4932 resultaten.
Moeder
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
631 Ik mis je wel
je kleine scherpe ogen
je zachte stem
als ik bij je kwam
bleven je handen zacht
over mijn gezicht gaan
af en toe verscheen er een glimlach
alsof je zeggen wilde
ik weet dat het dag is
in het diepste duister
van je geest
wist je misschien nog
alles wat eens was
dat ik je zoon was geweest.…
zoals i
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
893 in chaos
vol geluid
zie ik jou
zeg ik geluidloos
niets
en voel ik
tranen
in vergeten ogen
als ik
in verloren tijd
diep
in duizend ogen
kijk
en doe
alsof ik vergeet
wat van mij blijft
je ogen
je handen
je ziel
op mijn huid
onze woorden
zonder geluid…
Parijsliedje
gedicht
2.2 met 59 stemmen
12.124 Waarom ik vraag,
wat te veel is laten zijn
alsof het er bijna is.…
Ik kijk naar jou
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
962 terwijl ik naar je kijk
leg ik je neer
in een bed van aarde
is het tijd om je
los te laten
versieren we jouw graf
met verse bloemen
die de leegte vertolkt
die jij achterlaat
plots breekt de zon door
alsof Hij zijn armen opent
en je liefdevol welkom heet…
Veranderlijke eenheid
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
439 Alsof wij onder grijze wolken
steeds meer één worden met hen
steunend, klagend tranen storten
overlopende van kou
gesloten tot één compacte massa.
Tot uiteindelijk wij
worden uiteengedreven
door vlagen wind
weer ruimte kunnen bieden
aan zon en warme lach.…
De wonderlijke wereld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
547 Het trekt mijn aandacht, laat me liggen in de put
dobberen in het vieze water
De wonderlijke wereld
schopt me in mijn slaap
De allesoverstreffende hartenklap
hakt mijn leven in stukken alsof het niets is
Handen willen me grijpen maar ik ben liever alleen
De wonderlijke wereld
houdt van mij
om mee te spelen…
herfst
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
595 nu de dood
weer langzaam
in het leven kruipt
en alles kleurt
in bonte tinten
alsof sterven
feesten is
nu de weemoed glijdt
tussen mijn regels
en mijn tranen
regenbogen
nog nooit zag ik je
uit deze hoek
ooit had ik je
ontzettend lief
en nu ik ouder word
zie ik je
door totaal andere ogen…
Beginselen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
537 De beginselen begreep ik
uit wat voor handen was
uit hemelse bron
er was een schaduw
zonder verlangen
er kwam zonneschijn
zonder schaduw
en in de stilte
hoorde ik jouw naam
onuitspreekbaar
alsof er niemand
jou kende
was je alleen
soeverein
teder aangetast
door sentimenten
riep je mij
naamloos
terug in het verleden.…
Ondanks
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
514 Alleen de bomen spreken geluidloos
naamloos in groei van de natuur
rivieren worden smaller in ruimte
in gedachten zonder poëzie
beschrijf je landschap in een boek
alsof er niemand jou kent
ondanks jouw zwijgen is er een verhaal
in de beeldentaal van tederheid
leeft het schaduwland in gedachten.…
Indianenjungle met ketchupsaus
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
861 Het is alsof ik willoos ben geworden,
Kansloos om ooit nog één mens te zijn.
Van alles wat ik tot nu toe was,
Blijkt dat ik slechts de helft ben geweest.…
eenzaam
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
619 De dag dat je heenging was alsof mijn hart in tweeën brak.
Daardoor voel ik een groot gemis, die ook blijvend is.
Het is toch de eenzaamheid die toeslaat.
Op een dag dat het even niet gaat.…
Kerst 2017
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
649 De regen reinigt
en de regenboog
reinigt het oog
als hij lijnigt
hoog en rondom
dat alles wel rond,
komt van de grond
zelfs al kwam er geen hond
maar er kwam wel een hond
en een vrouw
en het werd een dagje gezond
't was alsof ze een wond dichtte
en kerst extra verlichtte…
Vrolijke Frank
snelsonnet
3.7 met 9 stemmen
809 Nasaal gekreun, het voorhoofd in een frons
Hij imiteert zichzelf zo vol chagrijn
Hij spéélt de grootste zuurpruim langs de lijn
Zo zien we hem in alle stadions
De Boer ploegt voort… Oranje scoort, hij lééft
We zien een lach, alsof hij kiespijn heeft…
Leegte
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Alsof ik de leegte kan voelen, de leegte in mij.
Een leegte die ik wil vullen ook al heb ik niets.
Het doet me verdriet dat ik mijzelf dan zo zie.
Want de leegte is zichtbaar en daar iets aan doen kan ik niet.…
De zon schijnt
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
539 Ik zit op mijn bank
Het zonnetje schijnt
Door het raam
Naar binnen
Mijn ogen doen raar
Ik zie alles dubbel
Geeft me een wankel gevoel
Ik voel een raar
Sidderend gevoel
In mijn lijf
Alsof er iets gaat gebeuren
En toch
De zon die schijnt
En mijn gevoel zegt
Alles komt weer goed…
Handen open
netgedicht
1.0 met 63 stemmen
526 je keek mij
lachend aan
handen open
armen uitnodigend
warm gebogen
alsof jij er niets
aan kon doen
dat het leek als
vragen om een
eindeloze zoen
niet hulpeloos
dat gebaar
maar juist heel
bijzonder om
in zoveel
vertrouwen
je hart te laten
zien hoe dat met
tedere liefde iedere
slag voor mij over had…
er had nog
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
474 hier had een bos kunnen groeien
gewoon, op het slagaderlijke veld
het had gekund
er had een beuk kunnen staan
een berk
geen klaprozen op hellend vlak
er had een vogel kunnen vliegen
in lucht vervuld van aarde
alsof geen zwaartekracht bestond
de sleet van korrelig stof
heeft huid en kruid omwoeld
er had nog een hart kunnen slaan…
De mare
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
193 Tot het plots uitbluste,
Alsof niemand ’t nog lustte,
Geheel was uitgekauwd,
Niet meer werd vertrouwd,
Door ander nieuws overschaduwd,
Als ’t ware weggeduwd.…
Opgevouwen
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
892 zeker was ik verbaasd
de overloop dreigde
zich op te stapelen
tot iets dat keek
in mijn pyjamabroek
rende ik over de overloop
heen
de pot hield zijn adem in
alsof daar een hond zat
opgevouwen in porselein
staart tegen de rand gedrukt
wachtend tot ik keek
een zachte grom
onder het glazuur
ik gaf hem water…
Oude dozen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
310 Donkere vogels krassen geluidloos
jouw naam in donkere wolkenlucht
er valt in mij een droeve stilte
alsof je terugkomt met een boodschap
die ik moeilijk kan duiden
het verdriet is nu te groot
om niet te huilen
moet ik flink zijn
doorzetten, stapels verschuiven
oude dozen tillen
het huis moet leeg.…
Trieste kromme dingen
hartenkreet
4.1 met 15 stemmen
1.478 Een gevangenschap die hij zichzelf oplegde als boetedoening leek het wel
Een zware straf, misschien te zwaar, alsof alle kommer en kwel:
Zo uitgezweet kan worden.…
Vlinder
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
715 hij wist wie ik was
Alsof hij wist wat ik van plan was
Alsof hij moest wennen aan het idee weer vrij te zijn
Ik vertelde hem hoeveel ik van hem hield
Daarna ben ik naar het midden van mijn tuin gelopen
Waar ik vorig jaar zo vaak gezeten heb
Met mijn lieve, oude, zieke hond
Ik liet de Vlinder vrij
Hij ging eerst nog even op het boompje…
Curriculum VitraiL
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
379 Alsof hij onderweg was
naar een plaats
waar alleen mensen met Excel kunnen overleven.
Zijn lanyard wapperde
als een vlag op halve stok.
Zijn badge blonk
alsof het iets betekende,
maar we weten allebei:
dat betekent niks.
Net als diploma’s.
Of beloftes.
Of die blik die jij me ooit gaf
op een parking in Gentbrugge.
De hond gromde.…
De schommel zonder grond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
233 Alsof de boog even ophield met ademen.
Alsof ik kon blijven waar ik hing.
Maar het hield niet op.
Sterk zijn niet als keuze,
maar als meebewegen dat doorgaat.
Op mijn vijfenvijftigste
ben ik er nog.
Tussen vasthouden
en losgeraakt worden,
tussen terug en opnieuw.
Ik ben gegaan zonder besluit,
en toch ben ik gebleven.…
Anti-Alphen
gedicht
2.9 met 28 stemmen
17.417 Ik heb seeds medelijden
met wollen speelgoedbeesten,
zij kijken uit hun ogen
alsof ze wilden leven.
Ze zijn bijzonder kwetsbaar,
hun wonden helen nooit,
ze zijn nooit werk'lijk dood
en worden toch gegeven
mee aan de vuilnisman.…
op weg naar
netgedicht
1.2 met 5 stemmen
1.321 De adelaar vliegt door de onvatbare wolken
en ziet haar prooi alsof het altijd op haar iris heeft gezeten.
Zij stort als een raket neer.
Niet te missen...
...op weg naar...…
Mezelf verloren
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.130 Je kunt jezelf verliezen
in een speciaal persoon
alsof je gaat verdrinken
het overkomt je gewoon
Nooit kunnen dromen
dat mij dat overkwam
mijn hart écht verliezen
voor hem in vuur en vlam
Mezelf helemaal verloren
in een liefde van één kant
mijn hart ging kopje onder
en gevoelens waren gestrand…
Dauwdruppel
netgedicht
4.1 met 88 stemmen
7.112 Het is alsof de wereld heel
even stil blijft staan.....…
week-end
netgedicht
2.3 met 6 stemmen
725 alsof de weg naar maandag
dwars door de sahara loopt
leeg, droog en eindeloos
terwijl de drukte van de zomerdag
iedereen naar buiten jaagt
zoveel te zien, zoveel te doen
blijven onwillige benen stram
de houten luiken sluiten
elk teken van leven buiten…
memories
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.621 mijn glimlach huilt
het verlangen in mij is dieper
dan de diepte
waarin de horizon verdrinkt
ik sluit mijn ogen
om de beelden te vangen
waarin het verleden
besloten ligt
mijn huid kippevelt
in de warmte die mij overvalt
het is alsof het verlangen in mij
geen richting wil kiezen,
hou ik van je,
hou ik niet van je,
stuurloos ben ik…