444 resultaten.
Regenboog
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
1.225 Aaneen getrokken lint
van waarachtig blauw
aangedaan in het hart
rond besloten tijdsverschil
waar de ochtend licht gekleurd
in purper groen asgrauw
en maagdelijk wit
glansrol voor de fraudeur
zo ongeveer
met rode handen om het wit
streelt de groenling
het kleurenspectrum
van het geboren ik.…
in aanzicht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
448 hij blikt uit haar ramen
neer op aanstaande zielen
aards in aanbod en aanbieding
verwaterd
stil
verdwenen
zweven van liefde en leven
gebogen staat toch van verlatenheid
ontdaan van kloten en vagina
eeuwig maagdelijk
en nooit vervagende geile gedachten
lost het beeld in duigen op…
evenbeeld
netgedicht
4.5 met 13 stemmen
481 vanavond staat het evenbeeld aan de hemel,
helder maar verzwegen
het drijft met wolkenvelden mee op een marmeren
maanmeer en onderkoelt het oog met ijskristallen
even is er herkenning maar het moment lijkt
met zachte bries mee te zweven
niemand weet dat in dit maagdelijk schoon
de maan van haar zielekind is bevallen…
Hoe jij zou zijn
netgedicht
2.6 met 8 stemmen
1.056 jij bent meer
in samen dan de vrouw
die ik verzameld had
een levenlang gedacht
hoe jij zou zijn in
al mijn pijn van missen
ineens was er
die lach en ogen maar
je innerlijk bleef gissen
ondenkbaar dat jij
mij in gedogen zag
toen jij jezelf totaal gaf
heb je hand gepakt
de horizon nog maagdelijk
op ons nieuwe pad…
Meer moet dat niet zijn
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
442 de bomen slanken af
dezer dagen
(wat je van mij niet kunt zeggen)
in het zeewater
liggen schaduwen verborgen
of zijn het zandbanken
het licht is anders nu
de lucht zo fris
als de herfstappels in mijn tuin
maar de zon schijnt nog
in mijn humeur
de woorden dwarrelen
op dit blad papier
dat zo zijn maagdelijkheid verliest
maar wel…
Lady
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
537 Maagdelijke manier van flirten
sierde haar
Drentse wangen bloosden
toen ik een zoen stal
van haar lippen
zo rijp als een geopende aardbei
Genegenheid schuilde zich in haar oogopslag
die zij zo stug probeerde te verstoppen
Zij was een tijdloze vrouw
die op een avond
in mijn leven binnen wandelde
met de ogen zo helder
als…
in stilte
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
718 sneeuwvlokken
vallen onhoorbaar
uit de hemel
ze vormen
een maagdelijk wit
donsdeken
ze dempen
geluiden en gedachten,
en doen je
even vergeten
alles lijkt
even stil te staan
verstomd
door dit zicht,
door dit gevoel
het is koud
maar ik voel
warm vanbinnen
schoonheid
gevangen
in licht,
in stilte…
lichturen
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
556 in het maagdelijk ontwaken van
de laatste herfstdag
schijnt zijn rode gloed van enkel
zon te komen
buiten dromen om -een zachte lach
de eenentwintigste dag
begint als windloos verder stromen
op jouw adem, binnenin
een eiland in de zee
verplaatst het water eindeloos
hoe broos is dit begin…
Boekenkast
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
701 Met ezelsoren en potlood gemaltraiteerd tot
singulier maagdelijk witte pagina's
Met het laatste
restje plakband
trots gerestaureerde omslag
tot de met plastic omwonden en
korting-sticker prijkende omslag
De geur van oude inkt en
lagen stof tot de gekunstelde geur
van een met lijm
doordrenkt cellofaantje…
Glinsterende ogen
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
504 woorden vliegen door de lucht
als vlinders met één vleugel
zielenleed is duidelijk zichtbaar
in glinsterende ogen
na het vallen is het opstaan
even ongemakkelijk
als de weg die voor hen ligt
onontgonnen en maagdelijk wit
blijven antwoorden
vooralsnog uit
daar wordt driftig naar gepuzzeld
al is dat boek wel verdomd dik…
Wiekentgeweld
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
479 Blikjes liggen
Half leeg gezopen
Zich te koesteren
In de zondagochtendzon,
In de nog maagdelijk
Groene berm hebben ze
Alle ruimte
Om op te vallen -
Een eindje verder
Ligt een half leeg
Gezopen wijnfles
Waar de geest is uitgekropen
Van de zombie die
Met het glas
Zijn eigen ziel
Vannacht
Op de schroothoop
Heeft gegooid…
Als de lentesappen ruisen
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
690 wit winterland van sneeuw en ijsbloemen
engelenveren die door de regens zijn uitgewoed
U die de aarde zo maagdelijk weet te roemen
wit winterland van sneeuw en ijsbloemen
en de schone slaapster tot leven kan roepen
als U de stroom van lentesappen ruisen doet
wit winterland van sneeuw en ijsbloemen
engelenveren die door de regens zijn uitgewoed…
Hibernia regina
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
499 NACHTVORSTIN
wonderlijk ongerept maagdelijk wit blinken geluidloos voorbij-ijlende ijspaleizen ijl tot in eindeloos indigoblauw
op zwarte lakens van hemelse zuiverheid in het universum
ener sterrenwemelende
vrieskraakheldere rozevingerige
polaire dageraad op een wintertintelende ochtend
in de zuidelijke hemisfeer
van een bevroren planeet…
Het meisje zweeg
netgedicht
4.7 met 19 stemmen
1.391 ogen en lippen
vol gekrast met verraad
van een verleden ver gezicht
waar maagdelijk kleine vingers
werden gefluisterd
in een tierlantijnen ledikant
toen zijn mond daalde
naar het poppenspel van
zweterige handen
en de geur vond
van een onbetreden
onschuld
nam ze afscheid
om wat ze verloor
er was geen sprake meer
van porseleinen…
Zielenvreugde
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
1.755 een gevoelige ballade
in het moszachte gras
laat zijn licht schijnen
over jouw ivoorwitte,
maagdelijke lichaam
dat bijna onzichtbaar
in het duister verschijnt
kwetsbaar mooi
in sereen witte tule
dansend op verlangens
van liederlijke woorden
ontsproten uit mijn ziel
laat ik me meevoeren door
jouw dichterlijke schoonheid…
te onschuldig
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
659 de wereld is mij wat te wit
verdoezeld zijn de harde tonen
gedempt in alles dat bedekt
kan het rauwe niet naar buiten komen
ik mis de ruwe bomenbast
de wilde takken en de stekels
het grauwe drenzen van de regen
zelfs het verbruinde eikenblad
het is met toch te argeloos
natuurlijk, euforie van zacht
maar het maagdelijke kan er nu
zo langzamerhand…
Droomvakantie
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
895 In stilte van dromen zwemmen zwanen
naar het liefdeseiland bij ’t spiegelmeer
genot drijft op wolken, in maagdelijk wit
onvergetelijk blijf je in de droomvakantie
met je hart als ontvanger van het zonnespel
schrijf je poëzie voor je gebruinde minnaar
die in zijn korte broek nog even een brood haalt
en op aardse voeten naar de klok kijkt.…
Bewoond linnen
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
522 Bewoond linnen
Maagdelijk gespannen
zonder veeg of streep
een naakt begin
het gevoel geopend
start van ontdekking
Een andere wereld
wordt ontplooid
de hand geleid
een palet van vuur,
passie en ritmische lyriek.…
Uit jouw stilte
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
543 Uit jouw stilte
wil ik naar de lente lopen
doorbreek het zwijgen
met geluid van puur geluk
op het strand is de horizon
weer zuiver en toereikend
als een maagdelijke bladzijde
in gedachten zonder poëzie
nabij een dichter die wil schrijven
uit jouw stilte in de luwte blijven
zonder stemgeluid en zonder echo
alleen de grijze tinten van…
deelgedicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
497 hij vond 't zeker het proberen waard
ook al las hij zijn eigen boeken nooit
met schrijven vond hij z'n ware aard
het moest een keer lukken toch, ooit
van dierbaar leven tot vergeten dood
woorden staan op zich, substantieel
van koren tot een maagdelijk brood
nooit werd een gedicht zijn deel…
Avondschrift
netgedicht
4.5 met 15 stemmen
638 In het zoete duister
van frisse lentenachten
ligt eenzaam een zin
soms loos te wachten:
Dan ben je bij me onder woorden
slechts schaars gekleed in woordenbroek
maagdelijk in vers en zielsverlangen.…
DOOD BIJ BOSJES
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
114 't Is herfst in de zomer
Indian Summer
de platanen tonen hun gele pracht
de iepen zieken uit
of tooien zich maagdelijk
alsof het nog lente is
alleen de winter laat op zich wachten
want de 3e tropische periode staat
voor het groen nog voor de weekend-deur
en voor de oudere mens(en) ook, die vallen...
dood bij bosjes!…
je schouder vlamt
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
606 je klimt met mij
je schouder vlamt
als ik mijn vleugels spreid
en jij de stenen mijdt
die achter ons
het pad markeren
soms lost er een
en slaat herinneringen stuk
in een lawine van gedachten
geen afgrond vangt
jouw blikken meer
weidsheid doet je ogen zeer
de wereld vlakt
tot mogelijkheden in
een maagdelijk opnieuw betreden…
Abstract
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.240 Het wachtend groen
onder azuur
in nevelen gehuld
lijkt te verlangen
naar de rust
van maagdelijk wit
mysterie slaapt
in randen blauw
wind sluiert licht
waar ‘t groen
van lente tafelt
in kleurrijk evenwicht.
Geschreven bij een schilderij van Jo van Wiggen.
Zie voor de afbeelding onderstaande blog.…
Alles
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
497 Alles is een gedicht
de stoelpoot, de bank (zo eentje waar je op gaat zitten,
of even lekker op gaat pitten)
mooier wordt het natuurlijk als je de bloeiende heide beschrijft
of watervallen die zich naar beneden storten in een maagdelijk fjord
je ziet het, het gaat helemaal vanzelf
wie zei ook weer "wie schrijft, die blijft"
je glimlach…
zolang het duurt
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
513 achtergelaten in
naakte ademhaast
we kunnen ten
halve keren
een kam door het
verwarde haar halen
dat maakt ons
bed niet onbeslapen
maakt het betredene
niet maagdelijk
zelfs de vroegste
ochtend gaat slapen
eindigt met slangen
en snoeren
gevangen is de tijd
van het moment
voorbijgaand als zij die
ons nooit hebben gekend…
Liefdesdroom
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.530 Zijn smachten
zweeft door ijle luchten
de azuurblauwe
het broze wit
het lichtend goud
Ergens bloeit
een roos verloren
in eindeloos groen
reseda en jade
hij zoekt haar
zijn lieflijke
zijn magisch lied
Hij ziet haar
geurend in de jonge zomer
maagdelijk blank
een helder juweel
zij
zijn stroomdal
zijn liefdesdroom
zo dicht
en toch…
Ademnood
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
428 Door het schudden van z’n kroon
treuren tranen in trapezes,
gejaagd door de wind, zijn het
wilgen die de toon bepalen
voordat de waterspiegel hun
verslindt, schrijven maagdelijke
seringen hun verhalen tot aan
de oevers van de sloot, op het
wankele koord van de drijvende
kringen en in ademnood gaan ze
in geschrei ten onder, voordat
de…
Vol schitterende creaties
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
542 maagdelijk wit
ligt onbegrensd
uitgespreid
ingetekend
raakt zij
aan de eeuwigheid
de inspiratiebron
welt letters in een
eindeloze variatie
woorden
deinen langs oevers
vol schitterende creaties
ik teken kleur
voel hoe feniks
gaat ontsnappen
als gedicht
ziet hij in volle vrijheid
het nieuw geboren licht…
Ode aan de schrijver
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
513 Twijfelend verschijnen
opstandige woorden
op een maagdelijk,
wit papier
Fijne details,
soepel aangebracht
Hersenspinsels,
vervaagd
en
uitgedaagd
en zorgvuldig
in het
hier en nu geplaatst
Er dwarrelen wel duizend
woorden
en
hartenkreten
steevast
op het eerst nog
zo schone vel.…