De eik en het gras

Schaduwen dwalen langs het woud.
Het is mijn manier van bidden.
Voor wat voorbijgaat.
Voor wat weer opstaat.

Er komen nieuwe mensen aan.
Ik voel hun haast, hun twijfel.
Zij lopen op dezelfde wegen.
Zij ademen dezelfde lucht.

En daar is ook die oude 'ik'.
Die zich verstopte in het donker.
Ik viel destijds diep voor hem.
Nu kijk ik naar de blauwe hemel.

Ik sta hier als een stevige eik.
Geworteld in de natte aarde.
Geen vallende man meer.
Maar de adem van het moeras.

De geur van dennen in de wind.
Laat de schaduwen maar dwalen.
Niets gaat hier werkelijk verloren.
Elk sprietje gras zingt een lied.

Ik loop vooruit.
Open en vrij.
Ik leef in het volle licht.

natuur vrijheid eik

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

Er is nog niet op deze inzending gestemd. 38