5388 resultaten.
Waken
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
520 Je schaduw zweeft nog
steeds hier om me heen
en houdt me in de gaten.
Waar je nu ook bent
je geest zal steeds
over mij blijven waken.…
Bodemwoorden
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
579 Geef mij de warmte weer
de ogen van een kind
verwondering voor leven
breng me woorden
die gebroken wachten
tot de klank ze vindt
dep mijn wimpers
als de ochtend dauw
niet drogen kan
en laat me niet
gehurkt in huiver
van mijn schaduw…
Geesten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
531 Al nagelbijtend tot
kloven toe
zit zij daar,
wordt gans niet moe
frummelt wat hier,
schikt wat daar
en weet,
straks is de
donkere avond daar
dan komen de schimmen,
de stemmen en schaduwen
tot de ochtend gloort,
de donkerte verdwijnt
bijt zij haar nagels.…
In Jou
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
766 in jou zon voel ik je warmte,
in jou schaduw zie ik je silhouet,
in jou wind hoor ik je gefluister,
in jou regen ruik ik je hemeldauw,
in jou kou proef ik je lippen,
héél dichtbij!…
Zie te scherp
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
503 Zie te scherp
Met mijn nieuwe
Lenzen
Zie de blaadjes
Aan de bomen weer
Het groen dat
Levensecht bij
Mij binnenkomt
Maar ook de
Schaduwen worden
Haarscherp ontleed
Te scherp zie ik
De pijn die
Langs mijn adem,
Langs mijn leven gleed…
Droomcyclus
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
559 Ze wilden niet ontwaken
uit hun samendroom
want in de schaduw
van de brede okkernotenboom
lachten ze, praatten ze
dronken ze, aten ze
dansten ze hun ritme
deelden ze de liefde
tot de ochtenddauw
hen binnenriep
de nachtdromen
warm vergleden
in dromen van de dag…
Omfloerst met buiten
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
537 ik nam
de schaduw
van je af
druppels mist
vingen het licht
bij binnenkomen
je haar was natter
dan ik ooit
had kunnen dromen
maar in je ogen
nog omfloerst
met buiten
zag ik al
je warmte en
een lach ontluiken
wil melker
09/11/2009…
Dating
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
521 ik vind niet wat ik zoek
zelfs niet in het digitale boek
gevangen in het willen
onzeker een schaduw in het vrouwelijk wezen
hoge bergen diepe dalen
een ijsberg onzichtbaar onder het diepe water
op zoek naar het stille wonder
de liefde…
Om de dood...
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
489 Er vliegt een kraai
naar binnen
zwart
ik camoufleer mij
achter handen
gekrijs door merg en been
een klauw uit een poot
vingerkootjes, kijk ze hangen
donkere schaduw glijdt langs de muur
ik nagel mij een rouwrand…
als het onweert
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
465 warme wind
vlaagt veranderlijkheid
maakt de wereld stil
als zonder adem
hol schaduwen achterna
mijn weg naar binnen
om in jou te vergaan
tot ik je hart weer hoor slaan
zomer ons verder draagt…
Na confrontatie
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
932 leg grijze
tinten neer
na confrontatie
met zwart-wit
penseel enkel
in licht want
schaduw heeft
mijn kleuren ingepikt
zoek naar fijner
doek waarop ik jou
ook in het grijze vol
liefde kan bestrijken…
Natuurfotografie: schilderen met licht!
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
747 De contouren
de horizon
de zon
de lucht
de wolken
Dat plaatje
vanuit jouw plaats vormt
een palet aan kleuren
vooral veel groen
met veel schaduwen
in het zicht
Klik...foto gemaakt!
Fotograferen is als
schilderen met licht!…
Herfstzon
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
729 Als je schaduw langer wordt
de voetstappen vertragen
namen je soms ontglippen,
hoor je taalgebruik veranderen
omgangsvormen zich wijzigen
waarden aan de kant gezet.
In dit licht past de vraag;
waarom hoor ik ook nog,
pijnlijk zwijgen.…
Tegennatuurlijk
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
548 de schaduw van gespreide vleugels
komt dreigend op haar af
haar blik en lijf verstarren
dan vlucht ze weg van 't raam
tevreden strijkt hij in de dakgoot neer
niet elke vogel schrikt van groene ogen…
korenveld in onweerslucht
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
430 tussen geboorte en
dood oefenen we
de luchtdans een
pas de deux voor
die vederlichte
vertraging van de val
wacht in de schaduw
op het verlangen en
de verwondering in
een lege tussentijd
voel de immense stilte
van het korenveld in
onweerslucht…
Schim
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
656 Ik zie je lopen in het straatlicht,
je schaduw is er niet.
Het is de schim van wie jij was,
wanneer je in mijn armen ligt.…
Tijdelijk wit
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
501 Nachtelijke schaduw geeft stilte
diepere voelbare emoties
duurzamer in innerlijk
dan het winterse witte
van het vergeten daglicht
alle zinnen die je proeft
vormen een zelfgeschreven maanbrief
een groot verlangen naar een droom.…
Herinner 31 december 2018
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
672 Kijk weg, doe alsof je niets
hebt gezien, gedraag je als
duivel en god, die er volgens
hen ook niets aan kunnen doen
De dingen lopen zoals zij zijn
als volle glazen met vleugeltjes
schaduwen dansen om het licht
zij zijn ons waarlijk voorgegaan…
klevend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
449 Als stickers in een plakboek
Kleven herinneringen
Gerangschikt in mijn leven
-sommige ontbreken-
Ik weet de volgorde niet (zeker)
Maar wel het heden en het verleden
En als ik zoek,
In het deemsterend licht
Een schaduw in het duister
En als ik vind,
Het mijmeren begint-…
De dichter
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
482 Zonder houvast leidt
de dichter de pen
rolt van tafel
op een woordtapijt
In tijdloos licht
wacht de taal
op een teken van
de schrijver
schuift met vaste hand
gesmoorde woorden
terzijde
in de ronkende
schaduw
van het geschrift…
Bladeren
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
502 Het zijn de bladeren in de wind
en de geur van bloemen
Het is het eerste ochtendlicht
en een zachte regen in het gras
Het zijn de wolken,
een langzame schaduw
en het tikken van leeg horloge
Het is de glimlach als ‘s avond
weer de zon gaat dalen…
Woud in Droom
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
496 Ribbenkamer van mijn ziel,
kathedralen van verlangen,
lichtstorm door schaduw, glas-in-lood,
zee der vergetelheid,
die buigt, die breekt, die heelt.
Zielsrebel,
geen eind, maar zaad in 't aard,
groeiend, groeiend als een woud in droom.…
Een nieuw verleden
netgedicht
1.6 met 11 stemmen
361 Bij het wakker worden
uit mijn slapeloosheid
ben ik moe
van de taak
een nieuw verleden
zien te maken
hoe dan ook
geënt op wie ik ben
geweest, met een gezin
en een moeder
die me kende
een tweede leven
zien te leiden
onder een zon
die fel genoeg is
om mij te verwarmen
en de schaduwen
te verbleken…
Ik leef nog...
hartenkreet
1.7 met 3 stemmen
460 Ik leef nog,
tussen zon en schaduw,
tussen stilte en geluid.
Ik adem nog,
al voel ik soms de leegte
die door mijn dagen waait.
Ik glimlach nog,
al is het soms voorzichtig,
al is het soms wat klein.
Maar ik leef nog,
en dat alleen al,
is een klein wonder!…
In de spiegel
hartenkreet
3.2 met 63 stemmen
3.384 Ik wil je echt niet kwijt
Maar dat weet je vast wel
Als je tenminste kunt zien
hoe erg ik je mis
wanneer je niet echt naast me slaapt
maar slechts je schaduw naast me rust
Geen mond die me zachtjes kust
geen stem die me weltrusten wenst
Geen arm om me heen
Het is geen ramp,
maar toch mis ik je dan...…
Hemeltranen
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
2.437 van de nacht
die zich over het daglicht strekt en haar met duisternis bedekt
als tijd de eeuwigheid verruild
Mijn stille schaduw vleit zich moe en in berusting neer
ver achter de horizon, niet in vergeten maar in weten
dat de hemel zachtjes huilt…
Windstilte?
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
472 Vacuüm waarin ik moet berusten
ik vaar in de schaduw van je licht
waarin je de werkelijkheid bewaart,
geluidloos in het oog van de orkaan,
ik kan er moeilijk tegen dat je van
gedaante wisselt, daarin ik vrijwillig
moest vervreemden, een windstilte
waaruit ik de kracht ontlenen moest
om schaduwen te binden, niet uitlegbaar
dat alles…
Wat is wijsheid
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 slechts te kijken
Maar te zien
Niet te lijken
Maar te begrijpen
Om de schaduw die over ons ligt
Te wijzen naar het licht
En als vrij persoon
De wereld weer te verlaten
Verlicht.…
De eik en het gras
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
86 Laat de schaduwen maar dwalen.
Niets gaat hier werkelijk verloren.
Elk sprietje gras zingt een lied.
Ik loop vooruit.
Open en vrij.
Ik leef in het volle licht.…
Kinderen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
475 Ze blijven gekweld roepen door de schaduwen tussen de muren.
Niemand die ze horen kan,ingehaald door de tand des tijd.
Maar ik hoor ze roepen, ik hoor ze gillen
Hulpeloos staar ik met slappe armen en een leeg gezicht.
Ik staar in de schaduw van een ver verleden.
Ik hoor je.
Maar mijn tijd is niet die van jou.…