3941 resultaten.
Niet zuiver op de graat
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
772 jouw integriteit
bleek een façade
met het naken
van de winter
viel jouw masker
als krakelee uiteen
in ontelbare stukken
schone schijn
welke het daglicht
niet kon verdragen
je verpulverde
zienderogen
langzaam daalde het stof neer…
Winterzon.
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
585 Ze oogt winters in het vroege
ochtendgloren waar rijp wit
op bomen en struiken bracht.
Het glinstert als zilverkristal
als ze met ingetogen stralen
de natuur zal gaan beschijnen.…
Uitgehold worden
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
631 Zo komt de lente
na een winter
van leegte en pijn;
zo komt nieuw leven
steeds weer gegeven
om mens voor mens te zijn.…
Over de dood gesproken
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
769 De vleugels van vader
zijn gestorven in teugels
van handarbeid, huisvlijt
moeders zwarte garen
stug, in winters leeg behangen
bond schaatsen
onder onze kleuterschool
toen praten nog niet kon
is mijn broertje jong gestorven
hij was niet van mijn ouders
maar kwam uit de boerenkool.…
stijlloze herfst
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
544 dit is de tijd dat
duister het licht ontluistert
steeds vroeger valt de avond,
verdonkeremaant de nacht de dag
want de nacht wacht niet
als zij lengt en steeds kouder
invalt, gelijk de winter
alleen herfsttijloos
geeft nog een sprankje roze…
Zonnig perspectief
snelsonnet
2.8 met 4 stemmen
744 De zon werd weer verwelkomd door ons allen
Daar was ie na 'n lange winter dan
Maar zondag slaat de vlam ècht in de pan
Dat zal ons zeker minder welgevallen
Want zijn wij door de hitte straks gevloerd
Dan wordt die zon snel omgedoopt tot ploert…
De eerste viool
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
500 het is niet
de eerste viool
die sterren aan
de hemel doet dansen
winter in
lente verandert
door de warmte
van haar toon
jij bestrijkt
vergeten snaren
tot melodieën
uit ongekend talent
met een liefde
die ieder mens
vanaf zijn geboorte
al heeft gewenst…
Ondeugend in passeren
netgedicht
3.0 met 11 stemmen
619 een zelfbewust gezicht
de blonde haren uitgelicht
door voorjaarszon
een lach
die lente straalt
ondeugend in passeren
haar lange benen
veren in een galant
onthaaste tred
zij is wat komen gaat
die kou en winter achterlaat
al spelend met de zomer…
Dierenvoer
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
751 de tuin een winterse
volière waar de vrijheid
strakblauw boven hangt
spreeuwen op en rond
de waslijn met het
vastgeknijperd pindamaal
mussen, merels - op de muur,
in de wilg, de coniferen -
wachtend op hun beurt
in de kamer voor het
raam likkebaardt de kat…
gemis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
550 Een vroege vogel fluit
zijn vrolijk lied,
de winters gaan voorbij.
het gemis blijft
zielig zinderen.…
Om lente te boetseren
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
745 nog weef ik
sneeuw door
bloesems heen
is klei
te hard om
lente te boetseren
schilder ik
in groen wat blauw
om kou te laten passeren
maar het ijs
dat ik hak smelt
te snel onder mijn handen
het winters gezicht
is samenvloeiend
voor het voorjaar gezwicht…
Dikke vriendschap
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
721 Bleek een forse blik
in die ochtend door je vriend niet onvermijdelijk,
dat de toon was gezet
om tijdens een winterse bui in een hotel te overnachten.…
Haar negenmaandenlied
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
441 jij mocht
de eerste tonen horen
van juist geboren uit
haar negenmaandenlied
je stemde
op gelijk en kijk
hoe gaaf weer de
natuur op oma lijkt
nog in dromen
maar zomers is je
eerste lach die hem in
winters licht liet komen…
Er is iets stils
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
1.816 er is iets stils
in winters luchten
een zacht verwachten
straalt de huizen uit
in licht en overvloed
en toch hoor ik de zuchten
nog is de boodschap
niet goed aangereikt misschien
zijn het slechts dromen
of zijn het de cadeautjes die
onder vele bomen hun commerciële
macht weer hebben uitgebreid…
Als wat wij zagen
gedicht
4.0 met 1 stemmen
4.653 Als wat wij zagen in de mouw
van die tot vod gedragen,
die visgraat, die nederige
vermomming van mijn moeder,
die waar geen knoop meer
aan zat maar toch sloot,
die oude grijze in zich-
zelf gekeerde winter-,
zou onze toekomst zijn:
zo duister en bekend,
zo splinternieuw.
----------------------------
uit: 'Kindsbeen', 1995.…
ontbreken
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
560 aan de gerafelde kant
danst de wind
wiegt het licht
een langzaam
veranderen in aarde
het zachte breken
naamloos verborgen
in een lange winter tussen
alles wat duister is
deze stilte heeft stekels
een verdwaalde dichtregel
glijdt langs het venster…
Seizoenen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
721 Elkaar beminde
Die avond in de winter
Jij verleidde mij
De herfst wandeling
Een november traditie
Je eerste bericht
Die zomeravond
Een drink voor je verjaardag
Ondeugende blik
Voor het eerst je naam
De lente is in mijn hart
Zei mijn beste vriend…
Tijd van leven
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
200 Alleen in de zomer was er evenwicht
Van tijdsbesef en tijdsgewricht,
Doch in de winter van dit leven blijkt
Dat de tijd tot stilstand komt.…
Opa
hartenkreet
3.4 met 9 stemmen
2.319 is een sombere tijd
maar na de winter komt een lente
zal alles bloeien
opa's bloemen zullen nooit vergaan
in onze herinnering zal deze man blijven bestaan
Op zijn weg des levens zat 't wel eens tegen
maar,
kwam hij altijd daar, waar hij moest zijn…
Voor altijd jouw vriend
hartenkreet
3.8 met 24 stemmen
2.772 In de herfst, de winter, de lente en zomer...
ik zal altijd naar je toekomen,
ik ben voor altijd jouw vriend.…
Summertime Blues
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
922 De winter werd de mond gesnoerd
toen de zomertijd werd ingevoerd.…
Buiten vriest de liefde
netgedicht
3.3 met 320 stemmen
64.754 sneeuwvlokken
vallen uit hun vochtig zijn
naakt naast zijn bloot
Dwepend slaat ontwaakte lust
vloedgolven van zinnelijke
kracht de branding los
Hemelse verrukking winters
liefdesspel heimelijk glanst
licht blijden onze lippen…
Houten huis
netgedicht
3.8 met 9 stemmen
654 en zwart en sommige wit
een vertrouwde melodie zingt rond de schoorsteen
de lange winter komt voorzichtig tot een einde
hier en daar begint er al wat groen te botten
de paarden zijn drachtig, van veulens vergezeld
een hond bij de kachel gromt grimmig van pret
een droom ligt te dromen, aan het einde een bed.…
De 4 seizoenen
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
632 De winter vult zijn landschap
Met de witte schoonheid van de hemel
Een ongekende vriendschap
Met Hem, heel waardevol
De gouden zon stijgt langzaam
De warmte voel je op je gezicht
De lente kondigt zich aan
Overal zie je Zijn aangezicht
De zomer met Zijn warme ochtendglorie
Geeft dat er een nieuwe dag begint
Een nieuwe dag vol harmonie…
Naar buiten gauw, om bloemen in te gâren
poëzie
3.6 met 5 stemmen
1.405 't Is winter, 'k heb geen jeugd en weinig vrinden.
Wat geeft het, 'k laat me in zoete dromen wiegen,
Zolang ik 't lieve bloemken trouw zal vinden.’…
STAPPEN TOT DE DOOD
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.393 mij tot de laatste straat
Winter heerst er in mijn hart
als ik van ver de drempel zie
Dan ineens vervaagt ‘t zwart
en wijzigt zich in acceptatie
Vrede beheerst nu mijn hart
koud en guur, zij stierven af
Licht fonkelt over het zwart
van ‘t onbewoond aards graf…
Ontberen
netgedicht
4.2 met 9 stemmen
613 waarom
moet ik plots denken
aan zwarte kooltjes
een oranje wortelneus
het alpinopetje
op de markante kop
van een sneeuwpop
waarom
denk ik juist nu
aan het geveegde paadje
gele klompen bij de deur
de appelen op zolder
resten winter ze dwalen
in herinneringsverhalen
waarom
juist die serene gedachte
nu zo dichtbij…
waren er in de…
Zomer
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
572 Ik weet dat dit zo is, want
strakjes als de winter komt,
het blad verdwijnt door sneeuw en ijs...
dan hangt het daar, als een bewijs
van een voorbije zomer.
Vol met zang en nieuw leven,
en met een zekere belofte...
Want die winter duurt maar even.…
Sneeuwjacht
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
803 grauw
zonder voorjaarsverwantschap
en geen vrolijke kleuren
die aangename voorjaarszon
dat beeld van gisteren
is vervangen
door harde wind en snijdende kou
de winter lijkt vannacht
pas echt te zijn gekomen
straks de winterjas weer aan
en de wollendas maar om…
De Mistral
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
606 Na een veel te hete zomer wordt dit wellicht
een koude winter,
misschien de koudste van deze eeuw.
Het stadse van nu is hier nog niet doorgedrongen.
Hier heerst nog rust respect en genegenheid.
Mijn verlangen gaat uit naar de lente,
met al zijn geuren, gezang en kleuren,
terwijl de winter hier voorbij glijdt.…