen
met veren als een vacht
van beren
die je vreten kunnen.
Eenden volgen kwekkend
hun eigen route
op dit landelijk terras.…
BOSANEMONEN
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
575 Bladknoppen in het zwaar hangende hout
zien neer op een klein bloemenparadijs,
geboren uit modder, verdwenen ijs.
Het siddert onder sluipwind, ademt koud.…
Zomervakantie
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
580 Lange dagen, korte nachten
In je bed met 1 oor op een laatkomer wachten
Iedereen vliegt uit naar bos of zee
Neem je zonnebrandolie mee
Om 9 uur 's avonds nog effe fietsen
Een dag heerlijk nietsen
ijs bij de ijssalon om de hoek
In de tuin BBQ- en met gezellig bezoek
Tijdschrift, dik boek, lekker lezen
Uitrusten van een heel jaar racen…
God is blauw
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
577 het begin van alle levensvormen in zich herbergt
en weerkaatst tegen de met meeuwen versierde hemelboog
Datzelfde blauw kleurt al onze levensaders en kabbelt gestaag door de grootste rivieren terug naar de bron van ons bestaan
Zijn koude blauwe adem neemt weg
wat heimelijk wilde ophouden te bestaan
en zal ons allen doen transformeren in ijs…
In de winter.
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.044 Ginds op de heuvel
Onder de beuken,
Dor en ontblaard,
Zit nu de winter;
Wit is zijn kleding,
IJs is zijn baard.
Donzige vlokken
Strooit hij op aker,
landhuis en heg;
Hand doet hij worden
't Water der vlieten,
't Zand van de weg.…
Bij de Burcht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
658 Nu het ijs gebroken is
twee gezichten zich richten
op vriendschap
neem jij me mee
je praat honderduit
en zegt ik ben
een beetje nerveus
moet nog even wennen
dat jij er bent
spontaan pak je mijn hand
verlegen kijk ik naar je
voel me ook wat verloren
je woont hier zo mooi
in de Vlaamse Ardennen
we lopen verder door
een…
Sombere maand
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
548 somberste maand van het jaar
als de wolken somber en grijs hangen
geen tekens verschijnen van het voorjaar
om naar een bloeiende lente te verlangen
wij kunnen alleen binnenshuis genieten
knusjes bij de haard, met een thee of wijn
ons lekker in een goed boek verdiepen
of met gans de familie gezellig samen zijn
januari is nog sneeuw en ijs…
Zangstukje
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.485 Verberg, verberg die heuvels van albast,
Die uw bevrozen borst met levend ijs bevrachten!
En op wier sneeuwen top 't verruklijk kersje wast,
Dat Lente en zomergloed aan 't lustgraag oog doet wachten.
Maar geef mij 't hart terug, u argloos toevertrouwd,
Dat ge in hun roofspelonk in ijzren banden houdt.…
als stilte decibellen vreet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
627 ijlheid schiet door gaten ozon
zonlicht laag vertraagd
de lange bergen kruiend ijs
spanning kraakt
als stilte decibellen vreet
anonimiteit zijn naam vergeet
in desolaat strekt
tijd in eenzaamheid de
rekbaarheid het onderkoelde
traag beginnen van het leven
dna dat zich weer splijt
met dood ten spijt…
Shorttrack
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
590 Een jonge deerne op het
vlakke ijs. 1000 meter in galop. Niet wetend
waar je zou eindigen. Een snelheidsmonster
met engeltjes op jouw schouders.…
Winter in stad (Groningen)
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
502 Maar nergens ook wat sneeuw of ijs te bekennen,
in de parken hebben de bomen al knoppen.
Het schijnt dat wij daaraan zullen moeten wennen,
als we de CO2-uitstoot niet snel kunnen stoppen.…
Zoals het is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
494 zeker, met wat vluchtig wit verweven
zwarte vleugels knippen in de lucht
zo toont zich de ochtend, mijn leven
dat wat niet zichtbaar is, stemt mijn kleur
het voelt als noordelijk wuiven
ook al toont de zon zich aan mij;
het is niet aan 't voorjaar snuiven
de tijd is zoals dat wel wordt genoemd,
het seizoen van de stilte, wit soms en met ijs…
Synthese
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
476 Dan rent een hond met stormkracht 53 niet aangelijnd het weiland in en zakt in 't zwarte ijs door 'n wak
Ik wijdde er geen woordloos
sprekende gedachte aan
maar zette hartverscheurend in een quick response vier haiku's
als kerstwake op een rij
Zigeunermuziek is niet voor iedereen
als kertsjabloon te koop,
ik zoek voor kerstmis een…
De schaatser
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
492 De schaatser, diep in warme kleren opgeborgen,
hoort slechts het hoge zingen van zijn schaatsen,
het donkere ijs dat hol en grommend kraakt,
hij is een zwarte stip, verloren in een oneindigheid,
door een felle zon pijnlijk wit gemaakt.…
Korter dromende dagen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
396 wij verpakken
de dag met ijs en
zonnebrand
nemen resten
schelpen en zand
mee van het strand
wuiven nog even
naar de warm
lome zee die eb
krabbelt onder een
laagvliegende meeuw
nog is er geen
besef van langzaam
korter dromende dagen
getinte mensen
die met lichte ogen
steeds weer meer
van hetzelfde vragen
nog niet wetend dat
dit…
Pisces
netgedicht
2.0 met 4 stemmen
495 De allerlaatste februaridag
de laatste vóór de eens-per-vier-jaar laatste
brengt volgens 'Weer' waarin ik
mij verplaatste
wat buienwolken met verijsde
top
Koel en hoogpolig stromend
door de lucht
van smeltend arctisch ijs en
schotse bergen
aanvankelijk nog ietwat
wisselvallig
met stofhagel en vorstkans
aan de grond
Nadien goddank…
All about Eve, dans van licht en schaduw
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
375 zij zagen het meteen:
er is iets met Eva
een gloed die op het
gezichtje schemerde
een ongeneeslijk lachje dat
niet van wijken wilde weten
ogen die schitterden
als zonlicht niet gefilterd
door schaduw zo legde zij
haar glimlach bloot zo
sneed haar lach het ijs door
om het lekker te laten smelten
vloeibare liefde ongefilterd
recht…
ontkleurde kamers
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
278 ontkleurde kamers
wit voor onze ogen maar
zwart in de oneindigheid
van ongepleisterde muren
waar wij naar blijven staren
in die onbestaanbare verten
begrensd naar maatstaven
van verzwegen angsten
ongepaste onwetendheid
en gedulde yuppenlogica
in een vertrutte poging
tot dieper zakken
door de onzekerste bodem
van voorzeker brekend ijs…
Voorspel der Olympiade
netgedicht
2.4 met 10 stemmen
370 appels
zachter dan peren
de spaanse navels
in de citruspers
glommen en zwollen
als honingbijen
dansend in hun
limbisch systeem
waar riten ontwaakten
van Dionysos' menaden
heuvels bestormend
rukkend aan takken
*
o Zeus, heb genade
ik kon het niet aanzien
het matineus vocht
in de aubade
op de sneeuw van cortina
en het ijs…
toen zij aan de liefde dacht
netgedicht
2.5 met 14 stemmen
607 Hoe de kleumende liefde huiverend beeft
zich klappertandend op het ijs begeeft
het vuur haar keer op keer bezitten zal
Hoe heldere eenvoud door de vensters stroomt
naar het sluimerende, droeve hart
toen zij aan de liefde dacht.
Hoe een verstilde zwanenzang haar
zo plots
in zijn tijdloze armen nam.…
Groenteparadijs
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
179 verloren land
vol oude rabarber en koolrabi
diepe schorseneren in het zand
bittere warmoes en snijbiet
een spreekwoordelijk land
waar hij niet kan leven
niet zonder bloemkool
geen aardpeer en geen pastinaak
met een brok in de keel
leeft hij in het verdergaan
als een tomaat
rijp voor de puree
maar wat moet hij daarmee
niemand breekt het ijs…
Elementen van het weer
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
422 in het leven, we willen wel verder maar het lukt ons niet, we zitten vast voor even
Maar de zon zal altijd weer schijnen hij zal de mist en wolken laten verdwijnen, de tranen zullen verdampen, het ijs zal smelten en de wind zal draaien…
nacht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
1.034 vervaagt
tot stilte
dan voelt de koude
tot op het bot
lacht geen vogel
geen bloem, geen
wuivend gras
een kraai krast
geritsel, stilte
de koude wind
neemt de plaats in
- reeds lang voor
hem bestemd -
nu grijpt hij zijn kans
geen sterren
geen maan
geen stille tekens hoop
slechts een blauwe schijn
trilt de stilte vast
verharding, ijs…
SPINNEWIEL
gedicht
4.0 met 100 stemmen
26.588 zij zat aan
haar spinnewiel
en zij spon
aan haar spinnewiel
witte nevel
aan haar spinnewiel
witte wol
over haar hoge
statige kamer
trokken in voorjaar
en najaar
de ganzen
zij verhaalden van winter
en van ijs
zij hoorde ze roepen
en zij spon
aan haar spinnewiel
witte nevel
aan haar spinnewiel
witte wol
rond haar hoge
statige…