Alle inzendingen over duif

300 resultaten.

Sorteren op:

wiekslag

hartenkreet
2.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.076
de wereld draait door alsof je nooit vertrok wie weg gaat, wil zich soms verzwijgen toch wacht een duif op verse kruimels brood laat haar wiekslag horen en bij de deur lonkt nog je naam, zo gewoon zo vertrouwd maar het huis voelt leeg en koud, geur en warmte voorgoed verloren…

nu vlieg ik weer

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 642
de moede schreden uit een droeve herfst mijn thuis geworden zij dienen mij niet meer nu open ik een nieuwe dag op vleugels van vertrouwen nu vlieg ik weer mijn blindheid zet nu koers naar onbekende rijken een witte duif stijgt op naar hoorn des overvloeds en rijkdom van een volle zomer nu vlieg ik weer…

Vreten

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 971
(vrij naar het gedicht ‘Vrede’ van Leo Vroman) komt een duif van honderd pond met een eetdoos in zijn klauwen naast mij zitten op de grond en begint zich vol te stouwen zonder zich aan mij te storen honger is niet gauw verdwenen alle schaamte lijkt verloren ieder frietje doet mij wenen hij vertelt een triest verhaal kind aan vraatzucht…

Leven na de dood

hartenkreet
4.2 met 13 stemmen aantal keer bekeken 2.048
En na haar dood, ziedaar, een duif kwam aan mijn zij. Beroeren kon ik haar, en 't was alsof ze zei, 't is goed mijn kind, wees maar gerust, geen twijfel meer voor jou. Want na de dood, gaat alles voort, is leven niet voorbij.…

Vrede?

netgedicht
4.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 584
ziet de duif met de olijftak wel zijn tegenbeeld? gehelmd, met prikkeldraad staat hij opposiet wit is nooit helemaal wit zwart niet helemaal zwart vrede wordt snel uitgesproken waar haat in harten gist de leeuw vreet het lam op als de herder niet hoedt Vrede is meer dan een woord zij wil worden beleden…
Marion Spronk18 september 2017Lees meer >

een aanhoudend koeren

netgedicht
3.6 met 7 stemmen aantal keer bekeken 501
de witte duif vliegt niet meer stille apostel van vrede liefde en hoop wacht vleugellam op een tak van de oude boom wie hoort de aanhoudende mantra’s van zijn droeve koeren hoort iemand de schreeuw verbijsterend jankend gehuil in vermoeide vleugelslag verlaat de vredesduif zijn oude boom zal iemand hem zien iemand hem horen…
J.Bakx18 oktober 2023Lees meer >

GEVAARLIJKE STOF

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 443
Je ogen schieten vuur Laaiend ben je Waarom juist zij Je voelt al de druk De anderen een lange rij Emmers water voor ogen Waarom geen vluchtplan De pastor pookt in de haard Uitgeblust was zij en nu Dat hete hangijzer Beklemming maar ook bevrijding Als straks uit haar as Onverschrokken een duif rijst Zul je de brand meester zijn…

Sausje

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 374
Ach Viking, waarom weer die donald duck die gij hier telkens ten tonele voert gelijk een duif die 't zelfde deuntje koert als joris goedbloed danwel guus geluk... je hangt toch niet als penslaaf aan z'n lippen? ga nou eens uit een ànder sausje dippen!…
Nemo12 december 2025Lees meer >

Vrede

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 619
Iedere middag om kwart over twee Duikt de havik pijlsnel naar benee De duif haast zich uit de voeten Zodat de havik alleen in de modder kan wroeten De duif is de angst om Opgevreten te worden zat Hij stelt bij zichzelf: ‘Kom, Ik ga die havik vertellen dat De tijd voor vrede is gekomen Geen verschil meer tussen de snellen en de slomen…
Joep Derksen21 september 2014Lees meer >

Bertha's Brief

poëzie
3.6 met 8 stemmen aantal keer bekeken 2.097
Ja, Moeder heeft ons vaak verteld Toen Else en ik nog leerden aan haar schoot Dat eens een duif aan Noach, na de zondvloed, ‘t Olijventwijgje en hoop en vrede bracht.…

Wederkerigheid

hartenkreet
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 600
Duiven die liefdesbrieven brengen, vergeten hun afzenders nooit. Postduiven keren weer terug. Weer en wind trotserend. Zoals zalmen moedig zwemmen, stroomopwaarts vechtend, naar hun geboortebron. Liefde zoekt steeds weer liefde. Liefde die je losgelaten hebt, komt altijd weer retour. Het is zuivere verlatingsangst, die bange mensen…

HIJ DIE ...

hartenkreet
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 508
klootzak kon je niet eventjes toeteren hem of haar laten schrikken of op laten vliegen de ruimte geven om verder te leven hij tolde nog even om z’n as veren vlogen uit z’n jas daalden naast hem neer in z’n bloedplas moest ik het laten bij foeteren? niet zonder zonde wierp ik toch de eerste en enige steen dwars door z’n autoruit heen…

Een Bijzondere Vogel

hartenkreet
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 564
daar zit ze vanuit een boom behaaglijk vredig te koeren zo moederlijk bedeesd uit een ooghoek met een glimlach naar mij te loeren en laat alles z’n gang maar gaan ach die vogel met z’n bezorgd behoedzaam afgewogen gedrag zo niet bijzonder en een wonder dat ze me soms even doet denken aan mijn moeder die ons ook zo van een afstandje…
catrinus20 december 2022Lees meer >

Thuiskomst

netgedicht
3.8 met 20 stemmen aantal keer bekeken 2.002
Het landschap dat ik negeerde maakte slagzij maar de vleugels in de lucht waren sterk en vastberaden als de duif haar vlucht weet af te maken.…

oase voor de vogels

hartenkreet
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 621
wat een plezier om de vogels te voeren ik dacht zelfs een duif te horen koeren slechts een klein stukje van onze stoep is sneeuwvrij voor de gemengde vogelgroep voor alle maten die er duiken en dalen is er plaats genoeg om hun eten af te halen als de vogels er zijn en zo gretig gaan grazen is deze plek zogezegd als een omgekeerde…
amstreeg22 december 2009Lees meer >

Lekker rustig

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 515
Iedereen slaapt Duttende planten De maan die gaapt Sterren als diamanten Tongen liggen stil Monden gesnoerd Duif in zijn til Paden onaangeroerd Bloemknoppen dicht Deuren gesloten Zorgeloos gezicht Aangemeerde boten Kaarsen opgebrand Discussies onverhit Door stilte overmand Lekker rustig is dit….…

Kalenderwijsheid

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 544
Met de wiekende lafheid van een duif stijgt de dodenkou op uit de diepte van het leven. Bij karmozijnrood van elegante paddenstoelenhoeden valt kalenderwijsheid in het niets.…

De zwerver

hartenkreet
3.9 met 7 stemmen aantal keer bekeken 1.521
Op het hoekje van de straat Met zijn zijn fles en zijn viool Een slok om te kou te verdrijven Dat is de taal die hij verstaat Gehuld in een versleten deken Staart hij naar een witte duif Zoekend naar de laatste kruimel Die de eenzaamheid even doet doorbreken Wachtend op de koude nacht Die spoedig zijn intrede weer zal doen Denkt hij aan…
MVE16 januari 2008Lees meer >

Eén minuut stilte 1

gedicht
3.9 met 15 stemmen aantal keer bekeken 8.043
. - Luister maar; je leeft, zo zachtjes als de duif die men kan horen koeren op het Weteringcircuit de éne voet die schuifelt, de éne nek die zich omdraait en knarst. ---------------------------------- uit: 'Gedichten 1998-1948'.…

SEPTEMBERMIDDAG

netgedicht
2.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 574
Een duif kamt zijn gevulde krop. Bellen zwellen aan de hop. Corpulente wolken wegen Eén voor één hun druppels regen. Ik woog woorden toen wij zwegen. Regenwolk, van regen zwaar Spaar uw regendruppels niet. Regen, regen, regen maar. Regen tranen van verdriet.…
Katja Bruning15 september 2010Lees meer >

Onmacht

netgedicht
3.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 679
nog vliegt het kille witte als een doffe klap ondanks de duif is stilgelegd los en vast van schreiend aangemeten moederplicht doch zij verheft uit godverlaten zwakte welke wereldmoeder ook zo voelde toen haar zoon verging het gesloten ogenkind zijn geliefde en hun kroost het volk tast door de mist hoe sterk de band…

Maar herken ze niet

netgedicht
1.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 534
het is een warboel buiten mensen auto’s fietsen vogels fluiten maar ik zie ze niet vreemden die me dwingen in een dagelijks bestaan dingen die zo langs me gaan hoor ze lopen zie hun ogen ruik de kleding maar herken ze niet de wereld draait en ik sta stil op mijn gebied een witte duif daalt bij mijn voet en koert een eerste ochtendgroet…

vrede van papier

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 402
is vrede een duif vleugellam op wit papier voor eeuwig in rust?…
J.Bakx30 april 2023Lees meer >

Het zonnige feest

netgedicht
4.8 met 6 stemmen aantal keer bekeken 409
het innerlijke vuur aangewakkerd de lauwheid verdwijnt terwijl een witte wolk verschijnt heel dicht bij jou en mij op het zonnige feest tweeduizendtwintig de Pinkster-Geest de vogels buiten fluiten en een mooie witte duif gevangen achter tralies opgesloten in een kooi die kwijnt rondom de tuin waar bijen zoemen…

Een dorp

gedicht
3.5 met 13 stemmen aantal keer bekeken 9.254
een dorp is een cirkel met de hand rond een kerk getrokken; een duif is een zeer eenvoudige luchtledige lijn op een dak; een voorjaar maakt natte vlekken op het papier van de lucht; en kijk, dit is pas werkelijkheid: straks laat ik het regenen op mijn gedicht zodat het uitvloeit tot een akwarel van doordrenkte, onleesbare woorden…

ad inferos (tweede versie)

netgedicht
3.6 met 14 stemmen aantal keer bekeken 3.209
de gids loodst mij langs dorre doodsbeenderen en frescobloemen hij laat uit een nis duif en olijftak vliegen hij leeft tussen alpha en omega gelooft wat hij ziet tersluiks raak ik de vaderen aan en schrik als ze uiteenvallen en de seminarist rustig zegt: zij zullen de ogen opslaan in het paradijs jaja mompel ik…

Geen Zin In

snelsonnet
3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 670
In alle openheid een oproep doen Om volop oorlogstuig te produceren? Maar willen zij, die dit zo stoer beweren, Dan ook een dodental van een miljoen? Ik doe niet mee met deze hitserij, En eis terstond een vredesmaatschappij.…

Monet

hartenkreet
3.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 1.218
een ronde witte tafel in de zon ik wou dat ik er een gedicht op schrijven kon je hakt met je gedachten in de tuin je haar krult van de goede luim vandaag moest het gebeuren teveel onkruid zag je staan met gele handschoenen ging je ertegenaan een duif met jongen in een berk moet het gedogen ze kijkt je aan met argusogen een ronde…
delius14 augustus 2007Lees meer >

Randen van schaduw

netgedicht
3.4 met 7 stemmen aantal keer bekeken 562
Jouw lopen liep een eindje mee langs randen van schaduw duistertuinen vol heimwee er zong een dove duif in jouw binnenste vrede een zoete zuinige drang tot als maar delen woordendelen soms eenzaam in een zaligheid in de diepte van een lege ziel er drong een waarheid naar binnen een gezicht zonder masker maagdelijke geheime liefde.…
mobar18 januari 2009Lees meer >