615 resultaten.
Gif
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
547 Gif in grond
In aderen
Het maakt alles kapot
Vernietiging
Tot in de kern
Koud en kil verrot
Emotie
Die geen grasspriet
Geen madelief laat staan
Snijdend
Als een mes
Gevoelens die langzaam vergaan
Is het gif dan uitgewerkt
En alle leven
Dood
Transformeert Moeder Natuur
Nieuw leven
Uit Haar schoot…
hartenbreker
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
3.165 Nu kolken m'n aders,
verlangend en heet,
lichamelijke verraders
mat-glanzend liefdeszweet.
Hoe moet ik me beschermen?
Dwaas, droom ik nog steeds
dat, wanneer hij me laat kermen
na mijn lijf,
het niet mijn hart is dat breekt.…
Ommuurd .....
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.381 De ijzige stilte in haar
zwijgt in alle talen,
bevroren woorden zoeken
geen plek, zelfs de lach
sterft in het harnas
wil zij dan spreken,
ooit, die ene morgen
of was het gisteren,
toen zoute lippen
barsten door het weten
sprak ze geen stilte meer
en vloeide woede door
dichtgeslibte aderen,
die laatste steen heeft
geen specie…
Ommuurd
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
1.220 De ijzige kilte in haar
zwijgt in alle talen
bevroren woorden zoeken
geen plek zelfs de lach
sterft in het harnas
wil zij dan spreken
ooit die ene morgen
of was het gisteren
toen zoute lippen
barsten door het weten
sprak ze geen stilte meer
en sijpelde woede door
gedichte aderen
die laatste steen heeft
geen specie meer nodig…
À la Edgar
netgedicht
4.6 met 23 stemmen
2.130 In de namiddag hoor ik,
als het kloppen van mijn hart,
de klokken
en het is geen bloed
maar ijs dat door
mijn aderen stroomt.
Waarom overvalt me
deze grote somberheid
nu ik hier,
vredig tegen een boom geleund,
het gefilterde zonlicht bekijk?
Zijn het de klokken
met hun zware slagen?…
eenzaam verblijf
netgedicht
3.8 met 12 stemmen
879 en verder kom ik niet
als de enige deur zich sluit
zoals jij mij aanziet
over je schouder
en het nu
naar het verleden duidt
je snijdende blik
geladen met een
vernietigend gewicht
omrandt mijn stokkend lijf
het versteent de aderen
mijn oogleden sluiten bezwaard
ik keer terug naar binnen
waar de stilte wordt bewaard
in een eenzaam…
TV consumptie
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
1.144 ’t onrustig bloed ontstijgt spelonken
de dag houdt amper zich aan ’t scherm nog vast
in sneeuw behoedt een hand de levenswegen
voor dat er zwarte schaduw dreigt
antennes grijpen naar de golven
de aderen vangen vreemde wereld op
in sporen vormt zich licht tot beeld
dit medium is geworden tot een god.…
Herfst van haar leven
netgedicht
2.4 met 172 stemmen
45.140 dacht ik
aan haar terug
Haar overlijden
al vier jaargetijden
achter de rug
Herfstblad ligt
op
haar zonnewarme steen
Ik ben even
herfstwind
de baas
Helaas
gaat haar naam
weer schuil onder herfstblad
Door de aders heen
zie ik haar handpalm
ze zwaait.…
stekelbeest
netgedicht
3.4 met 11 stemmen
1.050 vandaag wil je plots
houden van mij
vandaag heb je nood
aan een lief
een schaamrood hart
uitbundig gestrikt
honingwoorden
wat zijn ze waard
die ene dag ieder jaar
raast door mijn aders
geprogrammeerd gevoel
versus egelverweer
toch droom ik stil
dat ooit een warme hand
me meetrekt naar dat land
van alle dagen feest…
het berusten
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
546 er stroomde veel water
heel veel water
dat de scherpe randjes
behoorlijk heeft afgevlakt
te lange winters
temperde het felle vuur
in mijn bloed
berusting zette zich
vast in mijn aderen
de krachtige hopen van weleer
waarmee ik dikwijls
de zorgen als rotte vruchten
van mij afwierp
zijn geworden tot keiharde
keutels die mij soms…
23 februari 1821
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
357 Laat in de avond
heb ik mijn ogen gesloten
in de avond toen de lente al kwam
niet ver van de Spaanse trappen
heb ik de dood in de ogen gekeken
Mijn Griekse urn laat ik achter
mijn eeuwige stralende ster
voor eeuwig staat mijn naam
geschreven in water
Ik heb mijn ogen gesloten
maar ik voel mijn bloed
door jouw aderen stromen…
Kracht.
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
1.243 Trillingen van binnen
Warmte stromend door aderen
Niemand kan verliezen, noch winnen
Zolang men door gedachten kan bladeren
Denken is niet iets wat je kunt
Maar wat je leren kan
Het is hoeveel rust je jezelf gunt
En hoe kritisch je het bekijken kan
Maar als je jezelf leert kennen
Bewust kan relativeren op je gedachten
Is negativiteit is…
de pijn van liefde
hartenkreet
3.4 met 16 stemmen
1.973 waarom verschuil jij je
nog steeds
in de schaduw van je hart
waarom houd je het licht
dat je zelf bent
zo tegen
de pijn van liefde is oneindig
zo de liefde wordt ontkend
zij vervreemdt je van het leven
en alles dat je bent
laat je liefde dus stromen
gretig en jong
door elke ader
laat de liefde
niet sterven in de dood
niemand wordt…
Eros
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
1.056 De blinde god spant de boog
Hij schiet maar raak in het lis
waar de waternimf schuilt
Elke pijl vervult het gemis
dat hem naar de grijze klei zoog
De liefde is een dubbele stroom
die kolkt in het trefpunt
voorbij de dijk van schroom
Enkelvoudig stelt ze niet veel voor
een vampier die zich laaft aan de ader
en haar leeg en loom achterlaat…
Reliëf
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
841 beelden
ze zijn toch van steen
waarom huil ik dan
en beweeg onzichtbaar mijn lippen
ik weet dat je er nog bent
want jouw geur van gezwollen aders
beitelt mijn hand tot een vuist
in mijn schoot brokkelen ogen
tot onherkenbare resten
van eens geprevelde gebeden
mijn lichaam stil en koud
leeg en kleurloos verhard
verzwegen tot steen…
Blinde liefde...
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
1.601 Het bloed van alle schoonheid
vloeit door aderen van jou
bedruipt het karakter van licht
met een rode warmtegloed...
Je vertederende ogen
spiegelen de node van begeerte
het stille water, dat nauwelijks vloeit
zal mijn beker niet beschenken...…
Het laatste shot
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
875 ga met mij mee
in het laatste shot
mijn aderen zijn al kapot
een snelle ronde bloedsomloop
maakt kankercellen dood
of doet ze snel verdwijnen
naar plaatsen waar
het gif niet makkelijk in
eerste rondgang kan verschijnen
geen wanhoop
zij kunnen slechts leven
van wat het bloed kan geven
mijn lichaam is gesloopt
maar het laatste…
Opende jouw zilte huis
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
513 je blauwde
weer in ijs
van nooit ontdooide
permafrost waarin
jij tevergeefs
je dromen zocht
met tijdloze
kristallen in briljante
setting vocht
om de dood met
staal te kaderen in de
groene aderen van het land
mijn warme hand
heeft jou gesmolten
in het kruis
de dwarsverbinding
met de werkelijkheid
zij opende jouw zilte huis…
Beroering?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
499 Jouw vraag maakte
mij sprakeloos, een
geworpen steen,
beroering als een windvlaag
verzuchting in de struiken
ritselden traag door de
nerven van de bladeren
tintelingen onhoorbaar
slechts rillingen
in kloppende aderen
streek door merg en been
bracht reuring in het water,
stilte was ons allereerste woord
antwoorden komen later…
beeldhouwde je lijnen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
820 ik sloeg op rotsen
herkende vormen
in het ruwe steen
ik zette je apart
beeldhouwde je lijnen
zocht aders naar je hart
in het aandachtvol polijsten
kwamen toch onverwacht
jouw warme kleuren bovendrijven
jij liet je in de kern raken
ontdooide zacht in tijd, bevrijd kun
je nu eindelijk mijn liefde smaken…
gebarsten land
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
876 De lichte
rimpeling
huiverend
in haar flanken
haar hete adem
die zich aan me schroeit
De kloppende aders
onder de
flinter van haar borst
Beuken
me
een weg
langsheen
gebarsten lijnen
en voel hoe
adem
teneergedrukt
met bulderend
geraas
haar tirade
zich spruwt
de likkende vlammen
een pagina…
Een lied
hartenkreet
4.2 met 14 stemmen
2.802 Jouw angst balt in mijn vuist
Jouw pijn huilt in mijn aderen
Jouw leed ademt in mijn huid
Alles kan ik verdragen
Alles wil ik je besparen
Maar de afstand is niet in te halen
Klanken in de verte
Tranen in mijn ogen
Zijn een schaduw van verdriet
Maar hoor mijn lied
Geurend naar een beminnen
Ik zing woorden
Woorden die door
Het hart…
Valentijntje
netgedicht
3.6 met 862 stemmen
71.540 ik zie twinkel in de lichtjes
die glinsteren in jouw nacht
tussen de sterren van de hemel
wijl de maan nog op mij wacht
ik hoor de tinkel in het klater
van het water dat er stroomt
langs de keien in het zand
wijl de kater van jou droomt
ik voel ge-tintel in mijn hart
van het bloed dat er gloeit
ook het kloppen van mijn aderen
omdat jij…
VAST
netgedicht
3.0 met 14 stemmen
1.835 "Net marmer" zei je,
"Aderen van het leven."
En ik zat daar. Vast.
Met een brok in mijn keel,
vechtend tegen de woede
van daarvóór.…
Ode aan Pachelbel (en zijn canon)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
948 Antieke broederschap echoot
dwars doorheen de aderen
van deze hartverbonden muren
Geen klank kan klinken
zoals deze
de regen doet verdrinken
in haar gebrek aan
Romantische melancholie
Uw perpetuum mobile blijft
kloppen
en straalt ingetogen de
eenzaamheid vaarwel
Ach buien op de achtergrond
sputter pruttel en val nu maar
ik heb het…
Het laatste lichtje
netgedicht
3.5 met 23 stemmen
2.019 Onze laatste dans
Gaat verder in mijn ziel
Zoveel passen
Mijn benen doen zeer
Onze laatste kus
Vloeit voort in mijn aderen
Zoveel huiveringen
Ik vat nog kou
Onze laatste woorden
Echoën na in mijn hoofd
Zoveel rimpelingen
Zal ik verdrinken?
Zoveel gevoelens
Ik ben verdwaald
Het laatste lichtje dooft…
niet tot de wereld
netgedicht
4.0 met 23 stemmen
892 sterren
nog niet geboren
boven zeeën, geblinddoekt
wanneer de bomen van morgen waaien
alsof
de wereld, verlaten van onschuld
zich neerlegt in monden van zondaars
en als uit het water
mijn adem weer zichtbaar wordt
rood in een lichaam dat nooit werd geheeld
neemt de wind de rivieren mee, mijn aders
verschrompeld tot steen…
nevels in de kamer
netgedicht
3.6 met 20 stemmen
657 alsof ze ooit schitterden
de dromen van een dronken dichter
de eerste roos of een vroeg getij
naar wat hij zag of hoorde
in resten vrouw en kind
weggevaagd langs vlakke zeeën
maakt het nog wat uit
dat niets meer naar hem toekomt
zo dwaas zijn levend, zwervend lijf
de winter wit met kamerwandgezichten
wanneer hij in zijn dichte aders…
Lentezaden
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
695 Mijn tenen staan nog krom
van winterkou die is beklonken
aderen zitten klem in benen
mijn buik stulpt vol bloed uit.
Een boer is op zijn plaats
en de ploeg trekt alles blaar.
Voren snijden door aarde,
zonneschijn zaait levenslicht.…
Vergeten wereld
hartenkreet
4.2 met 6 stemmen
1.438 jij leidde mij in een vergeten wereld
herleefde elke kiezelsteen
kwam op bekend terrein
bewandelde nieuwe wegen
ik wilde verder reizen
maar jij bepaalde het einddoel
liet mij achter met al mijn bagage
een gestrande reiziger, wereldvreemd
zweeg in alle talen
de aders op mijn hand als een landkaart
een wereldreiziger zonder jou
zonder…