150 resultaten.
Onverlichte oevers
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
696 De schaduw die ik werp
als eieren over kiezels die
voor een deel de avond stuurt
en niet mijn bereik vergroot,
vervreemding van licht en donker
verwekt een karikatuur van een
pad naar een vers gedolven graf
passend naar mijn schaduwlengte
voor mij alleen een wereld waaruit de
bodem is geslagen, houten kruizen
gezaagd uit de herinneringen…
Fundamenten
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
271 Pas op voor de kiezels in de stroom,
voor het cement dat sluit
en van de open architectuur
een dichte bunker maakt.
Houd de mortel nat.
Laat het breken. Laat het stromen.
Voordat het denken stolt.
Vastloopt.
Een strakke, blinde wand.
Waar geen spijker.
Meer.
In dringt.…
Afscheid van tante Gusta
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.282 met mijn wimpers als een sluier
en mijn ogen op een kier
probeer ik om haar wereld
in te kijken
de bloesems lijken witter
en het gras blijvend bedauwd
de zonnestralen gaan nog langer lijken
haar bijna blinde ogen
hebben alles zacht gezeefd
de koude kiezels hield ze
netjes buiten
het einde van haar wereld
was het hekje van de tuin
haar…
Voor de lieve lezer
gedicht
5.0 met 3 stemmen
6.934 En dat slechts een kiezel
de hemel parende met de aarde kan zien,
dat hoort u maar hoort u niet -
en vouwt de op elkaar verliefde handen
en denkt: ach ik, ach ja en amen.
------------------------------------------
uit: Verzamelde gedichten (1983)…
Voor de lieve lezer
gedicht
3.7 met 15 stemmen
4.535 En dat slechts een kiezel
de hemel parende met de aarde kan zien,
dat hoort u maar hoort u niet -
en vouwt de op elkaar verliefde handen
en denkt: ach ik, ach ja en amen.
------------------------------------
Uit: 'Luisteren met het lichaam', 1960.…
Niks zeggen is ook veelzeggend
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
492 Het is koud en het wordt kouder in mijn mond,
zie het blad in de tuin de kiezels op het pad
aanwassend mos maakt veel los ik zag dat,
kouder dan gisteren is nu deze ochtendstond.
Net als de woorden ook uit mijn mond,
want alles is slechts een onderdeel
en no more, onderdeel van een decor.…
Etretat
netgedicht
2.8 met 25 stemmen
3.757 Het veilige dorp van een mespuntje zee
snufje zout waar de kiezels de branding
doen rollen en klossen waar de winkels
nog op hun hurken zitten bijeen op een plein
waar de kleuren buiten de deur wiebelen
plastic strandslippers ballen waterpistolen
toeristen waar de naam kortom vredig is:
Etretat
Maar voorbij baai en bakens promenade…
éénoog het tegenlicht
netgedicht
4.1 met 9 stemmen
847 Mogen we vergeten van het verleden
kunnen we het hoofd verwijten
dat het
of het heden vergeven
dat het
een hoofd heeft vergeten
het is een vraag geen vraag
vaagweg
heeft het een mond in de einder
een stilleven in lood gedompeld
vertraagd
met kiezels in de schedel
is het improviserende
met vlokken in de wimpers
de hoge noot van…
je bent er niet meer
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
634 Wat ben ik zonder jou
niet meer dan een harde kiezel
een oneffenheid zonder kleur
met duizend kerven.
Dit is alles wat overblijft van mijn gezicht
een oogopslag als een handvol gruis
een hoop scherven voel ik mij
zo zonder jou.
Je bent niet meer om mij heen
ongrijpbaar als in een lege wereld
alles is leeg om mij heen.…
Wie legt de loper uit ?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
475 Zwijgen legt het hart van het leven bloot
onder de purperen zon die werd aangeboord
emoties van rivieren stromen door ons heen
het kneedt en polijst de kiezels van gedachten
daarin te krimpen of te worden uitvergroot
weerspiegeld in de schaduw van de vragen een
woord in teksten waarvoor we tol betalen
in de bladzijden waarin de poëzie beschrijft…
Blauwe woorden opgeraapt
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
532 welk een wens lag op jouw lippen
toen je de diamant als samengeperste kool
liet verdrinken binnen de begrensde illusie
van verloren lebensraum
welk een verwachting droeg je mee
toen je speerpunten uit de kiezels beitelde
die jouw pad markeerden als kompas
om niet te verdwalen
welk bezielend verlangen negeer je
nu je staat op het sediment…
Genoeg
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
547 stadspoorten staan open
wagenwijd
staat het park in bloei
dus zeg het maar
waar hou je van
Geen tv
vandaag geen mening
over mening
over mening
Over niks
Het strand valt af
langzaam
het wordt voor altijd vloed
We kunnen naar de vijver
de oorlogen negeren
de haat vergeten
de slachtoffers
de bloemen namen geven
We gooien kiezels…
Waar het woord mij voorblijft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
242 Ik draag mijn lot
tussen letters die schuiven
als kiezels over een tafel vol kansen.
Ik leg mijn woord degelijk, eerlijk
maar jij vindt altijd dat ene
dat glanst als een schelp in het licht.
Je zet quartz, mythe, fjord,
woorden die ruiken naar verre kusten,
terwijl ik blijf steken in tak, maan, stil.…
Vliegles
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
825 De rijpe perzik in jouw vuist spat open
Oranje vlees en schil en sap
Stromen in straaltjes tussen jouw vingers
Door iele zwemvliezen verbonden
Je wijst naar een wolkenflard
Een gekartelde wonde die verdunt
Het moment glanst op
Mijn been sleept
Een dood gewicht
Een zuil die door de kiezels harkt
Bijna spartel ik
Reikend naar een boei…
geluidsmuur
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
944 een gasvlam in mijn ronde staart
de gestroomlijnde neus sleept een kegel mee
een werveling van cirkels die uiteenschuiven
elkaar overlappen in een spitse huls
die nog scherper wordt als ik gas geef
het kan ook omgekeerd
zoals de trage zwaan een stomp zog voortsleept
schokgolven van geluid die ik achterlaat
zoals de kringen rond de kiezel…
de tijd
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
646 de tijd versmalt verspringt verzoekt
de goden, de tijd versnelt
beweegt met maagdelijke trots
het schrijdt het heelt, keert huiswaarts
na verveling en raapt de kiezels
van de straat, de tijd een drenkeling in nood
de tijd een reiziger, een tijdslet
die zich voortbeweegt die
het sterven in mij – ons doet rijpen, die
herinneringen laat vervagen…
Uitzicht
gedicht
4.2 met 4 stemmen
4.439 Dit alles doet mij denken aan het kind
dat uren op een stadsveranda stond
en uitkeek over haveloze tuinen,
terwijl zijn blik geen ander rustpunt vond
dan 't schamel rijtje rafelige kruinen
van zes verwaaide bomen middenin
het triest patroon van schuttingen en was,
van vuilnis, kiezel en gehavend gras,
waarin het speurend zocht naar een…
Panta rhei
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
510 Laten we nog eens door het water waden
En samen in het diepe staan
Waar langs geheime sleetse paden
De kiezels naar de zee toe gaan
Laten we in het wassend water lopen
Niet langer door het paradijs bekoord
Niet langer slaaf van lust of hopen
Gerust en in de stroom gesmoord
Kom, trekken nu
Verdriet heeft ons alweer de woordenvloed…
Er was aarde om ons heen.
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
522 Het korstig grind ontlokte zinnen uit elke tred,
uit iedere kiezel ontsteeg een fragment van een
geprojecteerd beeld op het geparelde doek
van de nacht, een vloeibare film van balsem
ontlokte onuitsprekelijke kleuren uit ons verlangen.…
Een huid van lavendel?
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
495 We dwaalden om te vinden
met z’n tweeën alhoewel
we apart vertrokken waren
we raakten elkaars harten aan
het doel de geur in een moment
ontdaan van gepolijste
materie en van willekeur
dorstig grind ontlokte zinnen
uit elke tred, iedere kiezel werd
een vloeibare film van pixels
samengebracht tot één fragment,
zinnebeeld als…
zo kleurt mijn pijn
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
526 steeds leg ik kleine woordjes neer
die als kiezels en brood mij het pad doen
terugzien vanwaar ik kwam, er waren
geen woorden, mijn God
hoe leefde ik in mijn huid
zonder kleur en betekenis
namen zijn niet om te noemen, maar
' k draag ze in de vlamboog van
mijn ogen, het verblindt het heilig
bestaan om de heuse waarheid
te ontkrachten en…
Gereanimeerd?
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
541 zingen,
ik beschrijf de schreeuw, die
mij de mond moet snoeren,
het bestijgt de keel, reanimeert
eerdere uitspraken die van
buiten naar binnen zijn gekeerd,
ik onderga de aderlating
die de stilte insemineert,
belicht de kleuren van
zwartgalligheid in een schater,
berijd gestolde tranen van
kleinschaligheid, ik nummer
zwervende kiezels…
CONCREET
netgedicht
4.6 met 19 stemmen
512 nul procent
dubbele hamburgers, hap maar toe
langs stoepranden taxi's als lonkende hoeren
kijk, dat is een zwerver die zelf
het er naar gemaakt heeft
het lot is een grimmige jongen,
die onlogisch wandelt,
als een monnik die danst
met de duivel in de nacht
werk, dood en rekeningen
dat is het voor de rest
een piepkleine, puntige
kiezel…
Bittere nood
netgedicht
4.6 met 11 stemmen
696 wie is het die deze koers bepaalt
je raakt maar al te snel verdwaald
tussen profiteurs en criminelen
hulp die standaard faalt
ze zijn hier met zo velen
vreemden komen en gaan
in dit beroofde land met hoon
en zij die bleven staan
zijn veelal heel ver heen
wanen zich van smetten schoon
een koning zonder troon
zien in kiezels edelsteen…
NET BUITEN HET CENTRUM
netgedicht
4.4 met 30 stemmen
659 Oneindig werk, weinig tijd, snelle seks, bouwputten
dat is de drug waar
deze stad op draait, maar:
een kleine, zeer puntige
kiezel rammelt onder je voet,
diep in het binnenleer
Daarom, daarom is het
dat je niet springen kunt.
----------------------------------------------
----------------------------------------------…
pinguïn
hartenkreet
2.8 met 19 stemmen
2.813 pelsrob en orka
bedreigd door olieplas en net, de jacht op ei en mest
op het ijs waggelt hij schuw met lage heupen, de gehurkte pas
tot hij voorover valt, de glijvlucht over een ijsflank
ze lossen elkaar af, samen broeden, voeden
een kolonie van duizenden, huid plooit over het ei
in het voorjaar zoekt hij het oude nest
een cirkel van kiezels…
Mensen in tranen
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
692 Uit: KIEZEL en TRAAN - Bernlef
Gedichten
Querido
Mensen in tranen
Respect verdien je door onderscheid
't Grote verschil tussen Goed en Kwaad
Mensen in tranen, van woede
Vele verward, geslagen
Maak het VERSCHIL
Men kan bij hoog en bij laag beweren
Vasthouden, -pinnen, dogma's vastgeroest
Starre lijnen
Strak gespannen
Zwaar over-geconcentreerd…
Een simpel gebed
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
2.150 De visser wandelt op blote voeten,
Bijtende kiezels.
De vissen weigeren.
Vooral de snoek die hij ooit voor de lens hield.
Kinderen volgen hem, hun geroezemoes en gelijke pakjes.
2
Een halve toon boven het watergefluister
klinken verhalen, verzonnen, verwoord in een vrije taal.…
Vincent van Gogh
poëzie
4.5 met 15 stemmen
5.565 Heel jong, - nauwlijks had ik je herkend, - heb ik gevraagd:
'Vader, die kiezel is zo schoon,
hoor je zijn schoonheid onder de trage tred van mijn laarzen?
Maar zie deze ronde schijf in de zon.'
Door wouden gaan. Pijnboomnaalden vallen
als vingers van de bomen.
Vingers zijn verlangen van lange, lome
lust.…
Mei (Boek I)
poëzie
4.2 met 52 stemmen
9.569 Kinkhorens murmelden hun melodij
In rust, op 't gonzen van de golf dreef voort
Helderder ruisen als in droger woord
Vochtige klinkers, schelpen rinkelden
In 't glinst'rend water glas en kiezel en
Metalen ringen, en op veren wiek
Vervoerde waterbellen vol muziek
Geladen, lichter wind.…