12490 resultaten.
Man bijt tandarts
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
550 MAN BIJT TANDARTS
er komt een man bij de tandarts
volledig horizontaal gelegen
m'n hoofd wat naar achteren
m'n ogen zelf geblindoekt
wacht ik af...
2 Vrouwelijke tandarten buigen zich over me heen
m'n mond valt open
"verder open meneer"
ik gehoorzaam
martelwerktuigen worden ingebracht
"geeft u met uw hand maar aan als het teveel…
Edgard Verdonck
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
614 Spittend in onze gedachten
rust hij nu op eeuwige velden.…
Willem Kloos
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
600 Ik ben een God in ‘t diepst van mijn gedachten
Zei Willem Kloos en ja hij ging zijn godgelijke gang
Duizend gedichten - levenslang
Totdat hij werd als God die hem - zo wil
Het tegenwoordig -
Reeds lang geleden voorging
Hoe kan het toch dat hij die zo groot dacht
Al jarenlang steeds zachter drukt op wat hem onderligt aan aarde
En dat…
Wakker
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 Ben jij nog wakker
nu ik mijn zielgezicht
spiegel aan de horizon
of een diepe vijver
in het midden van het nachtwoud
adem jij die stille nacht
vol begeerte in mijn dromen
blijf je bij mijn nakend lijf?
Maar ik hang aan de maan
bedrijf vitaal moderne kunst
en val op een dag omlaag
om je te troosten in breedte
van alles wat verlangen…
Delfse Vermeer, ziende naar Delft zoals hij het zal schilderen
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.661 "Een stad aan de overkant,
met torens, poorten, daken,
Walschoeiingen en aken,
Wolkschaduw, zonnebrand.
Wij zien van de overzij
Het voegschrift in haar muren,
Haar koele kleurglazuren,
Haar verte en haar nabij.
Hoe overtreft haar glans
Haar spiegelschijn in 't water! -
Straalt zo de Godsstad later
Tot schijn mijn stad van thans?"…
DE DIENAAR
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.154 Zo ben ik dan de dienaar van mijn tijd geworden,
Ik, die mijn eigen dienaar was; -
Zo zwelt en slinkt de man bij ’t wentlen in twee oorden
Om de aarde en om haar eigen as.
Tezelfdertijd om bei. Ook ik, al mocht het schijnen,
Dat ik slechts om mij zelf bewoog, -
Al trek ik schijnbaar om mijn tijd alleen de lijnen
Van een nooit af te wenden boog…
Onbetwiste Master of Suspense
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
444 Onbetwiste Master of Suspense King, Stephen
Verzint de mooist-spannende fictieverhalen, 'even-
though', daardoor met sterke zenuwen zittend op bank of liggend in bed
De toon voor de komende dagen is gezet…
De reuzenketel
poëzie
3.7 met 11 stemmen
2.247 ‘Ja, wat men toch al vreemde dingen
in Frankrijk heeft,’ zei stuurman Jaap,
‘Zo zag ik daar eens op een akker
een raap, een echte reuzenraap.
Ze was zo groot als… dat huisje,
ik kon er heus niet óver zien,
en om ze van het land te halen,
gebruikte men een man of tien.’
-‘Wel, wel!’ sprak Teunis.’ Nu, ik reisde
in Duitsland, voor mijn ambacht…
Rosà
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
1.089 Ze is prinsesje van de straat
met liefgeschreven blauwe ogen
die verzweven op haar pasjes
die ze danst -steeds uit de maat
op brekebeentjes die te klein nog zijn
maar steeds weer opgetogen
me vertellen dat ze met een huppel
door het leven gaat
Toe -draai maar rond nog zeven rondjes
en vertel het ongewone
met je springerige beentjes
van…
Verstrikt
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
638 gelijk een kwal
met vele tentakels
omsingelt hij mij
speelt hij spelletjes
ongezien gumt hij
mijn geheugen uit
onzekerheid maakt
zich meester
hoe ik ook controleer
vastgrijp aan wat ik
net nog wist, versterkt
de kwal zijn greep
en raak me kwijt…
Niet meer te redden
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.366 Verdriet en pijn
Waarom moet dit zo zijn
Is dit je lot
Een verschrikkelijke ziekte maakt je kapot
De diagnose is gesteld
Heel voorzichtig is het verteld
Chemo om iets langer te leven
Maar tenslotte ga je het toch begeven
Vechten tot de laatste traan
En dan moet je het leven laten gaan.…
Gewicht van een ziel
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
916 Het zeker weten dat niets overblijft
als alles is geweken, een stem, een woord
dit lichaam bekend om zijn gebreken
De hand van de ander is naar huis gegaan
slaapt in een bed naast een vrouw op wie
iedereen verliefd worden zou
De kamer wacht op de laatste zucht
als de geest in het kippenhok, waar
de hennen en één haan het voorbijgaan…
Verrassend nieuws
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
643 Op een mooie pinksterdag
komt ze stralend thuis,
wat ik in haar ogen lees
als zij ons iets te zeggen heeft
brengt vreugde in ons huis.
Kind wat ben ik blij dat na het wachten
nu je hoop echt leven mag,
‘t is de mooiste pinksterdag
huil ik met een lach.
Dan laat zij de foto zien,
golven grijzig wit
tonen ons een stippellijn,
contouren…
In vijf minuten
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
496 In vijf minuten ga ik
Met mijn ogen dicht
De vroegste episode van
Mijn leven door -
Herbeleef ik tot in
Het miniemste detail
Alles dat mij in de
Eerste vijf jaren van
Mijn leven overkwam;
Vijf minuten lang ben ik
Dat kleine bange kind dat
In verwondering om zich heen kijkt
En op zijn ouders na niemand heeft
Om bij te horen…
Branden als een rots
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
522 Jaag bliksem door mijn donder.
Geef trappen onder mijn hol.
Laat me zoeken naar een wonder.
Bewonder zo mijn losse bol.
Verpulver laffe angsten.
Maak dood die valse God.
Verbied misplaatste trots.
Bied moed als hoogste bod.
Leer liefhebben, geef genot.
Laat me branden als een rots.…
Het lukt even niet
netgedicht
4.6 met 7 stemmen
727 ik zie het water golven
het maanlicht verlicht
een schilderij van troost
bij het verdriet
ik zou iets kunnen
willen schrijven
maar, het lukt even niet
misschien later
ik kan geen zinnen
verzinnen, woorden
die er nog niet zijn
-
thans
kraait weer de haan
begroet deze morgen
de aarde houdt
haar mooiheid niet verborgen
ze…
Aan 't engeltje
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
797 Ik lig op bed
Ik huil, ik lach
Nu al voor 't vierde uur op rij
En ik denk aan haar
Aan hoe ik haar wangen streel
Aan hoe ik haar lippen kus
Aan hoe ik haar beide handen stevig omarm
met de mijne
Hoe ik haar nooit meer
zou laten gaan…
Ik, de zon
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
697 Ik leef
Ik huil , ik lach
Ik schijn
Ik zeg de zon straks weer gedag
Draaiend om mijn eigen as
Draai ik om haar heen
Dynamisch als een waterpas
Beschijn ik
haar horizon alleen…
Poppen ogen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
480 Bij de term " gebroken ogen" denk ik altijd weer terug aan jou,
we liepen samen ik droeg je, door de regen, zon maar ook de kou.
Ik hield je vast, alsof we nooit gescheiden konden worden van elkaar
en toch: gebeurde waar ik bang voor was, je ontglipte me zomaar!
Daar lag je op straat, je kopje in elkaar, je ogen stonden scheef
en ik huilde…
Zij huist in laaghangende wolken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
525 liggend in een bed dat niet langer wordt, wel klammer
danst de depressie rondom haar hoofd een pas de deux
in de sluimering belt de hersendokter om te bevestigen
dat zij zich nog even ontaard voelt gelijk de week tevoren
en die daarvoor, zelfgeschreven woorden in de agenda
raken meer verstrikt in mist, zo gaat zij rond in cirkels
en belt ze…
Gele planeet
hartenkreet
4.4 met 9 stemmen
611 in deze mystieke hemel fijnbesnaard
met slierten van nevel in gele kleuren
kan je waterdampen snuiven van geniale zoete geuren
en zie je feeën en elfen spelen met de kaart.
ook kinderen en een jonge bejaarde soldaat,
dansen en sjansen er altijd onvervaard
ergens op die gele plaats... ongeëvenaard,
daar waar dag en nacht, zelfs nog niet bestaat…
Dankbaar
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
660 jij mooie man
jij wijze man
die het cement vormde
tussen dat, wat toen nog
in het verschiet lag
maar waar ik nu
dankzij jou
de vruchten
van pluk
door jouw
rotsvaste geloof
in verbinden
ben ik nog
iedere dag
dankbaar
dat jij
mijn vriend
bent…
Op je sterfdag
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
480 Het is vandaag een extra blauwe hemel die naar ons lacht
het ontbreekt jou hemels niet aan idealen en kracht
Met liefde zijn jouw ogen in blikken op velen gericht
verlegen verlevendig ik die beelden in een gedicht.
Ja soms zijn er wolken die op oneven dagen breken
vorst sneeuw ijzel of regen door gevoel willen kweken.
Zonder ideeën of echt…
Met vallen en opstaan...
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
453 Wanneer een waterdruppel valt,
valt een oceaan.
Wanneer oceanen verdampen,
verschijnen wolken.
Wanneer wolken bevriezen,
vallen unieke ijskristallen.
Zoals ook unieke mensen bestaan.
Vallen, opstaan en verdampen.…
opa zaliger
netgedicht
4.3 met 7 stemmen
718 ik zie je nog zitten
altijd op dezelfde plaats
het bankje in de tuin
een beetje pitten…
of naar vogeltjes staren
die ravotten tussen takken
rustig je pijpje trekkend
denkend aan vervlogen jaren
de rook steeg op
in witte pluimen
verdween in wolken
maar op een dag
stopte het leven
en je ziel volgde
de weg van witte rook
om al je…
Kwijt geraken
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
489 alsof de duvel ermee speelt
vertragen data waar ik bij sta
kunnen dagen mij gestolen worden
zo ook het dwingende advies
van hen die het, zogenaamd, beter weten
ik bepaal zelf wel, altijd al gedaan
net ontvangen pasjes krijgen benen
spelen krijgertje met mijn onzekere brein
uren lang zoeken ogen naar hetgeen
ik zojuist nog in mijn handen…
De tijd vliegt voorbij
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
888 Achttien jaar vliegeren wij nu samen.
Trekken de touwtjes op en neer.
Onze vlieger duikt en stijgt,
naar onbekende hoogten.
Bleek bestand tegen wind en weer.
Wil met jou, nog wel 100 jaar samen,
aan de touwtjes trekken als weleer.
Met de wind van achter,
of van voren.
Naar onbekende hoogten,
keer op keer.…
In de hoop
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
493 met mijn vlindernetje, dartel ik achter je aan
in de hoop je te kunnen vangen
vangen
op gepaste afstand, opdat ik niet in de gaten loop
in de hoop je te kunnen vangen
vangen
vrolijk dans jij door het leven, plots verdwijn je in het grijs
kijk uit, ze willen je gappen
ze willen je snaaien
hoe ik ook roep, of schreeuw, horen doe jij mij…
Misnoegen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
532 zoals een draad dat door het oog van de naald zou moeten
passen er geen punten meer achter de zinnen
kromme zinnen, die niet recht te breien zijn
zitten de tranen hoog, viert frustratie hoogtij
is het geheugen één grote gatenkaas
waar alles uitvalt, maar dan ook echt alles
namen die niet meer worden herkent
de bril die wordt neergelegd zonder…
Waar muziek de voertaal is
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
626 ik verleid je tot het luisteren naar radio 4
daar waar de mooiste stukken worden gedraaid
hopend dat je de rust vindt
om je mee te laten nemen op de golven
van de snaren, die jij vroeger ook beroerde
en zou je mee willen nemen op een reis
naar ver van hier, naar daar waar kruiden geuren
bloemen ons verwelkomen, vogels je toezingen
daar waar…