Alle inzendingen over ongeboren

201 resultaten.

Sorteren op:

Stenen malen kaf

netgedicht
2.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 631
molenwiekend wentelen we door het koor op klompen dendert in hun halleluja’s voort storm grijpt de bijgezette zeilen stenen malen kaf koren blijft nog ongeboren de aren zijn niet af de gek dolt dwaas la mancha heeft geen haast de wereld draait wel door zingt het op klompenkoor amen vlagt slechts uiterlijk vertoon hun hoop is…
wil melker20 oktober 2009Lees meer >

Toeval bestaat niet

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 307
Bedenkt alvast namen van onze ongeboren opvolgers. Zet alvast een flesje koud. Stuurt exen weg die het opnieuw willen proberen. Het universum weet allang wat voor ons nog een verassing is.…

Licht leidde mij

netgedicht
3.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 452
ik weefde pure kleuren uit het scheppingsverhaal geen schakering of diepere nuancering maar heel basaal zweefde boven het vormgeven van het eerste leven hoorde het zingen van immense koren nog ongeboren kinderen er was geen hemelpoort licht leidde mij in warme intensiteit wist en begreep het eerste vibreren op goddelijk niveau…
wil melker19 augustus 2016Lees meer >

geketend vruchtbaar

netgedicht
3.7 met 6 stemmen aantal keer bekeken 611
Meanderende vingers boven een ven van mistige geschiedenis her en der een pallisade van vergulde ruggen het hoge woord dwarrelt van een schutblad en ergens erboven de zielen van ongeboren dichters met een weerklinkend welven ruggelings zonder spreken noch een voetwaarts horen het heden vermenigvuldigt zich hier in de baarmoeder…

singulariteit

netgedicht
4.8 met 9 stemmen aantal keer bekeken 655
Wie zal mijn vel nog lezen krakend uit zijn voegen alles besloten op het perkament van eeuwig groeien zal mijn huid zich sluiten voor een zee van leven zal ik niet uit de nerven barsten als vochtige ogen de matrijs van het verleden nog eens openen zal ik dan van papier worden op de kantlijn krioelt het van ongeboren poëten…

Wat heet missen

netgedicht
3.6 met 10 stemmen aantal keer bekeken 874
De stoel zonder jou aan tafel staarde mij radeloos aan de lege plek in jouw bedje huilde in mijn hart gesprongen traanbuizen spoelden sporen in woestijnen de flessen zonder zielen waren geestdodend doof bleven de katers onder gebrande kurken ongeboren kinderen tellen op de vingers van hun handen en tandeloos vreet…

clair-obscur

netgedicht
3.4 met 18 stemmen aantal keer bekeken 597
hoe hij naar hen keek gezichten als getuigen van ingelijste leegte nog leger dan haar gesloten mond van leugens hij zag haar zitten bij de lindeboom, naast een ongeboren zoon, zag het scharrelen rond haar lijf hoe ze handen vulde telkens in nieuwe verhalen die de wind door zijn hoofd joeg gespleten tongen markeerden het zaaigoed…

Waarom? Waarom? WAAROM?

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 833
Ons ongeboren kind, 36 weken is overleden in mijn buik verbijstering, verdriet want: mijn geliefde baby komt er niet. Alles klaar, alles gereed, ongeloof verdriet ongelofelijk verdriet, want jij mijn kleintje komt niet in de klaarstaande wieg. Waarom, waarom WAAROM?…

WERK IN DE AARDE

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 525
In de winter zijn paddenstoelen verdwenen ofschoon talloze draden zwamvlok genaamd werkzaam voort bestaan in de grond verzonken verteerd leven in zich laten komen om over te brengen in de sluimerwortels van boom plant en bloem het barre getij verzorgt verborgen voeding voor ongeboren bloeikracht die stil haar sterkte vergaart…
Han Messie6 december 2023Lees meer >

Libellenvleugels

netgedicht
4.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 1.322
Als een geniaal gesponnen cocon die een ongeboren vlinder bergt Doordringend in de diepste kloof gelijk de sterkste bundel licht geven je woorden mij geloof Teer trillend als libellenvleugels zwijgend aandacht vragend Vasthechtend als een zoete stroop lokkend om geproefd te worden geven je woorden hoop Als polijstend balsem dat zacht…

Dat we bestaan

netgedicht
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 787
Wij missen ongeboren geliefden niet, voor hen janken we geen traan. We voelen troosteloos verdriet, wanneer mensen ons ontvallen. We kennen de felle pijn, wanneer een geliefde ons verlaat. Maar wat uiteindelijk blijven moet, is troost en is dankbaarheid. Voor de lieve mensen om ons heen. Voor het onbegrepen feit, dat we bestaan.…

Het elfde uur

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 422
er gaan nog late mensen over straat, langs huizen elkaar, alsnog, onlangs gedruis van ergens drijft over het plein, een tuinfeest straattoneel, verwarde man de tijd breekt aan, zonder klok, met gesloten boeken en nog ongeboren jaren ik hoor mensen spreken roepen, onbevangen lachen in hun naamloze taal zo gulzig happen ze lucht zij…

Zelf gekraakt?

netgedicht
5.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 415
Maar in het binnenste wroet de kiem van rusteloze wensen naar ongeboren resten van een vroeger leven, uit beeld geraakt of door de drager zelf gekraakt hoop overtroffen door onzekerheid, de roos van het doel te missen door gedeukte illusies overeind te houden ingefluisterd door de dubbele bodem van het virus van onbezonnenheid.…
Pama8 juni 2020Lees meer >

Ons nieuwe geluid

netgedicht
2.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 401
Onze beschaving wacht met smart op hoogstpersoonlijke verhalen die nog ongeboren zijn. Op nieuwe woorden. Op nieuw geluid.…

hart

hartenkreet
4.0 met 5 stemmen aantal keer bekeken 2.144
Het ongeboren hart dendert vol ongeduld als hoge snelheidstrein naar de wereld Het pasgeboren hart komt tot bedaren en loopt als een trein door de kinderjaren Het tienerhart dat soms op hol slaat dreigt bijna te onstporen als ’t om liefde gaat Het volwassen hart staat bij een ander even stil “Ik heb 2 kaartjes Parijs…

Zij weten

netgedicht
4.0 met 4 stemmen aantal keer bekeken 561
voor dit gedenken: eerst hoon en beschimping daarna het negeren van mijn beeld tot slot de censurering de eliminatie, de wegzuivering zij weten 'Herhaal deze stilte' fluisteren de doden keer op keer, bij elke weergave en weldra zul je bij ons zijn zij weten Vrienden verdampen snel en vijanden dansen al rond de groeve van ongeboren…

Onbewust

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 668
Voor onbewust en ongeboren zijn? Voor de liefde en het leven? Voor onze eigen dood? Bij al die vragen even stilstaan. De antwoorden ken ik al. Onvoorstelbaar. Onbewust.…

Een eindeloos rijm?

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 511
Bloed klopt in het uurwerk van de mij aangemeten tijd en visioen, het recht rein bronwater te tappen uit een ongeboren geheim, waarin de waarheid drinkbaar wordt uit de hiel en de ziel van de fles en taal, die toegang soms ontzegd zodat ik stilaan verder droom, misschien fataal uiteindelijk wel levensecht als een verse…
Pama3 maart 2016Lees meer >

Oopjen

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 551
oog in oog met de Mona Lisa van de Lage Landen onder de zwarte sluier behoeder van het kroezend kapsel de melancholieke blik van Oopjen vrouw en moeder een mouche op de linkerslaap hoe licht is haar huid net onder de zijden zomerjapon steekt haar voetje uit het ongeboren leven in de bollende buik de Gouden Eeuw aan haar voeten…

RADICALISERING

snelsonnet
3.2 met 20 stemmen aantal keer bekeken 3.214
De ouder die op grond van zijn geloof besluit zijn kind niet in te laten enten, riskeert een groei van rodehondpatiënten en maakt dus zijn gemeenschap blind en doof. We hebben onvermoede pelotons Fundamentalisten onder ons.…

Licht dat Licht zijt, ongeboren...

netgedicht
4.7 met 20 stemmen aantal keer bekeken 882
Licht dat Licht zijt, ongeboren, oerbegin en bron van Al, Licht dat vreugde zijt en Liefde, Licht dat gloeit in het heelal; Licht dat alles hier doet leven, Adem zijt en levenskracht, Licht dat trilt in elk beginnen, Licht dat denkt in elk gedacht; Licht dat doel is van elk streven, eindeloos verlangen wekt, Licht dat lente doet ontwaken…
Adeleyd24 januari 2007Lees meer >

David

hartenkreet
3.7 met 14 stemmen aantal keer bekeken 1.548
David, kleine David ongeboren mens lieve kleine jongen stil verzwegen wens David jij zult nooit het levenslicht aanschouwen omdat de mensen om me heen daar niet in vertrouwen ik heb twee jongens David en dat liep niet zo goed dat is de reden jongen waarom een derde kind niet moet maar David ik heb je voor altijd in mijn hart geplant daar…

Wreed Beroofd

netgedicht
3.1 met 8 stemmen aantal keer bekeken 945
elf lentes telde de blonde fee in de carnavals optocht vrolijk dansend over het schoolplein zoekend naar bevestiging van wat liefde heet, werd haar onschuld verdonkeremaant bleken dekens over 't hoofd geen veiligheid te garanderen wreed beroofd van ongeboren kinderdromen kleurt haar bemantelde glimlach onzichtbaar grijs, zichzelf…

als woorden niet meer van mezelf zijn

netgedicht
4.0 met 8 stemmen aantal keer bekeken 610
schipperen kan alleen als twee kanten wal dragen, waar water botst en verlegen lelies bloeien langs het kroos verlaat de dag de ongeboren zon tussen het verwarde riet groeit de valse twijfel of de karekiet wel houvast vindt hij zingt er wel maar toch laat me roeien in mijn houten boot, ze draagt me goed de riemen slijten slechts voorzichtig…
switi lobi9 september 2010Lees meer >

Schoonheid blijft bestaan

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 520
De ritmiek van dingen de dood niet te verzwijgen, van het ongeborene. Het bloed stuwt de zon wind verstuift de ballon van glorie baart vruchten in victorie. De dromenklok waagt zich in de vaandels van de heroïek de waarheid voort te planten. Langs een wijnstok vertakt het scherpzinnig leven daadkracht stuk voor stuk.…
Pama30 juni 2014Lees meer >

Stilte kwettert

netgedicht
5.0 met 23 stemmen aantal keer bekeken 366
stilte kwettert in koren hoor je de lente ontluiken vogels gaan zich te buiten aan schitterende glijvluchten voor de ongeborene show die warm mantel zorgend het groen induikt carambolerend van tak naar tak de mooiste aria’s fluitend met vreemde capriolen besluitend de wereld in alle gekte op de kop van teen tot top energie ontladend…

Uitgestorven

netgedicht
5.0 met 95 stemmen aantal keer bekeken 364
waar de wereld uitgestorven leek bewoog nog af en toe het laatste stukje sleet dat speelde met de wind een ongelijke strijd met tijd als ongeboren kind wanneer de vlaag ten einde raad zich nog een enkele keer te buiten gaat in loos geklepper en irritant geklop is zijn geduld nu uitgeput en zoekt hij rust en luwte op waar stilte…

IK HEB GELIEFD

poëzie
3.2 met 12 stemmen aantal keer bekeken 6.478
Ik heb geliefd met het alinnigst wezen Van mijne ziel zovele lange jaren Lang, al wat daar heerlijk hoogschoon gerezen Naast mij en om mij trok door het stage staren Van mijn uitdromende ogen naar ’t rondwaren Van schoonheid om mij, of niet een van dezen De alenige onvolprezene zou wezen, Die mijn zou zijn in de ongeboren jaren.…

Kortenhoef

gedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 2.617
Een bel ontploft zacht aan het oppervlak; heeft ook het ongeborene al ontzetting? Wat heb je toch met de stilte, steeds minder beangste, verouderde man? Je leven heb je onder de leden en je wil toch niemand meer laten delen in die besmetting? ---------------------------------------------- uit: 'De hazen en andere gedichten', 1979.…

Blauw bleek groen geel roze en rood

netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 546
Oude zelfkennis, oude angst voor bloedverlies, pas op voor roofdieren en droom van vampiers droom van heksen die het bloed drinken van ongeboren kinderen die het bloed drinken van hun moeders het zoete bloed dat ook steekmugeitjes voedt het bloed dat leven geeft aan alle dieren, een lichaam is een koffer vol bloed blauw bleek groen…
Zywa3 april 2019Lees meer >