615 resultaten.
Ode
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.000 De ziener staart met dode ogen
langs de lange horizon.
De einders lijken weidser
als hij ze met zijn blik beschrijft.
Zijn blijven is zijn reizen,
zijn reizen is een blijven.
De ziener ziet alleen als hij niet kijkt
De ziener zit stokstijf en lispelt
met droge lippen werelden
en gods verlaten schepping
en werelden aaneen.
En ik,
ik drink…
Ode
netgedicht
4.2 met 12 stemmen
1.725 Ze lijkt slechts
virtueel te bestaan
Foto’s ja
van mooie ogen
van ’t leven ergens
tussen tiener en vrouw
Ze lijkt
met woord begaan
in poëzie
rond naakte taal
hard maar welgemeend
geslepen en dapper grauw
Ze laat
me in de waan
van zoveel meer dan voelen
haar zekerheid van steen
in zichzelf gevangen
aandoenlijk trouw
Soms…
ode
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
586 de zon
is niet bescheiden
haar ontwaken
scheurt de hemel
in flarden van vuur
uit duizend vogelkelen
trilt een ochtendgroet
de zon
is een moeder
zij koestert en warmt
doet leven en groeien
zij voedt en maakt vrolijk
de zon wordt bemind
de zon
kent geen grenzen
geen wetten geen maat
zij brandt ongenadig
schroeit akkers en huid…
Ode
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.129 Ik hou van
wandelwegen
waterplassen
nevel boven meersen
zon
het wonder van een blad
ook als het valt
jaargetijden
een fazant
ondergedoken
geschrokken
opvliegend
uit de sloot
moeiteloos
argeloos
door dit lage land
bekoord…
Ode
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
842 Met één handbeweging sluit jij het fluweel
waarachter de wereld haar vormen verliest,
terwijl onze glimlach een brug slaat
in het schemerlicht van stofgebloemde kappen
hete chocolademelk op het pluche kleed
slaat dampende pluimen de lucht in en
afgezien van plonzende aardappelen
die jij zacht in de pan laat glijden, is er
slechts het…
Ode
hartenkreet
3.2 met 4 stemmen
996 Kind van voor de oorlog,
doch van in het interbellum toch,
kind opgegroeid in de crisisjaren,
het kind dat ik nooit kon evenaren.
Kind door dat geworden,
zonder luxe, zonder borden,
hebt ge u door het leven gesleept,
u, het kind met wie ik heb gedweept.
Ik prijs de tijd rijk oh moeder,
gij waart immer mijn hoeder
tegen alle mogelijke gevaren…
ode aan..
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
621 piepklein
groen kooltje
met bollende
bovenrokjes
..om op te vreten…
Ode
hartenkreet
2.3 met 9 stemmen
2.085 Ik leerde je kennen in de eerste klas
Teruggetrokken, stil, en opgesloten in jezelf
En je stond alleen, omdat je altijd alleen was.
Ik maakte me zorgen om je en ging naast je zitten, expres
En jij verwoordde mijn zorgen
Toen we die brief kregen tijdens die ene les.
“Schrijf op bij wie je in de klas wil komen.”
Rumoer brak toen los, iedereen…
Ode
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
577 Dat glorie zal wonen
daar waar je stappen gaan
in de bomen
en 't oog van de zomer
in 't wakkere hart
niet van verlangen zwaar
dat je het bloed
van de bomen en de zomer
door je aderen voelt vloeien
en in 't kloppen van je pols
de adem van allen kunt horen
Dat het hart
een frisse bron blijft -
een onophoudelijk stromen
van licht en leven…
ode
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
506 meestal is het makkelijk.
maar soms ook niet.
de tijd hapert.
men lijdt.
soms
helpt
het
te
huilen
wanneer
men
eet.
tranen
op
het
brood.
een
film
met
slechte
special
effects
waarnaar
men
toch
geboeid
blijft
kijken.…
Ode
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
847 Mijn goede moeder,
jij was altijd mijn hoeder.
Alleen jij en god wisten
wat voor plannen er in mijn kop gistten.
Het deed daarom zo hartverscheurend pijn,
omdat mijn gedrag afkeurend bleek te zijn.
Altijd probeerde jij mij te steunen
en dat gedrag te sturen.
Terwijl ik je bezeerde door het verkeerde,
met miskleunen
op elke dag en in…
Ode
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
527 Een ode aan taal, mijn minnares
Die Sprache, jezik, la lingua
Zo gauw zij spreekt, verstom ik weldra
soms bot als een bijl, of 't scherpste mes
Waar ik ook kom, zij spreekt iedereen aan
gehuld in doorzichtige kleren
omringd door bronstige heren
soms Champs d'Elysees, dan weer Reeperbahn
Spreek!…
Ode aan haar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
685 Ineens een engel naast mijn bed
ik zie het leven nu als een spons
door jouw liefde bracht je mij de hemel
dat geloof ik echt en dat is nu mijn echte thuis
jij gaf mij handen en voeten
het ontbreekt mij aan niets
het gaat niet om jouw handelen
maar om hetgeen je in werkelijkheid doet
uit dankbaarheid opent mijn hart zich
jij volmaakte…
Ode
snelsonnet
3.9 met 7 stemmen
735 Door haar is straks de grauwigheid geweken
De maartse fee betovert heel ons land
Dat doet ze gratis, stil, met zachte hand
Haar aanraking is inniger dan spreken
Wat groeien kan gaat knoppen, stuk voor stuk
En schenkt ons het natuurlijkste geluk…
Ode
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
432 In de zeilmakerij van Achiel
danst hij als een schip op de golven
Zijn lange armen wapperen
als grootzeilen in de wind
Meeuwen kabbelen als
lachende oude mannen
Geen zee gaat de danser te hoog
hij voelt ritme tot in zijn vezels
Neem een kathedraal zingt hij
hoog in de lucht breed in de buik
Zet er wat masten op
de liefde voor…
Muziek-tortels
netgedicht
2.8 met 6 stemmen
748 Vannacht kus ik de maan en
doop mijn
pen in room, schrijf een liefdeslied
Ode aan muziek zo vurig
als de rode roos
Teder wit de orchidee
tussen Brussels kant en zilver
Blauwe seringen tortels zingen
bruidsboeket op bed
De tirannie
buiten spel gezet…
Ode aan de prins
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
741 Klaarblijkelijk
heeft de dame,
tussen Den Bosch en Nijmegen,
hier op een stukje vod-papier
een ode aan de prins geschreven.
Ik las het tussen Nijmegen en Deventer
en wist niet te bedenken
hoe de vrouw en wat de vrouw,
maar wist nu helder dat de vrouw,
met pen al starend in het donker,
tot dichten was gekomen.…
In een duinpan
gedicht
2.8 met 18 stemmen
6.723 Hier klinkt
de belofte dat het gloeiende zand
een waterplas wordt en ik veranderen
zal in een bron van inspiratie
-------------------------------------
uit: 'Ode aan de ooievaar', 2003…
Zwart aller evenknie
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
442 ode u aan de niet kleur
als geen licht wordt teruggekaatst
alleen de nacht
welke zich bekleden laat
zwart gedragen wordt
geraadpleegd past in alle tijden
veelzijdig zijn de blikken
zie rondom verheugenis
daarna de dood in rouw gekleed
hoe trouw tooit
het huwelijksfeest
in onderscheid naast wit…
Ode aan de bede
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
606 ODE AAN DE BEDE
Als je in letterlijke zin vecht
tegen kolkende waterstromen
van het wisselvallige leven
voert de bede naar wie of wat dat ook
in volkomen rust en ontspanning
zolang vertrouwen boven water staat
blijf zoeken naar het gewijde
of daar waar je zelf voor kiest
het licht tilt op met affectie
© Laurens Windig…
Ahura Mazda
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
628 Leiderschap schept geen leven
Al is het alleen om koffie
Het gaat om geven
Succes heeft geen datum
Je geld
Komt heus wel later
Ondernemen kijk vooral
Niet richting mij
Reizen geeft lust
Alleen de tijd gaat voorbij
Dit is de code
Geen ode
Alleen maar tekst
Levensecht…
Beste dichters
netgedicht
2.7 met 119 stemmen
15.980 ik ben de beste dichter
mijn werk nog niet geschreven
het publiceren van mijn meesterstuk
doe ik pas na mijn leven
dus vrienden verwacht nog niet van mij
dat ik u zal behagen
mijn schrijfsels zijn nog enkel spel
uit mijn mortale dagen
leef lang genoeg, leef mij voorbij
lees dan mijn ode aan het leven
in gouden letters zal mijn dicht
op…
Ster
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
653 Dansend
In je stralenkrans
Zing je een lied
Van vergane glorie
Eindige glans
Zorgvuldig gevlijd
Midden talrijke twinkels
Geef je lichaam
En gezicht
Aan 't oneindig wijd
Hemels groot firmament
Een glimp van onsterfelijk
Over donker gespreid
Ode aan de zon
Klein vergankelijk licht…
Klank van de eeuwigheid
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
587 Ode aan de Tolberter kerkklok
Nu eens in het gloren
Van de morgenstond -
Dan weer bij het
Vallen van de avond
Maar evengoed als
Het eind van de morgen
Overgaat in het aanbreken
Van de middagtijd
Wordt heel mijn wezen
Opgetild door machtige
Golven van geluid die
Geleidelijk aan mijn
Gevoelens weg doen ebben -
Wordt wie ik…
Ode aan de Westersingel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
662 Ode aan de Westersingel
De plek waar ik ter wereld kwam
In het middelpunt van Rotterdam
Vroeger een gewone plek met een singel en een straat
Nu al een tijd opgeknapt
En het is voor mij een boulevard
Alles verandert niet meer zoals vroeger
Maar je moet nu eenmaal mee met de tijd
Moet je horen
Ook al zullen ze alles afbreken
Vergeet niet…
Valse Triste
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
517 de pen
het kleinood wiegt
weemoedig in
broze
schrijvershanden
in het
witte dichtershuis
vindt
dun gezaaide taal
haar plek
daar
weerkaatsen poëten
al het licht
op de drempel
van de dood…
natuurmonument
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
455 als seizoenen veranderen
van winterzilver wit naar lentemint
het jaarsveld verschiet van kleur
van zomers goud onder hemels blauw
in de schakering van de herfstbont regenboog
steeds weer
jaargetij na jaargetij
kleurt zich er dwars doorheen
als vivaldi’s eerste tonen
vier jaargetijden lang
zijn gekwinkeleer
het gesprek
ontwapend gemeend…
Haiku's voor Vermeer
netgedicht
3.4 met 7 stemmen
715 het Melkmeisje schenkt
buitengewone dromen
met een wolkje melk
Het Parelmeisje
Madonna van het Noorden
magisch ogenblik
Brieflezende vrouw
verzonken in de woorden
wij lezen het licht…
Waar het blauw zich hecht
hartenkreet
2.4 met 16 stemmen
664 Blauw kleeft aan de grond
stil fluistert wind haar verhaal
herinnering blijft
Onder het riet, tussen slootwal en
schaduw, waar voetstappen niet meer komen maar
licht nog durft te landen, staan zij als herinneringen die zichzelf zijn
vergeten en in stilte bloeien met een naam die fluistert wat wij niet willen verliezen.
Ze zijn niet dapper…
alles zien niets begrijpen - voor C.Nooteboom
netgedicht
3.1 met 13 stemmen
487 niet per ongeluk
de woorden die
als wolken over
de vlakte stromen
de Japanse notenboom
zilveren abrikoos
met waaiervormig blad
niet zomaar
het vleugelloze boekenvisje
dat zich in de kelder laaft
bekende wegen eet door
verweesd papier
de trage slagen van
een verdwijnende vogel
in helder licht
niet eenvoudigweg
het gedicht van…