inloggen
voeg je netgedicht toe

Netgedichten

netgedicht (nr. 10.001):

Winter in stad (Groningen)

Als ik vol verbazing op mijn kalender kijk,
waarop ik zie dat het echt hartje winter is,
krijgt mijn lentegevoel dus meteen ongelijk,
toch voelt alleen de harde wind soms wat fris.

Maar nergens ook wat sneeuw of ijs te bekennen,
in de parken hebben de bomen al knoppen.
Het schijnt dat wij daaraan zullen moeten wennen,
als we de CO2-uitstoot niet snel kunnen stoppen.

Eens krabbelde ik baantjes in 't Noorderplantsoen,
leerde ik schaatsen op het bevroren water,
maar kijk, sommige struiken worden alweer groen

en in de singel klinkt nog eendengesnater.
Die heerlijke winterpret uit mijn jeugdjaren:
mijn kleinkinderen zullen dat nooit ervaren.

Schrijver: Ruurd van der Weij Fortin, 13 jan. 2020


Geplaatst in de categorie: jaargetijden

3,7 met 3 stemmen 97

Er zijn 3 reacties op deze inzending:

Naam:
Jean-Pierre Ami
Datum:
13 jan. 2020
Zeg het tegen de bomen *)
in het Sterrebos
dat het niet hun schuld is
dat het onze fout is
dat er geen sneeuw meer valt

Zeg het tegen de struiken
dat zij geen sneeuw meer dragen
in het Noorderplantsoen
geen mens hoeft hen te vragen
hoe laat het wel niet is

Vertel het aan het gras
hoe na de hete zomer
de sneeuw drie meter hoog lag
hoe in het hoge noorden
de barre winter wit zag
van sneeuwjacht op het ijs...

_______
* met dank aan Hans Andreus

ja Ruurd, zomaar even een lyrische reactie van een oud-Groninger, heb er in het zwartwit tijdperk nog gestudeerd.
Tijdens de hittegolf van '76 woonde ik aan de Eerelmanstraat en ging 's avonds af en toe naar het Noorderplantsoen...en dan die strenge winter van '78-'79!
Naam:
Ruurd van der Weij Fortin
Datum:
13 jan. 2020
Anneke, lieve schat,
ik schrijf poëzie
over wat ik liefheb en zie,
maar geen autobiografie.
Naam:
Anneke Aaldrecht
Datum:
13 jan. 2020
Lieve dichter van mij, jouw jeugdjaren lagen toch helemaal niet in Groningen?

Geef je reactie op deze inzending:

( vink aan als je niet wilt dat je emailadres voor anderen in beeld verschijnt)