180 resultaten.
ARS MORIENDI
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
2.161 Van de vrienden die ik heb begraven
wier geluk weigerde af te glijden,
verbaas ik, gezeten bij hun graven,
mij over hun aller angst te sterven
-een troost voor mij voor ik bezwijk;
dat doodgaan voorspoed kan bederven
geeft van mijn conclusie blijk:
waar je ook om liep te dolen
of wie je waar ook om beminde,
de kunst die sterven heet ligt…
levenslicht en littekens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
527 dacht iemand aan het
sterven van de tijd van
het licht aan doodgaan
in de diepzee?
de zee waar we ooit leefden
waar we lang geleden uit kropen
op zoek naar nieuw levenslicht
en nieuwe littekens…
Corona in de Passietijd 2021
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
556 Een schriel aftreksel
En heb ik het moeilijk
Dan denk ik aan Anne
Anne Frank en/in haar lockdown Achterhuis
een paar straten verder dan die van mij
'Blijf thuis is de slogan'
Ik blijf gehoorzaam vrijwillig thuis
Anne moest wel thuis blijven
Uren, dagen, maanden, jaren lang
En als ik denk aan Jezus Christus
Aan zijn kruisgang, doodgaan…
De ingang is ook een uitgang
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
19 ik moest kotsen
van het klotsen van de kitsch
mag ik even braken, overgeven
van dit geloofsleven over de dood
het biechtstoelhok was open
de priester zat doods te wachten
het zweet brak me uit
het voelde als doodgaan
doch geen nood
de ingang is ook een uitgang!!…
onverwacht verlies
hartenkreet
3.7 met 9 stemmen
2.289 praat
gisteren nog zat ze lol te trappen
nu is het te laat
om te lachen om haar grappen
Ze had zoveel plezier
Ja ze had het leven lief
nu is zij niet meer hier
gestolen door een lelijke dief
Het begon met wat pijn
Je kent dat wel, zo hier en daar
Nu kan ze hier niet meer zijn
is haar leven 'klaar'
En ze wilde nog zoveel
voor doodgaan…
de kast
netgedicht
4.2 met 19 stemmen
1.064 ja, ooit
ooit komt de dag
dat er in mijn kast niets
meer beweegt
het applaus zal uitsterven
en mij links laten liggen, laten
doodgaan, dagenlang
naakt, alsof de kleren in die kast
mij nooit toebehoord hebben
lange tijd ging het goed
heel goed – bis, bis, bis –
hoorde ik in mijn kleine wereld
alsof ik een bekende dichter was
-bis…
De zee heeft geen geheugen
hartenkreet
3.0 met 4 stemmen
587 De zee heeft geen geheugen
van een golf die naar het strand rolt
of één die langs de havenhoofden
als een tornado met witte kraag rondtolt
Zal die golf doorgaan met leven
misschien beginnen dan met doodgaan
welke zee gaat hij straks op
is hij het begin van mijn bestaan
Toen begeerte begon met eenzaamheid
met metershoge tsunamikracht…
IN HERINNERING
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
1.862 Als het lichaam niet meer wil
En pijn een vijand wordt
Na een schitterend leven
Dan is de dood je beste vriend
Die je je rust kan geven
Je laatste draad wordt doorgeknipt
Een markant persoon verdwijnt
Een man vol vuur met lust in het leven
Nu dun en broos en opgegeven
Doch dapper tot het eind
Doodgaan is een heel proces
Vol rouw en stil…
gekooid
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
678 kijk eens wat een lenteweertje
juicht de verpleegster
als ze de gordijnen opengooit
ik heb een hekel aan lentezon
waar ik niets aan heb
gekooid tussen vier muren
is de lente waarvan anderen genieten
enkel frustratie van gemis
je wilt toch niet echt doodgaan
zeggen de schaarse bezoekers
die niet beseffen hoe bitter weinig
verder leven…
Er toch nog zijn
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
513 Ik zag de dood zomaar weer doodgaan
haar bestaan vermalen en verteren.
Werd ook ik al verwacht na haar,
men schalde een naam meer toch niet.…
ik fluister storm in je zwijgen
netgedicht
3.3 met 12 stemmen
1.012 ik zag de buien komen
wolken groeiden wit gezicht
grijze randen, zwarte kanten
meegenomen op hun snelle drift
ik zag je takken breken, zwaaien
in een schamel evenwicht
meegaan en nog verder buigen
doodgaan zonder tegenwicht
ik fluister storm in je zwijgen
toch ben je door de wind geveld
we hadden samen kunnen blijven
als jouw stilte…
Bereshiet
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
498 Vrucht van de vlucht in Vevey als balling
Kwam ik je tussen de zerken weer tegen
In gedachten; hoe snel de tijd verging
Sjacherend doorheen Mokum Alef's stegen
Vond onderkomen in hem als eeuwig kind
Een liefde die sterker is dan doodgaan
Door een mentaliteit van vooraf aan
Die vierde waar het leven mee begint
Kris kras door de stad op een…
Exodus
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
534 Om het geitenbloed vloeibaar te houden
Voeg hysop toe, een reinigende plant,
Gebood Mozes hen die hem vertrouwden
En wrijf de deurstijlen aan de buitenkant
Zo weet Yaweh dat het lam is geslacht
Eerlang komt zijn tiende plaag eraan
Als jullie niet doen wat er wordt verwacht
Zal elke eerstgeborene doodgaan
Naar de vrijheid gingen ze wandelen…
Ik een vriend
netgedicht
3.7 met 79 stemmen
8.201 iedere dag verwarmen
Voel je je weer leeg
kom dan in mijn leven
Ik zal je met mijn leegheid
steeds bescherming geven
Ben je pessimistisch
laten we samen treuren
Gedeelde smart is halve
en opent nieuwe deuren
Als je depressief bent
huil dan maar met mijn ogen
jouw tranen zal ik koesteren
met mijn mededogen
Denk je misschien aan doodgaan…
bakkeleien
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
519 verdient een naam zei
de oude man onder de boom
de anderen knikten
herinneren jullie je nog de hitte
toen we jong waren het gras
was geel en de insecten
gonsden de mannen knikten
opnieuw
meer kan ik me eigenlijk niet
herinneren uit die tijd
ik weet nog sprak een ander
dat jouw moeder een weerbarstige
vrouw was ze wilde niet doodgaan…
Jouw straat
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
460 de brandkraan altijd paraat
en nachtrondes tegen diefstal
Hier doe jij jouw boodschappen
hier ga jij naar de kapper
hier wonen jouw vrienden
dit is jouw uitzicht, jouw straat
jouw wijk, jouw thuis
waar jij rustig kunt slapen
zonder akelige dromen
zo goed is het leven hier
op orde, met buren
die jou allemaal kennen
Ik zou hier doodgaan…
Bij het sterfbed van mijn overgrootvader
gedicht
3.6 met 29 stemmen
18.048 Dat hij mijlenver van zee moest doodgaan
onder bomen, komt mij nog als het ergste voor;
zo kan ik hem niet laten gaan.
Ik weet haar te liggen, groot en wit als ivoor,
in de kast naast het bed, links achteraan:
heel voorzichtig houd ik de schelp aan zijn oor.
------------------------------------
uit: 'Zaailingen', 1998.…
Waaiers
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
543 zijn bloemen die bloeien
een zon die schijnt
De wind die huilt
In de storm
de bladeren
Die ongezien
Vallen
Op de aarde
De dieren
Die blijven op de weide
op het ijs
De verstilling
De dagen grijs
lang of kort
De mist
De regen
Het doet ons
Snel
Of langzaam bewegen
Het is de stand van zon en de maan
Die ieder jaargetijde
Doet doodgaan…
Liefde is een platitude en daarom ook zo mooi
gedicht
5.0 met 1 stemmen
4.576 Wat meer dan liefde is en minder dan de dood
is de warme dood waar ik niet bang voor ben,
dat is het doodgaan door te leven met een vrouw.
Dat ik mocht niet-bestaan dat kwam door jou.
In mij is die dood verdreven door de onmogelijkheid
opnieuw met jou te leven. Hoogstens ben ik ziek
en schrijf ik om de ziekte naam te geven.…
Luisteren aan het einde
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
766 Doodgaan is het ergste niet –
dat is: niet te horen
waarom en waarvoor je
gekomen bent, hier, waar
vandaan je nu gaat vertrekken.
Wie of wat heb je gezocht ?
Geen doelgerichte tocht,
geen heldere koers doet zich
voor, achteraf of alsnog,
naar een bestemming, een naam.…
zij is boom
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
649 appels op haar hoofd
ooit speelde ze piano, nu geniet ze van Vivaldi
wanneer de noten door haar takken gaan
haar bladeren beroeren en haar nerven doen trillen
ze zoekt een uitweg
voelt de sappen door haar stam hemelwaarts stromen
ademt uit en haar bladeren verspreiden de geur van
stilstaan , opengaan, stilaan
op de meest waardige manier
doodgaan…
De zee heeft geen geheugen
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
697 De zee heeft geen geheugen
De zee heeft geen geheugen
van een golf die naar het strand rolt
of één die langs de havenhoofden
als een tornado met witte kraag rondtolt
Zal die golf doorgaan met leven
misschien beginnen dan met doodgaan
welke zee gaat hij straks op
is hij het begin van mijn bestaan
Toen begeerte begon met eenzaamheid…
pijn in mijn hoofd
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
464 zou worden
iedereen in vrede zou leven
dat soort dingen en vogels
weer die vogels die majestueus
over de Himalaya vliegen en dan
ergens in een dorp in India neerstrijken
waar ze gevoed worden als heilige vogels
en dus vervolgens nooit meer
teruggaan naar die Himalaya
waar je alleen maar strijdend vliegt
en moet overleven of doodgaan…
Nieuw record
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
1.189 Hee ouwe rups, ik haal je in
Nog maar 25 jaar
En nog enkele dagen
Dan heb ik mijn zin
Mag ik de fakkel dragen
Jij hebt jou record
Niet echt scherp gesteld
Maar ik heb je door
Je dagen zijn geteld
62 plus en nog een beetje
Is voor een mens niet echt oud
Te jong zelfs, maar dat weet je
Doodgaan laat je koud
Jij stierf zo onverwacht
Het leven…
Geen lekkage
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
477 zacht strelen mijn vingertoppen
langs jouw foto
huilen doe ik niet meer
anders zou jouw dak
in de hemel gaan lekken
met een glimlach denk ik
aan die woorden
die jouw liefste sprak
na jouw doodgaan
overtuigd dat het waar zou zijn
bezien van uit zijn religie
lach haar toe, huil niet
sprak hij
dan wordt haar hemel blauw
haar sterren zullen…
Jagen
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
613 Rustig doodgaan? Ja, dat mag!…
AFSCHEID IN STIJL
hartenkreet
2.5 met 6 stemmen
1.862 Loop gerust
voorbij aan de dood
maar niet aan
"LE DERNIER VOYAGE'
Rozengracht 189
Amsterdam-Jordaan
Deze stijlwinkel
afscheidswinkel
van verfraaiing
en verzachting
voor wie doodgaat
en haar nabestaanden
Zelf doodgaan
is eenmalig
maar talrijk
in je leven
anderen
je familie
je vrienden
je netwerkmensen
zovele dierbaren…
twijgen worden mens
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
516 neen, het doodgaan is geen pace in het
netwerk van verlangens het is de kunst
te hoeden met de tijd die ons nog rest…
Ik val steeds van de wereld af
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.693 Jij slaapt diep aan beide
zijden van het bed zodat je je
steeds naar het midden kan draaien
om me te zien
je bent een gier en je ruikt
mijn zieltogend vlees
je ziet me doodgaan
en geniet
------------------------------------------------------------
uit: 'Liederen van een kapseizend paard', 2013.…
gesnoven tot vergetelheid
netgedicht
5.0 met 5 stemmen
999 een gouden greep van losse vingers
steelt de glans van mijn verhaal
van spuugzat dwalen zonder doel
een zinloos leven in het zicht
doodgaan weten als een plicht
hunkering naar morgen
door de honger van vandaag
de tijd passeren met herinnering
en dromend door ruïnes struinen
van een toekomst in verval
het ongeweten ogenblik van liefde…