605 resultaten.
De Zomer van Veertig
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
646 Na de Zomer
Wordt het langzaam weer Herfst
En ook nog die koude lange Winter
Maar ook daarna wordt het
Wederom Voorjaar
Zolang er momenten
Zijn van geborgenheid en rust
En lachen van mensen om mij heen
Zolang verdraag ik het
Het wordt ook herfst en winter in mijn leven
Totdat mijn handen beven
Maar gelukkig kan ik dan zeggen
Ik ben…
SCHEMERLIEDJE
poëzie
2.7 met 6 stemmen
2.014 Sterren beven in ’t fluweel,
ijl-hoog suist muziekgespeel,
‘k sta te zien en luister
in ’t duister.
Schemerliedje, tintel-fijn,
mocht ik met uw wijsje klein,
geven stil verblijden
wie lijden.…
TROUWE DOOD
poëzie
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
936 Trouwe, grauwe dood,
schaduw van het leven,
die 'k purperzacht zie beven
om zonnegoud en rood.
Gij legt om vurige lijnen
een donkerkoel gevloei;
gij zijt de vrucht van elke bloei,
de kroon der pijnen.
Zacht voel ik u als nacht,
als aarde die zal dekken,
een moeder die me in sluimer lacht
en niet mag wekken.…
Van mens tot plaagdier
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
650 Mensen leven in angst en beven.
Giga giganteum is nu de baas.
Homo wordt gefokt in oude stallen.
Als plaagdier kan hij overleven.
Ooit was hij dominant. Echt?
Dat was 5000 jaar geleden.
Nu door Giga wreed geknecht.…
Leven
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
411 zwaar valt het ademen
waar de onenigheid
alom zich breidt
een zee van onrust
steekt de nachtwind op
in 't kinderhart
't teder beven
mensen smart
wat de ziel tot ziel
niet uit kon spreken
stil in 't gebed
Gods blijde gloed
komt binnen
kinderen
genezen naar 't nieuw
van morgenrood…
Een gedicht..
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
862 jij hebt
niets te vrezen
ook als mijn
handen beven
zal jij iedere dag
een gedicht van
mij kunnen lezen
met altijd iets
dat wij als nieuw
samen kunnen delen
soms zijn de
woorden bekend
maar de context
zal jou nooit vervelen
dus neem
mijn hand
raak de vingers
die ik je reik dan
gaan wij wel ieder
op eigen wijze de
tekst al…
Zeven
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
275 Papa is boos,
en ik ben zeven,
en volledig aan het beven.…
alleen
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
96 hij zag haar lopen langs het water
gelijk de waarheid buigzaam is
mee kan buigen met de tijd
de zondaar in leven blijft
in angstig beven totdat
over de dood is verteld
de mens niet zomaar wat doet
liefde werkelijk bestaat en
ieder een deel ontvangt
hij tijdens de reis ernaartoe
niet meer bang hoeft te zijn
omdat hij antwoord kreeg…
Leven met je
gedicht
4.3 met 3 stemmen
160 Zoals verhalen mij bewogen
toen ik jong was
doe je mijn aarde beven.
Bossen branden
en wij openen onze huizen
voor elkanders vlammen.
----------------------------------------------
uit: 'Dichter', de Bezige Bij (1995)…
Oorlog Op Tafel
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.717 Gesmijt met bestek
Heeft de aarde doen beven,
ik wou dat het stil was,
al was het maar even.…
Winter
hartenkreet
2.4 met 7 stemmen
1.523 De kletterende spetterende waterdruppels
dwarrelen door de dorre dag
de langverwachte lome lente
verdwijnt verkorven van verdriet
Niemand weet wat warmte is
verweerd door weer en wind
ze beven, bibberen dag aan dag
en hopen op een levenslach
Kom, laat mij de liefde leren
lief en leed van mensen
dan pas kan ik zonlicht kennen
en lentetederheid…
wintergast
netgedicht
3.5 met 30 stemmen
723 je komt en gaat
bijt woorden de lucht in
en ik hoor kraaien
krassen
zwart de vleugels
op het ochtendbrood
terwijl de wind
de wolken doet beven
ook de tijd is dood
mijn ogen ooit blauw
en jij zoekt roem
steeds kouder en meer
ik had gedroomd vannacht
de vogels weg
in de ondergang
van het slapen gaan
geïnkt waren je veren…
Angst.
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
962 En trachten niet te beven.
Pierre van Laeken.…
Touched
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
830 je aanraking vloeit mij aan als een tsunami van geluk
pluk de wierook uit mijn kelk zodat de geuren
opfleuren voor het raam van je heerlijke naam
je vloeit mij aan, mijn god, als een elixir van leven
beven de schaduwen van de wereld niet van angst
hun vangst is onherroepelijk –geboeid tot de dood
maar rood loopt je bloed mijn slagaders in…
Ochtendritueel
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
457 weer hoor ik
traptreden keuvelen
over jouw schreden
geschuifel
wat gekraak
in bibberend beven
de kreun
het steunen als je
op de overloop bent
het gemak
van de traplift
heb jij nooit gekend
als je boven was
liep alles altijd
keurig in de pas
jouw heerlijk
ochtendritueel was
voor ons nooit te veel
een nieuwe dag
met heldere…
LAIS CXCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
386 Deze wereld is de wereld niet voor hen:
zij beven niet in vreze vol met nijd
zij heeft aan het voor haar een gouden pen
het schrijft hen uit de leugens van de tijd.
In ’t welven van verschoven eeuwigheid
wordt zoeken zelf gevonden en het is
drievoudig git door ieders duisternis.…
De weg vooruit
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
37 Dus doe gewoon als hij,
zonder angst of beven.
Met spijt en veel verdriet,
kom ik hier niet verder.
't Is donker wat je ziet:
schaapjes zonder herder.
Klooi nu maar wat aan,
't maakt toch niks meer uit.
Je kunt nu beter gaan,
je komt hier niet vooruit.…
Geest (van Kerstmis)
netgedicht
3.3 met 19 stemmen
5.020 Mijn beven ging niet ongemerkt,
en gesterkt werd ik door liefde.
De hemel kliefde zich in twee
waar zeeën van engelen zweven.…
zonnetijd
hartenkreet
3.9 met 18 stemmen
1.135 Niets krijgt me nu nog stuk
'k ga dansend door het leven
en lach de zorge-lijken uit
geen oordeel laat nog beven
Ik dans de wereld door
gedragen op de stralen
van zonlicht in mijn hart
voorbij de ziekten en de zorgen,
na pijn en lijden, dood en smart
glanst weer opnieuw de dag
haar zoemend pad
langs glanzend licht
en bloemengeur naar morgen…
Damocles
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
643 Met kunst en vliegwerk en met angst en beven,
Zo ’n wedstrijd kost me jaren van mijn leven!!…
De tijd in haar ogen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
664 In de wachtkamer
zit ze van angst te beven,
ineengekrompen tot
minder dan niets -
Nog maar vijftien minuten
sinds haar lief achter
de mintgroene klapdeuren
verdween -
Zij heeft de tijd
in haar ogen,
Zijn leven komt
in wolken voorbij,
zijn jaren zijn
minuten geworden,
zijn minuten worden jaren -
De angst groeit uit haar ogen,…
LAIS CXCV
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
428 Maar iedereen wordt het, haar vondeling,
die niet bestond, maar toch begon, de ring
die ’t wijzen naar een ander zelf besluit
met de spiegel die het tot hen ontsluit.
’t Kleven en beven dat lippen nog doen,
wordt snakken dan naar een gedaan geluid
dat straks de wereld eindigt met een zoen.…
à Bibi
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
479 In gindse olijfvelden
op heuveltoppen der bezettingskolonisten
is een bloeiende knop
gebarsten en in uw
dehumane brein losgeraekt
de hecht doortimmerde
plannen van uw sadistisch
demonisch traktaet
schudden en beven
in omsingeling van satans
militair apparaet
uw house of cards
zal de oog-om-oog
tand-om-tand sabbattijd…
Even Leven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
880 kneedt uit de klei
In een ijle luchtbel
De lijn van haar lijf
Eén moment maar
Je schendt de murmelende stilte
Haalt haar onderuit
Met een vlindervleugelvlugge greep
Haar broze enkel in jouw vuist
Tot zij gelaten bengelt, een liaan
Een dood gewicht dat suist
Tot het beeld barst
Het hangend naakt een traan laat
Het puin, de kruimels beven…
buitenlichamelijke ervaring
hartenkreet
1.0 met 5 stemmen
973 Ik zweefde euforisch door de kamer
net als een onzichtbaar iemand
"hij" begon plots zo raar te beven
moest toen wel snel in hem terugkeren.
Ik werd toen wakker en zag de chirurg
hij gaf aan z'n collega een demonstratie
van een geslaagde moeilijke operatie
het oorzuizen in mijn hoofd is verdwenen.…
Oude man
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
1.077 Hulpeloos en kinderlijk
zag ik hem, oude man
langdurig starend
naar iedere passant
de inhoud van zijn zakken
zag ik in zijn handen beven
hoe eindig en toch
eindeloos leek zijn leven
malende kaken
een wippend gebit
een grote zakdoek
om zijn mond te vegen
toen maakte hij
vrouwen het hof
nu worden zij
door hem ontroerd
hij geeft…
schimmen
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.138 terugdenkend aan de tijd van strijd
terugdenkend aan het leven
ik zit op een veld van schimmen
vriend en vijand liggen hier te rusten
ver van de plek waar ik zit beven
ver van de eenzaamheid van het bestaan
ik lig hier op een veld van schimmen
huilend over hen die vielen
hopend op een tijd van strijd
hopend op een eind aan deze eenzaamheid…
Mijn Liefste
hartenkreet
4.0 met 8 stemmen
1.368 'k Zag je ogen stelen
'k voelde jouw hart beven
trillende handen...
een warme neus...
één stap vooruit...
'k wist niet wat je bedoelde
een steelse blik
'k stond genageld
aan de grond
voordat ik het besefte
omklemde je mijn lippen
mijn ziel overstuur...
Dat was het,wat je bedoelde
achter mijn bedoeling
zoeken...…
Eer de tuin 't vertrouwen vindt
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.221 Eer de tuin 't vertrouwen vindt
Zich de volle bloei te geven,
Staan de meisjes er in, beven,
Willen wel, neen nog niet leven
En uit enge angsten streven
Tengre handen tegen wind.…
Hartfalen
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
475 ik heb
in het boek
van mijn
tweede leven
een stukje
mogen lezen
nog beven
mijn handen
van schrik
slaat de angst
mij om het
gehavende hart
het is
leven en tijds-
bepalend apart
van de ene dag
op de andere
lijk je een wrak
nee mijn hart
is niet gebroken
maar de uiterste
houdbaarheid is door
talloze bestralingen
voortijdig…