300 resultaten.
wiekslag
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
1.076 de wereld draait door
alsof je nooit vertrok
wie weg gaat, wil zich
soms verzwijgen
toch wacht een duif
op verse kruimels brood
laat haar wiekslag horen
en bij de deur lonkt nog
je naam, zo gewoon
zo vertrouwd
maar het huis voelt leeg
en koud, geur en warmte
voorgoed verloren…
nu vlieg ik weer
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
642 de moede schreden uit een droeve herfst
mijn thuis geworden
zij dienen mij niet meer
nu open ik een nieuwe dag
op vleugels van vertrouwen
nu vlieg ik weer
mijn blindheid zet nu koers
naar onbekende rijken
een witte duif stijgt op
naar hoorn des overvloeds
en rijkdom van een volle zomer
nu vlieg ik weer…
Vreten
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
971 (vrij naar het gedicht ‘Vrede’ van Leo Vroman)
komt een duif van honderd pond
met een eetdoos in zijn klauwen
naast mij zitten op de grond
en begint zich vol te stouwen
zonder zich aan mij te storen
honger is niet gauw verdwenen
alle schaamte lijkt verloren
ieder frietje doet mij wenen
hij vertelt een triest verhaal
kind aan vraatzucht…
Leven na de dood
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.048 En na haar dood,
ziedaar,
een duif kwam aan mijn zij.
Beroeren kon ik haar,
en 't was alsof ze zei,
't is goed mijn kind,
wees maar gerust,
geen twijfel meer voor jou.
Want na de dood,
gaat alles voort,
is leven niet voorbij.…
Vrede?
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
584 ziet de duif met de olijftak
wel zijn tegenbeeld?
gehelmd, met prikkeldraad
staat hij opposiet
wit is nooit helemaal wit
zwart niet helemaal zwart
vrede wordt snel uitgesproken
waar haat in harten gist
de leeuw vreet het lam op
als de herder niet hoedt
Vrede is meer dan een woord
zij wil worden beleden…
een aanhoudend koeren
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
501 de witte duif
vliegt niet meer
stille apostel van vrede
liefde en hoop wacht
vleugellam op een tak
van de oude boom
wie hoort de aanhoudende
mantra’s van zijn droeve koeren
hoort iemand de schreeuw
verbijsterend jankend gehuil
in vermoeide vleugelslag verlaat
de vredesduif zijn oude boom
zal iemand hem zien
iemand hem horen…
GEVAARLIJKE STOF
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
443 Je ogen schieten vuur
Laaiend ben je
Waarom juist zij
Je voelt al de druk
De anderen een lange rij
Emmers water voor ogen
Waarom geen vluchtplan
De pastor pookt in de haard
Uitgeblust was zij en nu
Dat hete hangijzer
Beklemming maar ook bevrijding
Als straks uit haar as
Onverschrokken een duif rijst
Zul je de brand meester zijn…
Sausje
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
374 Ach Viking, waarom weer die donald duck
die gij hier telkens ten tonele voert
gelijk een duif die 't zelfde deuntje koert
als joris goedbloed danwel guus geluk...
je hangt toch niet als penslaaf aan z'n lippen?
ga nou eens uit een ànder sausje dippen!…
Vrede
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
619 Iedere middag om kwart over twee
Duikt de havik pijlsnel naar benee
De duif haast zich uit de voeten
Zodat de havik alleen in de modder kan wroeten
De duif is de angst om
Opgevreten te worden zat
Hij stelt bij zichzelf: ‘Kom,
Ik ga die havik vertellen dat
De tijd voor vrede is gekomen
Geen verschil meer tussen de snellen en de slomen…
Bertha's Brief
poëzie
3.6 met 8 stemmen
2.097 Ja, Moeder heeft ons vaak verteld
Toen Else en ik nog leerden aan haar schoot
Dat eens een duif aan Noach, na de zondvloed,
‘t Olijventwijgje en hoop en vrede bracht.…
Wederkerigheid
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
600 Duiven die liefdesbrieven brengen,
vergeten hun afzenders nooit.
Postduiven keren weer terug.
Weer en wind trotserend.
Zoals zalmen moedig zwemmen,
stroomopwaarts vechtend,
naar hun geboortebron.
Liefde zoekt steeds weer liefde.
Liefde die je losgelaten hebt,
komt altijd weer retour.
Het is zuivere verlatingsangst,
die bange mensen…
HIJ DIE ...
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
508 klootzak kon je niet
eventjes toeteren
hem of haar laten schrikken
of op laten vliegen
de ruimte geven
om verder te leven
hij tolde nog
even om z’n as
veren vlogen uit z’n jas
daalden naast hem neer
in z’n bloedplas
moest ik het laten bij foeteren?
niet zonder zonde
wierp ik toch de
eerste en enige steen
dwars door z’n autoruit heen…
Een Bijzondere Vogel
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
564 daar zit ze vanuit een boom
behaaglijk vredig te koeren
zo moederlijk bedeesd
uit een ooghoek met een glimlach
naar mij te loeren
en laat alles z’n gang maar gaan
ach die vogel met z’n bezorgd
behoedzaam afgewogen gedrag
zo niet bijzonder en een wonder
dat ze me soms even doet denken
aan mijn moeder die ons ook zo
van een afstandje…
Thuiskomst
netgedicht
3.8 met 20 stemmen
2.002 Het landschap dat ik negeerde
maakte slagzij
maar de vleugels in de lucht
waren sterk en vastberaden
als de duif haar vlucht
weet af te maken.…
oase voor de vogels
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
621 wat een plezier om de
vogels te voeren
ik dacht zelfs een duif
te horen koeren
slechts een klein
stukje van onze stoep
is sneeuwvrij voor
de gemengde vogelgroep
voor alle maten die
er duiken en dalen
is er plaats genoeg om
hun eten af te halen
als de vogels er zijn
en zo gretig gaan grazen
is deze plek zogezegd
als een omgekeerde…
Lekker rustig
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
515 Iedereen slaapt
Duttende planten
De maan die gaapt
Sterren als diamanten
Tongen liggen stil
Monden gesnoerd
Duif in zijn til
Paden onaangeroerd
Bloemknoppen dicht
Deuren gesloten
Zorgeloos gezicht
Aangemeerde boten
Kaarsen opgebrand
Discussies onverhit
Door stilte overmand
Lekker rustig is dit….…
Kalenderwijsheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
544 Met de wiekende lafheid
van een duif stijgt de dodenkou op
uit de diepte van het leven. Bij karmozijnrood
van elegante paddenstoelenhoeden
valt kalenderwijsheid in het niets.…
De zwerver
hartenkreet
3.9 met 7 stemmen
1.521 Op het hoekje van de straat
Met zijn zijn fles en zijn viool
Een slok om te kou te verdrijven
Dat is de taal die hij verstaat
Gehuld in een versleten deken
Staart hij naar een witte duif
Zoekend naar de laatste kruimel
Die de eenzaamheid even doet doorbreken
Wachtend op de koude nacht
Die spoedig zijn intrede weer zal doen
Denkt hij aan…
Eén minuut stilte 1
gedicht
3.9 met 15 stemmen
8.043 . - Luister maar;
je leeft,
zo zachtjes als de duif die men kan horen koeren
op het Weteringcircuit
de éne voet die schuifelt,
de éne nek
die zich omdraait
en knarst.
----------------------------------
uit: 'Gedichten 1998-1948'.…
SEPTEMBERMIDDAG
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
574 Een duif kamt zijn gevulde krop.
Bellen zwellen aan de hop.
Corpulente wolken wegen
Eén voor één hun druppels regen.
Ik woog woorden toen wij zwegen.
Regenwolk, van regen zwaar
Spaar uw regendruppels niet.
Regen, regen, regen maar.
Regen tranen van verdriet.…
Onmacht
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
679 nog vliegt het kille witte
als een doffe klap
ondanks de duif is stilgelegd
los en vast
van schreiend aangemeten
moederplicht
doch zij verheft uit
godverlaten zwakte
welke wereldmoeder
ook zo voelde
toen haar zoon verging
het gesloten ogenkind
zijn geliefde en hun kroost
het volk tast door de mist
hoe sterk de band…
Maar herken ze niet
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
534 het is een warboel buiten
mensen auto’s fietsen
vogels fluiten maar ik zie ze niet
vreemden die me dwingen
in een dagelijks bestaan
dingen die zo langs me gaan
hoor ze lopen
zie hun ogen ruik de kleding
maar herken ze niet
de wereld draait
en ik sta stil
op mijn gebied
een witte duif daalt
bij mijn voet en koert
een eerste ochtendgroet…
vrede van papier
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
402 is vrede een duif
vleugellam op wit papier
voor eeuwig in rust?…
Het zonnige feest
netgedicht
4.8 met 6 stemmen
409 het innerlijke
vuur
aangewakkerd
de lauwheid
verdwijnt
terwijl een
witte
wolk verschijnt
heel dicht bij
jou en mij
op het zonnige feest
tweeduizendtwintig
de Pinkster-Geest
de vogels
buiten fluiten
en een mooie
witte duif gevangen
achter tralies opgesloten
in een kooi die kwijnt
rondom de tuin waar
bijen zoemen…
Een dorp
gedicht
3.5 met 13 stemmen
9.254 een dorp is een cirkel
met de hand rond een
kerk getrokken;
een duif is een zeer
eenvoudige luchtledige
lijn op een dak;
een voorjaar maakt natte
vlekken op het papier
van de lucht;
en kijk, dit is pas
werkelijkheid: straks
laat ik het regenen
op mijn gedicht
zodat het uitvloeit
tot een akwarel
van doordrenkte,
onleesbare woorden…
ad inferos (tweede versie)
netgedicht
3.6 met 14 stemmen
3.209 de gids loodst mij
langs dorre doodsbeenderen
en frescobloemen
hij laat
uit een nis duif
en olijftak vliegen
hij leeft
tussen alpha en omega
gelooft wat hij ziet
tersluiks raak ik
de vaderen aan en schrik
als ze uiteenvallen
en de seminarist
rustig zegt: zij zullen de ogen
opslaan in het paradijs
jaja mompel ik…
regendruppel
hartenkreet
1.0 met 2 stemmen
821 De duif
heeft het begrepen.…
Geen Zin In
snelsonnet
3.8 met 4 stemmen
670 In alle openheid een oproep doen
Om volop oorlogstuig te produceren?
Maar willen zij, die dit zo stoer beweren,
Dan ook een dodental van een miljoen?
Ik doe niet mee met deze hitserij,
En eis terstond een vredesmaatschappij.…
Monet
hartenkreet
3.0 met 5 stemmen
1.218 een ronde witte tafel
in de zon
ik wou dat ik er
een gedicht op schrijven kon
je hakt met je gedachten
in de tuin
je haar krult
van de goede luim
vandaag moest het gebeuren
teveel onkruid zag je staan
met gele handschoenen
ging je ertegenaan
een duif met jongen
in een berk moet het gedogen
ze kijkt je aan
met argusogen
een ronde…
Randen van schaduw
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
562 Jouw lopen liep een eindje mee
langs randen van schaduw
duistertuinen vol heimwee
er zong een dove duif
in jouw binnenste vrede
een zoete zuinige drang
tot als maar delen woordendelen
soms eenzaam in een zaligheid
in de diepte van een lege ziel
er drong een waarheid naar binnen
een gezicht zonder masker
maagdelijke geheime liefde.…