2581 resultaten.
Schepping
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.014 het eerste onbegrepen hete vuur
is aarde, vorm en inhoud in de kiem
een wacht voor weerklank tot het laatste uur
veel te veel schatten blijven anoniem
uit dove chaos komen onverwacht
hogere bergen aan het oppervlak
een ordelijke glorie, stil gedacht
beheerst bewuste daden met gemak
en nergens fluiten vogels identiek
gelouterd door het zingen…
Vincent van Gogh
poëzie
4.5 met 15 stemmen
5.565 Kunst is de alles overstelpende liefde
en de alomvattende.
Als de zoon van Tobias die ter genezing van zijn vader
uittoog naar een ver land, en daar de vis
haalde met de kieuwen uit het water:
de ogen van zijn vader het licht schonk.
Kunst is de liefde in elke daad.
Kwintessens. En het volledig liefde zijn.…
Ademloos
hartenkreet
3.6 met 7 stemmen
1.239 Adembenemend
machtsvacuum aanstaande
verspreidt zich als gas…
Keramisch
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
1.054 In dat tempo slijt de steen
zijn ziel bloot
tekent eeuwigheid
en smelt tenslotte mee
met sneeuw en zomerdooi
vermengd met water
zand voorbij
een hand streelt blij
de huid waarin de klei
zich vormt tot stil genoegen…
zelfportret
hartenkreet
1.5 met 4 stemmen
1.246 met ogen groen en geel van het staren
pent hij zijn streken op het papier
getekend met zijn grijze haren
neemt hij nog snel een slokje bier
een boer ontspant zijn middenrif
doorbreekt voor even de sleur
uit zijn hoofd ontsnapt het dichtersgif
en het papier krijgt langzaam kleur
blauw schetst hij zichzelf neer
zoals hij dat al tal van…
Zwerfkei
hartenkreet
3.2 met 11 stemmen
1.440 Een kei vormt een steen
Hard van buiten en binnen
Niets van transparant
De grauwheid maakt dof
In kilheid gekleed
Een kei vormt een steen
Pure brute wilskracht
Niets dan alleen hardheid
Kleuren vervagen in grijs
De kei leeft in zijn cocon
Een kei vormt een steen
In rotsblok ontleed in delen
Grillige vormen geven ronding
Langzaam geeft…
Lente
netgedicht
3.6 met 12 stemmen
1.135 Een jonge lente doet vergeten
wat ik in de ochtend moet. Je
hoort te eten, zegt mijn arts.
En wars van een subliem ontbijt,
verblijft een rijke tafel leeg. De
gouden vleugel lonkt mij toe, hij
heeft mijn ziel zwaar aangevreten!
Zieke klanken kleuren mij: het
flauwe en blankste iel,
alsof ik een palet verzweeg.…
zet het blauw
gedicht
3.2 met 44 stemmen
12.437 zet het blauw
van de zee
tegen het
blauw van de
hemel veeg
er het wit van een zeil
in en de
wind steekt op
----------------------------
uit: 'In druk', 1965.…
Kleine vocaaltjes
netgedicht
4.7 met 25 stemmen
503 jij had
als kind al
de kleine
vocaaltjes
hoog zitten
je sprekende
ogen formuleerden
al heel jong
een tekst die
ons meenam
jij pakte als
kleine de
toehoorder in
met onschuld en
aanhankelijke liefde
pas later kreeg
jouw gezicht de
expressie van het
grote gebaar eigen
aan de mezzosopraan
juist in de
wat barokke
bewerkingen…
Slecht Gebonden
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.030 Tussen mijn collectie boeken
heb ik pockets staan
van Achterberg tot Zwagerman
een genot voor oog en hand
maar Mulder en Rostelli
raak ik liever niet aan
ze vallen uiteen als vermicelli.
Kapot geluld door Jan Mulder
door Rostelli gehypnotiseerd
of is de drukkerij
het boekbinden verleerd
nee, winstbejag van de uitgeverij
die laat het blijkbaar…
Origami
netgedicht
3.1 met 14 stemmen
1.305 ...
Uit verveling
vouwt hij vogels
in Japanse stijl
uit verlangen
bouwt hij luchtkastelen
die zo grimmig zijn
vervoering torsen
en tenslotte
laat hij vissen vliegen
van noord naar zuid
met papieren vinnen
op de straalstroom
en een toverfluit
de maan die blijft
onzichtbaar totdat
zijn geschreven zinnen
enkel origami zijn
en…
Moeilijke kwatrijnen
hartenkreet
3.4 met 8 stemmen
1.469 Uiting geven aan mijn diepste denken
In gewone simpele kwatrijnen:
Moet het pijn en eenzaamheid verzachten?
Blijven binnen in te denken lijnen?
Onbekende dingen lijken dwaling
Hol van binnen, bol van overschatting
Wachtend op toekomstige bepaling
Maar de waarheid is! Meer dan een vatting!
Eisen om verdriet steeds weg te nemen
Is het objectief…
band met mondschilderes
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.000 toen door naar schilderijen keek
werd zij gezien door koot
een schilder die zoals het leek
dr mocht ze was een stoot
die schilder koot bekoord door door
vroeg waar ze van bestond
ze zei ik draag gedichten voor
ik schilder met de mond
dit schept een band zei hij terstond
hetgeen ie toe wou lichten
hij vroeg daarom hoe zij het vond
dat…
De dichter
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
1.003 hij is iemand die nog iets verwacht
een, al is het bescheiden, woord
voor begrepen worden
door zien
de kringetjes van weters
zoeken niet maar vissen
spachtelpoetsen naar bewondering
vergeten kristallen liggen verder
dan een vijver met bomen
broodkruimels van besef
zegels scheuren leven
woorden breken lichtvlekken
in de stilte bij de…
Fantasie
netgedicht
4.1 met 17 stemmen
1.653 Nog meer
schittert het tekenblad
nu hand en spel
verbeelding schrijft
en vleugelt als mythisch
geheim naar bron
van ontdekkingstocht.
Zo stroomt het kleur
en streelt figuren
naar een sprekend gezicht.
Doordrongen van
ontrafelde schoonheid
droomt de toeschouwer
zijn eigen fantasie.…
Delfse Vermeer, ziende naar Delft zoals hij het zal schilderen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.661 "Een stad aan de overkant,
met torens, poorten, daken,
Walschoeiingen en aken,
Wolkschaduw, zonnebrand.
Wij zien van de overzij
Het voegschrift in haar muren,
Haar koele kleurglazuren,
Haar verte en haar nabij.
Hoe overtreft haar glans
Haar spiegelschijn in 't water! -
Straalt zo de Godsstad later
Tot schijn mijn stad van thans?"…
Ballerina
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.208 Het lichaam strak als uit hout gesneden
het hoofd trots rustend op de slanke hals
de armen elegant gebogen
wacht de ballerina op de eerste klanken
die haar gracieus tot leven brengen
Sierlijk verheft de ballerina zich voor een
sprong, bevallig draait zij een pirouette
een eenheid vormend met de muziek
Los van de aarde, los van zichzelf
fragiele…
Vijfde eeuw voor Christus
gedicht
4.2 met 13 stemmen
2.417 Ze was niet jaloers
er klonk geen geschreeuw
nimmer werd zij
door slavinnen vervangen
en nooit heeft om haar
een man zich verhangen
- Romeinse kopie
naar Grieks origineel
ze stamt uit 't midden
van de vijfde eeuw
doch niet zou haar hart
naar liefde verlangen
zoals zij daar staat
in marmer gevangen
- Romeinse kopie
naar Grieks origineel…
Een dorp
gedicht
3.5 met 13 stemmen
9.254 een dorp is een cirkel
met de hand rond een
kerk getrokken;
een duif is een zeer
eenvoudige luchtledige
lijn op een dak;
een voorjaar maakt natte
vlekken op het papier
van de lucht;
en kijk, dit is pas
werkelijkheid: straks
laat ik het regenen
op mijn gedicht
zodat het uitvloeit
tot een akwarel
van doordrenkte,
onleesbare woorden…
KUNSTWERK
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
523 Geen mes
is er
aan te pas gekomen
Geen beitel
guts,fijn
of grof schuurpapier
Zelfs natuur
heeft
zo zijn dromen
Verwezenlijkt
door regen,
wind uit zee en zand
De meester
herkent erin
zijn hand:
kunstwerk.…
Kalliope
poëzie
3.4 met 11 stemmen
2.605 En driewerf kruiste ik de armen, driewerf drukte
lk niets, en niet de blonde Muze er in,
En tot mij sprak de stralende godin,
Toen zij ten kus zich naar mijn voorhoofd bukte:
"Ik zond de vrouw tot u, die u verrukte....
Ik zeide u 't aan: gij mindet met een min,
Zó vol aanbidding, z¢ vol vrome zin,
Dat ze u aan al, wat haar niet was, ontrukte…
De zoeker vormt
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.018 Hij zoekt naar zichzelf
verborgen in klei
hij vindt en hij vormt
de uitkomst is zij
hij zoekt naar de kern
van naakte bestaan
hij kneedt en hij drukt
zo zal zij ontstaan.…
Catwalk
hartenkreet
2.7 met 6 stemmen
1.055 Bespottelijk uitgedoste graatmagere trienen
Zwart kijkend en vreemd lopend
Bijna struikelend over hun eigen benen
Daarna de homofiele mode-kunstenaar
Die zogenaamd bescheiden en verlegen
Maar in werkelijkheid strontverwaand
Ook nog even het podium ophuppelt
Niets zo erg als een haute-couture modeshow…
Liefde denkt niet
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.809 Guttegutgut
laat zich gaan naar plekken
waar nog geen pleisterplaatsen
slechts ongebaande wegen
wildpaden met afgeworpen huid
ritselend in de struiken
In de modderige oever
sporen van een faun
het water draagt een blauw
afgeworpen kleed
de wereld gaat niet
aan vlijt ten onder
slechts aan kreten van genot…
Venus van Urbino
gedicht
3.7 met 36 stemmen
12.056 Zij die zo warm gelijk welvingen rond
gehuld in gratie, met bloedvolle lippen
uit zware lokken een geurspoor verzond
laat nu haar robe en gêne ontglippen
dan tollen ze klauwend neer op de grond
langs zwarte gaten en heldere stippen
beuken de bron waar de wereld ontstond
zoals een branding op wakende klippen.
Ze draagt haar parfum de eeuwen…
Slangenmens
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
2.362 Mooie bochten kronkelde haar lichaam
Met één arm en toch nog evenwichtig
Haar figuren waren ook bedachtzaam
Voor publiek dus helder en doorzichtig
Meer dan duizend handen klapten samen
Op hetzelfde ogenblik bevlogen
Open monden die haar overkwamen
Allen waren even opgetogen
Welke woorden klinken als haar bochten
Hebben harmonie met wat…
Remedie
gedicht
3.8 met 33 stemmen
11.034 Kunst zet het leven naar zijn hand,
brengt het terug tot dunne lijnen
die zich, tegen verval bestand,
tot het verstilde beeld verfijnen
van windfiguren in wit zand
waarin ik veilig kan verdwijnen.
------------------------------
uit: 'Plaatselijke tijd', 1997…
De aangeslagen pianist
hartenkreet
1.5 met 2 stemmen
1.076 Een pianist met fraaie aanslag.
Kreeg van de fiscus als cadeau.
Geen applaus, wel heel veel aandacht.
Maar dat vond hij maar zo, zo.
Hij kreeg een boete opgelegd.
De fiscus zei: u speelde zwart.
Hij vond dat echter niet terecht.
En ontkende dus glashard.
‘Ik speel op 88 toetsen.
De een is zwart, de ander wit.
Het valt echt niet te ontkennen…
einde van een begin
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
963 - en ik creëer -
zelfs perfectie beseft zijn kwetsbaarheid
cirkelend in verlangen naar onhaalbare doelen
vluchtige inspiratie bindt zich aan zuurstof
ik teken met gebroken schrijfgerei
explosies in schetsen van imperfectie
tijdloze secondes verzinken in diepgang
mijn tegelvloer vervormt perspectief
ik kan slechts vallen in zwaarteloosheid…
Mankes 2
gedicht
2.9 met 21 stemmen
9.636 Mijn vaders tronie vult het schilderij
een sloot loopt uit zijn pols naar horizon
waarop zijn kin rechtstaat een heldere lijn
omgeeft zijn kale wezen en de zon
nergens zichtbaar natuurlijk plakt hem gauw
tussen kleine wolken en het blauw
ik meen hoewel van zorg de verf haast breekt
dat er iets vrolijks uit mijn vader spreekt.
-----------…