201 resultaten.
Stenen malen kaf
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
631 molenwiekend
wentelen we door
het koor op klompen
dendert in hun
halleluja’s voort
storm grijpt de
bijgezette zeilen
stenen malen kaf
koren blijft nog ongeboren
de aren zijn niet af
de gek dolt dwaas
la mancha heeft
geen haast de wereld
draait wel door zingt
het op klompenkoor
amen vlagt slechts
uiterlijk vertoon
hun hoop is…
Toeval bestaat niet
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
307 Bedenkt alvast namen van onze ongeboren opvolgers.
Zet alvast een flesje koud.
Stuurt exen weg die het opnieuw willen proberen.
Het universum weet allang wat voor ons nog een verassing is.…
Licht leidde mij
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
452 ik weefde
pure kleuren uit
het scheppingsverhaal
geen schakering
of diepere nuancering
maar heel basaal
zweefde boven
het vormgeven
van het eerste leven
hoorde het zingen
van immense koren
nog ongeboren kinderen
er was geen hemelpoort
licht leidde mij
in warme intensiteit
wist en begreep
het eerste vibreren
op goddelijk niveau…
geketend vruchtbaar
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
611 Meanderende vingers
boven een ven
van mistige geschiedenis
her en der
een pallisade
van vergulde ruggen
het hoge woord
dwarrelt
van een schutblad
en ergens erboven
de zielen
van ongeboren dichters
met een weerklinkend welven
ruggelings zonder spreken
noch een voetwaarts horen
het heden vermenigvuldigt zich hier
in de baarmoeder…
singulariteit
netgedicht
4.8 met 9 stemmen
655 Wie zal mijn vel nog lezen
krakend uit zijn voegen
alles besloten
op het perkament
van eeuwig groeien
zal mijn huid
zich sluiten
voor een zee van leven
zal ik niet
uit de nerven barsten
als vochtige ogen
de matrijs van het verleden
nog eens openen
zal ik dan
van papier worden
op de kantlijn
krioelt het
van ongeboren poëten…
Wat heet missen
netgedicht
3.6 met 10 stemmen
874 De stoel
zonder jou
aan tafel
staarde mij
radeloos aan
de lege plek
in jouw bedje
huilde in mijn hart
gesprongen
traanbuizen
spoelden sporen
in woestijnen
de flessen
zonder zielen
waren geestdodend
doof bleven
de katers
onder gebrande kurken
ongeboren kinderen
tellen
op de vingers
van hun handen
en tandeloos
vreet…
clair-obscur
netgedicht
3.4 met 18 stemmen
597 hoe hij naar hen keek
gezichten
als getuigen van ingelijste leegte
nog leger dan haar gesloten mond
van leugens
hij zag haar zitten
bij de lindeboom, naast
een ongeboren zoon, zag het scharrelen
rond haar lijf
hoe ze
handen vulde
telkens in nieuwe verhalen
die de wind door zijn hoofd joeg
gespleten tongen markeerden
het zaaigoed…
Waarom? Waarom? WAAROM?
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
833 Ons ongeboren kind, 36 weken
is overleden in mijn buik
verbijstering, verdriet want:
mijn geliefde baby komt er niet.
Alles klaar, alles gereed,
ongeloof verdriet
ongelofelijk verdriet, want jij mijn kleintje
komt niet in de klaarstaande wieg.
Waarom, waarom WAAROM?…
WERK IN DE AARDE
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
525 In de winter zijn
paddenstoelen verdwenen
ofschoon talloze draden
zwamvlok genaamd
werkzaam voort bestaan in de grond
verzonken verteerd leven
in zich laten komen
om over te brengen
in de sluimerwortels
van boom plant en bloem
het barre getij
verzorgt verborgen voeding
voor ongeboren bloeikracht
die stil haar sterkte vergaart…
Libellenvleugels
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
1.322 Als een geniaal gesponnen cocon
die een ongeboren vlinder bergt
Doordringend in de diepste kloof
gelijk de sterkste bundel licht
geven je woorden mij geloof
Teer trillend als libellenvleugels
zwijgend aandacht vragend
Vasthechtend als een zoete stroop
lokkend om geproefd te worden
geven je woorden hoop
Als polijstend balsem
dat zacht…
Dat we bestaan
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
787 Wij missen ongeboren geliefden niet,
voor hen janken we geen traan.
We voelen troosteloos verdriet,
wanneer mensen ons ontvallen.
We kennen de felle pijn,
wanneer een geliefde ons verlaat.
Maar wat uiteindelijk blijven moet,
is troost en is dankbaarheid.
Voor de lieve mensen om ons heen.
Voor het onbegrepen feit,
dat we bestaan.…
Het elfde uur
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
422 er gaan nog late mensen
over straat, langs huizen
elkaar, alsnog, onlangs
gedruis van ergens drijft
over het plein, een tuinfeest
straattoneel, verwarde man
de tijd breekt aan, zonder
klok, met gesloten boeken
en nog ongeboren jaren
ik hoor mensen spreken
roepen, onbevangen lachen
in hun naamloze taal
zo gulzig happen ze lucht
zij…
Zelf gekraakt?
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
415 Maar in het binnenste wroet
de kiem van rusteloze wensen
naar ongeboren resten van een
vroeger leven, uit beeld geraakt
of door de drager zelf gekraakt
hoop overtroffen door onzekerheid,
de roos van het doel te missen door
gedeukte illusies overeind te houden
ingefluisterd door de dubbele bodem
van het virus van onbezonnenheid.…
Ons nieuwe geluid
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
401 Onze beschaving wacht met smart
op hoogstpersoonlijke verhalen
die nog ongeboren zijn.
Op nieuwe woorden.
Op nieuw geluid.…
hart
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
2.144 Het ongeboren hart
dendert vol ongeduld
als hoge snelheidstrein
naar de wereld
Het pasgeboren hart
komt tot bedaren
en loopt als een trein
door de kinderjaren
Het tienerhart
dat soms op hol slaat
dreigt bijna te onstporen
als ’t om liefde gaat
Het volwassen hart
staat bij een ander even stil
“Ik heb 2 kaartjes Parijs…
Zij weten
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
561 voor dit gedenken:
eerst hoon en beschimping
daarna het negeren van mijn beeld
tot slot de censurering
de eliminatie, de wegzuivering
zij weten
'Herhaal deze stilte'
fluisteren de doden
keer op keer, bij elke weergave
en weldra zul je bij ons zijn
zij weten
Vrienden verdampen snel
en vijanden dansen al
rond de groeve
van ongeboren…
Onbewust
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
668 Voor onbewust en ongeboren zijn?
Voor de liefde en het leven?
Voor onze eigen dood?
Bij al die vragen even stilstaan.
De antwoorden ken ik al.
Onvoorstelbaar.
Onbewust.…
Een eindeloos rijm?
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
511 Bloed klopt in
het uurwerk van de
mij aangemeten tijd
en visioen, het recht
rein bronwater te
tappen uit een
ongeboren geheim, waarin
de waarheid drinkbaar wordt
uit de hiel en de ziel
van de fles en taal,
die toegang soms ontzegd
zodat ik stilaan verder
droom, misschien fataal
uiteindelijk wel levensecht
als een verse…
Oopjen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
551 oog in oog met de Mona Lisa
van de Lage Landen
onder de zwarte sluier
behoeder van het kroezend kapsel
de melancholieke blik van Oopjen
vrouw en moeder
een mouche op de linkerslaap
hoe licht is haar huid
net onder de zijden zomerjapon
steekt haar voetje uit
het ongeboren leven in de bollende buik
de Gouden Eeuw aan haar voeten…
RADICALISERING
snelsonnet
3.2 met 20 stemmen
3.214 De ouder die op grond van zijn geloof
besluit zijn kind niet in te laten enten,
riskeert een groei van rodehondpatiënten
en maakt dus zijn gemeenschap blind en doof.
We hebben onvermoede pelotons
Fundamentalisten onder ons.…
Licht dat Licht zijt, ongeboren...
netgedicht
4.7 met 20 stemmen
882 Licht dat Licht zijt, ongeboren,
oerbegin en bron van Al,
Licht dat vreugde zijt en Liefde,
Licht dat gloeit in het heelal;
Licht dat alles hier doet leven,
Adem zijt en levenskracht,
Licht dat trilt in elk beginnen,
Licht dat denkt in elk gedacht;
Licht dat doel is van elk streven,
eindeloos verlangen wekt,
Licht dat lente doet ontwaken…
David
hartenkreet
3.7 met 14 stemmen
1.548 David, kleine David
ongeboren mens
lieve kleine jongen
stil verzwegen wens
David jij zult nooit
het levenslicht aanschouwen
omdat de mensen om me heen
daar niet in vertrouwen
ik heb twee jongens David
en dat liep niet zo goed
dat is de reden jongen
waarom een derde kind niet moet
maar David ik heb je voor altijd
in mijn hart geplant
daar…
Wreed Beroofd
netgedicht
3.1 met 8 stemmen
945 elf lentes telde de blonde fee
in de carnavals optocht
vrolijk dansend over het schoolplein
zoekend naar bevestiging
van wat liefde heet, werd haar
onschuld verdonkeremaant
bleken dekens over 't hoofd
geen veiligheid te garanderen
wreed beroofd van ongeboren kinderdromen
kleurt haar bemantelde glimlach
onzichtbaar grijs, zichzelf…
als woorden niet meer van mezelf zijn
netgedicht
4.0 met 8 stemmen
610 schipperen kan alleen
als twee kanten wal dragen, waar water botst
en verlegen lelies bloeien
langs het kroos verlaat de dag
de ongeboren zon
tussen het verwarde riet groeit de valse twijfel
of de karekiet wel houvast vindt
hij zingt er wel
maar toch
laat me roeien in mijn houten boot, ze draagt me goed
de riemen slijten slechts voorzichtig…
Schoonheid blijft bestaan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
520 De ritmiek van dingen
de dood niet te verzwijgen,
van het ongeborene.
Het bloed stuwt de zon
wind verstuift de ballon van glorie
baart vruchten in victorie.
De dromenklok waagt
zich in de vaandels van de heroïek
de waarheid voort te planten.
Langs een wijnstok
vertakt het scherpzinnig leven
daadkracht stuk voor stuk.…
Stilte kwettert
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
366 stilte kwettert
in koren hoor je
de lente ontluiken
vogels gaan zich
te buiten aan
schitterende
glijvluchten voor
de ongeborene show
die warm
mantel zorgend
het groen induikt
carambolerend
van tak naar tak
de mooiste aria’s
fluitend met vreemde
capriolen besluitend
de wereld
in alle gekte
op de kop van teen
tot top energie
ontladend…
Uitgestorven
netgedicht
5.0 met 95 stemmen
364 waar de wereld
uitgestorven leek
bewoog nog af
en toe het laatste
stukje sleet dat
speelde met de wind
een ongelijke strijd
met tijd als
ongeboren kind
wanneer de vlaag
ten einde raad
zich nog een enkele
keer te buiten gaat
in loos geklepper
en irritant geklop
is zijn geduld nu
uitgeput en zoekt hij
rust en luwte op
waar stilte…
IK HEB GELIEFD
poëzie
3.2 met 12 stemmen
6.478 Ik heb geliefd met het alinnigst wezen
Van mijne ziel zovele lange jaren
Lang, al wat daar heerlijk hoogschoon gerezen
Naast mij en om mij trok door het stage staren
Van mijn uitdromende ogen naar ’t rondwaren
Van schoonheid om mij, of niet een van dezen
De alenige onvolprezene zou wezen,
Die mijn zou zijn in de ongeboren jaren.…
Kortenhoef
gedicht
4.0 met 1 stemmen
2.617 Een bel ontploft zacht aan het oppervlak;
heeft ook het ongeborene al ontzetting?
Wat heb je toch met de stilte,
steeds minder beangste, verouderde man?
Je leven heb je onder de leden
en je wil toch niemand meer laten delen
in die besmetting?
----------------------------------------------
uit: 'De hazen en andere gedichten', 1979.…
Blauw bleek groen geel roze en rood
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
546 Oude zelfkennis, oude angst
voor bloedverlies, pas op
voor roofdieren
en droom van vampiers
droom van heksen
die het bloed drinken
van ongeboren kinderen
die het bloed drinken
van hun moeders
het zoete bloed
dat ook steekmugeitjes voedt
het bloed dat leven geeft
aan alle dieren, een lichaam
is een koffer vol bloed
blauw bleek groen…