2176 resultaten.
Het huis van de Vader
hartenkreet
3.1 met 7 stemmen
820 al aan de naam:
In het christendom is het God en in de islam Allah
Gelijk als mensen een berg,
Een mountain en een mont beklimmen
De één gaat links, een ander rechts
Zo slim als ze zich vinden
Juichen ze, elk overtuigd van de juiste route,
Maar ze zullen elkaar later begroeten…
Zoals elke weg leidt naar Rome
Leiden alle paden naar de trotse…
jij bent altijd.......
hartenkreet
2.6 met 66 stemmen
5.166 Jij bent mijn trots.
Jij bent mijn alles.
Ik vertrouw jou.
Ik wil je iets vertellen.
Iets wat jou heel blij maakt.
Iets wat belangrijk is in mijn leven.
Iets wat ik jou nu ga vertellen:
Ik hou veel van jou!…
De zee torst haar golven
hartenkreet
4.5 met 35 stemmen
993 De zee torst haar golven
glinsterend in de zon
trots
Terwijl het strand zich
dag in dag uit verzoend
met de zomertoeristen
Bepakt met zwemaccesoires
zonneschermen, picknickmanden
en huilende kinderen
jagen ze het ruisende zeegezang
naar de achtergrond
Des avonds hangt de geur
van aangekoekt frituurvet
baby- en hondeplas
als een…
herinneringen
netgedicht
4.2 met 20 stemmen
604 trots kan ik u zeggen
dat we al deze mensen
nooit zullen vergeten,
want de gevoelens en herinneringen
zitten diep in onze harten
gegraven tot de dood.…
Knagende tanden
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
520 Nog fier en trots heft zich het dak
in weerstand tegen ongemak
van slopende weersomstandigheden
geeft het nog bescherming.
Maar de tand des tijds
knaagt aan tere binten
doet verf bladderen en deur piepen
en weer langzaam sluit een gordijn.…
CONSTANCE MIJN DUIF
hartenkreet
3.7 met 7 stemmen
1.563 Ze was er toch weer
mijn overleden vriendin
ook zij had weer zin
in een ander weer
Ze kon nu steeds gaan
waar ze maar wilde
alles oneindig milder
na heftig levensbestaan
Ze was dapper en apart
haar leven een hele kluif
maar nu als trotse duif
besloten in mijn hart…
Knagende tanden
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
623 Nog fier en trots heft zich het dak
in weerstand tegen ongemak
tegen slopende weersomstandigheden
geeft het nog bescherming.
Maar de tand des tijds
knaagt aan tere binten
doet verf bladderen en deur piepen
en weer langzaam sluit een gordijn.…
OUDE VERTELLING KOMT WEER
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
630 verre nachtelijke stad
stil in 't einderduister verzonken
die haar plaats alleen aanduidt
met een zwakke hemelgloed
waar slopend werk en drukke pret
samen bescheiden rossig glanzen
Assepoester Sneeuwwitje Duimpje
bestaan voor rijpe mensen
als vertrouwde wijze dwaalsterren
welke de wereld soms bezoeken
d' oneindigheid steeds doorreizen
trots…
je geeft me stilzwijgen
netgedicht
3.6 met 8 stemmen
593 bomen blazen winter uit
het is voorspelbaar om mij heen, ook de sneeuw
en het trotseren
zelfs de eenzaamheid
die in de onverschilligheid kerft
met dit late uur
binnen is het warm
tweehonderd lichtjes fonkelen
ooit lagen ze in mijn hand, onbekommerd
jij wortelt nog dieper in je trots en de champagne
cadeautjes stapelen de leegte, hoe duur…
2012
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
633 de hemel door in exploderend puin
zou god zijn nagels breken aan
onreligieuze voorspellingen die zonder
enige vorm van waarneembaarheid zijn
schaduw werpt over het verwoeste land waar liefde
de dolksteek was van het bestaan
tweeduizend twaalf de voorbode van de
rode loper, indoctrinaties hebben de mensheid
versuft slechts wat wankelend trots…
Zefier
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
584 rollen onafgebroken
Langzaam maar zeker
Dooft de haard
Een groot bad, gevuld met zilt
Overgeheveld en gereinigd
van Oceaan naar
Vaste grond
d' Immense rots breekt en scheidt
Vanaf 't plateau in heus één adem
Spetters op de lens
Hemels' dauw
Schuim grenst de zee van het land
Als mooi' ketting van de zeewering
De groei imponeert
Trots…
OP DE TROON
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
593 Door 't blijmoedig wakende Amsterdam
begeeft een trotse vrouw zich met haar gezin,
man en dochters, vol opgewekte zin,
naar het wachtende paleis aan de Dam.
Een goddelijke, wereldbeluste vlam
brandt in de nieuwe, geliefde vorstin,
Nederlands hooggeëerde koningin,
die eens uit het Argentijnse rijk hier kwam.…
De zee en het land.
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.055 Mijn trots en mijn liefde behoren die twee;
Ik kan ze niet scheiden, mijn land en de zee.
Als moeder en kind zijn ze elkander verwant:
De glorie der zee is de roem van mijn land.…
AANWINST
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
451 ook draait het om acceptatie
dito rond het uiterlijk
rimpeling is eveneens aanwinst
door het leven om trots op te zijn
dus vandaag spiegel ik mij extra
hoeveel zijrivieren ik nu weer heb
laat je aanzichtland niet ontginnen
er zijn rampen genoeg ontstaan…
SERENITEIT
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
560 Met geheven hoofd een trotse blik in de spiegel
Alleen jij kent je strijd en vaak en vaak was die erg wiebel.
De rozentuin werd ons nooit of te nimmer beloofd
Hoofdzaak blijft dat is dat ik in mezelf heb geloofd.
Sereniteit? Ik ben op weg.…
HERGEBOORTE
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.035 Ik zal u toebehoren:
Mijn droefenis die zoveel Leeds weerstond,
Mijn fel verlangen dat geen angst kon smoren,
Mijn sterke trots die gij toch overwont.
En samen zullen we ons die vree bereiden
Die nu het leven nimmer voor ons heeft
En die wij anderen zo diep benijdden.…
Lang geleden
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
624 Ik weet nog heel goed wie jij bent
Jij hebt mij ooit voorgoed verlaten
Sindsdien zwerf ik door landen, steden, straten
en geef ik om de liefde meer geen cent
Dat jij mij toen hebt afgewezen
heeft mij gekrenkt in heel mijn trotse wezen.
Ik wilde breken, wreken,lijden
en slapen met duizend and're meiden.…
De Proletariër
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
452 als het bloedheet is aan de straat
En werkt zich in het zweet en uit de naad
Zijn lijf is ruim bedeeld met arbeidsgenen
Zijn spreektaal zet meestal ~Het Algemene
Beschaafde Nederlands~ flink in de kou
De nagels aan zijn vingers en zijn tenen
Verkeren in een staat van diepe rouw
Maar eens per maand verandert dat heel even:
Dan gaat hij trots…
Een helling vol beloften
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
603 heb mijn handen leeg
een helling vol beloften
mijn ravijnen zijn te geef
daar stort ik mijn gedrochten
de hamers zingen vormen
mijn zaag jankt het profiel
uit de ogen spreken normen
hun geest is nog dociel
ik polijst ze met mijn ogen
kus de toekomst op hun wang
hun liefdes hebben ze gelogen
intimiteiten waren dwang
hun beeld staat trots…
WACHTENDE STAP
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
512 De bezoekers
van Antwerpens trots gebouw
vol schilder- en beeldhouwkunsten
lopen misschien haastig
door enige zalen heen
blijven dan lange tijd stilstaan
bij een schone schepping
die hun zinnen streelt
de zuigende ogen
brengen in het denkende hart
een nevelig purper
dat zich steeds anders toont
het versnipperde bont
van een vervellende…
VWee
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
652 ‘Das Volk’ verdiende ooit een eigen wagen
Niet duur, met een vernuftig mechaniek
Er kwam (met steun van Adolf) een fabriek
Waar rijen kevers trots het daglicht zagen
Op Qualität werd immer acht geslagen
En Gründlichkeit verwierf een golf publiek
Ganz fabelhaft! (wij zeggen magnifiek!)…
Eenzaamheid
poëzie
4.3 met 6 stemmen
1.791 En zal dit leven mij dan buitenwerpen,
En zal ik, met mijn eigen nood alleen,
Mij zelf verteren in de ijdle, scherpe
Knel van mijn trots, de smaad van mijn geween,
En heeft de lucht zich voor mijn ziel gesloten,
En heeft de stad zich voor mij toegedaan,
Draag ik de kneuzing van wie werd verstoten
Uit de gemeenschap der vertrouwde pâen…
Ziel-sprong?
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
447 hun trotse dag vergaapt zich
aan uit de pen gelopen inspiraties
begraaft de aardse vuilnis achter zich
laaft zich aan het oorsprong van
het alfabet in het stof gebeten
lettersplinters van de ziel-sprong
in elk gespiegeld gedicht.…
laat zacht haar ogen breken
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
787 kraakt
de klok verstaat het tikken
van zijn slag de tijd
telt uren rustig af op
tonen van haar eindigheid
zon verschiet in kleur
laat stofjes dansen
in de willekeur van lucht
de geur van lang geleden
herkenbaar in gebeden
we zitten stil gevangen
in het broze lijden
lippen smakken in het
delen van de dorst
zien haar afgelegde trots…
Vijfenzeventig jaar geleden
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
464 ik sta daar
waar vele voetstappen
liggen van hen
met bevrijdingsbloemen
in mijn hand kijk ik
of ik haar zie
tussen alle mensen
die hier vandaag zijn
samengestroomd
Jo’s rode haren
wapperend in de wind
een trotse rechten studente
die zich had aangesloten
bij het verzet
liep hier vijfenzeventig jaar
geleden haar laatste stappen
zal…
blijven over zonder haar
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
711 klok verstaat het
tikken van zijn slag
tijd telt uren rustig af
op tonen van oneindigheid
zon verschiet in kleur
laat stofjes dansen
in willekeur van lucht
geur van lang geleden herinnert
weer aan vluchtig ziekverdriet
zijn stil gevangen
in broos lijden
lippen smakken in het
delen van de dorst een zuster
drenkt met afgelegde trots…
Als een hond
gedicht
5.0 met 1 stemmen
3.257 Zoek mij nimmer in de trotse wijken
van Boulogne en les Elysées,
waar zij geeuwende de dag bekijken
en eerst leven tijdens het diner:
liever zal ik als een hond bezwijken
in de simple Rue de l'Echaudé.
----------------------------------
Verzamelde gedichten (1966)…
Drenkeling
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
596 ongeluk
Bleef ik
In mezelf geloven
Niets of niemand
Kon mij breken
Maakte dat stuk
Leven
Op het randje
Of zelfs daar overheen
Ik was het gewoon
Zo aan gewend
Als een tweede natuur
Op den duur
Niets anders
Zo gekend
Om hulp vragen
Is zo moeilijk
Dat doe je
Niet zo snel
Niet dat ik niet durf
Er blijft een drempel
Je hebt je trots…
O schone poëzie melodieën uit de ziel geboren
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
459 Poëten zijn de nadenkende geslachten
Zij die op beredeneren wachten
Gaan met de tijd verloren voor
De poëzie die nacht en stilte door
Zicht baant de weg door ruimte en
Door grotten: bespot door zotten is de pen
Van hen die uitwellen in zonnegloed
Wat lieft en leeft in 't trots gemoed
Schone en trieste melodieën waar
De zoete geur van…
herkende je in takkenbreuk
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.096 hoge gras
van eeuwig glooiende savannen
herkende je in takkenbreuk en pas
en dacht je jagend zo te vangen
in bergen vond ik je profiel
maar je wilde niet verschijnen
ik hoorde echo's in ravijnen alsof
je verder naar beneden viel
ik moest je houwen uit de rots
je was versteend in het verdwijnen
in liefde breken we uiteindelijk onze trots…