2556 resultaten.
Woordwaaien
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
512 in mijn hoofd daar buitelt het
waaien woorden door elkaar
denk ik daardoor weer het volgende:
de storm in mij die woedt altijd
en zie wagons vol met lettergrepen
voor me
in sneltreinvaart dit papier op rijden
geblazen uit mijn oren
met stoom, maar zonder kokend water
waar ging mijn gedachte nu toch over?
hopelijk komt die nog later…
Herstel
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
471 Als puzzelaars hun vaste puzzels missen
En dreigen met een puzzelaarsgericht,
Dan is er geen directie die niet zwicht,
Al heet dat dan 'een kwestie van vergissen'.
Alleen betwijfel ik of dat zo is,
Ook met voortschrijdend inzicht is niks mis.…
Wimpers
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.514 Wimpers als schaduwen
op je wang
Neergeslagen ogen
halen weg 't licht
Verlegen knipperend
soms uitdagend
glurende ogen
ontnemen 't zicht
Knipogend tegen zon
Knipperend bij verdriet
Beschermend tegen wind
storm en regen
Wimpers gesloten
als luikjes
bij 't beluisteren
van muziek
Wimpers,
doen ogen écht leven ...…
Chaos
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
824 Een wevelende storm
raast door mij heen
Een chaos aan gedachten
Maar ik begrijp er geen één
Weg willen rennen
Overal vandaan
Nooit hoeven stoppen
Laat me alsjeblieft gaan
Oplossen in het niets
Ik wou dat ik verdween
Niet straks of morgen
Nee, het liefst nu meteen
Laat me maar dromen
Laat lopen die traan
Ze is een enkel bewijs
Van…
niets kan jou nog raken
hartenkreet
2.7 met 16 stemmen
1.582 ben jij storm
die wervelende dreiging
waar wolken breken
in het gelaat van de zon
een druppel regen
koeler dan ijs
in het verstikkend gevoel
dat passie heet
dat ene zuchtje wind
het gefluister
van zoetgevooisde stemmen
waar echte liefde
de dreiging breekt
ben jij mijn alles
in beschermende armen
waar niks meer kan raken
als…
Verzonken stad
netgedicht
3.8 met 21 stemmen
1.795 jij luistert
hoe herfst valt
op blad en wind
in doffe straten
waar het gezicht
schaduw verbleekt
in’t geluidloze gewoel
van blinde dagen
over de brug
stroomt te vaak regen
naar spiegelruiten
die verzinken in onbeminde kamers
jij hebt gehoord
en stormen begrepen
maar de nacht is moe
heeft mij
en het uitgeputte blad
in de stad…
zie maar in mijn ogen
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
838 de vruchten van mijn lach
zijn zo eenvoudig te plukken
kijk me gewoon maar aan
het moet al gek gaan
mocht dat niet gelukken
laat het onbegrensde binnen
de mond hoeft niet open
geen hand hoef je te reiken
zelfs stormen nemen af
en gaan op strelen lijken
zie maar in mijn ogen
en de rimpels daar omheen
je bent dan uiteindelijk,
zo weet…
een leven verder
netgedicht
4.5 met 17 stemmen
794 ringloze vingers krabben
de weggedroomde uren
van mijn mager gebeente
wanneer ik mezelf zie
langs dode bomen en
het vergezicht nog verder
dan het veld
dat doodstil ademhaalt
of later, de regen
hol door het lachen
van gebroken tijd
tot de avond komt
en zijn tocht voltooien moet
op mijn kromgebogen rug
voor een nacht vol stormen…
Transeamus
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
1.152 Het bleke laken gaf
de dood een naam
kleine lijntjes
op jouw handen
kronkelden blauw
langs onbegrensde pijn
toen gisteren sprak
met twee monden
liet ik besef
achter mij
en bracht
morgen dichter
nu de storm is
gaan rusten
zijn falende adem
oude bomen laat staan
kun je zelfs die
niet meer verplanten…
Rohrsach
netgedicht
4.8 met 25 stemmen
392 ik decibel
over heerlijke
ronde tonen
een spel dat
ik vroeger al
naamloos droomde
buiten
genieten van
moleculen lucht
die in hun wind
gevlaagde vlucht
muziek maken
meegaan in
de flow van
abstraheren
tot de bron
waar zon haar
storm laat keren
zoals rohrsach
zijn vlekken niet
benoemd zijn er
geluiden dat energie
ons…
Pure hemel
netgedicht
4.6 met 9 stemmen
700 zittend op het zandtapijt
gestreeld door de branding
snuif ik adembenemend diep
machtig zuiverend zout
de ruimende wind blaast
stormen uit mijn hoofd
polijst mijn gekerfde
ziel met zilte hand
eeuwig dansende zee voert
mij in zoete bekoring mee
op het zangerig ritme
van haar zwalpend geruis
op aarde in deze hemel
ligt mijn dierbaar…
dwars door de grens
netgedicht
4.5 met 21 stemmen
918 soms uren, soms dagenlang
wacht ik om de stilte
te bereiken
en al die tijd
schuiven wolken over
mijn vingers
naar de zoutmond
van de zee
ik tracht haar woorden te begrijpen
hoe ze kruipen en kolken
over mijn lichaam
stormen tot bedaren
willen brengen
maanstromend, innerlijk…
April
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
588 De bloesem staat in weer en wind
te bibberen van de kou
terwijl de grijze wolken jagen
langs het oneindig hemelblauw
Het is alsof de storm
de lente uit wil doven
die door de bomen giert
het oog verduistert
de pijn te boven brengt
Op al mijn wegen kom ik God tegen
U leert mij weer te zingen
het lied mij in de mond gelegd…
Pijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 Stilte geeft antwoorden
die je niet zonder meer
kan verstaan in de storm
van gevoelens die zwijgen
maar van binnen spreken.
Tijdloos is iedere vorm van gevoel
al is het niet zoals je het had gewild
ook al wist je hoe het wel kan zijn
het tij kan nog altijd voor je keren
als je tijd de ruimte geeft.…
Er is geen graf
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
561 je valt als herfstblad
de mooiste kleuren dwarrelen
langzaam in het natte gras
er is geen wind of storm
die jouw rust op komt jagen
om jezelf behoedzaam los te maken
de vruchten zijn geoogst
voordat jij de nazomer genoot
in een eindeloos afscheid nemen
en weet er is geen graf
wel hoop om in het composteren
weer naar het lenteleven…
BIJBELSE GELIJKENIS
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
636 Bekend is het oude verhaal
van de dwaas die een woning op zand had
die spoedig een grote puinhoop was
maar het huis van de wijze man
stond op een betrouwbare rots
hield bij storm en onweer stand
mijn geloof staat echter op los zand
waar keien en kiezels in liggen
steeds vraag ik of die stenen
zich broederlijk mogen verenen
tot een onwrikbare…
Hun vluchtig passeren
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
585 jij bloeit
seizoenloos in de
border van het leven
regen sneeuw
en storm kunnen
jou niet deren
iedere bloem
haalt vruchten
uit licht en zon
vaak zien mensen
jou niet staan in hun
vluchtige passeren
pas als de anderen
plat slaan door de wind
gekneusd zijn door de elementen
wordt jouw kracht
en schoonheid eindelijk
ontdekt…
Gekloofd
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
463 Zo steil is de woestijn zelden
terwijl aan de neergang
de oase kleeft
en daar
waar het licht het landschap raakt
wordt het vastgeklonken
door gewassen zonder vrees
Onvindbaar voor smalle briesjes
of brede stormen
wast - nog onzichtbaar -
de toekomst
de aarde kiert en dreigt
zonder inhoud
zoals dood lava doet
de horizon reist hier…
Naar ongekende ruimte
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
564 het bos
heeft mij verlaten
ik boom in stilte door
na het ontluiken
onder struiken groeiden
wij naar ongekende ruimte
om later toch
te fluisteren met kruinen
samen te luisteren naar de wind
regen loogde grond
en storm velde de reuzen
waar ik bescherming vond
nog wortel ik maar
aan de rand zie ik
de wei en open lucht
het bos…
Paasfeest
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
867 het was
storm en regen
wat wij te zien kregen
met Pasen dit jaar
de wind
rukt aan de bomen
alsof de herfst is gekomen
de kosmos
is in de war
Heilige worden gezien als nar
en de wereld is nog steeds
bar en boos nadat
Hij voor ons koos
na al die jaren
dat de Heiland aan
het kruis geslagen
maar een blij feest
voor al de kinderharten…
zomerwind
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
504 laten we weer jong worden
klimmen op een duin
spelen in een zandkuil
laten we ontdekken
wat voorbij de heuvels ligt
als was het de eerste keer
laten we naar zee lopen
naar schuimkoppen
in een vliegende storm
laten we zoeken
naar een plek
waar het veilig voelt
en weer bedeesd worden
verlegen strelen
gordijnen in zomerwind…
Onderhuids
netgedicht
3.0 met 6 stemmen
701 Rakelings schijnt de zon haar warmte
langs de steeds meer zoekgeraakte dag
terwijl van binnen hele stormen razen
is naar buiten toe de kalmte meester
trilt de balans een heftig evenwicht
starend naar verbleekte schaduwen
van een onderhuidse veldslag
schiet hij prevelend een gebedje
naar zijn vaste beschermengel
die ene met dat luisterende…
Rondom mij
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
483 Als ergens donder raast
Bliksemflitsen klieven duister
En gierend briest de storm
Denk ik aan jaren terug
Toen ik angstig wegkroop
In een hoekje van de kamer
Mijn handjes beschermend
Voor mijn ogen
Maar donder raasde boven al
En ’t licht zeefde
Tussen mijn vingers
De onrust was overal
Om mij heen en in mij
Nu is er
Zelfs ook zonder…
Blijvende warmte
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
589 De speelse storm die ik van twee ogen
ving in de nacht, heel dicht bij mijn gezicht,
daarmee ben ik naar toekomst gevlogen,
boven het nu en morgen uitgelicht.…
Zwijgen in de woestijn
netgedicht
3.3 met 197 stemmen
1.077 poëzie, het is dat andere
dat kriebeltje op je huid
een riedeltje in een lied
de glimlach van het meisje
dat vergat hoe mooi ze was
poëzie loopt nooit
door de lange haatstraat
ze wandelt langs het pad
dat langzaam kleiner wordt
ze leert je dansen in de regen
ze laat je wachten
tot de storm te moe is
poëzie is een verzonken rust
een…
LAIS CCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
404 Het wordt verward met zijn verlangen daar:
er is een storm op handen, er is gas
dat smeekt om een vonk, er is gebrek aan haar,
een lijf dat niet rust, kennis die is, was
als ’t geweten van een genomen pas.
Vingers verdwalen in haar zilte woud
en dwalend maakt het haar tong vurig koud.…
Heloha
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
603 Mijn krachten zullen groots zijn
Als de dondervogel in de lucht
Storm, onweer, regen, vuur
Laat u verbazen!
Heloha, great spirit from the sky
Let's make some thunder!!!…
Sneller dan louche Bert schilderen kon
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
410 Ik zou m’n kont ermee afvegen,
zo de zon ook die zonde begon
bij te lichten; deze gatten laten
zich niet dichten door het vuur
in de ogen van aardse duivels
die censuur plegen, als zijn zij
fascisten in de puurste vorm;
ik storm voor de vrijheid door.…
Etalages
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
162 Soms vluchtig
En ze kijken verder, gaan terug
om een andere kamer te bezoeken
en meer te zien van alles
dat hier verzameld is
in honderden etalages
met verwijzingen
naar de wereld, de werkelijkheid
die er is en die er was van alles
dat het waard is
om bewaard te blijven
in de stormen van de tijd
en de vluchtigheid van het leven…
Even
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
224 ik groei als het licht mij kust
en slaap als de koude mij in slaap wiegt
ik bloei wanneer de zon mij liefkoost
en soms na stormen en overdaad
aan water of droogte
is het de nacht die mij sust
tot slapends toe, als de maan dat wil
zo draag ook jij de morgenstond
de dag, maar ook de avond in je ziel
de wegen die wij gaan vallen ooit doodstil…