297 resultaten.
om te gedenken
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
965 met geleende woorden
breekt het hart open
akkoorden die trillen van emotie
peilen de diepte van het verdriet
zo wreed
geen mens kan bevroeden
hoe de pijn snerpt
de onverdraagzame
woede, het eenzame
gevoel van onmacht
een donkere spelonk waar het gif
van de dood het leven wil breken
o, worden mijn zuchten opgevangen
in een stevige…
k versus k.4
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
710 voor een witte, steriele deur
haar haren hikken scheef
tegen haar linkeroor
ik ben teruggekeerd
van de zee, zegt ze
het water heeft op mij gewacht
het lijkt alsof ze naar de horizon staart
wie ben ik, vraagt ze
haar schaduw valt, vlak
en verslagen
ik kijk haar aan
en hoor
de meeuwen schreeuwen
in het daglicht
word één met de geur van gif…
maar engeltjes bestaan wel
netgedicht
2.7 met 15 stemmen
3.197 eigen waanzin
om te ontwaken
in een vergeetachtig bestaan
als een verwend kind jankt de wolf zijn tranen weg
waarom kunnen ze me niet met rust laten
maar nu is het duidelijk
de les is het waard
het gif dat langzaam mijn lichaam verlaat
het gif dat vloeit door mijn aderen
om te verlaten wie ik werkelijk ooit ben geweest
een vrolijk gek woord…
Vuur van de hel
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
524 ik heb de
bloemen gezien
bloeiend met
paradijselijke pracht
volmaakt in
vorm en kleur
wiegend op
eigen muziek
in stralend
reiken naar licht
op ranke stelen
een schitterend gezicht
maar ik wist
dat hun wortels
een gif bevatten met
het vuur van de hel
in scherp vertakken
doorsneden zij grond
de duivel als
onschuld vermomd…
Treurend oog
netgedicht
4.2 met 10 stemmen
1.872 Treurend oog,
uw hart ziet wat uw zicht belicht
en zwicht niet voor het gif,
van de dwalende heugenis,
die uw streven heeft omgeven
en uw lijdenswegen heeft geweven.
Treurend oog,
fier zult u, met de wil geheven,
opleven en herleven.
Treurend oog,
het is u vergeven.…
gom mijn barsten
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
813 Mijn toren kucht langzaam brokkels uit
en de ruiten worden als vaders ogen troebel
ik verlang naar de zachte aanraking
die het gif stilletjes opzuigt en uitspuwt
uw lach en uw ogen gommen de barsten
van onze tekening die nu nog een ets is
maar weldra zal krioelen van de kleuren
aan mijn voet steken bloemen het hoofd op
onder uw vruchtbare…
Spookdoos
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
1.102 Zij hoopte gif in elke fles.
-zoop zijn avonturen lens-
Van huis weglopen werd haar wens
om 't even was hij zwerfprinses.
Met zwavelstokjes langs de deuren
zag zij zichzelf het liefste leuren.
Aan zijn oorsprong had ze lak.
Ook lippenstift en luxe geuren,
poeders, zalfjes, schaduwkleuren.
Zo werd een beautycase; knapzak.…
De verleiding
netgedicht
3.5 met 17 stemmen
1.933 Ik die vlucht uit de voorspelbaarheid weet
het gif van de verleiding dringt binnen
steeds verder kronkelend als de rivier
in mijn aderen, effectief en onverwachts
Het breekt abrupt
verkeerde richting vandaag
lang nog staar ik mij na.…
zwart Nazareth
hartenkreet
1.3 met 3 stemmen
1.108 me donder en dode dromen aan mijn bed
onder het kruien van de molen in die gemene kolenlucht
werd het grove mout vermalen voor mijn vaders drankzucht
wie bezong de blanke top der duinen in het vuil van de achtersteeg
wie rook de lente van ommuurde tuinen in een stad waar je cholera kreeg
ik niet, voor mij geen schoonheid in al of wat ik zag
gif…
Vrouw
poëzie
3.0 met 15 stemmen
6.274 gedrochtelijk staan wij en massaal geheven
tegen de rottend-paarse hemel van verlangen
hijgende nacht
mijn vale handen tasten even
het slierend kransen van uw blauwe haren,
die, gif en scheemring, vachten hemel waren
over al-ruimte, uw gelaat, ivoor ovaal,
waarin uw ogen, spitse spleten, hangen:
een groen signaal.
--------------------…
Zaailing van zwarte grond IV
netgedicht
4.1 met 10 stemmen
866 het wicht van Brechtje zoog zich
aan haar borsten, de kaakjes geklemd
rond rode tepels, stalen de ogen
ongetemd het licht van valse vorsten
die in blinde woede het gepeupel
door het hengstenpad joegen
kreupel geslagen braakte Krelis
zijn gif op het ritme van de roede
de lucht verdonkeremaande
zwarte raven op hun onheilsvlucht
terwijl…
Ik sterf niet onherroepelijk
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
709 wat leef ik zegt de roos
in een groet naar werkelijkheid
waar reuk de tastzin is
van het eind waar het boek
zichzelf ontbindt
eindeloos maar schragen
en toch de val maken die was voorzien,
voorzien van roestige spijlen
dat als gif de weg door de aderen vindt
leef ik in verlangens of droom
ik de tekst op mijn graf, het maakt
niet uit hoe…
O lach naar mij, gij klein kalf
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
534 Ik ken het gif der schaduw
Ik weet dat de noten der aarde geschikt zijn als voedsel
Dus, wees niet bang
We zullen uw vader vinden in 't woud
Lach en speel, nu!
Want in 't woud leven we voor eeuwig…
blauwzuur
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
559 de zon zoekt
zijn steile weg
naar boven
cassave brood
op het
open houtvuur
een vleug van
fijne prikkelende
brandlucht
op de akker
struikjes met
handvormig blad
haar smalle
vingers strijken
langs het blad
ze zijn tot elkaar
veroordeeld: gif
en voedsel ineen
geen boom beweegt
in de donkerte
van het woud
als…
circuit Zandvoort
hartenkreet
3.8 met 5 stemmen
659 die Grand Prix in Zandvoort moet er komen
of het nou rechtvaardig is of niet
het stikstofprobleem wordt tijdelijk weggenomen
en dat PFAS gif, nou, er is toch niemand die dat ziet
maar de boer wordt hem zijn beesten afgenomen
en de bouw ligt stil, terwijl niemand daar om vroeg
de snelheid mag niet meer boven de honderd komen
maar op Zandvoort…
verboden toegang
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
523 hoort hem niet in
de loopgraven onder
de begane grond
gestaag en ongezien
druppelt het gif naar
binnen om in de
kinderziel de donkerte
te bundelen
een oorlog is nooit
voorbij hij woekert
en plundert door
tot de dood hem
doet verdwijnen…
Hij wil helemaal niet bezig zijn
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
290 Hij wil helemaal niet bezig zijn
met dagelijkse aardse zaken
hij wil een godenleven lang
de tijd hebben
zich af te vragen waarom
Medusa juist hem
niet in steen veranderen kon
hoe het komt dat deze pijl
wel feilloos en zonder gif
het bijpassende hart vond.…
NIET GESCHOTEN IS ALTIJD MIS
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
633 Er valt geen pijl op te trekken
nou die pijl die trek ik wel
en richt raak
direct in de roos
die giftige roos
waarom met gif gekweekt?
waarom niet natuurlijk?
een natuurlijke riekende roos!…
Twee zusjes
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
2.351 Nu het om de mooiste knikker gaat,
maken zij van ieder woord een bijtend gif.
Daarna zitten zij nog uren met de brokken
in hun keel.
Dan volgt de schaamte en het zwijgen
en het brandgat in hun ziel
2
Hun ruzie loopt op hoge
poten met een huilerige stem.…
Loopbaan
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
1.263 Ze lokt hem bedwaarts, grif,
waarna hij snel zal sterven
aan liefdesdrank met gif.
De dame slaat aan 't erven.
Ze handhaaft haar techniek.
Er volgt alweer een vent.
De heer is dameziek:
een volgende patiënt.…
In zee
netgedicht
0.0 met 1 stemmen
940 Ik zwem met mes en vork maar kan niet staan
de huidige symbolen dompelen
de middelen ook onder elke traan
die over gewassen handen mompelen
Zo zoek ik oude relikwieën en
beschouw van wijze ketters’ middelpunt
geheime geesteskind’ren en herken
de golven nu nog niet aan mij gegund
Ik zie de beker ruim gevuld met gif
de prediking van vrijheid…
Chet Baker
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
1.247 Deze Adonis was blind voor noten
Wisselt trompet en meisjesstem
In een melig knetterend spel
De gouden belofte strandt aan de westkust
Na een kaakslag blies hij tandeloos door
Door cool jazz en hard gif bedwelmd
Een verweesde engel met een verwoest gezicht
Sprong uit het hotelraam
Alsof hij over de regenboog kon
Stort vleugellam neer…
Othello droomt
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
1.479 dunne vloer gescheiden
Ik woel me droomloos wakker
In koud linnen gewikkeld
De nooduitgang naar het hiernamaals
Is met staalplaten dichtgetimmerd
Elk teken een mes
De lachende stem
De schaduw van een gebaar
De deur die ze vergrendelt
Een gedempt gekreun
Het vermoeden van de minnaar
Zwetend in haar gladde greep
Een sluipend gif…
Yperiet
gedicht
1.0 met 1 stemmen
3.725 Blaartrekkend gif: een trage, gele
adder die onder je oksel kroop.
Longen liepen vol als loopgraven.
Maag en darmen trokken samen
tot je lippen bloed afvuurden.
Mosterdgas. Het klinkt nog naar.
Naar hompen Passendalekaas.…
De donkere kant
hartenkreet
3.3 met 10 stemmen
1.838 Een nieuw scheppingswerk is geboren
Niemand wil
Of kan
De waarheid
Aanhoren
Strooi wat gif hier en daar
Het is niet normaal
Nee
Het is raar
De nieuwe zijn er al lang
Ben jij al bang?…
Zeg je zegje...
netgedicht
3.0 met 19 stemmen
2.758 tref jij dichte deuren
ontsluit dan je hart:
zeg je zegje in kleuren
in plaats van in zwart
heb jij gif te lozen
verbloem dan je toorn:
zeg je zegje in rozen
in plaats van een doorn
maak jij valse starten
herzie dan je stijl:
zeg je zegje in harten
in plaats van een pijl
mis jij stro en halmen
hervorm…
Het Wad kent weemoed
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
573 ik versta de gulle lach
van haar uitgestrektheid
dat zonder hiaten de boezem vormt
van het grille besef dat al wat is
bezijden de waarheid niets meer is
dan een angel zonder gif
de kwelder haakt haar knopen
in een ritme dat ze weerlegt
in de nagels waarmee de dijk geklonken
is aan het meervoudig land waarvan wij
denken dat het ons toebehoort…
Wolven in het bos
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
482 Waar eerst de held werd
Uitgehangen en in vereniging,
Zoals dat heet in wettelijke
Termen, onschuldig leven
Doelbewust werd afgebroken,
Is nu gekozen voor anonieme
Onschuld, wolven huilend in het
Bos vermomd in schaapskleren
Van oranje, blauw en rood,
De kleuren waarom je juist je doelwit
Dagelijks met je gif bespoot
Zit je nu miezerig…
groen blaadje
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
819 zal ik het wassen niet laten
het is niet iets
waar ik vaak over zal praten
maar ik maak me zorgen
over de onbevlektheid
toch voor het oog althans
vaak onzichtbaar verborgen
ik zal trachten
al was het maar uit fatsoen
enige afkeer te overwinnen
want al wordt het,
als zijnde vers gekeurd
de groenten van het land
blijken vaak met gif…
LAIS CCXI
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 In de ton van het gif drijft het zijn wig.
Zure vochten kolken het om tot brij.
Zo gaat de zon ook dier en mens voorbij.
Maar handen maken weer begin van haar:
LAIS verrijst, het buigt diep en ’t staart maar,
het wordt aan riemen in’t galei geketend.
O maan: op nachtzee deint het git van haar.
’t Wil verdrinken in haar die zich ontkent.…