Alle inzendingen over klok

1711 resultaten.

Sorteren op:

het zondag gevoel

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 630
de kerk luidt mijn ontwaken in met klok-geschrei, hoe luider de klanken de toren verlaten huist den angst in ogen die zoekend hun god nimmer zullen vinden god is als lego, een bouwsel van steen een puzzel die deze raadsel ontrafelt in oorlogen, doch net als het plastic slijt ook god en is zijn woord de mist die ik doorklief doch mijn…
elze23 oktober 2016Lees meer >

In de vertraagde tijd

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 486
Langzaam tikt onze innerlijke klok, volgens een verborgen programma. Dat programma geeft ons extra tijd. Tijd om uitgerust van start te gaan. Tijd om ons leven zelf te sturen. Tijd om aandachtig stil te staan. Bij dat prachtige verhaal. Bij de logica van ons gevoel. Bij de poëzie van het leven. In onze eigen, vertraagde tijd.…

De Schreeuw

netgedicht
3.5 met 6 stemmen aantal keer bekeken 993
het lauwe licht vloeit langzaam voorbij de dingen in de kamer de stoel de tafel de asbak vol campertiaans de lege glazen de klok jaagt slaafs naar kleine cijfers er was te veel mezelf te weinig jij je droeg de sleutel van een altijd open deur trots tussen je borsten uit hart en hoofd verlangen en kiezen voor jouw ziel die me lief is je…
Guy Aarts18 januari 2019Lees meer >

mijn levenstrein

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 448
Bij ’t vallen van de avond, slaat er geen klok meer voor mij. Nog eens, wil ik in mijn armen voelen, diegene die ik heb bemind. Nog één maal de zon zien buigen, en zeggen… “ vaarwel mijn kind.”…

wie ben ik zonder jou?

hartenkreet
1.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 427
Twee tortelduiven samen op stok fuiven de klok rond zonder amok. Duivenpraat siert het kostelijk maal. Wat siert hen beter dan de liefdestaal?…

Bemin en verzet?

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 368
In het snijpunt van de dag glanzen paddenstoelen in het schemerlicht, vloeibare sporen zonder naam, uit de maan sluipen schaduwen over hun kantelen als een monotoon gebed, om steeds langer te worden en zichzelf te delen die door de wijzers van de klok zijn uitgezet waarin ik mij verpoppen laat in een cocon van de naderende winterslaap…
Pama10 oktober 2019Lees meer >

Bekende tonen

netgedicht
5.0 met 24 stemmen aantal keer bekeken 440
nog hoor ik klokken luiden terwijl hun gebeier steeds vrijer wordt tot ook stilte eindelijk de klanken smoort er is geen stop maar harmonie verliest verbondenheid in de melodie die als los zand zijn decibellen ziet stranden alleen de wind vangt wat vlagen herinnering die in verdwaalde cohesie nog naar bekende tonen klinkt…

Landweg

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 478
De laatste vogels zijn allang vertrokken, als door een klok gedreven. Vraag mij niet het uit te leggen. Een late haan kraait naar de nieuwe dag en die komt als op goud gedragen. Strooit uit zijn paarlen van geluk over het nat gebladerte. Brengt rust en vrede op deze plek.…
Cees Sleven10 oktober 2020Lees meer >

Klonen van het gewone

netgedicht
5.0 met 166 stemmen aantal keer bekeken 432
ik heb de wereld af zien glijden in zijn race tegen de klok met als blok aan het been de agonale genen die het beste in ons boven zouden halen als wij ons leven door hen lieten bepalen in de maatschappij woekert de entropie van steeds het beste willen zijn de snelste ook rijker en succesvol in de toevoeg vaan het eigen genenmateriaal…

Het ludieke spel

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 445
in samen stappen probeerde ik steeds je lach te vatten als ik jouw speciale intonatie hoorde een verborgen woord dat heden of toekomst duidde waarvan ik wel zo af en toe de klok had horen luiden ik stapte expres op jouw schaduw zo dat de zon op je haren scheen in het ludieke spel van de wind we lachten ieder om de eigen…

De architect van mijn nu

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 242
Vind me in de ruimte tussen de woorden, waar ik vrij ben van de klok en de tijd, voor altijd verbonden met alles wat ik liefhad.…

Het wordt avond

netgedicht
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 370
De dag openbaarde haar geheimen; Ze vielen niet in goede aarde Wel een dorre grond in sappen zuigen Het wordt avond Rimpels verweren het gelaat De angst van zinsneden Omgangsvormen in klokken luiden Zwak weerklinkende woorden 't Onweer staat klaar Hagelstenen vallen Vernielen levensmoed Onrust kiest het hazenpad 't Evenwicht strooit…

rookmelder en knoesten

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 505
wat kan ik nu nog schrijven als het oog van de nacht me niet toelaat om achter de schermen van zijn kijkers het duister te verheerlijken met de wensdroom van slaap schoonma’s geërfde klok tikt als een dolle langs de steigerhouten wand, het spaarlampje van de tv heeft meer weg van de duivel dan het embleem van wie dat klereding heeft gemaakt…
elze11 september 2026Lees meer >

Het lampenke

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 44
O lampenke bij d'avondhaard hoe zacht gij trillen doet de late klok slaat eenmaal nog dan is de stilte zoet hoe zacht gij trillen doet Geen hand die weegt, de markt ging toe 't gewicht rust in den schoot een uiltje op den venstersteen ziet binnen 't gulden brood Wat ver in vuurge bergen woont komt hier als vonke klein 't waterke spiegelt…
Piewan23 oktober 2026Lees meer >

Dit is mijn dag

gedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 19
ik was geen Tsjwang Tse die had gedroomd dat hij een vlinder was en zich bij ochtendlicht afvroeg of hij, Tsjwang Tse, gedroomd had een vlinder te zijn of dat de vlinder droomde als Tsjwang Tse te ontwaken, nee, ik was een mens, een taai skelet met tweeëndertig tanden, twee handen en een tragisch intellect dat met een angst voor klokken…

La durée

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 470
Bonjour ma chère, 't is inderdaad een feit het pièce de résistance zit in de uren- en minutendans van de durée, de innerlijke tijd de zinnenprikkelende buitenkant is tijd die slijt verglijdt als brandend zand dat glipt, verdwijnt door onze hand Voor M.W.…
Maxim1 januari 2024Lees meer >

wees mijn bruid

netgedicht
3.5 met 8 stemmen aantal keer bekeken 1.468
voorbijgaande koude wees mijn bruid al is het voor even, een tel van eeuwigheid, streef voorbij wat was niets bleef nog heel draag mij om te weven door het ven van engelen lacht mij de schoonheid toe dan pas, voel ik het grootte dan pas heb ik weet van wat ik verlies wees nog even mijn bruid dat is leven, als ik onomkeerbaar de klokken…

berusten

netgedicht
3.8 met 10 stemmen aantal keer bekeken 1.697
nu de woorden blijven plakken aan de watten in zijn hoofd en hij niet weet uit te leggen wat hij altijd heeft geloofd leven wegvloeit uit zijn lichaam in de voegen van het pad dat hij volgde heel zijn leven en waar hij nooit genoeg van had nu de klokken sneller tikken dan het kloppen van zijn hart en hij namen uit zijn verleden in…

de donkere kamer

netgedicht
4.0 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.092
met woorden als gif borrelend vanuit zijn keel tracht hij haar te straffen zij slikt alles grif hij krijgt straks zijn deel als zij hem af zal blaffen de dolk in haar rug het zwaard boven zijn hoofd hun liefde raakt de grens de klok telt langzaam terug de kaars reeds uitgedoofd een uitgebluste wens wat was er toch gebeurd?…
Jeroen Swaan19 september 2002Lees meer >

Drievliet

netgedicht
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 816
zij met het zonlicht een verbond de lijfspreuk luidt er: lachen is gezond de boeman treft het park niet op z’n route de tijd draait ronden in het reuzenrad hij volgt het kinderspel met lede ogen omdat hij weet wat later komen gaat ze zullen hem ontmoeten op hun pad dan rest er slechts het spel van onvermogen in ’t spookhuis waar zijn klok…
Daan de Ligt20 augustus 2004Lees meer >

Weggaan

netgedicht
2.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 7.066
Daar gaan zij, man na man met doos na doos, een stoel, een badje met een klok erin, gehaast het huis uit en de wagen in. Pas op, dat gaat zo niet, roept iemand boos. In huis zijn alle kamers schaamteloos ontkleed, ontdaan van hun herinnering, een lichte vlek waar eens wat stond of hing. Geluiden klinken hard en grenzeloos.…
geerlof lode15 december 2004Lees meer >

botsen op het slagveld van galop

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 720
komen ze botsen op het slagveld van galop en draaien steigerend een ronde maar de tijd is al gestopt er vallen geen gewonden het vuur brandt Waterloo in een wirwar van geluiden de rode rotten rukken op blauw verliest het zuiden ik doe mijn ogen langzaam open de haard is uit en in de verte hoor ik hoe hun nederlaag heel traag de klok…
wil melker28 oktober 2005Lees meer >

Oude mannen in korte broeken

gedicht
3.4 met 20 stemmen aantal keer bekeken 12.318
Zo worden ze bekeken door bewonderaars die anoniem blijven terwijl ze zelf met mildheid naar de dingen kijken, naar de groene bomen en de witte klok die beter loopt dan zij en iets vertelt over hun afgezaagde tijd; zij kennen hem van buiten. --------------------------------------------------- uit: 'De zuigeling van Sint-Petersburg', 2001…

Wie?

gedicht
4.1 met 309 stemmen aantal keer bekeken 39.103
De man zit bij zijn prijzenkast en mijmert bij de klok en ringen: de dood ligt altijd op de loer. Soms sloft hij naar het lege hok, het lopen gaat voortdurend slechter, hij noemt de namen, onderwijl, bepeinzend hoe ze binnenkwamen. Bij volle maan is het sindsdien, dat hij de slaap niet meer kan vatten.…

de ijzige nacht

netgedicht
4.0 met 33 stemmen aantal keer bekeken 1.178
raken is de stilte nog het meest genegen mij te doen verwijlen in de overgave aan verloren tijd, opzoek naar onkreukbaar waken het is dan niet zo dat ik me verberg om weerstand te vermijden soms geraakt de ziel in trance, wordt zij overvallen door een overdaad aan klanken; als het aardse carillon, onvoorspelbaar, zijn klokken…

achilles hiel

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 549
wanneer de zon plots midden in de nacht begint te schijnen de klok bij het ontwaken het verkeerde uur vertelt rivieren zout smaken en stenen zacht als kittens zijn wanneer waarneming je bedriegt het vertrouwde verandert loop je verloren in het bos van bedrog achilles hiel ontbloot samsons haar verdwenen wanneer jij die ik bemin…
rietvr13 september 2008Lees meer >

Vuurwerk

hartenkreet
4.9 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.282
Sterren, klokken, duizend bellen, Nemen je volkomen in hun macht. Voel het ritme steeds versnellen En geef je over aan deze nacht. Dan volgen fantastische fonteinen, Die, ongeremd ontploffend, fluitend, Onbeschaamd, orgastisch spuitend, In de hemel van onze liefde verdwijnen.…
Eric Martens28 december 2006Lees meer >

Gelukkig Nieuwjaar

hartenkreet
3.2 met 25 stemmen aantal keer bekeken 5.154
Smikkel smakkel smikkelsmek De eten kauwende lekkerbek Klingelklongel klingelklang koude zoekende IJsblokjestang Hap en bijt en hap en slik Kaasblokjes, worst en vis geprik Spetter sputter spitter splash Tintelend vol champagneglas Mompel mompel mondjevol Vette warme oliebol Tikke takke tikke tok Middernachtelijke uurwerk klok Kus smok smak…

rode kaarsen bloeiend in de lentezon

netgedicht
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 849
stilte droomt en verte trilt een kerktoren op klokke twaalf zijn alle boeren klaar zinderend zoekt zon zijn vogels bij elkaar kwetterend in de zwartgeploegde voren je schaduwt deze plaats al eeuwenlang zucht zacht als ze hun eerste honger stillen zelfs liefde bloeide hier en kon verkillen als hun zomer weer dat trieste einde nam ben jij…

Met de tijd terug

hartenkreet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.089
Ik draai in tegengestelde richting, met de klok van het leven mee, en elk uur volgt weer een lichting, gaat er een stukje toekomst passé. Het verleden blijft zich herhalen, de afstand wordt steeds meer, ik wil geen herinnering ophalen, ik wil terug, weg uit m'n omkeer!…
fame-fatal16 februari 2004Lees meer >